Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 grudnia 2007 r.
VI SA/Wa 138/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Bosakirska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) listopada 2006 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym z powodu uiszczenia wpisu sądowego po upływie 7 dniowego terminu. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 7 marca 2007 r. zaś skarżący uiścił wpis w dniu 8 marca 2007 r. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu dnia 2 kwietnia 2007 r.

Dnia 16 kwietnia 2007 r. skarżący udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu M. K. W dniu 27 kwietnia 2007 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi. W skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów postępowania sądowego tj. art. 58 § 1 p.3 w związku z art. 49 i art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 p.1270, dalej zwanej p.p.s.a./ polegające na przyjęciu, że nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi w sytuacji, w której miało miejsce jednodniowe uchybienie terminowi, bez winy skarżącego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

Jako wniosek ewentualny wniósł w skardze kasacyjnej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu 28 lutego 2007 r. Skarżący w okresie od 3 marca 2007 r. do 26 marca 2007 r. odbywał leczenie w przyszpitalnej poradni okulistycznej z powodu silnego zapalenia rogówek i spojówek w związku z czym zalecono mu oszczędny i spoczynkowy tryb życia na okres leczenia. Z powodu silnych dolegliwości i nie celowo skarżący omieszkał termin do uiszczenia wpisu, który upływał 7 marca 2007 r. i uiścił wpis dnia 8 marca 2007 r. Skarżący podniósł, że termin 7 dniowy z art. 49 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i skarżący w oparciu o art. 86 p.p.s.a. miał możliwość złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wniosek taki sporządził, ale nie wysłał, gdyż dostał postanowienie o odrzuceniu skargi i uznał, że sprawa jest zakończona i nie ma możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z tego powodu w skardze kasacyjnej tj. dnia 27 kwietnia 2007 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Do skargi kasacyjnej skarżący dołączył zaświadczenie z dnia 5 kwietnia 2007 r. podpisane przez lekarza z poradni przyszpitalnej Regionalnego Szpitala Specjalistycznego w Ś., że był leczony w tej poradni w okresie od 3 marca 2007 r. do 26 marca 2007 r. z powodu silnego zapalenia epidemicznego rogówek i spojówek w związku z czym zalecono mu oszczędny i spoczynkowy tryb życia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny poinformował pełnomocnika skarżącego, że skarga kasacyjna na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie i wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wykluczają się wzajemnie i wezwał do sprecyzowania, który wniosek popiera.

Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 5 października 2007 r. wyjaśnił, że w drodze skargi kasacyjnej wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2007 r. I OSK 1025/07 Naczelny Sąd Administracyjny przekazał zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o przywrócenie terminu do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W sprawie niniejszej w kasacji, oprócz wniosku kasacyjnego, skarżący zawarł dwa wnioski ewentualne o przywrócenie terminu:

1)

wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu i 2) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu.

Postanowieniem niniejszym Sąd rozstrzyga o wniosku pierwszym tj. o wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek ten ma na celu uczynienie dopuszczalnym spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Art. 85 p.p.s.a. wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Siedmiodniowy termin do wniesienia pisma jest ustawowym terminem procesowym i podlega przywróceniu na zasadach ogólnych. Art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W sprawie niniejszej pełnomocnik skarżącego jako uprawdopodobnienie przyczyny opóźnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wskazał niewiedzę skarżącego, że służy mu prawo do złożenia takiego wniosku, mimo odrzucenia skargi.

Badając zachowanie 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od ustania przyczyny opóźnienia, którą była wskazana wyżej niewiedza skarżącego, Sąd zważył, że w aktach znajduje się pełnomocnictwo wystawione przez skarżącego dnia 16 kwietnia 2007 r. dla radcy prawnego M. K. Należy więc uznać, że przynajmniej od tej daty ustała niewiedza będąca przyczyną opóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu. Wniosek został zawarty w skardze kasacyjnej wniesionej 27 kwietnia 2007 r. tj. po upływie 7 dniowego terminu od ustania ewentualnej przyczyny zwłoki. Już ta okoliczność wystarcza do uznania, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest spóźniony, zatem zgodnie z art. 88 p.p.s.a. - podlega odrzuceniu.

Dodatkowo wskazać należy, że w orzecznictwie ustalone jest stanowisko, że wyłączona jest możliwość jednoczesnego uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności i środka odwoławczego na odrzucenie pisma z powodu uchybienia terminu do tej czynności /por. np. post. SN z 15 listopada 1999

II CZ 129/99 Lex 110599, post. SN z 4 października 2001 I CZ 116/01 Lex 52578, post. SN 10 stycznia 2002 r. I CZ 198/01 Lex 53302, post. SN z dnia 3 października 2002 r. I CZ 120/02 Lex 74409, post. NSA z 25 maja 2004 r. FZ 61/04 niepubl., post. NSA z 24 października 2006 r. II GZ 135/06/. W ostatnim z cytowanych orzeczeń NSA wyjaśnił, że jednoczesne złożenie skargi kasacyjnej i wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wzajemnie się wyklucza. W przypadku zawarcia obu wniosków w środku odwoławczym należy wezwać stronę do sprecyzowania, który z wykluczających się wniosków popiera.

Pełnomocnik skarżącego wezwany do sprecyzowania, który wniosek popiera wyjaśnił tylko, że w drodze skargi kasacyjnej domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie wypowiedział się wyraźnie co do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Należy więc uznać, że również z powodu wzajemnego wykluczania się tego wniosku z wnioskiem kasacji ulega on odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Zważywszy powyższe działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.