Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3048140

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 17 stycznia 2020 r.
V SA/Wa 994/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kania.

Sędziowie WSA: Mirosława Pindelska, Asesor Aleksandra Młyńska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi (...) Sp. z o.o. w (...) na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) w zakresie punktu 2 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne

1. uchyla zaskarżoną decyzję w zaskarżonym zakresie oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) listopada 2008 r., nr (...) w części dotyczącej nakazania (...) sp. z o.o. w (...) zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za okresy sprawozdawcze lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r.;

2. umarza postępowanie administracyjne w przedmiocie pobranej refundacji składek na ubezpieczenia społeczne przez (...) Sp. z o.o. w (...) za okresy sprawozdawcze lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r.;

3. zasądza od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz (...) Sp. z o.o. w (...) kwotę 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez (...) od decyzji tego organu z dnia (...) listopada 2018 r. nr (...) w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne - w punkcie 1 decyzji uchylił decyzję z dnia (...) listopada 2018 r. w części dotyczącej okresów sprawozdawczych: luty 2008 r., marzec 2008 r., kwiecień 2008 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie oraz w punkcie 2 decyzji utrzymał w mocy decyzję z dnia (...) listopada 2018 r. w części dotyczącej okresów sprawozdawczych: lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.; dalej: "k.p.a."), w związku z art. 45 ust. 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511 z późn. zm.; dalej: "ustawa o rehabilitacji").

Stan sprawy przedstawia się w sposób następujący.

Organ uzyskał informację z systemu informatycznego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, iż (...) nie opłaciła składek na ubezpieczenia społeczne w terminie wynikającym z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1778 z późn. zm.; dalej: "u.s.u.s.") za miesiące: marzec, kwiecień, maj, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2008 r.

W celu weryfikacji spełniania przez płatnika przesłanek do otrzymywania refundacji składek na ubezpieczenia społeczne w okresie rozliczeniowym (w ZUS): marzec, kwiecień, maj, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2008 r., Fundusz pismem z 18 czerwca 2018 r. zwrócił się do właściwego oddziału ZUS o udzielenie informacji, czy strona opłaciła terminowo i w całości obowiązkowe składki na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych.

ZUS udzielił odpowiedzi pismem z 27 czerwca 2018 r., z którego wynika, że składki na FUS za wskazane okresy rozliczeniowe zostały opłacone po terminie. Obowiązującym płatnika terminem płatności składek, według deklaracji i stosownie do art. 47 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, był termin do 15-go dnia każdego miesiąca za miesiąc ubiegły.

Z danych znajdujących się w posiadaniu organu wynikało, że strona otrzymała środki Funduszu przekazane tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za okresy sprawozdawcze: luty, marzec, kwiecień, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad 2008 r., w wysokości 306.865,26 zł (słownie: trzysta sześć tysięcy osiemset sześćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia sześć groszy).

Pismem z 17 września 2018 r. Fundusz zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranej refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za okresy sprawozdawcze: luty, marzec, kwiecień, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad 2008 r. Jednocześnie strona została wezwana do przedstawienia w terminie 7 dni od daty doręczenia zawiadomienia wniosków, uwag i informacji mających w jej ocenie znaczenie dla rozpoznania sprawy.

W piśmie z 26 września 2018 r. strona poinformowała, że z uwagi na okres czasu, który upłynął nie jest możliwe zweryfikowanie przedstawionych w piśmie organu danych. Dodała, że w 2012 r. spłonęła w pożarze część dokumentacji.

Decyzją z dnia (...) listopada 2018 r. Prezes PFRON nakazał stronie zwrot, w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji, środków Funduszu przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze:

- luty 2008 r. w kwocie 44 748,24 zł (słownie: czterdzieści cztery tysiące siedemset czterdzieści osiem złotych dwadzieścia cztery grosze),

- marzec 2008 r. w kwocie 52 170,49 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa tysiące sto siedemdziesiąt złotych czterdzieści dziewięć groszy),

- kwiecień 2008 r. w kwocie 51 134,14 zł (słownie: pięćdziesiąt jeden tysięcy sto trzydzieści cztery złote czternaście groszy),

