Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 647681

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 1 lipca 2009 r.
V SA/Wa 465/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA-Danuta Dopierała.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) stycznia 2009 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na modernizację gospodarstwa wiejskiego; postanawia: - odrzucić skargę;

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 9 marca 2009 r. (data nadania pocztowego) S. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Prezesa ARiMR z dnia (...) stycznia 2009 r. nr (...) stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a.

Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.

Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni - do usunięcia naruszenia prawa.

Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.

Podkreślić również należy, ze wykładnia językowa zarówno przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, jak i art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednoznacznie wskazuje, iż skarga służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z (...) listopada 2008 r. o numerze (...), wydane przez Oddział Regionalny. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący natomiast wyraźnie wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo Prezesa ARiMR z dnia (...) stycznia 2009 r. nr (...) stanowiące odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na to pismo zaś - jak wyjaśniono powyżej - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Na marginesie należy zauważyć, że w piśmie Oddziału Regionalnego z (...) listopada 2008 r. dokonano niepełnego pouczenia Strony co do dalszego trybu postępowania. Poinformowano bowiem wyłącznie o możliwości wezwania ARiMR do usunięcia naruszenia prawa nie pouczając jednocześnie o przysługującej Stronie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie Prezesa ARiMR z (...) stycznia 2009 r. znalazło się natomiast błędne pouczenie o prawie wniesienia takiej skargi. Okoliczności te mogą stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.