Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1564660

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 14 maja 2014 r.
V SA/Wa 2767/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Piszczek.

Sędziowie WSA: Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Michał Sowiński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) października 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów z akt sprawy; - oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest skarga Z. G. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca) na postanowienie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. z dnia (...) października 2013 r. nr (...) o utrzymaniu w mocy postanowienia nr (...) z dnia (...) lipca 2013 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. o odmowie udostępnienia akt.

Powyższe postanowienia wydane zostały w następującym stanie faktycznym:

Z. G. w dniu (...) maja 2013 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. pismo, w którym wnioskował o wydanie kserokopii teczek aktowych zgromadzonych w sprawach prowadzonych z wniosku o przyznanie płatności. W tym samym dniu (o czym świadczy adnotacja na wniosku) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przekazał wnioskodawcy wnioskowaną dokumentację celem zapoznania się i zrobienia odpisów.

Następnie Skarżący w dniu 10 lipca 2013 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. pismo, w którym złożył wniosek o wydanie kopii dokumentacji elektronicznej z weryfikacji w terenie swojego gospodarstwa. W tym samym dniu (o czym świadczy adnotacja na wniosku) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przekazał wnioskodawcy płytę CD zawierającą wnioskowaną dokumentację.

Z. G. w dniu 22 lipca 2013 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. ponowny wniosek, w którym wniósł "o udostępnienie pełnej dokumentacji z wizytacji terenowej - kontroli, przeprowadzonej w gospodarstwie rolnym nr (...), w tym: upoważnienia do kontroli, kompletnej dokumentacji fotograficznej, protokołów z wykonanych pomiarów, notatek z wywiadu, protokołu końcowego".

W dniu (...) lipca 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał postanowienie nr (...) o odmowie udostępnienia akt, w którym wskazuje, iż nie jest w posiadaniu wnioskowanych przez Z. G. we wniosku z dnia 22 lipca 2013 r. dokumentów, jak również to, że Skarżący otrzymał kopię teczki aktowej sprawy w dniu 13 maja 2013 r., natomiast w dniu 10 lipca 2013 r. otrzymał kopie płyty CD z kompletną dokumentacją fotograficzną z przeprowadzonej wizytacji.

W dniu 13 sierpnia 2013 r. Z. G. złożył zażalenie na postanowienie nr (...) o odmowie udostępnienia akt z dnia (...) lipca 2013 r. wskazując, iż organ na każdym etapie postępowania zobowiązany jest badać swoją właściwość, natomiast postanowienie wydane zostało przez organ niewłaściwy ze względu na miejsce zamieszkania strony z uwagi na wiedzę o właściwym adresie zamieszkania Skarżącego, gdyż w dniu 17 lipca 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. dokonał zmiany adresu zamieszkania Wnioskodawcy w ewidencji producentów. Skarżący ponadto stwierdził, że organ poinformował go, iż cała dokumentacja z kontroli gospodarstwa nr (...) zapisana jest w formie elektronicznej i nie znajduje się w aktach żadnego postępowania a jedynie w wewnętrznym komputerze ARiMR w S. do którego nie miał dostępu i wobec powyższego złożył prośbę o wydanie kopii wersji elektronicznej z kontroli jego gospodarstwa.

W dniu 4 września 2013 r. Z. G. stawił się w siedzibie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w W. celem zapoznania się z dokumentacją zgromadzona w sprawie (z której w całości wykonał fotokopię) oraz złożył oświadczenie, w którym wniósł "o przekazanie wniosku o wydanie pełnej dokumentacji sprawy który płynął do BP w S. w dn. 22 lipca 2013 r. zgodnie z właściwością miejscową, (zmiana do wniosku EP złożona w dniu 17 lipca 2013 r.) do BP W. z/s w W.".

Z kolei w dniu 6 września 2013 r. Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego ARiMR zwrócił się pismem do Biura Kontroli na Miejscu (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z prośbą o udzielenie informacji (i przesłanie kopii wymienionych dokumentów), czy w sprawie znajdują się wymienione we wniosku Z. G. z dnia 17 lipca 2013 r. następujące dokumenty: upoważnienia do kontroli, kompletnej dokumentacji fotograficznej, protokołów z wykonanych pomiarów, notatek z wywiadu, protokołu końcowego. W przedmiotowym piśmie organ odwoławczy zwrócił się również z prośbą o udzielenie informacji dotyczącej terminu wykonania dokumentacji fotograficznej w trakcie przedmiotowej kontroli.

