Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2139020

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 29 września 2016 r.
VI SA/Wa 1007/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. postanowił: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

M. K. (dalej też jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa w przedmiocie nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.

W odpowiedzi na skargę Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa poinformował, że sprawa w najbliższym czasie zostanie ponowne rozpoznana i przedstawił dokumenty zebrane w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 812 z późn. zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których ww.

przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych.

Tym samym podstawowe kryterium wyznaczające zakres dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w tym skargi na bezczynność, akt lub czynność, stanowią zatem działania przypisane "administracji publicznej".

Pod pojęciem "administracja publiczna" należy ogólnie rozumieć administrację wykonywaną przez państwo i inne związki publiczno-prawne, w tym samorząd terytorialny i zawodowy, w celu zaspokajania potrzeb zbiorowych i realizacji celów o charakterze publicznym.

Jak przyjmuje się w doktrynie, przez administrację publiczną o której stanowi art. 1 tej ustawy, należy rozumieć działalność organów państwowych, w tym rządowych, a także organów samorządu terytorialnego oraz innych organów i instytucji, mającą na celu realizację powierzonych im zadań publicznych (J. Lang, (w:) M. Wierzbowski (red.), Prawo administracyjne, s. 15-16) w formach wskazanych w art. 3 p.p.s.a. (J. Drachal, P. Gołaszewski, J. Jagielski (w:) r. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s.11).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa w przedmiocie nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.

Zgodnie z § 1 statutu Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, jest on dobrowolnym stowarzyszeniem naukowo - technicznym zrzeszającym inżynierów i techników. Zajmuje się on problematyką budowlaną oraz sprawami zawodowymi i społecznymi swoich członków. Natomiast § 9 statutu wskazuje podstawowe cele stowarzyszenia, w szczególności należy do nich prezentowanie niezależnych opinii i ocen dotyczących budownictwa. Przy realizacji celów statutowych współdziała z organizacjami społecznymi i organami administracji publicznej (§ 11statutu).

Należy ponadto nadmienić, że ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1946 z późn. zm.) stanowi prawo korporacyjne, podając w art. 1, że ustawa określa organizację i zadania tych samorządów a także prawa i obowiązki ich członków. Jednocześnie w art. 3 mowa jest o tym, że samorządy zawodowe tworzą członkowie zrzeszeni we właściwych izbach, przy czym ustawodawca w art. 4 deklaruje niezależność samorządów zawodowych w wykonywaniu swoich zadań gwarantując, że samorządy te podlegają tylko przepisom prawa. Z jednej więc strony samorządy zawodowe są tworzone, organizują się oraz funkcjonują na podstawie przepisów prawa, z zachowaniem niezależności ich działania w sprawach należących do zadań ustawą określonych, z drugiej strony jednak niezależność korporacyjna podlega pewnym, ustawą określonym ograniczeniom. Ustawa zatem określa zakres zadań samorządów zawodowych, czyniąc to jednak w sposób ramowy, o czym świadczy wskazanie w art. 8, że "w szczególności" do zadań samorządów zawodowych należą sprawy określone w tym artykule. Ustawa także określa strukturę samorządów zawodowych i zadania ich organów, przewiduje możliwość ustalania przez właściwe organy samorządów zawodowych regulaminów normujących sprawy wewnętrzne tych samorządów. Poza wykonywaniem zadań, które powinny być traktowane wyłącznie jako własne (korporacyjne), dotyczące wewnętrznych spraw korporacji, m.in. takie jak reprezentowanie i ochrona interesów zawodowych swoich członków, ustalanie zasad etyki zawodowej, organizacji wewnętrznej w ramach zasad określonych w ustawie, samorządy zawodowe mocą odpowiednich postanowień ustawowych uzyskały uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej, pełniąc w tym zakresie funkcję organów administracji publicznej. Rozstrzygnięcia wydawane w tym zakresie przez organy samorządu zawodowego stanowią decyzje administracyjne (akty administracyjne) i podlegają w zakresie nie uregulowanym ustawą o samorządach zawodowych, normom określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 11 ustawy o samorządach zawodowych). W oparciu o przepisy wskazanej ustawy w zakresie rzeczoznawców budowlanych w Polsce funkcjonują dwa podmioty: Izb Architektów Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie danych osób posiadających tytuł w specjalności architektonicznej oraz Polska Izb Inżynierów Budownictwa - w zakresie danych osób posiadających tytuł w pozostałych specjalnościach, Działając w tym zakresie jako organy administracji publicznej /władzy publicznej w rozumieniu art. 7 Konstytucji RP, organy samorządów zawodowych podejmują czynności nie tyle w ramach wewnętrznych, korporacyjnych spraw, lecz niejako na zewnątrz, są więc ściśle związane z obowiązującym prawem publicznym - działają na podstawie i w granicach prawa (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt II OSK 776/06).

Niewątpliwie więc Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa nie mieści się w katalogu organów administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., przez które rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a., tj. inne organy administracji państwowej lub podmioty, gdy są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych.

Zatem akty podejmowane przez organy Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa mogłyby podlegać kognicji sądów administracyjnych jedynie w takim przypadku, w którym ustawa regulująca zasady i warunki ich funkcjonowania przewidywałaby taką możliwość. Tymczasem Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa jest, zgodnie z § 1 statutu samorządowym stowarzyszeniem naukowo - technicznym i w stosunku do niego mają zastosowanie przepisy ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1393). Wszystkie zagadnienia związane z przyznawanie/pozbawianiem członkostwa, wydawaniem legitymacji itp. są regułami o charakterze wewnętrznym stowarzyszenia i nie podlegają one kontroli sądów administracyjnych.

Zatem brak jest podstaw do przyjęcia, że kwestia nadania tytułu Rzeczoznawcy Budowlanego Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa mają charakter decyzji administracyjnych w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego bądź aktów lub czynności dotyczących praw (obowiązków) wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Z tych też względów skarga podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.