Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1458563

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 5 lutego 2013 r.
V SA/Wa 508/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Konrad Łukaszewicz (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) z dnia (...) stycznia 2012 r. Nr (...) w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił w dniu 13 kwietnia 2012 r. skargę W. S.

Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. stronie skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka w (...) wyznaczyła w dniu 29 czerwca 2012 r. pełnomocnika w osobie adwokata R. M.

Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. pełnomocnik poinformował, iż stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś pismem z dnia 10 września 2012 r. wniósł o przyznanie nieopłaconych kosztów zastępstwa procesowego z urzędu.

W dniu 3 października 2012 r. wpłynęła do Sądu informacja Okręgowej Rady Adwokackiej w (...) - zawarta w piśmie z dnia 27 września 2012 r. - o zmianie pełnomocnika z urzędu i wyznaczeniu w miejsce dotychczasowego pełnomocnika - adwokata J. J.

Rozpoznając wniosek należało zauważyć, co następuje:

Stosownie do treści przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Wniosek wyznaczonego w niniejszej sprawie adwokata R. M. - zawarty w piśmie z dnia 10 września 2012 r. - takiego oświadczenia nie zawiera.

W tym miejscu podnieść należy, iż oświadczenie, o którym mowa winno być wyraźne. Za takim stanowiskiem przemawia nie tylko literalna wykładnia przywołanego przepisu ale również umieszczenie go w ramach aktu prawnego, w którego tytule wskazano, że normuje kwestie dotyczące kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W tym stanie sprawy, wniosku pełnomocnika nie można było uwzględnić.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z 8 grudnia 2009 r. o sygn. akt II GZ 273/09 (dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA przypomniał, iż wniosek, o którym mowa w § 20 rozporządzenia, składany w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinien spełniać wymogi określone w art. 64 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., a zatem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Przepisem szczególnym jest właśnie cytowany wyżej § 20 rozporządzenia. (por. M. Kazek "Nieznajomość prawa a wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu" ZNSA nr 6 (9)/2006, s. 65 i nast. oraz powołane tam orzecznictwo).

Z kolei w wyroku z 21 czerwca 2006 r. o sygn. akt II FSK 862/05, NSA podniósł, iż brak oświadczenia o jakim mowa § 20 ww. rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełniania jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a.; (vide:, Lex nr 242945). Pogląd ten został zaakceptowany również w postanowieniu NSA z 30 czerwca 2009 r. o sygn. akt II GZ 133/09 (vide: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Warto również przywołać stanowisko zaprezentowane w przywołanym wyżej postanowieniu NSA o sygn. akt II GZ 273/09, zgodnie z którym, negatywne skutki złożenia wadliwego wniosku wynikają z niedołożenia należytej staranności przez pełnomocnika, który jako profesjonalista - adwokat powinien wykazywać się wiedzą z zakresu procedury sądowej i być świadom ciążących na nim obowiązków. W takiej sytuacji nie można mówić o nadmiernym rygoryzmie regulacji prawnej ani naruszeniu konstytucyjnego prawa pełnomocnika do wynagrodzenia za świadczoną pracę. (por. M. Kazek, op.cit., s.69).

Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.