W dniu 10 września 2013 r. Biuro Kontroli na Miejscu (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w W. pismem poinformowało organ odwoławczy, że zebrana w sprawie dokumentacja papierowa jest kompletna i w sprawie nie występują oddzielne dokumenty, które przechowywane są jedynie w systemie informatycznym ZSZiK. Odnośnie natomiast upoważnienia do przeprowadzenia kontroli dla inspektorów terenowych poinformowano, że nie są dołączane do raportów z kontroli, jednakże są udostępniane do wglądu, jeśli rolnik jest obecny podczas kontroli. Wskazano również, że zgodnie z informacją zawartą w raporcie zdjęcie nr 100 dla działki (...) zostało dorobione w dniu 9 maja 2013 r.

Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego ARiMR rozpatrzył zażalenie Z. G. na postanowienie nr (...) z dnia (...) lipca 2013 r. o odmowie udostępnienia akt i wydał w dniu (...) października 2013 r. postanowienie nr (...) o utrzymaniu w mocy zażalonego postanowienia.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w wydanym postanowieniu nr (...) z dnia (...) lipca 2013 r. organ I instancji słusznie odmówił stronie udostępnienia wskazanych akt sprawy, bowiem wszystkie dokumenty zgromadzone w toczącym postępowaniu (o czym świadczą oświadczenia strony składane przed organem I instancji oraz organem odwoławczym oraz notatki służbowe) zostały udostępnione do wglądu Z. G. Wskazano ponadto, że dokumenty wymienione we wniosku Z. G., o których udostępnienie wnioskował w niniejszej sprawie nie występują, wobec czego przedmiotowy wniosek należało uznać za bezzasadny.

Stwierdzono również, że strona wnioskowała o udostępnienie dokumentów, które były postawą do wydania decyzji w sprawie przyznania Skarżącemu płatności, na którą następnie zostało wniesione odwołanie do organu wyższej instancji i na obecnym etapie postępowanie administracyjne toczy się przed organem II instancji tj. Dyrektorem (...) Oddziału Regionalnego ARiMR. Postępowanie przed organem I instancji zakończyło się wydaniem decyzji w dniu (...) czerwca 2013 r. i wówczas właściwym organem był Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego będzie miało wpływ na ewentualną dalszą właściwość organu I instancji. Jeśli bowiem organ II instancji dokona rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. tj. uchyli decyzję organu I instancji i przekaże sprawę do ponownego rozpatrzenia, właściwy do załatwienia sprawy będzie organ I instancji właściwy według aktualnego miejsca zamieszkania strony. Jeśli sprawa nie będzie wymagała kolejnego rozstrzygnięcia przez organ I instancji brak będzie podstaw do przekazania akt według właściwości miejsca zamieszkania strony pomiędzy organami I instancji, skoro takie postępowanie w I instancji na obecnym etapie zostało zakończone.

Z. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie o nr (...) z dnia (...) października 2013 r. w sprawie utrzymania w mocy postanowienia nr (...) z dnia (...) lipca 2013 r. o odmowie udostępnienia akt wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S.

W skardze Skarżący wnosi o uchylenie jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa postanowień nr (...) z dnia (...) października 2013 r. oraz nr (...) z dnia (...) lipca 2013 r.

Jako podstawę swojej skargi wskazał naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76), z którego wynika, że producent podlega wpisowi do ewidencji producentów przez kierownika Biura Powiatowego ARiMR, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy. Wskazano również naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 z póz, zm.), zgodnie z którym właściwość miejscową kierownika biura powiatowego Agencji ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby rolnika.

Wskazano tym samym naruszenie przepisów proceduralnych w postaci art. 19 k.p.a., wg którego organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej, jak również naruszenie zasady praworządności (art. 6 k.p.a.).

