Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 707225

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 14 kwietnia 2010 r.
VI SA/Wa 2033/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.).

Sędziowie WSA: Małgorzata Grzelak, Maria Jagielska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi F. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) września 2009 r. nr (...) w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) września 2009 r. nr (...) Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) - dalej cyt. jako ustawa o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego - F. - utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) lipca 2009 r. nr (...) nieuwzględniającą odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.

Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu (...) lipca 2008 r. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, zwany dalej OW NFZ, ogłosił konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na okres od (...) listopada 2008 r. do (...) grudnia 2010 r. w rodzaju: pomoc doraźna i transport sanitarny - ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez zespół ratownictwa medycznego specjalistycznego na obszarze rejonu operacyjnego (...).

W postępowaniu wpłynęły 2 oferty: F. w S. oraz W. w S., dalej cyt. jako W. w S. Po rozpoznaniu ofert w części jawnej postępowania komisja konkursowa uznała, że obie oferty zostały złożone w terminie, gdyż spełniają wymogi formalne stawiane przez zamawiającego i nie podlegają odrzuceniu. W dniu (...) lipca 2008 r. radca prawny M. M. reprezentujący F., zwany dalej stroną skarżącą, zwrócił się do OW NFZ z zapytaniem dotyczącym zasad punktacji w odniesieniu do wykazania w ofercie lekarza ze specjalizacją ratownictwa medycznego oraz wymaganego czasu pracy takiego lekarza, która będzie uznana za spełniającą wymagania w zakresie składu osobowego zespołów ratownictwa medycznego. Pismem z dnia (...) lipca 2008 r. OW NFZ udzielił oferentowi odpowiedzi na powyższe zapytanie.

Komisja konkursowa prowadząca postępowanie konkursowe dokonała oceny ofert. W końcowej ocenie oferta strony skarżącej otrzymała w sumie 89,53 pkt, w tym: w kryterium ciągłości - 15 pkt, kryterium kompleksowości -10 pkt, jakości - 42,5 pkt, w kryterium ceny - 22,03 pkt Oferta W. w S. otrzymała w łącznej ocenie punktowej 97,12 pkt, w tym za kryterium kompleksowości - 10 pkt, ciągłości - 15 pkt, jakości - 42,13 pkt oraz kryterium ceny 29,99 pkt W dniu (...) sierpnia 2008 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania konkursowego wybrana zaś została oferta W. w S.

Pismem z dnia (...) sierpnia 2008 r. oraz z dnia (...) sierpnia 2008 r. strona skarżąca zwróciła się z prośbą do OW NFZ o udzielenie informacji dotyczącej liczby punktów uzyskanej przez nią w postępowaniu konkursowym, jak i przez ofertę konkurencyjną oraz jednostkowej wyceny punktowej w poszczególnych kryteriach oceny dla obydwu oferentów, wniosek uzasadniając tym, iż informacje te są mu niezbędne dla prawidłowej realizacji prawa do zgłoszenia odwołania od rozstrzygnięcia komisji konkursowej. W odpowiedzi na powyższe zapytania OW NFZ pismem z dnia (...) sierpnia 2008 r. oraz pismem z dnia (...) sierpnia 2008 r. udzielił stosownych wyjaśnień wraz z przedstawieniem tabelarycznego zestawienia ilości punktów otrzymanych przez obydwu świadczeniodawców oraz wskazaniem podstawy prawnej dokonanej oceny ofert. W pismach tych nie wykazano, za jakie konkretnie cechy oferty przyznano poszczególne ilości punktów w poszczególnych kategoriach.

Od rozstrzygnięcia postępowania strona skarżącą wniosła w dniu (...) sierpnia 2008 r. odwołanie do Dyrektora OW NFZ, w którym zarzuciła komisji konkursowej naruszenie zasad równego traktowania świadczeniodawców oraz opisanie zamówienia w sposób, który utrudnił uczciwą konkurencję.

Dyrektor OW NFZ decyzją z dnia (...) sierpnia 2008 r. znak: (...) oddalił wniesione odwołanie wyjaśniając, że ww. postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców, a przedmiot zamówienia został opisany w sposób czytelny, OW NFZ wybrał zaś korzystniejszą z ofert.

Od powyższej decyzji odwołała się strona skarżąca zarzucając, że w wyniku decyzji z dnia (...) sierpnia 2008 r. uszczerbku doznał jej interes prawny, poprzez naruszenie przez organ obowiązujących przepisów prawa dotyczących zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Po rozpatrzeniu odwołania Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia (...) października 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł F. domagając się uchylenia decyzji organu odwoławczego.

Wyrokiem z dnia 26 marca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2013/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu, organy naruszyły zasady postępowania w tym art. 7 i 77 k.p.a. wobec braku dokonania wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Sąd stwierdził, iż stronie nie zostały udostępnione akta sprawy, również w aktach udostępnionych sądowi brak jest całości dokumentacji. Sąd uznał ponadto, iż nie wyjaśniono wszystkich okoliczności przeprowadzenia postępowania konkursowego, a w szczególności w świetle zasad wynikających z przepisu art. 134 ustawy o świadczeniach. Organy, nie ustosunkowując się do istoty podnoszonych zarzutów, nie wykazały, że konkurs przeprowadzono w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców. Zdaniem Sądu organy nie ujawniły ocen, dokonanych przez komisję konkursową, czynników rankingujących w stosunku do kwestii obniżenia wartości oceny punktowej w kryterium jakość - wyniki kontroli rozpoczętych po dniu (...) stycznia 2007 r. i zakończonych wystąpieniem pokontrolnym. Sąd uznał, że organy nie wyjaśniły wątpliwości skarżącego w odniesieniu do jednoznacznego sformułowania kryterium jakości w części dotyczącej przyznania dodatkowych 30 punktów za udzielenie twierdzącej odpowiedzi na pytanie "Czy w skład oferowany dla zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej?". Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy zobowiązane zostały do dokonania szczegółowej analizy dotyczącej kryterium oceny poszczególnych ofert oraz przyznania punktów, jak również możliwości naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad postępowania określonych w ustawie o świadczeniach tj. art. 134 ust. 1, art. 140 ust. 2 pkt 1 oraz art. 148 pkt 1 i pkt 2. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia rozpoznając ponownie sprawę powinien ustalić i wyjaśnić z jakimi okolicznościami przypisanymi poszczególnym kategoriom oceny wiążą się określone ilości punktów przyznane obu uczestnikom konkursu. Wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny dokonać wnikliwej analizy dotyczącej kryterium oceny poszczególnych ofert oraz przyznawania punktów a w decyzji końcowej organ powinien uzasadnić dokonane przez siebie oceny.

Rozpoznając ponownie sprawę, Dyrektor OW NFZ pismem z dnia (...) czerwca 2009 r. poinformował stronę skarżącą o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej wynika, że w dniu (...) czerwca 2009 r. odmówiono mu wglądu do oferty drugiej strony postępowania ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa i handlową. W piśmie z dnia (...) czerwca 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej zawarł kilka pytań odnośnie złożonych ofert.

