VI SA/Wa 1650/19 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2799507

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2019 r. VI SA/Wa 1650/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Kołodziejczak-Osetek, Grzegorz Nowecki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia (...) czerwca 2019 r. nr (...) w przedmiocie uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie w zakresie sterowania ruchem kolejowym oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "Komisja", "organ") decyzją z " (...)" czerwca 2019 r. nr " (...)", na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej: "k.p.a.") oraz w związku z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1725, dalej: "u.s.z.a.i.b."), art. 12 ust. 2, art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm., dalej: "Prawo budowlane") oraz art. 2 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 695) po rozpatrzeniu odwołania T. P. (dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Wielkopolskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z " (...)" kwietnia 2019 r. w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie w specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Komisja wskazała, że określoną w decyzji I instancji przyczyną odmowy nadania Stronie uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie w specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym, był brak wykształcenia odpowiedniego dla ww. specjalności uprawnień budowlanych.

Rozpoznając odwołanie od decyzji I instancji Komisja zgodziła się ze stanowiskiem organu I instancji

Komisja w pierwszej kolejności wyjaśniła, że w okresie rozpoznawania wniosku Strony zmianie uległ stan prawny. Wyrokiem z 7 lutego 2018 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł niezgodność z art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. c i art. 16 ustawy - Prawo budowlane m.in. pozycji 5 i 6 załącznika nr 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Wskazane pozycje załącznika dotyczyły właśnie wykształcenia odpowiedniego dla specjalności inżynieryjnej w zakresie urządzeń sterowania ruchem kolejowym. Trybunał Konstytucyjny orzekł także, że pozycja 5 i 6 załącznika nr 3 tracą moc obowiązującą z upływem dwunastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Przedmiotowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego został ogłoszony 12 lutego 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 352). Z powyższego wynika, że pozycja 5 i 6 załącznika nr 3 do ww. rozporządzenia utraciła moc obowiązującą 13 lutego 2019. Wykonując przedmiotowy wyrok Trybunału Konstytucyjnego prawodawca ustawą z dnia 22 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 695) dokonał stosownych zmian w przedmiotowej ustawie, dodając m.in. art. 15a, określający zakres uprawnień budowlanych oraz nowelizując art. 16 poprzez zmianę zakresu przedmiotowego upoważnienia do wydania aktu wykonawczego w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Ustawa z dnia 22 lutego 2019 o zmianie ustawy - Prawo budowlane weszła w życie 30 kwietnia 2019 r. Ponieważ ww. ustawą zmieniono jej art. 16, stanowiący upoważnienie do wydania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, należy uznać, że rozporządzenie to obowiązywało do 29 kwietnia 2019 r. jednak bez przepisów określających wykształcenie dla specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym, bo te utraciły moc obowiązującą 13 lutego 2019 r. 29 kwietnia 2019 r. prawodawca wydał na podstawie art. 16, w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 22 lutego 2019 o zmianie ustawy - Prawo budowlane, nowe rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie przygotowania do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie obowiązuje od 20 maja 2019 r.

Komisja wyjaśniła następnie, że organ orzekający w I instancji wydał zaskarżoną decyzję " (...) "kwietnia 2019 r. a w tej dacie pozycje 5 i 6 załącznika nr 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, określające wykaz zawodów odpowiednich dla specjalności uprawień budowlanych, o które ubiega się Strona, już nie obowiązywały. 15 kwietnia 2019 r. obowiązywał nadal § 23 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym "Wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w niniejszym rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie suplementu do dyplomu albo wypisu z przebiegu studiów potwierdzonego przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności.". Komisja wyjaśniła, że zastosowanie tego przepisu w opisanym stanie faktycznym i prawnym nie było możliwe, bo o ile organ I instancji mógł ustalić, że Strona uzyskała tytuł zawodowy przed wejściem w życie rozporządzenia, to już nie mógł ustalić, czy zawód techniczny był określony w sposób odbiegający od przyjętego rozporządzeniu, gdyż 15 kwietnia 2019 r. poz. 5 i 6 załącznika nie obowiązywały. W tej sytuacji organ nie mógł porównać tytułu określonego w dyplomie z tytułem określonym w załączniku nr 3.