W uzasadnieni skargi stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie właściwym miejscowo w zakresie wnioskowanych płatności rolnych jest organ Agencji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania skarżącego, przy czym dnia (...) lipca 2013 r. czyli przed złożeniem wniosku z dnia 22 lipca 2013 r. w sprawie nr (...), Kierownik BP ARiMR w S. dokonał na wniosek Skarżącego zmiany w ewidencji producentów odnośnie adresu zamieszkania.

Wskazano również, że w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w Sekcji II - kontrole na miejscu, zawarte są przepisy wspólne odnoszące się do norm jakim powinny odpowiadać kontrole - wizytacje w gospodarstwie i z art. 32 tego rozporządzenia wynika, że z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej na mocy przepisów niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie, które umożliwia wgląd w szczegóły przeprowadzonych kontroli.

Przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 oraz na rok 2012 Kierownik BP ARiMR w S. każdorazowo wydaną decyzję odmowną oparł na wynikach przeprowadzonej kontroli na miejscu, co wynika wprost z decyzji Nr (...) z (...).06.2013 r. i decyzji Nr (...) z dnia (...).06.2013 r.

Skarżący wskazał przy tym, że - jak wynika ze skarżonego postanowienia Nr (...) - kontrola w gospodarstwie nr (...) trwała co najmniej 7 miesięcy, od 5 listopada 2012 r. do 9 maja 2013 r. O kontroli, jak również o jej wynikach, Skarżący nie został nigdy poinformowany, natomiast ponosi jedynie jej daleko idące skutki i nie ma możliwości odniesienia się do jej ustaleń, ponieważ nie może się zapoznać z wynikami kontroli. Nie wie ponadto, jaki organ przeprowadził kontrolę na miejscu w gospodarstwie i czy działał w granicach przyznanych mu uprawnień. Rolnik-beneficjent winien mieć wgląd w dokumentację kontroli na miejscu, na podstawie której wydane zostały ww. decyzje odmowne. Tym samym - zdaniem Skarżącego - decyzje w sprawie płatności za rok 2010 i 2012 zostały wydane z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa oraz bez poszanowania konstytucyjnych praw jednostki.

Jednocześnie Skarżący podniósł, że w udostępnionej mu kopii teczki aktowej sprawy nr (...) nie znajduje się dokumentacja wnioskowana pismem złożonym dnia 22 lipca 2013 r., natomiast otrzymana dnia 10 lipca 2013 r. kopia płyty CD zawiera jedynie fragmentaryczną dokumentację fotograficzną z przeprowadzonej kontroli. Podczas odbierania płyty Skarżący nie miał możliwości zapoznania się z jej zawartością. Kopia płyty została nagrana przez pracownika ARiMR w S. Na marginesie dodano, że kopia płyty CD zawiera zdjęcia fragmentów działek, co do których nie wnioskowano o dopłaty. Tym samym - daniem Skarżącego - organy nierzetelnie rozpatrzyły wnioski o przyznanie płatności na rok 2010 i 2012.

Skarżący podkreślił jeszcze raz, że składając wniosek w dniu 22 lipca 2013 r. do sprawy nr (...) wnosił o udostępnienie pełnej dokumentacji z wizytacji terenowej - kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie rolnym nr (...) oraz wnioskował o wskazanie podmiotu, który przeprowadził ww. kontrolę. Organ I instancji nie rozpatrzył wniosku w całości, ponieważ nie wskazał podmiotu, który przeprowadził wizytację terenową - kontrolę na miejscu.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 - dalej: p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1)

uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a)

naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b)

naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c)

inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2)

stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3)

stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Biorąc pod rozwagę przytoczone podstawowe zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, że odnośnie odmowy udzielenia Skarżącemu udostępniania akt zastosowanie mają przepisy postępowania administracyjnego zawarte w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej: k.p.a.).

W myśl art. 73 k.p.a. strona ma prawo do przeglądania w lokalu organu administracji publicznej akt sprawy i sporządzania przy użyciu własnych środków notatek, odpisów, kopii tych akt, może żądać od organu uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów dokumentów lub kopii akt, względnie żądać wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów, jeżeli jest to uzasadnione jej ważnym interesem. Wówczas obowiązkiem strony składającej wniosek o wydanie uwierzytelnionego odpisu dokumentu z akt sprawy jest wykazanie ważnego interesu w uzyskaniu odpisu dokumentu.