Dyrektor OW NFZ decyzją z dnia (...) lipca 2009 r., po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej dotyczącego rozstrzygnięcia omawianego postępowania, na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach oraz art. art. 104 § 1 k.p.a. oddalił odwołanie.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przypomniał przebieg postępowania w sprawie.

Organ wskazał, że oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, tj. w:

1)

zarządzeniu nr 53/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 10 września 2007 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm.,

2)

zarządzeniu nr 82/2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: pomoc doraźna i transport sanitarny - ratownictwo medyczne, ze zm.

3)

zarządzeniu nr 71/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 września 2007 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Stwierdził, iż wybór oferty nie został oparty o swobodną ocenę członków komisji konkursowej. Podstawą dokonanej oceny, a w konsekwencji wyboru oferty, były odpowiedzi na pytania ankiety, wchodzącej w skład formularza ofertowego.

Na podstawie informacji udzielonych samodzielnie przez każdego oferenta - zgodnie z kryteriami oceny ustalonymi Zarządzeniem Nr 71/2007/DSOZ - ocena złożonych ofert została wygenerowana z systemu informatycznego więc nie mogła mieć charakteru dyskrecjonalnego. Podmioty biorące udział w konkursie ofert były oceniane według takich samych kryteriów:

1)

jakość, oceniana w szczególności poprzez:

a)

kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie,

b)

wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną,

c)

zewnętrzną ocenę jakości,

d)

wyniki kontroli prowadzonej przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

2)

kompleksowość - oceniana w szczególności przez:

a)

możliwość kompleksowej realizacji świadczeń w danym zakresie, uwzględniającą wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji (w tym diagnostyczne i terapeutyczne),

b)

planowana strukturę świadczeń w danym zakresie lub planowany profil leczonych przypadków,

c)

ofertę udzielanych świadczeń w innych rodzajach, zapewniającą łącznie ciągłość procesu diagnostycznego lub terapeutycznego,

3)

ciągłość - oceniana w szczególności poprzez:

a)

ryzyko jej przerwania w wyniku niespełnienia przez oferenta wymagań, określonych dla zakresu w dniu złożenia oferty,

b)

ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń, realizowanego w dniu złożenia oferty na podstawie umowy zawartej z NFZ,

4)

cena, oceniana poprzez odniesienie ceny jednostki rozliczeniowej zaproponowanej przez oferenta w ofercie lub stanowiącej końcowy wynik negocjacji w stosunku do ceny oczekiwanej przez NFZ w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy.

Oferta W. w S. znalazła się na pierwszej pozycji i uzyskała łącznie 97,12 punktów na 100 pkt możliwych do uzyskania.

|Lp. |Kryterium |Szczegółowe parametry oceny |Liczba pkt |Liczba pkt |

| | | |uzyskanych |możliwa |

| | | | |do uzyskania |

|1 |jakość |personel |30 |30 |

| | |wybrane parametry architektoniczne i sanitarne miejsc |10 |10 |

| | |udzielania świadczeń | | |

| | |zewnętrzna ocena jakości |2,5 |5 |

| | |wyniki kontroli rozpoczętych po dniu 1 stycznia 2007 r. i |-0,37 |0 |

| | |zakończonych wystąpieniem pokontrolnym | | |

|2 |kompleksowość |możliwość kompleksowej realizacji świadczeń |10 |10 |

|3 |ciągłość |zmniejszenie ryzyka przerwania |15 |15 |

| | |ciągłości | | |

| | |udzielania świadczeń | | |

|4 |cena |obliczona zgodnie ze wzorem określonym w zał. nr 2 do ww. |29,99 |30 |

| | |zarządzenia | | |

| |RAZEM | |97,12 |100 |

F. otrzymał łącznie 89,53 punkty.

|Lp. |Kryterium |Szczegółowe parametry oceny |Liczba pkt |Liczba pkt |

| | | |uzyskanych |możliwa |

| | | | |do uzyskania |

|1 |jakość |personel |30 |30 |

| | |wybrane parametry architektoniczne i sanitarne miejsc |10 |10 |

| | |udzielania świadczeń | | |

| | |zewnętrzna ocena jakości |2,5 |5 |

| | |wyniki kontroli rozpoczętych po dniu 1 stycznia 2007 r. i |0 |0 |

| | |zakończonych wystąpieniem pokontrolnym | | |

|2 |kompleksowość |możliwość kompleksowej realizacji świadczeń |10 |10 |

|3 |ciągłość |zmniejszenie ryzyka przerwania |15 |15 |

| | |ciągłości | | |

| | |udzielania świadczeń | | |

|4 |cena |obliczona zgodnie ze wzorem określonym w zał. nr 2 do ww. |22,03 |30 |

| | |zarządzenia | | |

| |RAZEM | |89,53 |100 |

Powyższe zestawienie w części dotyczącej liczby punktów uzyskanych przepisano z systemu informatycznego dokonującego oceny poszczególnych ofert, W ocenie organu nie prawdziwy jest zarzut skarżącego, iż W. w S. nie otrzymała punktów ujemnych za wyniki kontroli u niej przeprowadzonej.

W wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego oraz oceny złożonych ofert, komisja konkursowa zobligowana była wybrać jako korzystniejszą ofertę W. w S.

Organ podkreślił, że ponowne rozpoznanie sprawy w części dotyczącej podniesionych w odwołaniu zarzutów oparto na zaleceniach zawartych w ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, włączając do sprawy dodatkowe dokumenty, co przyczyniło się do wnikliwej oceny zarzutów.

Organ odnosząc się do zarzutu naruszenia 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym "Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji"; wyjaśnił, że komisja konkursowa powołana do przeprowadzenia postępowania konkursowego nr zgodnie z dyspozycją art. 134. ust. 2 ustawy o świadczeniach, w toku prowadzonego postępowania określiła jednakowe zasady i wymagania stawiane oferentom biorącym udział w postępowaniu (ogłoszenie o konkursie ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w dniu 9 lipca 2008 r., w którym określono warunki wymagane od podmiotów, które mogą składać oferty). Przystępując do postępowania oferent mógł zapoznać się z kryteriami oceny oraz warunkami wymaganymi od świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Wszelkie wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane były oferentom w toku prowadzonego postępowania konkursowego na jednakowych warunkach.

Organ ponownie przedstawił, jakie kryteria brano pod uwagę przy ocenie ofert i jak punktowano oferty obydwu oferentów. Podkreślił, że w myśl zapisu art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach komisja konkursowa w części niejawnej konkursu ofert przeprowadziła negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za ich udzielanie.