- lipiec 2008 r. w kwocie 33 071,70 zł (słownie: trzydzieści trzy tysiące siedemdziesiąt jeden złotych siedemdziesiąt groszy),

- sierpień 2008 r. w kwocie 32 822,34 zł (słownie: trzydzieści dwa tysiące osiemset dwadzieścia dwa złote trzydzieści cztery grosze),

- wrzesień 2008 r. w kwocie 29 259,10 zł (słownie: dwadzieścia dziewięć tysięcy dwieście pięćdziesiąt dziewięć złotych dziesięć groszy),

- październik 2008 r. w kwocie 32 489,97 zł (słownie: trzydzieści dwa tysiące czterysta osiemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt siedem groszy),

- listopad 2008 r. w kwocie 31 169,28 zł (słownie: trzydzieści jeden tysięcy sto sześćdziesiąt dziewięć złotych dwadzieścia osiem groszy).

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 26a ust. 11 pkt 1, art. 45 ust. 3a, art. 49e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511 z późn. zm.) oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 13 grudnia 2007 r. w sprawie refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 240, poz. 1754 z późn. zm.).

Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją, podnosząc m.in. zarzut przedawnienia roszczenia o zwrot należności.

W tych okolicznościach została wydana decyzja Prezesa PFRON z dnia (...) marca 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na podstawie danych zawartych w piśmie ZUS z 27 czerwca 2018 r. ustalił, że strona nie dokonała terminowych wpłat składek na ubezpieczenia społeczne za wskazane okresy rozliczeniowe. Stronę obowiązywał termin wskazany w art. 47 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s., tj. termin do 15-go dnia następnego miesiąca.

Jednocześnie organ powołał się na rozporządzenie Rady (UE) nr 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz.UE. L Nr 248, str. 9). Wskazał, że zgodnie z art. 36, rozporządzenie to wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich, wobec czego na organie spoczywa obowiązek stosowania jego przepisów. Na podstawie art. 17 rozporządzenia dochodzenie zwrotu pomocy możliwe jest w ciągu dziesięciu lat licząc od dnia, w którym bezprawnie przyznano pomoc beneficjentowi. Zdaniem organu za dzień przyznania pomocy w przypadku refundacji składek na ubezpieczenia społeczne pracowników niepełnosprawnych ze środków Funduszu należy przyjąć datę złożenia kompletnego wniosku o wypłatę dofinansowania.

Ponieważ na podstawie informacji z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalono, że składki na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych za wskazane okresy rozliczeniowe zostały opłacone z uchybieniem terminu wynikającego z art. 47 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, organ stwierdził, że zgodnie art. 25a ust. 3 ustawy o rehabilitacji w brzmieniu obowiązującym w 2008 r., miesięczna refundacja za okresy sprawozdawcze: luty 2008 r., marzec 2008 r., kwiecień 2008 r., lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r. została pobrana nienależnie. Organ wskazał, że z art. 25a ust. 3 ustawy o rehabilitacji w brzmieniu obowiązującym w 2008 r. wynika, że refundacja składek na ubezpieczenia społeczne nie przysługuje, jeżeli składki zostały opłacone z uchybieniem terminu wynikającego z art. 47 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Stwierdził, że pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 27 czerwca 2018 r. jest dokumentem urzędowym, wobec czego stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone.

Zdaniem organu, w dniu podjęcia przez organ pierwszej czynności zmierzającej do zwrotu środków, tj. w dniu wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu środków wypłaconych stronie tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne pracowników niepełnosprawnych, co miało miejsce 17 września 2018 r., upłynął dziesięcioletni okres przedawnienia dochodzenia roszczeń z tytułu nienależnie pobranej refundacji składek na ubezpieczenia społeczne pracowników niepełnosprawnych za okresy sprawozdawcze: luty 2008 r., marzec 2008 r., kwiecień 2008 r. Wobec czego, zdaniem organu postępowanie za okresy sprawozdawcze w PFRON: luty 2008 r., marzec 2008 r., kwiecień 2008 r. należało umorzyć.