Jednakże brak właściwych przepisów wykonawczych, jak podkreśliła Komisja, nie mógł stanowić przeszkody do rozpatrzenia wniosku Strony. Przesłanki uzyskania uprawnień budowlanych zostały bowiem określone na poziomie ustawowym, a prawo do wyboru i wykonywania określonego zawodu ma charakter podmiotowy. Powyższe prowadzi do wniosku, że w stanie prawnym, jaki obowiązywał w dniu wydania decyzji I instancji, organ I instancji winien ustalić, czy Strona spełnia warunek wykształcenia określony w art. 14 ust. 3 pkt 4, stosując zasady określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosowanie ww. zakresie k.p.a. sprowadza się do indywidulanej oceny wykształcenia strony.

Zdaniem Komisji, ocenę taką organ I instancji przeprowadził i choć błędnie wskazał podstawę prawną do jej przeprowadzenia, to skutek działania organu jest zbliżony do tego, jaki zostałby osiągnięty na gruncie k.p.a.

Komisja dodała również, ze organ I instancji naruszył art. 79a k.p.a. gdyż nie poinformował Strony o zakończeniu postępowania dowodowego i nie dopełnił obowiązków nałożonych przez ten przepis na organ prowadzący postępowanie administracyjne, jednakże naruszenie tego przepisu nie miało wpływu na wynik postępowania i rozstrzygnięcie sprawy. Jak wynika bowiem z akt sprawy, kwestią sporną jest wykształcenie Strony. Strona legitymuje się tytułem "technika logistyki". Z życiorysu zawodowego wynika, że Strona nie posiada innego wykształcenia, jest więc rzeczą oczywistą, że na podstawie art. 79a § 2 k.p.a. nie byłaby w stanie przedstawić w tym zakresie nowego dowodu.

Komisja wskazał dalej, że odwołanie Strony powinno być rozpoznane na podstawie przepisów obecnie obowiązujących, co nie zmienia zasadniczo sytuacji prawnej Strony, gdyż obecnie obowiązujące rozporządzenie w sprawie przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, gdy chodzi o wykształcenie uzyskane przed wejściem w życie rozporządzenia, przewiduje obowiązek jego indywidulanej weryfikacji.

Komisja wskazała, że zgodnie z § 4 ust. 6 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, "Wykształcenie uzyskane przed dniem 25 września 2014 r., w przypadku którego kierunek studiów lub zawód nauczany na poziomie technika odbiega od określonego w załączniku nr 2 i 3 do rozporządzenia, podlega indywidualnej weryfikacji i kwalifikowaniu przez izbę jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności". W załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia, jako zawody odpowiednie dla specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym, wskazano technika elektryka urządzeń zabezpieczenia i sterowania ruchem kolejowym, technika transportu kolejowego, technika automatyka sterowania ruchem kolejowym. Technik logistyki nie został uwzględniony w ww. wykazie.

Komisja, oceniając wykształcenie Strony wzięła pod uwagę przede wszystkim program nauczania w Technikum Ekonomiczno-Handlowym w " (...) "w zawodzie technik logistyki. Zajęcia edukacyjne, zgodnie z przedłożonym dokumentem "Wyniki klasyfikacji końcowej", obejmowały: język polski, język angielski, język niemiecki, historię, wiedzę o społeczeństwie, wiedzę o kulturze, matematykę, fizykę i astronomię, chemię, biologię, geografię, podstawy przedsiębiorczości, przysposobienie obronne, podstawy logistyki, gospodarka zapasami i magazynem, ekonomikę logistyki, transport i spedycję, planowanie logistyczne, systemy logistyczne, gospodarkę elektroniczną, laboratorium logistyczno-spedycyjne, laboratorium magazynowe. Program nauki w ogóle nie zawierał przedmiotów z zakresu szeroko rozumianej gałęzi budownictwa, nie mówiąc już o bardzo skomplikowanej i złożonej materii, dotyczącej urządzeń sterowania ruchem.

Komisja wyjaśniła, że urządzenia sterowania ruchem są urządzeniami technicznymi nierozerwalnie związanymi z budownictwem kolejowym, a nie logistyką. Do wykonywania zawodu kierownika budowy w specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym niezbędna jest wiedza i umiejętności z zakresu elektryki, elektrotechniki i automatyki oraz wiedza i umiejętności ogólnobudowlane. Urządzenia sterowania ruchem kolejowym obsługiwane są bądź mechanicznie bądź impulsem elektrycznym, są one elementami kolejowych obiektów budowlanych, stąd technik logistyki nie nabywa żadnych umiejętności w zakresie budowy, montażu i eksploatacji tych urządzeń. W żadnym zaś razie program nauczania w Technikum Ekonomiczno-Handlowym nie obejmował kluczowych zagadnień z zakresu elektrotechniki, elektryki i automatyki.