W toku przeprowadzonych z oferentami negocjacji na świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie świadczeń udzielanych przez zespoły ratownictwa medycznego specjalistyczne ustalono następujące ceny jednostkowe:

1. W. w S. - 2.530,75 zł

2. F. - 2.680,00 zł Zaproponowane przez oferentów ceny zdaniem organu jednoznacznie wskazują, iż ofertą korzystniejszą okazała się być oferta W. w S., za co oferent otrzymał większa liczbę punktów. Cena ofertowa oceniana jest poprzez odniesienie ceny jednostki rozliczeniowej zaproponowanej przez oferenta w ofercie lub stanowiącej końcowy wynik negocjacji w stosunku do ceny oczekiwanej przez Fundusz. Ponadto cena obliczana jest przez system informatyczny zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 2 do Zarządzenia Nr 71/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Biorąc pod uwagę wszystkie kryteria oceny ofert ostateczna ocena generowana jest przez system informatyczny i przedstawiona w "Rankingu końcowym" (z uwzględnieniem wyników negocjacji) stanowiącym załącznik nr 32 do Procedury konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach.

Zdaniem organu nie znajduje także uzasadnienia zarzut prowadzenia postępowania z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji poprzez wybór oferenta, który zaproponował w ofercie cenę poniżej ceny rynkowej określonych usług, a więc stosującego praktyki nieuczciwej konkurencji. Kryterium ceny jest jednym z kilku kryteriów decydujących o ocenie końcowej uczestników postępowania, a w jej następstwie wyborze określonego oferenta.

W ogłoszeniu z dnia (...) lipca 2008 r. w sprawie przedmiotowego postępowania konkursowego OW NFZ określił wartość zamówienia na kwotę nie wyższą niż 857.641,70 zł. Zgodnie z aktualizacją Nr (...) do Planu Działania Państwowego Systemu Ratownictwa Medycznego Województwa (...) na lata 2008-2010, obszar (...) winien być zabezpieczony przez 5 zespołów medycznych. W związku z powyższym proponowana przez Oddział Wojewódzki NFZ cena jednostki rozliczeniowej za udzielanie świadczeń przez zespół ratownictwa medycznego specjalistyczny wynosiła 2.811,94 zł. Strona skarżąca w powyższym zakresie zaoferowała cenę jednostki rozliczeniowej w wysokości 2.680,00 zł (niższą o ok. 4,7% od propozycji OW NFZ), natomiast W. w S. zaoferował cenę jednostki rozliczeniowej w wysokości 2.530,75 zł (niższą o ok. 10% od propozycji OW NFZ). W związku z powyższym wskazani oferenci uzyskali za ofertę cenową odpowiednio F. 22,03 pkt., W. w S. 29,99 pkt. Zdaniem organu powyższa analiza w sposób jednoznaczny potwierdza, iż w toku prowadzonego postępowania konkursowego nie zostały naruszone zasady uczciwej konkurencji, a cenę zaproponowaną przez W. w S. trudno uznać za cenę poniżej ceny rynkowej, bowiem rynek usług tego rodzaju jest rynkiem trudnym do porównania ze względu na swą niezwykłą specyfikę.

Organ nie zgodził się z zarzutem naruszenia art. 140 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach, albowiem przedmiot zamówienia został opisany w sposób czytelny, poprzez wskazanie w ogłoszeniu w sprawie konkursu ofert, aktów prawnych określających zasady oceny oraz kryteria wymagane od świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy w przedmiotowych zakresach. Wszelkie wątpliwości zgłaszane przez oferentów w toku prowadzonych postępowań konkursowych wyjaśniane były przez komisję konkursową i przekazywane w formie pisemnej obu oferentom.

Organ odniósł się także do wniosków strony skarżącej zawartych w piśmie z dnia (...) czerwca 2009 r.

Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o dokładne wyjaśnienie różnicy pomiędzy lekarzem systemu i "(...) lekarzem posiadającym tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej" organ wskazał, że zgodnie z załącznikiem nr 3 do Zarządzenia Nr 82/2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny-ratownictwo medyczne lekarz systemu to lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej lub posiadający specjalizację lub tytuł specjalisty w dziedzinie: anestezjologii i intensywnej terapii, chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ortopedii i traumatologii lub pediatrii. Zatem lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej również jest lekarzem systemu tak jak każdy inny lekarz ww. specjalizacji.

Ustosunkowując się do wniosku o dokładne wyjaśnienie w toku postępowania, czy obaj oferenci zapewnili taką ilość "(...) lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej" aby zapewnić ich udział "w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych (...)", tj. w udzielaniu świadczeń zdrowotnych przez 24 godziny na dobę, organ podniósł, że wymogiem koniecznym w przypadku świadczeń udzielanych przez zespoły ratownictwa medycznego specjalistyczne jest zapewnienie dobowej gotowości do udzielania świadczeń medycznych objętych warunkami umowy przez lekarza systemu (w tym również przez lekarza medycyny ratunkowej). Posiadanie w zespołach lekarza medycyny ratunkowej nie jest warunkiem koniecznym, wymaganym. Kryterium to jest zatem traktowane jako kryterium rankingujące umożliwiające otrzymanie dodatkowych punktów. Ponadto wykazanie przez oferenta w zespole lekarza medycyny ratunkowej, stanowi o jego udziale w zespole nie zaś na określeniu czasu pracy lekarza w zespole o ww. specjalności. Nie jest w tym przypadku określany procentowy udział czasu pracy lekarza medycyny ratunkowej w stosunku do czasu pracy wszystkich lekarzy systemu. Istotą oceny w owym kryterium jest posiadanie w zespole lekarza ze specjalnością medycyny ratunkowej lub będącego w trakcie specjalizacji niezależnie od dostępności godzinowej. Organ nadmienił, że w trakcie toczącego się postępowania obowiązywały zarządzenia, które nie określały norm wymaganego czasu pracy w zespole lekarza medycyny ratunkowej. W związku z tym nawet kilkugodzinne dyżury lekarza medycyny ratunkowej uprawniają do uzyskania dodatkowych punktów. Ponadto udział lekarza medycyny ratunkowej w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych nie jest tożsamy z udzielaniem świadczeń przez 24 godzin na dobę (stanowi jego część)

Odnosząc się do wniosku o dokładne wyjaśnienie w toku postępowania, czy obaj oferenci udzielając pozytywnej odpowiedzi na pytanie, "Czy w skład oferowanych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej", przedstawili w ofercie taki sam łączny czas pracy "(...) lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej"; organ wskazał, że warunkiem otrzymania dodatkowych 30 punktów było udzielenie odpowiedzi twierdzącej na zadane w ankiecie pytanie "Czy w skład oferowanych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej ?". Łączny czas pracy lekarza medycyny ratunkowej wykazany w ofercie nie jest czynnikiem różnicującym. Nawet kilkugodzinny dyżur uprawnia do udzielenia odpowiedzi twierdzącej na zadane w ankiecie pytanie i otrzymanie dodatkowych 30 pkt Elementem istotnym jest wykazanie lekarza medycyny ratunkowej w każdym zespole.