Organ administracji publicznej może odmówić stronie udostępnienia nie tylko akt sprawy zawierających informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", ale także "innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy", jak to wynika z art. 74 § 1 k.p.a. Odmowa ta następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Należy przy tym wskazać, że przepis art. 74 § 2 odnosi się do wszystkich przypadków odmowy realizacji żądań strony przewidzianych w art. 73 k.p.a., a nie tylko ze względu na cyt. przepis art. 74 § 1 k.p.a., na co mogłaby wskazywać systematyka wewnętrzna cyt. przepisu.

Postanowienie takie zostanie wydane zatem np. w przypadku, gdy zwracający się z żądaniem udostępnienia akt nie jest stroną postępowania (patrz: wyrok NSA z dnia 5 września 2001 r., sygn. akt SAB/Gd 127/00, Palestra 2002, z. 9-10, s. 202; por. także postanowienie NSA z 10 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1081/08, LEX nr 516765) lub gdy organ nie dysponuje żądanymi aktami. Jak bowiem wskazano w wyroku z dnia 23 lutego 2010 r. WSA w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 576/09, LEX nr 598138) udostępnienia bądź też odmowy udostępnia akt można dokonać tylko w odniesieniu do tych dokumentów, które są w aktach danej sprawy, a nie jakichkolwiek dokumentów, w tym dokumentów będących czy to w posiadaniu, czy dyspozycji innego organu podatkowego.

Do wydania, na podstawie art. 74 § 1 k.p.a., postanowienia o odmowie dostępu do akt sprawy uprawniony jest ten organ, który na podstawie art. 73 § 1 k.p.a. zobowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, odpisów lub kopii. Z treści bowiem art. 73 § 1 k.p.a. wynika, że strona może realizować prawo do przeglądania akt sprawy na każdym etapie postępowania (patrz: wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2005 r., sygn. akt II OSK 655/05, LEX nr 188294).

Przenosząc na tak wskazany stan prawny stan faktyczny sprawy należy podkreślić, że w dniu 22 lipca 2013 r. Skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek, w którym wniósł "o udostępnienie pełnej dokumentacji z wizytacji terenowej - kontroli, przeprowadzonej w gospodarstwie rolnym nr (...), w tym: upoważnienia do kontroli, kompletnej dokumentacji fotograficznej, protokołów z wykonanych pomiarów, notatek z wywiadu, protokołu końcowego".

W odpowiedzi na ten wniosek w dniu (...) lipca 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał postanowienie nr (...) o odmowie udostępnienia akt, w którym wskazuje, iż nie jest w posiadaniu wnioskowanych przez Z. G. we wniosku z dnia 22 lipca 2013 r. dokumentów, jak również to, że Skarżący otrzymał kopię teczki aktowej sprawy w dniu 13 maja 2013 r., natomiast w dniu 10 lipca 2013 r. otrzymał kopie płyty CD z kompletną dokumentacją fotograficzną z przeprowadzonej wizytacji. Na to postanowienie Skarżący złożył zażalenie.

Z kolei w toku postępowania zażaleniowego w dniu 4 września 2013 r. Z. G. stawił się w siedzibie Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w W. celem zapoznania się z dokumentacją zgromadzona w sprawie (z której w całości wykonał fotokopię) oraz złożył oświadczenie, w którym wniósł o przekazanie wniosku o wydanie pełnej dokumentacji sprawy zgodnie z właściwością miejscową do Biura Powiatowego Agencji dla W. z/s w W.

Organ odwoławczy przeprowadził postępowanie (w tym zwrócił się do Biura Kontroli na Miejscu (...) Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z prośbą o udzielenie informacji i przesłanie kopii dokumentów wymienionych przez Skarżącego we wniosku z dnia 22 lipca 2013 r.) i uzyskał odpowiedź, że zebrana w sprawie dokumentacja papierowa jest kompletna i w sprawie nie występują oddzielne dokumenty które przechowywane są jedynie w systemie informatycznym ZSZiK, upoważnienia do przeprowadzenia kontroli dla inspektorów terenowych nie są dołączane do raportów z kontroli, jednakże są udostępniane do wglądu, jeśli rolnik jest obecny podczas kontroli.