Komisja za niezasadny uznała wniosek dowodowy, dotyczący zasięgnięcia przez organ odwoławczy opinii Zespołu Szkół Handlowych im. " (...) "celem zajęcia stanowiska i przedłożenia dokumentów, potwierdzających fakt nauki w zakresie infrastruktury kolejowej. Aby bowiem ocenić wykształcenie Strony jako odpowiednie lub pokrewne dla specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem należy dysponować rozległą wiedzą w tym zakresie i to wiedzą zarówno praktyczną jak i teoretyczną dotyczącą zasad i technologii budowy i istoty działania urządzeń srk, a kadra Zespołu Szkół Handlowych takiej wiedzy nie ma.

Komisja powołała się również na suplement do dyplomu, gdzie szkoła wskazała zawody dostępne dla posiadacza dyplomu: technik logistyk, specjalista do spraw pakowania i opakowań, organizator transportu drogowego, specjalista do spraw marketingu i handlu itp. I doszła do wniosku, że Strona nie legitymuje się wykształceniem odpowiednim dla specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając decyzję Komisji z " (...)" czerwca 2019 r. w całości, wniósł o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 16 Prawa budowlanego, poprzez przyjęcie, że posiadane kwalifikacje przez Skarżącego nie uprawniają go do nadania uprawnień budowlanych w specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym do kierowania robotami budowlanymi w zakresie ograniczonym,

2) § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku indywidualnego rozpatrzenia i zakwalifikowania uzyskanych kwalifikacji jako odpowiednich lub pokrewnych dla danej specjalności,

3) art. 7 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie ponad wszelką wątpliwość stanu faktycznego sprawy, w szczególności dotyczącego ustalenia czy Skarżący posiada odpowiednie wykształcenie i kwalifikacje oraz doświadczenie,

4) art. 8 k.p.a., poprzez przyjęcie jedynie lakonicznego i ogólnikowego uzasadnienia decyzji nieodnoszącego się do konkretnej sytuacji faktycznej Skarżącego, niepoinformowanie Skarżącego o zakończeniu postępowania dowodowego i uniemożliwienie mu złożenia dalszych wniosków dowodowych lub wyjaśnienia wątpliwości, a co za tym idzie nieuczynienie zadość realizacji zasady pogłębiania zaufania do organów władzy publicznej,

5) art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie oraz nieprawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności dotyczącego wykształcenia Skarżącego, jego doświadczenia zawodowego, programu nauczania, uzyskanego tytułu oraz oparcie rozstrzygnięcia na nazwie placówki, która jest bez znaczenia dla uzyskanych kwalifikacji i pominięcie wniosku dowodowego Strony o zasięgnięcie opinii Zespołu Szkół Handlowych im. " (...)",

6) art. 80 k.p.a., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, przejawiającą się w pominięciu okoliczności mogących mieć pozytywny wpływ na wynik sprawy tj. przede wszystkim doświadczenia zawodowego Skarżącego i jego praktycznej wiedzy w tym zakresie,

7) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez pominięcie elementu uzasadnienia prawnego w decyzji przejawiające się w nieprzywołaniu przepisów prawa materialnego i procesowego, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie,

8) art. 79a k.p.a. w związku z art. 10 k.p.a., poprzez błędne uznanie, że naruszenie tego przepisu przez organ I instancji nie miało wpływu na wynik postępowania i rozstrzygnięcia sprawy na niekorzyść Skarżącego podczas gdy prawidłowe prowadzenie postępowania winno doprowadzić do sytuacji, w której Skarżący miałby możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz uzupełnienia postępowania dowodowego w niezbędnym zakresie.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że składając wniosek 23 stycznia 2019 r. do " (...) "Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa potwierdził niezbędne kwalifikacje, przedstawiając świadectwo ukończenia Technikum Ekonomiczno-Handlowego w " (...) "w zawodzie technik logistyki oraz dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik logistyki. W związku z powyższym, zdobyte kwalifikacje, zdaniem Skarżącego, uprawniają Go do ubiegania się o nadanie uprawnień budowlanych, ponieważ zdobyta wiedza oraz program studiów i praktyka zawodowa jest zgodna z ustawowymi wymogami. Zdaniem Skarżącego analiza przedmiotów ujętych w programie nauczania dla technika transportu kolejowego winna doprowadzić organ do takich właśnie wniosków. W ramach tego kierunku wykładane są takie przedmioty jak organizacja działalności usługowej kolei, techniki informatyczne w transporcie kolejowym oraz technologia transportu kolejowego. Analizując powyższe przykłady można dojść do wniosku, iż zakres nauczania w tych dwóch zawodach technicznych jest bardzo zbliżony. Przedstawione przedmioty należą do szeroko rozumianej materii dotyczącej planowania, realizacji oraz kontrolowania transportu.