Ustosunkowując się do wniosku o dokładne wyjaśnienie w toku postępowania czy warunkiem wymaganym od oferentów było zapewnienie w zespole lekarza systemu przez 24 godziny na dobę, czyli przez 168 w tygodniu; organ wskazał, że wymogiem koniecznym w przypadku świadczeń udzielanych przez zespoły ratownictwa medycznego specjalistyczne jest zapewnienie dobowej gotowości do udzielania świadczeń medycznych objętych warunkami umowy przez lekarza systemu. Oznacza to, że w zespole musi być obecny lekarz 24 godziny na dobę, czyli średnio 168 tygodniowo Odnosząc się do wniosku o dokładne wyjaśnienie w toku postępowania, czy z obu złożonych ofert wynika, że obaj oferenci zapewnili w zespole lekarza systemu przez 24 godziny na dobę, czyli przez 168 w tygodniu, organ wskazał, że z analizy złożonych ofert wynika, że obaj oferenci zapewnili we wszystkich zespołach lekarza systemu przez 24 godziny na dobę, czyli średnio 168 godz. tygodniowo. W. w S. wykazała następującą liczbę lekarzy systemu w poszczególnych zespołach: I zespół - 7, II zespół - 7, III zespół - 7, IV zespół - 6, V zespół - 6, czyli łącznie 33. natomiast strona skarżąca wykazała następującą liczbę lekarzy systemu w poszczególnych zespołach: I zespół - 3, II zespół - 3, III zespół - 3, IV zespół - 3, V zespół - 3, czyli łącznie 15. Średni tygodniowy czas pracy to suma wszystkich godzin przepracowanych w danym tygodniu podzielona przez ilość dni w tygodniu. Zatem, ilość godzin przepracowanych w poszczególnych dniach tygodnia może być różna.

W przypadku W. w S. średni tygodniowy czas w odniesieniu do wszystkich lekarzy systemu wynosi 37 godz. po przemnożeniu przez liczbę lekarzy wykazanych w zespole mamy:

I zespół - 37 godz. x 7 lek. = 259 godz./ wymagane 168 godz.

II zespół - 37 godz. x 7 lek. = 259 godz./ wymagane 168 godz.

III zespół - 37godz. x 7 lek. = 259 godz./wymagane 168 godz.

IV zespół - 37godz. x 6 lek. = 222 godz./ wymagane 168 godz.

V zespół - 37godz. x 6 lek. = 222 godz./ wymagane 168 godz.

Jak wynika z powyższego zestawienia dobowa gotowość do świadczenia usług medycznych w odniesieniu do lekarzy systemu została zapewniona w każdym zespole.

Natomiast w przypadku strony skarżącej średni tygodniowy czas w odniesieniu do wszystkich lekarzy systemu przedstawia się następująco:

I zespół - (48 godz. x 2 lek = 96 godz.) + (72 godz. x 1 lek) = 168 godz./wymagane 168 godz.

II zespół- (48 godz. x 2 lek = 96 godz.) + (72 godz. x 1 lek) = 168 godz./wymagane 168 godz.

III zespół - (48 godz. x 2 lek = 96 godz.) + (72 godz. x 1 lek) = 168 godz./wymagane 168 godz.

IV zespół- (48 godz. x 2 lek = 96 godz.) + (72 godz. x 1 lek) = 168 godz./wymagane 168 godz.

V zespół - (48 godz. x 2 lek = 96 godz.) + (72 godz. x 1 lek) = 168 godz./wymagane 168 godz.

Także w tym przypadku dobowa gotowość do świadczenia usług medycznych w odniesieniu do lekarzy systemu została zapewniona w każdym zespole.

Organ wskazał, że oba zestawienia wykazały, iż W. w S. wykazała w złożonej ofercie dostępność godzinową w odniesieniu do wszystkich zespołów znacznie większą niż strona skarżąca. Podkreślił, że komisja konkursowa dokonując oceny ofert, a w konsekwencji wyboru lepszej oferty uznała, iż zgodnie z wymaganiami, obaj oferenci spełnili warunek konieczny w postaci zapewnienia wymaganej dobowej gotowości do świadczeń medycznych przez 24 godziny na dobę, czyli 168 w tygodniu przez lekarza systemu we wszystkich zespołach. Jednakże komisja nie przyznała W. w S. dodatkowych punktów za wykazanie dużo większej liczby godzinowej w odniesieniu do dostępności lekarzy systemu w poszczególnych zespołach ratownictwa medycznego.

Ustosunkowując się do wniosku o dokładne określenie zadeklarowanego w obu ofertach czasu pracy lekarzy systemu i "(...) lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej"; organ podniósł, że zadeklarowany, średni tygodniowy czas pracy lekarzy systemu, w tym również lekarzy medycyny ratunkowej przedstawia się następująco:

W. w S.: 1221 godz./ tyg., w tym lekarze medycyny ratunkowej - 555 godz./tyg. lekarze pozostałych specjalizacji - 666 godz./tyg.

F. 840 godz./ tyg. - lekarze medycyny ratunkowej.

Obaj oferenci w złożonych przez siebie ofertach wykazali wymaganą liczbę lekarzy medycyny ratunkowej tzn. w każdym zespole (bez konieczności podawania dostępności godzinowej) za co obaj otrzymali po 30 pkt Obaj zapewnili dobową gotowość do świadczenia usług medycznych przez lekarza systemu w wymaganym czasie tj. średnio 168 godz. tygodniowo.

Odnosząc się do wniosku o dokładne wyjaśnienie, czy Oddział Funduszu wzywał któregokolwiek z oferentów do uzupełnienia braków formalnych dotyczących harmonogramu pracy lekarzy systemu, a jeżeli tak, to którego z oferentów i z jakich powodów, organ wskazał, że w części jawnej postępowania, dnia (...) lipca 2008 r. - komisja konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert. Podczas oceny ofert stwierdzono występowanie elementów spornych harmonogramu personelu w F. Wobec powyższego komisja wezwała oferenta do wyjaśnienia elementów poprzez jej zmianę w części spornej, w wyznaczonym terminie tj. do dnia (...) lipca 2008 r. pod rygorem odrzucenia oferty. Oferent złożył stosowne oświadczenie w wymaganym terminie.

