Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1994214

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 30 września 2015 r.
VI SA/Wa 1695/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. z o.o. z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z (...) maja 2010 r. Sp (...) w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi

Uzasadnienie faktyczne

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GSK 323/14, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 czerwca 2013 r., oddalający skargę I. Sp. z o.o. z siedzibą w K na decyzję Urzędu Patentowego RP z (...) czerwca 2011 r. Sp. (...) w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, jednocześnie odrzucając skargę.

W ww. orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż powodem uchylenia wyroku było to, iż w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do zastosowania przepisu art. 189 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wskazał, iż Sąd I instancji błędnie zaakceptował stanowisko Urzędu Patentowego, dopuszczającego od decyzji wydanej w postępowaniu spornym uruchomienie trybu ponownego rozpatrzenia sprawy, podczas gdy od decyzji wydanej w postępowaniu spornym stronie nie przysługiwała taka możliwość, lecz skarga do sądu administracyjnego (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie). Wynikało to wyraźnie z brzmienia powołanego przepisu art. 257 p.w.p., w świetle którego na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w sprawach, o których mowa w art. 255 p.w.p., stronom przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w stosunku do decyzji oraz postanowień wydawanych w postępowaniu spornym, objętym tytułem VII, na co wskazuje powołany przepis art. 257 p.w.p., nie przysługuje środek zaskarżenia, polegający na wyczerpaniu postępowania w trybie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz bezpośrednio skarga do sądu administracyjnego. Tym samym skarga do sądu administracyjnego od takiej decyzji oraz postanowienia nie podlega obowiązkowi wyczerpania środka zaskarżenia w świetle przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. Dlatego decyzja wydana przez Urząd Patentowy w postępowaniu spornym, stosownie do przepisu art. 257 p.w.p., miała walor decyzji ostatecznej, a tym samym można od niej wnieść skargę do sądu administracyjnego bez konieczności wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Ubocznym skutkiem tego stanu rzeczy było niezaskarżenie do sądu administracyjnego wydanej przez Urząd Patentowy wcześniejszej decyzji z 26 maja 2010 r., podlegającej skardze do sądu administracyjnego. W szczególności doszło do uchybienia 30-dniowego terminu do wniesienia takiej skargi.

Bez skutecznego przywrócenia, stosownie do przepisów art. 86 i art. 87 p.p.s.a., terminu do wniesienia skargi od wspomnianej decyzji z 26 maja 2010 r., wydanej w trybie przepisu art. 257 p.p.s.a., nie byłoby prawnie dopuszczalne postępowanie sądowoadministracyjne dla skontrolowania zgodności z prawem tej decyzji.

Pismem z 15 czerwca 2015 r., pełnomocnik strony skarżącej - I. Sp. z o.o. z siedzibą w K., wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z 26 maja 2010 r. Sp. (...) w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy. Do wniosku załączono skargę.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik powołał się na treść orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GSK 323/14, w którym wprost podniesiono, iż wskutek błędnego pouczenia organu doszło złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś w następstwie wspomnianego pouczenia, wskutek rozpoznania wniosku skarżącej wydano błędnie kolejną decyzję.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).

W niniejszej sprawie zagadnieniem przesądzonym pozostaje fakt złożenia wniosku o przywrócenie terminu, zgodnie z rygorami dyspozycji art. 87 § 1 p.p.s.a., zaś stosując się do wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego, rolą Sądu jest ocena okoliczności potwierdzających brak winy strony w uchybieniu terminu. Przez brak winy o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Biorąc zaś pod uwagę fakt, iż przywrócenie terminu do dokonania czynności jest instytucją wyjątkową, to może ona nastąpić tylko wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni ten fakt, a jednocześnie wskaże, że przyczyna ta istniała, aż do chwili wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Należy wyjaśnić, iż uprawdopodobnienie braku winy nie oznacza udowodnienia, dlatego wystarczy, że daje wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie NSA z 31 marca 2008 r. sygn. akt I FZ 135/08).

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak dokonania w terminie czynności wniesienia skargi, nastąpił bez winy strony. Sąd podziela stanowisko pełnomocnika wnioskodawcy, który zwrócił uwagę na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazujące na niezasadne zaakceptowanie możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego od decyzji Urzędu Patentowego wydanej w nie mającym zastosowania w sprawie trybie ponownego rozpatrzenia sprawy. Ubocznym skutkiem tego stanu rzeczy było bowiem niezaskarżenie do sądu administracyjnego wydanej przez Urząd Patentowy wcześniejszej decyzji z (...) maja 2010 r., podlegającej skardze do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu przedstawione we wniosku z 15 czerwca 2015 r. okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tych okolicznościach należy uznać, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności żądania przywrócenia terminu, została wykazana.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.