Skarżący podniósł również, że organ nie przeprowadził żądanego przez Skarżącego wniosku dowodowego uznając go za nieuzasadniony. W ocenie Skarżącego uzyskanie zewnętrznej opinii Zespołu Szkół Handlowych im. " (...) "mogłoby jednak przesądzić o posiadaniu przez Skarżącego odpowiedniego wykształcenia. Jednakże nawet jeśli organ uznał, że dowód ten jest nieprzydatny z uwagi na wiedzę kadry tej placówki, winien poszukać odpowiedniego podmiotu, który posiada odpowiednio wykształconą kadrę i dopuścić stosowny dowód.

Ponadto, organ prowadzący postępowanie nie poinformował Skarżącego o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału, co pozbawiło Skarżącego możliwości złożenia stosownych wyjaśnień, uzupełnienia do już złożonego materiału dowodowego oraz złożenia dalszych wniosków dowodowych.

Skarżący dodał, że od kilku lat zatrudniony jest w przedsiębiorstwie, które zajmuje się automatyką ruchu kolejowego - Komunikacyjne Zakłady Automatyki " (...) "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w " (...)". W toku swojego zatrudnienia Skarżący nabył ogromną wiedzę praktyczną dotyczącą inżynierii kolejowej. Organ pominął jednak całkowicie istotną część stanu faktycznego sprawy jakim jest doświadczenie zawodowe Skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja, jak również decyzja I instancji, nie naruszają przepisów prawa w stopniu dającym podstawy do ich uchylenia.

W przedmiotowej sprawie organy Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa odmówiły nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie w specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym, Stronie posiadającej wykształcenie zdobyte w Technikum Ekonomiczno-Handlowym w " (...) "i zawodowy tytuł technika logistyki.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. d Prawa budowlanego, uprawnienia budowlane są udzielane m.in. w specjalności inżynieryjnej, w tym kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym. Jak wynika z ust. 3 pkt 4 tego artykułu, uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1, wymaga do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie: a)ukończenia: - studiów drugiego stopnia na kierunku pokrewnym dla danej specjalności lub - studiów pierwszego stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności, lub - studiów pierwszego stopnia na kierunku pokrewnym dla danej specjalności, lub b) posiadania: tytułu zawodowego technika lub mistrza, albo dyplomu zawodowego albo dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe, w zawodzie nauczanym na poziomie technika - w zawodach związanych z budownictwem określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16, w zakresie odpowiednim dla danej specjalności, c) odbycia praktyki na budowie (...).

Z przytoczonych przepisów wynika, że uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie w specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym, może uzyskać osoba posiadająca tytuł zawodowego technika w zawodach związanych z budownictwem w zakresie odpowiednim dla danej specjalności, a zawody związane z budownictwem określają przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16 Prawa budowlanego.

Wśród zawodów związanych z budownictwem wymienionych w wykazie zamieszczonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. poz. 831), obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, nie wymieniono zawodu technik logistyk.

Zgodnie jednak z § 4 ust. 6 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, wykształcenie uzyskane przed dniem 25 września 2014 r., w przypadku którego kierunek studiów lub zawód nauczany na poziomie technika odbiega od określonego odpowiednio w załączniku nr 2 i 3 do rozporządzenia, podlega indywidualnej weryfikacji i kwalifikowaniu przez izbę jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności.

W świetle tej regulacji, organ II instancji, dokonał analizy wykształcenia Skarżącego badając, czy można zakwalifikować je jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym.

Jak wynika z § 4 ust. 7 rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, weryfikacja wykształcenia w zakresie kierunku studiów, o której mowa w ust. 6, odbywa się na podstawie suplementu do dyplomu albo zaświadczenia o przebiegu studiów.