Odnosząc się wniosku o przeprowadzenie dowodu z pisma Dyrektora OW NFZ z dnia (...) września 2008 r. na okoliczność wykładni zawartej na stronie numer 3 pisma, a dotyczącej zasad występujących w zakresie zasad przyznawania 30 dodatkowych punktów w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie "Czy w skład oferowanych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej", zgodnie z którą "Oddział uznał, że spełnienie powyższego warunku, nie może być rozpatrywane w oderwaniu od zasad określonych w § 8 ust. 3 Zarządzenia Numer 82/2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zgodnie z którym Świadczeniodawca udzielający świadczeń ratownictwa medycznego zapewnia dobową gotowość do udzielania świadczeń utrzymując w stałej dyspozycji, przez cała dobę środki transportu sanitarnego (...) oraz obsadę kadrową (...)", organ wskazał, że zgodnie z § 8 ust. 3 Zarządzenia Nr 82 /2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny - ratownictwo medyczne Świadczeniodawca udzielający świadczeń ratownictwa medycznego objętych warunkami umowy zapewnia dobową gotowość do udzielania świadczeń utrzymując w stałej dyspozycji przez całą dobę środki transportu sanitarnego (...) oraz obsadę kadrową, zgodnie z wymogami określonymi w załączniku nr 3 do niniejszego zarządzenia. Powyższy załącznik dokładnie przedstawia wymagania dla zespołów ratownictwa medycznego i kwalifikacje personelu uprawnionego do wykonywania medycznych czynności ratunkowych. Personel uprawniony do wykonywania medycznych czynności ratunkowych to przede wszystkim lekarz systemu, oraz pielęgniarka systemu i ratownik medyczny. Ankieta ofertowa zawiera pytania dotyczące personelu wchodzącego w skład obsady kadrowej tj. lekarza systemu (w tym lekarza medycyny ratunkowej), pielęgniarki systemu oraz ratownika medycznego. Jedno z pytań zawartych w ankiecie odnosi się do posiadania w zespole ratownictwa medycznego lekarza medycyny ratunkowej (za co przyznawane są dodatkowe punkty), który jak wynika z powyższego zapisu wchodzi w skład obsady kadrowej wykazanej w ofercie. W związku z powyższym organ I instancji stwierdza, iż udzielił odpowiedzi w postępowaniu konkursowym zgodnie z przepisami cytowanego Zarządzenia i zastosował wykładnię wobec obu oferentów identyczną.

Ustosunkowując się do wniosku o przeprowadzenie dowodu na okoliczność nieprawdziwej informacji zawartej na stronie nr 5 tego pisma, tj. takiej, że podkreślenia wymaga fakt, że obaj oferenci, pomimo potwierdzenia zatrudnienia lekarzy specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej, nie wykazali takiej ich liczby, która pozwoliłaby na obsadzenie, przez cała dobę w oferowanych zespołach ratownictwa medycznego (...). Każdy z oferentów uzyskał 30 punktów - nie był to czynnik różnicujący", organ podniósł, że podstawą dokonania oceny, a w konsekwencji wyboru oferty, były odpowiedzi na pytania ankiety, wchodzącej w skład formularza ofertowego udzielone samodzielnie przez każdego oferenta zgodnie z kryteriami oceny ofert ustalonymi Zarządzeniem Nr 71/2007/DSOZ Prezesa NFZ.W części dotyczącej oceny z tytułu dysponowania odpowiednim personelem, obaj oferenci uzyskali po 30 pkt zarówno w zakresie świadczeń udzielanych przez zespoły ratownictwa medycznego podstawowe jak i zespoły ratownictwa medycznego specjalistyczne. Przyznanie wspomnianych 30 pkt było wynikiem udzielenia twierdzącej odpowiedzi na pytanie ankietowe: "Czy w skład oferowanych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizując się w dziedzinie medycyny ratunkowej. iż posiadanie w karetkach lekarza medycyny ratunkowej zarówno w zespołach podstawowych jak i specjalistycznych jest kryterium rankingującym. Zgodnie z załącznikiem nr (...) planu działania systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego Województwa na lata 2008 - 2010 rejon operacyjny (...) (podstawowy) zabezpieczony jest przez 9 zespołów, a (...) (specjalistyczny) przez 5 zespołów.

W. w S. w złożonych ofertach zapewniła 17 lekarzy medycyny ratunkowej w odniesieniu do zespołów podstawowych oraz 15 lekarzy medycyny ratunkowej w odniesieniu do zespołów specjalistycznych.

F. w złożonych ofertach wykazał 9 lekarzy medycyny ratunkowej w odniesieniu do zespołów podstawowych oraz 15 lekarzy medycyny ratunkowej w odniesieniu do zespołów specjalistycznych.

Punktacja, a w konsekwencji wybór oferenta odbywa się na podstawie kryteriów ocen określonych we wspomnianym wcześniej zarządzeniu Nr 71/2007/DSOZ. W związku z powyższym kryteria dotyczą obu zakresów świadczeń i nie można ich stosować tylko i wyłącznie w odniesieniu do zespołów specjalistycznych z pominięciem zespołów podstawowych.

Potwierdzeniem stanowiska organu I instancji jest fragment omawianego pisma, który nie może być traktowany wybiórczo, a jego treść dotyczy obu zakresów świadczeń tj.:

-

zakresu świadczeń udzielanych przez zespoły ratownictwa medycznego podstawowe,

-

zakresu świadczeń udzielanych przez zespoły ratownictwa medycznego specjalistyczne.

Zdaniem organu biorąc pod uwagę powyższą analizę komisja konkursowa dokonując oceny ofert uznała, że uzyskanie przez obu oferentów 30 pkt za kryterium personel w odniesieniu do zakresu świadczeń udzielanych przez zespoły specjalistyczne i podstawowe nie było czynnikiem różnicującym i nie miało wpływu na końcowy wynik, a tym samym na wybór oferenta.

Odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie dowodu z decyzji wydanej przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr (...), organ wskazał, że uznanie stanowiska Narodowego Funduszu Zdrowia wyrażonego w ww. decyzji za wiążące w obecnej sprawie jest niemożliwe z uwagi na fakt, iż przedmiotowa decyzja została wydana w innym stanie prawnym i stanie faktycznym niż decyzja Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Przepisy k.p.a. nakazują w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ I instancji nie może przeprowadzić dowodu z decyzji nieostatecznej. Ponadto sprawa rozpatrywana musi być w oparciu o stan prawny istniejący w chwili podejmowania decyzji przez oferentów, komisję konkursową i organ I instancji.

Ustosunkowując się do wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentu "Ustalenia konsultanta wojewódzkiego (...)" na okoliczność nieprawidłowości występujących w W. w S. w zakresie uzyskania i stosowania systemu zarządzania jakością ISO oraz występowania braków w zakresie posiadanej karty medycznej, w tym w zakresie lekarzy systemu i "(...) lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej, organ wskazał, że posiadanie Certyfikatu Jakości ISO wpisywane jest do rejestru zakładów opieki zdrowotnej, który prowadzi wojewoda w odniesieniu do zakładów mających siedzibę na obszarze danego województwa. Rejestr ten ma charakter jawny i jest dostępny do wglądu dla osób trzecich. Komisja konkursowa w części jawnej konkursu dokonuje oceny formalno-prawnej złożonych ofert. Z dokumentów złożonych przez W. w S. wynika, iż oferent posiadał ważny Certyfikat ISO. Każdy ze złożonych przez oferenta dokumentów potwierdzony został własnoręcznym podpisem, co jest dowodem na to, iż informacje zawarte w dokumentach zgodne są ze stanem faktycznym. W świetle tak złożonej dokumentacji komisja nie miała podstaw do podważenia wiarygodności dokumentu.