Organ odwoławczy uznał zatem słusznie - zdaniem Sądu - iż w wydanym postanowieniu nr (...) z dnia (...) lipca 2013 r. organ I instancji prawidłowo odmówił stronie udostępnienia wskazanych akt sprawy, bowiem wszystkie dokumenty zgromadzone w toczącym postępowaniu (o czym świadczą oświadczenia strony składane przed organem I instancji i organem odwoławczym oraz notatki służbowe) zostały udostępnione do wglądu Z. G. Organy stwierdziły bowiem, że dokumenty wskazane we wniosku Skarżącego, o których udostępnienie wnioskował, nie mogły zostać przedstawione Skarżącemu, gdyż nie znajdowały się w aktach administracyjnych sprawy i to było powodem wydania odmowy ich udostępnienia.

Rację w tym przedmiocie ma organ wskazując, że w niniejszej sprawie dyspozycja art. 73 k.p.a. nie została w żaden sposób ograniczona w odniesieniu do praw strony, a okoliczności dotyczące udostępnienia Skarżącemu akt sprawy przez organ administracyjny nie budzą wątpliwości.

Kwestią sporną jest tutaj bowiem odmowa wydania akt, co do których organ I instancji twierdzi, iż nie znajdowały się i nie znajdują w aktach administracyjnych w postaci części dokumentacji z wizytacji terenowej - kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie rolnym nr (...).

Zdaniem Sądu prawidłowym było zatem wydanie postanowienia o odmowie udostępnienia akt na mocy art. 74 § 2 w zw. z art. 73 k.p.a., albowiem nie można skutecznie żądać udostępnienia czegoś, co nie znajduje się w aktach sprawy.

Na marginesie rozpatrywanej sprawy trzeba też wskazać, że inną kwestią jest opieranie się przez organ administracji publicznej na materiale, który - zgodnie ze stanem akt sprawy - nie jest częścią zgromadzonego materiału dowodowego, jednakże rozważania odnośnie prawidłowości wydania decyzji merytorycznej odnoszącej się do płatności przyznanych Skarżącemu nie są przedmiotem postępowania przed Sądem.

Sąd nie podziela zarzutu Skarżącego, iż zaskarżone postanowienia naruszają przepisy prawa procesowego z uwagi na to, że Kierownik BP ARiMR w S. nie był właściwy do wydania postanowienia z (...) lipca 2013 r. z uwagi na zmianę adresu Skarżącego, a tym samym zmianę właściwości organu, który był właściwy do wydawania decyzji dotyczących płatności.

Należy również w tym miejscu zgodzić się z organem odwoławczym, że na tym etapie postępowania właściwym organem do rozpatrzenia wniosku o udostępnienia akt sprawy był Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S., gdyż to on na podstawie zgromadzonej dokumentacji wydał decyzję (...) w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia (...) czerwca 2013 r., od której Skarżący wniósł odwołanie i o które to akta sprawy wnioskował o udostępnienie. Słusznie zatem stwierdził Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego ARiMR, że kwestia prowadzenia postępowania w zakresie udostępnienia akt związanego z wydaną przez organ administracji decyzją leży po stronie tego organu, chociażby właściwość uległa zmianie w trakcie prowadzenia tego postępowania, do momentu zakończenia postępowania odwoławczego. Prawidłowo również organ odwoławczy wskazał Skarżącemu, że postępowanie przed organem I instancji zakończyło się wydaniem decyzji w dniu (...) czerwca 2013 r. i wówczas właściwym organem był Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S., natomiast rozstrzygnięcie organu odwoławczego będzie miało wpływ na ewentualną dalszą właściwość organu I instancji, jeśli bowiem organ II instancji uchyli decyzję organu I instancji i przekaże sprawę do ponownego rozpatrzenia - właściwy do załatwienia sprawy będzie wówczas organ I instancji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania Skarżącego.

Rozpatrując całokształt sprawy należy przyjąć zatem, że prawidłowo ustalony stan faktyczny w sprawie dał organom podstawę do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się przy tym naruszenia wskazanych w zarzutach skargi przepisów prawa materialnego.

Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. W kontekście powyższych przepisów nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia podniesione przez Skarżącego zarzuty, należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organy administracji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, zaś wydane na jego podstawie postanowienia odpowiadają prawu.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.