W przypadku okresów sprawozdawczych: lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r. (okres rozliczeniowy w ZUS: sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r., grudzień 2008 r.), organ ustalił, że nie upłynął okres przedawnienia. Strona nie spełniła przesłanki terminowego opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne pracowników niepełnosprawnych i pobrała nienależnie środki PFRON tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za okresy sprawozdawcze: lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r. (w łącznej kwocie 158.812,39 zł). W związku z powyższym w stosunku do strony zachodzi przesłanka z art. 25a ust. 3 ustawy o rehabilitacji, która uniemożliwia wypłatę miesięcznej refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. Organ podkreślił, że zebrał materiał dowodowy sprawy, z którego wynika, że w przypadku strony nie został dochowany termin płatności na poniesienie przez pracodawcę części kosztów płacy.

Organ uwzględnił w decyzji 10-letni okres przedawnienia w stosunku do żądania zwrotu środków pobranych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne pracowników niepełnosprawnych i umorzył postępowanie administracyjne w stosunku do okresów sprawozdawczych: luty 2008 r., marzec 2008 r. i kwiecień 2008 r. Natomiast w stosunku do pozostałych okresów sprawozdawczych: lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r., organ utrzymał w mocy decyzję z dnia (...) listopada 2018 r. ze względu na fakt, iż dla tych miesięcy nie upłynął okres przedawnienia roszczeń.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła (...), zaskarżając ją w części dotyczącej punktu 2, tj. w części utrzymującej w mocy decyzję Prezesa PFRON z dnia (...) listopada 2018 r. - dotyczącej okresów sprawozdawczych: lipiec 2008 r., sierpień 2008 r., wrzesień 2008 r., październik 2008 r., listopad 2008 r.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. art. 49e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. oraz w zw. z art. 45 ust. 3a o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jako wydanej bez podstawy prawnej i rażąco naruszającej art. 26 ustawy o rehabilitacji;

- art. 26a ust. 10 i 11 w zw. z art. 49e ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej przez jego niewłaściwe zastosowanie w postaci przeprowadzenia kontroli pracodawcy w zakresie czasowym przekraczającym ustawowe umocowanie;

- art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez brak rozważenia przez organ kwestii istotnych dla sprawy w uzasadnieniu decyzji;

- art. 7, art. 8, art. 9 k.p.a. poprzez niedostateczne informowanie strony o jej uprawnieniach oraz podejmowanie działań niezgodnych z zasadą pogłębiania zaufania.

Ponadto, skarżąca podniosła zarzut przedawnienia roszczeń o zwrot środków.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub jej uchylenie w części dotyczącej punktu 2.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że art. 49e ustawy o rehabilitacji, regulujący zasady zwrotu nienależnie lub nadmiernie pobranych środków Funduszu, został dodany przez art. 1 pkt 24 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 237, poz. 1652), zmieniającej ustawę z dniem 1 stycznia 2009 r. Stosownie do art. 6 ustawy nowelizującej, do stosunków prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Zdaniem skarżącej, stany faktyczne powstałe przed dniem 1 stycznia 2009 r. powinny być oceniane według przepisów dotychczasowych. Na gruncie prawa cywilnego, roszczenie Funduszu podlega 3-letniemu terminowi, a nie na zasadach ogólnych okresowi 10-cio letniemu. Zgodnie z art. 118 k.c. jeśli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata.

Ponadto skarżąca podniosła, że zagadnienia związane z procedurą zwrotu pomocy przyznanej bezprawnie określone zostały w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE, z którego wynika, że dochodzenie zwrotu pomocy możliwe jest w ciągu dziesięciu lat licząc od dnia, w którym bezprawnie przyznano pomoc beneficjentowi (art. 15 Rozporządzenia).

Zdaniem skarżącej, przedawnieniu uległo całe roszczenie, w tym za miesiące od lipca 2008 r. do listopada 2008 r. Dodatkowo skarżąca podniosła, że wskazywała, iż nie jest w stanie odtworzyć pełnej dokumentacji. Argumentacja Spółki była usprawiedliwiona pożarem, do którego doszło w 2012 r.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ww. ustawy.

W rozpoznawanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia.

Kontroli Sądu podlegała decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) marca 2019 r. w przedmiocie nakazania zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne, w zakresie objętym skargą, tj. w zakresie punktu 2 ww. decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji tego organu z dnia (...) listopada 2018 r. w części dotyczącej okresów sprawozdawczych od lipca 2008 r. do listopada 2008 r.