Wskazanie przez Skarżącego dowodu w postaci dokumentu "Ustalenia konsultanta wojewódzkiego (...), który jest wynikiem kontroli przeprowadzonej w W. w S. w dniach (...} - (...).2009 r. w odniesieniu do uzyskania i stosowania systemu zarządzania jakością ISO oraz występowania braków w zakresie posiadanej kadry medycznej, na okoliczność ponownego rozpatrzenia sprawy zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie ma żadnego uzasadnienia. Ocena kontroli przeprowadzonych przez właściwe jednostki organizacyjne nie leży w kompetencjach komisji konkursowej i nie podlega ocenie podczas weryfikacji ofert złożonych przez świadczeniodawców. Zadaniem komisji jest dokonanie oceny złożonych ofert, rozstrzygniecie konkursu, wybranie najlepszej oferty zgodnie z obowiązującymi aktami prawnymi, wskazanymi na wstępie. Zatem, na potrzeby przedmiotowego postępowania należy rozróżniać etap kontraktowania świadczeń tj. przeprowadzenia konkursu ofert, od etapu realizacji świadczeń tj, procesu realizacji umowy zawartej po przeprowadzeniu konkursu ofert. Omawiany dowód, dotyczy wyłącznie wyżej wskazanego etapu realizacji świadczeń po przeprowadzeniu konkursu ofert i z tego powodu nie można go uwzględnić przy etapie poprzedzającym, tj. konkursie ofert.

Strona skarżąca pismem z dnia (...) lipca 2009 r. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie oraz przeprowadzenie dowodów ze złożonych przez oferentów ofert oraz z innych dokumentów na okoliczności dotyczące przeprowadzonej oceny punktowej oraz zasad zgłoszenia oferty lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego, dokumentu w postaci pisma z powołana w decyzji informacją na temat zasad przyznawania punktów. Ponadto wniosła o załączenie do akt postępowania oferty drugiego z oferentów i zapewnienia jej dostępu do tych dokumentów.

Decyzji strona skarżąca zarzuciła:

1.

naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1 oraz art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i brak wyjaśnienia dokładnie stanu faktycznego z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w ten sposób, że organ rozpatrujący odwołanie nie wziął pod uwagę:

a)

okoliczności, dotyczącej wątpliwości występujących w zakresie zasad przyznawania 30 dodatkowych punktów w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie "Czy w skład oferowanych zespołów ratownictwa medycznego wchodzi lekarz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej". Zdaniem strony skarżącej w myśl § 8 ust. 3 Zarządzenia Numer 82/2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia konieczne jest zapewnienie lekarza posiadającego tytuł specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej w stałej dyspozycji, przez całą dobę.

b)

okoliczności, że strona skarżąca, w przeciwieństwie do drugiego oferenta zapewniła w ofercie taką ilość lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej", aby zapewnić ich udział w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych wyraźnie wskazuje treść "Formularzy ofertowych". Zdaniem strony skarżącej tygodniowy czas pracy lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego został określonych na 37 godzin, co biorąc pod uwagę, że tydzień obejmuje 168 godzin, a w zespołach znajduje się po 4 lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego pracujących, każdy przez 37 godzin, to łącznie w tygodniu ich czas pracy nie może przekraczać 148 godzin, a więc o 20 godzin tygodniowo mniej niż zapewniła to strona skarżąca. Ponadto w" Formularzach ofertowych" zostali wskazani inni lekarze niż ze specjalnością ratownictwa medycznego tj. np. lekarze pediatrzy, ortopedzi i inni, podczas, gdy skarżąca zapewniła wyłącznie lekarzy ze specjalnością ratownictwa medycznego w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych, czyli przez 24 godziny na dobę, a mimo to obaj oferenci dostali taką samą ilość punktów.

c)

okoliczności, że strona skarżąca, w przeciwieństwie do drugiego oferenta zapewniając w ofercie taką ilość lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej, aby zapewnić ich udział "w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych, tj. w udzielaniu świadczeń zdrowotnych przez 24 godziny na dobę, miał ograniczone możliwości obniżenia ceny.

d)

okoliczności, że organ I instancji w piśmie z dnia (...) września 2008 r. stwierdził na stronie 3, wbrew dokonanym czynnościom w zakresie oceny punktowej ofert oraz wydania decyzji oddalającej odwołanie, że "Oddział uznał, że spełnienie powyższego warunku, nie może być rozpatrywane w oderwaniu od zasad określonych w § 8 ust. 3 Zarządzenia Numer 82/2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, zgodnie z którym Świadczeniodawca udzielający świadczeń ratownictwa medycznego zapewnia dobowa gotowość do udzielania świadczeń utrzymując w stałej dyspozycji, przez całą dobę środki transportu sanitarnego oraz obsadę kadrową.

e)

okoliczności, że organ I instancji w piśmie z dnia (...) września 2008 r. przedstawił na stronie 5 nieprawdziwą tezę, że "...obaj oferenci, pomimo potwierdzenia zatrudnienia lekarzy specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej, nie wykazali takiej ich liczby, która pozwoliłaby na obsadzenie, przez cała dobę w oferowanych zespołach ratownictwa medycznego lekarzy ze specjalizacją w zakresie ratownictwa medycznego (...). Każdy z oferentów uzyskał 30 punktów - nie był to czynnik różnicujący..."..Zdaniem skarżącej teza ta jest prawdziwa jedynie wobec W. w S., dlatego powinien to być czynnik różnicujący.

2.

naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez pominięcie okoliczności, że skarżący w przeciwieństwie do drugiego oferenta zapewnił w ofercie taka ilość lekarzy, aby zapewnić im udział w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych, a pomimo to obaj oferenci dostali taką sama liczbę punktów.

3.

naruszenia art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach, poprzez niewłaściwe zastosowanie, gdyż zgodnie z powołanym przepisem odrzuca się ofertę zawierająca nieprawdziwe informacje. Zdaniem strony skarżącej oferta W. w S. nieprawdziwe informacje, że zapewnia takie ilości lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej, aby zapewnić ich udział w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych.

4.

naruszenie § 8 ust. 3 Zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Nr 82/2007/DSM przez przyznanie W. w S. 30 punktów pomimo tego że tenże oferent nie przedstawił w ofercie takiej ilości lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej, aby zapewnić ich udział w dobowej gotowości do świadczenia usług medycznych.

Pismem z dnia (...) sierpnia 2009 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia poinformował stronę skarżącą o możliwości zapoznania się z akatami sprawy zgromadzonymi w toku postępowania.

Strona skarżąca nie skorzystała z tego prawa.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia (...) września 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wyjaśnił, iż jak wynika z art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedmiotem rozstrzygania dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes, badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Podkreślił, że rozpatrując ponownie odwołanie od rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania, poddał analizie całość zgromadzonej podczas przedmiotowego postępowania dokumentacji, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości prowadzonego postępowania.

Zdaniem organu za niezasadne należy uznać zarzuty dotyczące naruszenia przepisów k.p.a., a w szczególności art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1 oraz art. 77 § 1 i 4. Organ dołożył wszelkich starań, aby odwołanie strony skarżącej rozpatrzone zostało rzetelnie z dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wszelkie wyjaśnienia oraz wskazówki zostały udzielone stronie skarżącej, tak aby uczestnicząc w postępowaniu nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa.

