Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1919752

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 30 maja 2012 r.
V SA/Wa 957/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zabłocka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi L.Z. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) sierpnia 2011 r. Nr (...) w przedmiocie wstrzymania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 27 lutego 2012 r. L.Z. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydane w jego sprawie rozstrzygnięcie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., które doręczone zostało w dniu 11 sierpnia 2011 r. Jednocześnie ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wyjaśniono, iż skarżący o fakcie wydania decyzji w jego sprawie dowiedział się przypadkiem przeglądając akta sprawy karnej II K 821/09 toczącej się przed Sądem powszechnym. W dniu 23 lutego 2012 r. wydano skarżącemu z akt ww. sprawy karnej odpis zaskarżonej decyzji. L.Z. ustalił, iż zaskarżona decyzja odebrana została przez jego córkę w sierpniu 2011 r., jednakże córka zapomniała przekazać informacje o odbiorze oraz nie wie co stało się z odebraną przesyłką.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 -j.t.) - dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Wszystkie ww. wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały w przedmiotowej sprawie zachowane, dlatego też Sąd mógł dokonać oceny złożonego wniosku w zakresie zasadności przywrócenia wnioskowanego terminu, tj. rozważenia czy argumenty podnoszone przez skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności.

W ocenie sądu podnoszone przez skarżącego argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Należy mieć na uwadze, iż osoba która prowadzi postępowanie administracyjne winna liczyć się z możliwością otrzymania korespondencji sądowej. W świetle powoływanych okoliczności trudno również przyjąć, że córka skarżącego, która odebrała w jego imieniu zaskarżoną decyzję, nie miała możliwości poinformowania go o tym fakcie. W ocenie Sądu zaniechanie domownika (córki) w zakresie przekazania korespondencji obciąża w swoich skutkach stronę skarżącą.

Podkreślić tutaj należy, iż jako kryterium braku winy w uchybieniu terminu procesowego trzeba przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Skarżący powołuje, iż nie odpowiada za powstałe uchybienia ponieważ błąd popełniła osoba trzecia (domownik uprawniony do przekazania korespondencji), zdaniem Sądu błąd tej osoby jest jednak równoznaczny z brakiem należytej staranności przy podejmowanych czynnościach procesowych skarżącego (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy, II SAB/Bd 45/09, NSA z dnia 11 maja 2011 r., I OZ 324/11, NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., I OZ 283/11, www.nsa.gov.pl).

Reasumując nie ulega wątpliwości, iż działanie i zaniechanie uprawnionego domownika, który przekazać miał korespondencje powoduje bezpośrednie skutki dla reprezentowanego. Dodać również należy, iż w żadnym stopniu nie wykazano ewentualnego braku zawinienia osoby, która miała przekazać przedmiotową korespondencję.

W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.