Skarga podlega uwzględnieniu z uwagi na przedawnienie roszczeń o zwrot środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za okresy wskazane w zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o rehabilitacji, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest państwowym funduszem celowym, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Z treści art. 60 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077; dalej jako "u.f.p."), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 659), określającego przykładowo niepodatkowe należności budżetowe wynika, że ma on zastosowanie również do przychodów państwowych funduszy celowych.

W art. 60 pkt 1-8 u.f.p. wskazano, iż środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody państwowych funduszy celowych:

1) kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w niniejszej ustawie;

2) należności z tytułu gwarancji i poręczeń udzielonych przez Skarb Państwa i jednostki samorządu terytorialnego;

3) wpłaty nadwyżek środków obrotowych samorządowych zakładów budżetowych;

4) wpłaty nadwyżek środków finansowych agencji wykonawczych;

5) wpłaty środków z tytułu rozliczeń realizacji programów przedakcesyjnych;

6) należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności; 6a) należności z tytułu grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz w postępowaniu w sprawach o wykroczenia skarbowe;

7) dochody pobierane przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw;

8) pobrane przez jednostkę samorządu terytorialnego dochody związane z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego odrębnymi ustawami i nieodprowadzone na rachunek dochodów budżetu państwa.

Powyższe wyliczenie ma charakter przykładowy, o czym świadczy termin "w szczególności", dlatego także środki przekazane stronie na podstawie art. 25a ust. 3 ustawy o rehabilitacji, których zwrotu zażądał Prezes Funduszu, stanowią środki publiczne jako niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym. W konsekwencji, w sprawie znajduje zastosowanie art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, zgodnie z którym do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 nieuregulowanych tą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.).

W zakresie ustalenia terminu przedawnienia należności w niniejszej sprawie należy zatem odpowiednio zastosować art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Odpowiednie stosowanie tego przepisu polega na przyjęciu, że początkiem biegu 5-letniego okresu przedawnienia jest koniec roku kalendarzowego, w którym strona nabyła prawo do refundacji składki za konkretny miesiąc. Sprawa dotyczy refundacji składek na ubezpieczenia społeczne za wybrane miesiące z 2008 r. Termin dochodzenia roszczenia w zakresie refundacji składek za ostatni okres rozliczeniowy (grudzień 2008 r.) upłynął 31 grudnia 2013 r. (5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym strona nabyła prawo do refundacji składek).

W dniu podjęcia przez organ pierwszej czynności zmierzającej do zwrotu środków, tj. w dniu wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu środków, co miało miejsce 17 września 2018 r., upłynął określony w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej pięcioletni termin przedawnienia dochodzenia roszczeń. Za przedawnione należało zatem uznać należności z tytułu refundacji składek za wszystkie wskazane w decyzji okresy rozliczeniowe z 2008 r.

W zaskarżonej decyzji organ błędnie odwołał się do regulacji unijnych przewidujących 10-letni termin przedawnienia dochodzonych należności z tytułu refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. W tym zakresie należy mieć na uwadze aktualne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Uwzględniając wykładnię przepisów unijnych zawartą w wyroku TSUE z dnia 5 marca 2019 r. w sprawie C-349/17 Easti Pagar, należy przyjąć, że do ustalenia, czy doszło do przedawnienia określonych w zaskarżonej decyzji należności należy stosować termin przewidziany przez właściwe prawo krajowe, gdyż w tym zakresie nie mają zastosowania wskazane w uzasadnieniu decyzji przepisy prawa unijnego, tj. art. 15 rozporządzenia nr 659/1999 i art. 17 rozporządzenia nr 2015/1589. Reasumując, w zakresie terminu przedawnienia żądanych należności należy stosować termin przewidziany przez prawo krajowe, tj. termin 5 lat określony w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 60 i art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.

Z uwagi na skutecznie podniesiony zarzut przedawnienia dochodzonych przez organ roszczeń, bezprzedmiotowa okazała się ocena pozostałych zarzutów skargi.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 145 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis sądowy od skargi, orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 210 cytowanej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.