Zdaniem organu niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach, ponieważ w trakcie przedmiotowego postępowania organ zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Przystępując do postępowania strona skarżąca mogła i powinna zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które były dla wszystkich biorących w przedmiotowym postępowaniu udział jednakowe. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz kryteriów oceny ofert mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone, na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach, przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu. Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie o powyższej treści zostało złożone przez obydwu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności:

ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją, ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacji kosztów. Kompetencje do określenia kryteriów oceny ofert i warunków wymaganych od świadczeniodawców, z mocy art. 146 ustawy o świadczeniach, należą do Prezesa Funduszu.

Kryteria oceny ofert w przedmiotowym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie od 1 stycznia 2008 r. świadczeń opieki zdrowotnej zostały określone w zarządzeniu Nr 71/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 września 2007 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Szczegółowe parametry kryteriów oceny, o których mowa powyżej oraz wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, określone zostały w tabeli 1.9 a w załączniku nr 1 do ww. zarządzenia. Natomiast sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny dla wszystkich rodzajów i zakresów świadczeń opieki zdrowotnej określono w załączniku nr 2 do ww. zarządzenia.

Ocena punktowa poszczególnych kryteriów oceny ofert dokonywana jest automatycznie przez system komputerowy organu, na podstawie listy ankiet wypełnianych przez oferenta podczas składania oferty, dotyczących danego kryterium. Oferty obu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu zostały porównane zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach. Po porównaniu oceny ofert został sporządzony ranking otwarcia.

Organ podniósł, że zgodnie z art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach komisja konkursowa w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w dniu (...) sierpnia 2008 r. przeprowadziła negocjacje z wszystkimi oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania konkursowego. W wyniku negocjacji przeprowadzonych ze stroną skarżącą ustalono cenę jednostki rozliczeniowej na 2.680,00 zł dla każdej z komórek organizacyjnych w zakresie świadczeń opieki zdrowotnej będących przedmiotem postępowania.

Po zakończeniu negocjacji z oferentami biorącymi udział w postępowaniu komisja konkursowa sporządziła ranking końcowy.

Organ wskazał, że w rankingu końcowym oferta strony skarżącej uzyskała w końcowej ocenie punktowej łącznie 89,53 pkt, tj. o 7,59 punktów mniej niż oferent, którego oferta została wybrana. Podkreślił, iż strona skarżąca przystępując do postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powinien zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, a co za tym powinien znać punktację poszczególnych odpowiedzi "Formularza ofertowego", która jest przeniesieniem wymagań i oceny punktowej zawartej w zarządzeniu w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Zarządzenie w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ratownictwo medyczne, jak również w sprawie określenia kryteriów oceny ofert są publikowane na stronie internetowej organu w terminie umożliwiającym zapoznanie się z nimi przed przystąpieniem do ogłaszanych przez organ postępowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W ogłoszeniu o konkursie zostały wskazane wprost powyższe zarządzenia, a oferenci zostali poinformowani, że formularz ofertowy wraz z materiałami można pobrać od dnia (...) lipca 2008 r. w siedzibie OW NFZ lub ze strony internetowej. W związku z powyższym strona skarżąca mogła przygotować swoją ofertę w sposób umożliwiający uzyskanie jak największej liczby punktów oceny. Ponadto OW NFZ w pismach z dnia (...) lipca 2008 r. oraz (...) i (...)sierpnia 2009 r. wyjaśnił stronie skarżącej wszelkie niejasności związane z zasadami przyznawania punktów.

Wyjaśnił, że zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą o PRM, zespoły ratownictwa medycznego dzielą się na specjalistyczne, w skład których wchodzą co najmniej trzy osoby uprawnione do wykonywania medycznych czynności ratunkowych, w tym lekarz systemu, pielęgniarka systemu lub ratownik medyczny oraz podstawowe, w skład których wchodzą co najmniej dwie osoby uprawnione do wykonywania medycznych czynności ratunkowych, w tym pielęgniarka systemu lub ratownik medyczny. W myśl art. 3 pkt 3 ustawy o PRM lekarzem systemu jest lekarz posiadający tytuł lub specjalizujący się w dziedzinie medycyny ratunkowej. Zgodnie z przepisami przejściowymi powyższej ustawy do 31 grudnia 2020 r. lekarzem systemu może być także lekarz posiadający specjalizację lub tytuł specjalisty w dziedzinie: anestezjologii i intensywnej terapii, chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ortopedii i traumatologii lub pediatrii. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zarządzeniem nr 82/2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. koniecznym jest posiadanie w każdym zespole ratownictwa medycznego specjalistycznego lekarza systemu. Dodatkowym elementem rankingującym oferty podczas oceny ofert złożonych do postępowania konkursowego jest posiadanie w składzie osobowym zespołów ratownictwa medycznego specjalistycznego lekarza posiadającego tytuł specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie medycyny ratunkowej. Powyższa kwestia została wyjaśniona stronie skarżącej w piśmie z dnia (...) lipca 2008 r. Obaj oferenci zapewnili udział w dobowej gotowości, każdego z oferowanych zespołów ratownictwa medycznego specjalistycznego, lekarzy posiadających tytuł specjalisty lub specjalizujących się w dziedzinie medycyny ratunkowej. W związku z powyższym przyznanie przez komisję konkursową dodatkowych 30 pkt obydwu oferentom biorącym udział w przedmiotowym postępowaniu należy uznać za prawidłowe. Z tego też powodu za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach.

Organ nadmienił, że czynnikiem różnicującym punktacją ofert złożonych do przedmiotowego postępowania była cena oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej. Komisja konkursowa zachowując zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasady uczciwej konkurencji zaprosiła obydwu oferentów do negocjacji, których przedmiotem była cena usług w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny. Negocjacje zakończono jednak potwierdzeniem oferty cenowej zaproponowanej przez każdego ze świadczeniodawców w złożonej ofercie. W związku z niższą zaproponowaną przez siebie cenę W. w S. w rankingu końcowym uzyskała wyższą ocenę. punktową niż strona skarżąca.

Reasumując organ wskazał, że zarówno na etapie części jawnej konkursu, jak i niejawnej, obydwie oferty były rozpatrywane na tych samych zasadach, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ.

W obszernej skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego F. w S. wniósł o stwierdzenie nieważności lub uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Powtórzył zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji.

Dodatkowo postawił zarzut naruszenia art. 73 w związku z art. 74 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i brak udostępnienia stronie niniejszego postępowania pełnych akt sprawy, tj. uzasadnienia punktacji otrzymanej przez drugą stronę postępowania konkursowego oraz oferty tejże strony.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo, odnosząc się do zarzutu naruszenia 73 w związku z art. 74 k.p.a. organ wskazał, że organ I instancji odmawiając pełnomocnikowi strony skarżącej wglądu do oferty złożonej przez konkurencyjnego świadczeniodawcę postąpił zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującymi w naszym kraju, gdyż zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.) czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza to interes przedsiębiorcy. Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jednocześnie art. 11 ust. 2 tejże ustawy wskazuje, iż czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazywanie informacji o osobie, która świadczyła pracę na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego. Ponadto w świetle art. 55' ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) Kodeks Cywilny konkurencyjny świadczeniodawca - W. w S. - jest przedsiębiorcą. Złożona przez niego oferta zawiera informacje o przedsiębiorstwie oraz o osobach zatrudnionych u wskazanego oferenta, których ujawnienie przez Narodowy Fundusz Zdrowia pełnomocnikowi strony skarżącej należy uznać za czynność wypełniającą znamiona czynu nieuczciwej konkurencji, ponieważ wskazane dane o przedsiębiorstwie mają charakter informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Ponadto przekazanie informacji o pracownikach zatrudnionych u drugiego oferenta w myśl przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych należałoby uznać za naruszenie dóbr osobistych tych pracowników.