Analizując profil umiejętności i kompetencji wskazany w znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy suplemencie do dyplomu Skarżącego potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik logistyk, nie można uznać, aby Skarżący posiadał wiedzę i umiejętności z zakresu elektryki, elektrotechniki i automatyki oraz wiedzę i umiejętności ogólnobudowlane, jakie powinien posiadać technik automatyk sterowania ruchem kolejowym, zgodnie z podstawą programową kształcenia w tym zawodzie, znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy. Również na liście zawodów dostępnych dla posiadacza dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik logistyk, zawartej w omawianym suplemencie do dyplomu Skarżącego, obejmującej zawody: nie wymieniono zawodu odpowiadającego specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem, na co wskazał organ II instancji w zaskarżonej decyzji.

Organ II instancji przeanalizował również program nauczania program nauczania w Technikum Ekonomiczno-Handlowym w " (...) "w zawodzie technik logistyki, który jak słusznie wskazał organ, nie zawierał przedmiotów z zakresu szeroko rozumianej gałęzi budownictwa.

Z tych względów należy uznać za niezasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 16 Prawa budowlanego, poprzez przyjęcie, że posiadane kwalifikacje przez Skarżącego nie uprawniają go do nadania uprawnień budowlanych w specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem kolejowym do kierowania robotami budowlanymi w zakresie ograniczonym oraz § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku indywidualnego rozpatrzenia i zakwalifikowania uzyskanych kwalifikacji jako odpowiednich lub pokrewnych dla danej specjalności.

Powyżej przeprowadzona analiza wskazuje, że zarówno organ I instancji, jak również z Komisja prawidłowo uznały, że Skarżący nie legitymuje się wykształceniem odpowiednim dla specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem. Należy podkreślić, że posiadanie praktyki zawodowej, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. c Prawa budowlanego, nie jest wystarczająca wymogiem uzyskania uprawnień budowlanych, o które ubiega się Skarżący, konieczne jest bowiem także posiadanie odpowiedniego wykształcenia i tytułu zawodowego, co zostało powyżej omówione. Wyjaśnienia też wymaga, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji przez Komisję nie obowiązywało rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, lecz rozporządzenie z 29 kwietnia 2019 r., na podstawie którego Komisja rozpatrzyła sprawę. Komisja też wyjaśniła dlaczego organ I instancji nie rozpatrzyła sprawy na podstawie § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, podkreślenia jednak w tym miejscu wymaga, że organ I instancji rozpatrzył sprawę w I instancji w sposób odpowiadający procedurze przewidzianej w tym przepisie.

Sąd zgadza się z Komisją, że naruszenie przez organ I instancji art. 79a w zawiązku z art. 10 k.p.a., nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325,dalej "p.p.s.a."), może być podstawą uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. Potwierdza to przebieg postępowania administracyjnego w II instancji, w której Skarżący nie przedstawił bowiem nowych wyjaśnień, czy też dowodów, jak również nie wskazał na dowody, które może pozyskać w przyszłości, a które miały by znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zarówno organ I instancji, jak również Komisja dysponowały wystarczającym materiałem dowodowym w zakresie wykształcenia Skarżącego, który pozwalał na prawidłowe rozstrzygniecie wniosku Skarżącego. Analizując podstawy programowe kształcenia w zawodzie technik logistyk i technik automatyk sterowania ruchem kolejowym, jak również suplementem do dyplomu Skarżącego, organy, bez pozyskiwania dodatkowego stanowiska Zespołu Szkół Handlowych im. " (...)", czy też innego podmiotu, którego Skarżący nie wskazał, a którego organ miałby poszukiwać, były w stanie ocenić, czy Skarżący legitymuje się wykształceniem odpowiednim dla specjalności inżynieryjnej kolejowej w zakresie sterowania ruchem.

W tym stanie rzeczy, niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia p[rzez Komisję art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu, materiał dowodowy na którym organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcie, stanowi wyczerpujący materiał dowodowy pozwalający na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy. Ustalenia zatem dotyczące wykształcenia Skarżącego, dokonane z zachowaniem zasady swobodnej oceny dowodów, pozwalały na prawidłowe rozstrzygnięcie wniosku Skarżącego, co znalazło też wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji spełniającym wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Niezasadność zarzutów skargi i zgodność z prawem decyzji obu instancji, prowadzi także do wniosku, że organy w niniejszej sprawie nie naruszyły art. 8 k.p.a., gdyż nie prowadziły postępowania w sposób przeczący zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez Komisję przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W świetle powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.