Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1564697

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 12 czerwca 2014 r.
V SA/Wa 550/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kania.

Sędziowie WSA: Irena Jakubiec-Kudiura, Jarosław Stopczyński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Ł. N. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia... listopada 2013 r. nr... w przedmiocie odmowy przyznania płatności finansowej ze środków unijnych;

1.

uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie;

2.

zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Ł. N. kwotę... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

L. Oddział Regionalny ARiMR rozstrzygnięciem, z dnia... listopada 2013 r., nr... wydanym po rozpoznaniu wniosku Ł. N. o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" który wpłynął do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 23 kwietnia 2013 r. na podstawie art. 22 ust. 3 Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), odmówił przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397, z późn. zm.).

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia przywołano m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Zgodnie z § 14 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013: "Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy (...)" Obliczanie i oznaczanie terminów w toku postępowania o przyznanie pomocy następuje zgodnie z przepisami art. 110-116 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny stosownie do art. 115 Kodeksu Cywilnego.

Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego. Zgodnie z ustawą o dniach wolnych od pracy Dz. U. z 1951 r. Nr 4, poz. 28 (z późn. zm.) za dzień ustawowo wolny od pracy uznaje się: niedziele, 1 stycznia (Nowy Rok), pierwszy i drugi dzień Wielkiej Nocy, 6 stycznia (Trzech Króli), 1 maja (Święto Państwowe), 3 maja (Święto Narodowe Trzeciego Maja), pierwszy dzień Zielonych Świątek, dzień Bożego Ciała, 15 sierpnia (Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny), 1 listopada (Wszystkich Świętych), 11 listopada (Narodowe Święto Niepodległości), 25 i 26 grudnia: pierwszy i drugi dzień Bożego Narodzenia.

Ł. N. pismem..., z dnia...10.2013 r. został poinformowany o konieczności dokonania uzupełnień złożonego wniosku. Powyższe pismo zostało odebrane przez niego w dniu...10.2013 r. Zgodnie z informacją zawartą w piśmie termin na dostarczenie wymaganych uzupełnień wynosił 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma tj. do dnia....11.2013 r. (ze względu na dzień ustawowo wolny od pracy tj....11.2013 r.). W dniu....11.2013 r. (...11.2013 r. data nadania) wpłynęła prośba o przedłużenie terminu na uzupełnienie dokumentów i była to data po terminie na złożenie uzupełnień. W związku z powyższym, że sobota nie jest uznana za dzień ustawowo wolny od pracy, termin nie został zachowany.

Niezależnie od powyższego organ przypomniał, że strona nie dokonała niezbędnych uzupełnień złożonego wniosku, albowiem:

1.

nie złożyła wyjaśnień dotyczących wielkości ekonomicznej gospodarstwa;

2.

nie dostarczyła dokumentów z ponownie przeprowadzonego postępowania offsetowego, dokumentacji dotyczącej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak i dokumentów dotyczących posiadania gruntów;

3.

nie wyjaśniła rozbieżności dotyczących posiadania zwierząt;

4.

nie dostarczyła oświadczenia współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez wnioskodawcę;

5.

we wniosku o przyznanie pomocy nie poprawiła szeregu precyzyjnie określonych pozycji.

Organ podkreślił, że również w Planie Rozwoju Gospodarstwa nie dokonano niezbędnych wyjaśnień i uzupełnień.

Rozstrzygnięcie opisane powyżej zaskarżył Ł. N. zarzucając mu naruszenie art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w związku z § 14 ust. 4 pkt 4 i § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności czynności oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że w myśl § 17 wyżej wymienionego rozporządzenia Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni.

Z przepisu niniejszego nie wynika zatem, iż termin wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności może zostać przedłużony na prośbę zgłoszoną przed jego upływem.

Zdaniem skarżącego postępowanie w sprawie przyznania pomocy nie kończy się w dniu upływu tego terminu, w tym przypadku 21 dni od dnia doręczenia wezwania do usunięcia braków wniosku.

Zatem na mocy art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...) i art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, wezwał pisemnie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie do usunięcia naruszenia prawa.

Niniejsze wezwanie wniósł za pośrednictwem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa L. Oddział Regionalny w G., w dniu... listopada 2013 r. Jednak organ nie udzielił odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje:

Wniesienie skargi skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i to niezależnie od argumentów przytoczonych przez skarżącego.

W ocenie Sądu za wadliwe uznać należy rozważania organu dotyczące niezachowania przez skarżącego terminu na wniesienie prośby o jego przedłużenie w związku z zamiarem uzupełnienia dokumentów.

Otóż skarżący pismem z dnia... października 2013 r. (...) poinformowany został o konieczności dokonania uzupełnień złożonego wniosku. Pismo to odebrał w dniu 11 października 2013 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w tymże piśmie termin na dostarczenie wymaganych uzupełnień wynosił 21 dni kalendarzowych licząc od dnia jego otrzymania i upływał zdaniem organu w dniu 2 listopada 2013 r., albowiem dzień 1 listopada 2013 r., który był ostatnim dniem 21-dniowego terminu na dokonanie uzupełnień był dniem wolnym od pracy (Wszystkich Świętych).

W tym miejscu przypomnieć jednak należy treść art. 57 § 4 k.p.a. oraz wykładnię tego przepisu dokonaną przez orzecznictwo sądowe. Otóż przepis ten stanowi, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

Dokonując interpretacji powyższego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów, z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11 uznał sobotę za dzień ustawowo wolny od pracy (lex nr 818666). Tym samym nie podzielił poglądu wyrażonego przez Sąd Najwyższy, który w podjętej przez siebie uchwale 7 sędziów, z dnia 25 kwietnia 2003 r. sygn. akt III CZP 8/03 (lex nr 77172) stwierdził, że sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c., w związku z art. 165 § k.p.c. i nadał jej moc zasady prawnej.

Jednak zarówno organy administracji państwowej, jak i sądy administracyjne winny respektować przy rozpoznawaniu spraw postanowienia uchwały NSA z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11 oraz poglądy wyrażone w jej uzasadnieniu. NSA stwierdził bowiem, iż to że ustawodawca w innych procedurach wyraźnie wskazał, że w przypadku gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy (np. art. 83 § 2 p.p.s.a.) oznacza tylko tyle, że w tych procedurach usunięte zostało źródło wątpliwości interpretacyjnych. Nie może być to natomiast argument przemawiający za stanowiskiem, że wolą ustawodawcy było przyjęcie takiego unormowania, aby w ogólnym postępowaniu administracyjnym sobota nie była traktowana, jako dzień ustawowo wolny od pracy.

Identyczne stanowisko wyraża art. 83 § 2 p.p.s.a. Stanowi on, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy niniejszej stwierdzić trzeba, iż wbrew stwierdzeniu organu skarżący zachował termin na złożenie prośby o przedłużenie terminu na uzupełnienie dokumentów. Prośbę swoją zawarł bowiem w korespondencji nadanej w dniu 4 listopada 2013 r. (poniedziałek).

W tym stanie rzeczy organ ponownie rozpoznając sprawę winien rozważyć, czy istniały podstawy do zastosowania § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, z dnia 17 października 2007 r. w sprawie (...) - Dz. U. Nr 193/2007, poz. 1397 z późn. zm., a zatem czy należało wyrazić zgodę na przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień wniosku, o co skarżący wnosił.

Podstawą wyroku jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.