Organ podkreślił, że w aktach sprawy przygotowywanych w dniu (...) czerwca 2009 r. do wglądu dla pełnomocnika strony skarżącej znajdowały się informacje dotyczące szczegółowej oceny ofert złożonych podczas postępowania konkursowego. Zapoznając się z aktami sprawy strona skarżąca miała możliwość wglądu do rankingu otwarcia oraz do rankingu końcowego.

Na podstawie tych rankingów oferent był w stanie określić ile punktów jego oferta, jak również oferty konkurencyjne otrzymały za spełnienie określonego kryterium. Ponadto organ pismem z dnia (...) sierpnia 2009 r. poinformował pełnomocnika strony skarżącej o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i wypowiedzenia się co do zebranego materiału w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Ponadto co należy podkreślić, omawiana sprawa była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 26 marca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 2013/08 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Organ administracji rozpoznając ponownie sprawę był związany oceną prawną zawartą w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W szczególności przy ponownym rozpoznawaniu sprawy miał w sprawie zastosowanie art. 153 dalej p.p.s.a. W świetle tego przepisu ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, przy czym ocena ta i wskazania, co do dalszego postępowania zostają sformułowane w uzasadnieniu orzeczenia, które w tym zakresie wykazuje moc wiążącą. Wskazania, co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż rozpoznając ponownie sprawę organy zastosowały się do zaleceń wskazanych w wyroku Sądu dotyczących obowiązku wyjaśnienia wszystkich okoliczności przeprowadzonego konkursu, rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Dokonały także wnikliwej analizy dotyczącej kryterium oceny poszczególnych ofert oraz przyznawania punków jak również możliwości naruszenia przez Fundusz zasad postępowania określonych przez ustawę. Odniosły się do wszystkich zarzutów strony.

Jak wynika z akt administracyjnych organ odwoławczy objął kontrolą dokumentację drugiego uczestniczącego w konkursie oferenta i poddał je szczegółowej analizie wykazując w oparciu o przepisy materialne, iż wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorię zostało dokonane w oparciu o jednakowe kryteria dla obu oferentów. Wskazał, także z jakimi okolicznościami przypisanymi poszczególnym kategoriom oceny wiążą się określone ilości punktów.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy nie doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. W ocenie Sądu postawiony w wyroku z dnia 26 marca 2009 r. zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., tj. braku udostępnienia akt sprawy należy rozumieć w ten sposób, iż nakazywał on udostępnienie stronie skarżącej akt sprawy tylko w zakresie dopuszczalnym przez inne ustawy. Organ mając na uwadze ograniczenia wynikające z innych aktów prawnych nie mógł udostępnić wszystkich dokumentów ze złożonej oferty drugiego uczestniczącego w konkursie oferenta. Wprawdzie szerokie uzasadnienie niemożności udostępnienia pełnej oferty konkurenta organ zawarł dopiero w odpowiedzi na skargę, ale to uchybienie procesowe nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Jednocześnie należy podkreślić, iż strona skarżąca przed wydaniem zaskarżonej decyzji - pomimo pouczenia jej o przysługujących jej uprawnieniach - nie skorzystała z prawa zapoznania się z aktami sprawy a podnosząc w skardze zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. nie wskazała, jaki wpływ na rozstrzygnięcie miało to naruszenie.

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń i jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu postępowania i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji.

W treści art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach wskazano, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes Funduszu, stosownie do art. 146 ww. ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ww. ustawy).

Oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert byli poinformowani o wymaganiach, jakie powinni spełniać przystępując do konkursu ofert oraz o kryteriach oceny ofert. Zostały one określone przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w zarządzeniach, wydanych na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach:

1)

zarządzeniu nr 53/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 10 września 2007 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm.,

2)

zarządzeniu nr 82/2007/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 października 2007 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: pomoc doraźna i transport sanitarny - ratownictwo medyczne, ze zm.

3)

zarządzeniu nr 71/2007/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 września 2007 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm.

Wszystkie zarządzenia były podane do publicznej wiadomości, więc strona skarżąca miała możliwość poznania szczegółowych kryteriów oceny ofert. W załączniku nr 1 w tabeli 1.9a wskazano szczegółowe parametry kryteriów oceny w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne a w załączniku nr 2 określono sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny.

W art. 134 omawianej ustawy sformułowano zasadę, że Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Wbrew podniesionemu zarzutowi naruszenia art. 134 ww. ustawy Narodowy Fundusz Zdrowia nie naruszył tego przepisu. Zapewnił równe traktowanie obu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu, obie oferty porównał zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach, tj. mając na uwadze: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją a także w oparciu o ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacji kosztów.

W zaskarżonej decyzji organ zawarł szczegółowe parametry oceny obu ofert. W toku negocjacji przeprowadzonych zgodnie z art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach, których przedmiotem była cena usług ustalono ceny jednostkowe oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej.

W rankingu końcowym oferta strony skarżącej uzyskała 89,53 punktów, tj. o 7,59 punktów mniej niż oferent, którego oferta została wybrana.

Nie można również podzielić zarzutu strony skarżącej co do niejasności związanych z zasadami przyznawania punktów z tytułu zapewnienia przez świadczeniodawcę lekarzy specjalizujących się, bądź posiadających tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratunkowej. Jak zasadnie wskazał organ powołując się na ustawę o PRM, przyznanie dodatkowych 30 punktów obydwu oferentom biorącym udział w przedmiotowym postępowaniu było prawidłowe, brak było podstaw do jakiekolwiek różnicowania w tym zakresie.

W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko Prezesa NFZ, że postępowanie zostało przeprowadzone z zachowaniem powołanych wyżej przepisów prawa, bowiem wszyscy świadczeniodawcy ubiegający się o zawarcie ww. umowy mieli zapewnione równe traktowanie, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, oraz dokumenty związane z przedmiotowym postępowaniem zostały udostępnione wszystkim świadczeniodawcom na tych samych zasadach.

Reasumując, w ocenie Sądu, zebrany materiał dowodowy oraz dokonana na jego podstawie analiza jest prawidłowa, zgodna z art. 7, 8, 9, 10, 77 § 1 i § 4 k.p.a., czego wyrazem jest uzasadnienie decyzji odpowiadające w pełni wymogom art. 107 § 3 k.p.a.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.