Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2076832

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 10 grudnia 2015 r.
V SA/Wa 2640/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia (...) kwietnia 2015 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Uzasadnienie faktyczne

K. P. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, adwokata, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z dwójką dzieci, posiada mieszkanie o pow. 55 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 1,20 ha, a także dzierżawione około 90 ha gruntów, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Oświadczyła, iż uzyskuje miesięczny dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.300 zł, a nadto otrzymuje alimenty w wysokości 500 zł miesięcznie. Dodatkowo przedstawiła swoje wydatki, związane z mieszkaniem i utrzymaniem.

W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 29 października 2015 r. wezwano ją do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.

Pismo sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 16 listopada 2015 r. (potwierdzenie na k. 35 akt sądowych), mimo tego w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie nie zostało złożone.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści przepisu art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") - ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Literalna wykładnia powyższych regulacji nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki przemawiające za udzieleniem prawa pomocy, ciąży na ubiegającej się o takie prawo stronie. Godzi się zatem przyjąć, iż wprowadzając wyjątek od ogólnej zasady partycypowania w kosztach sądowych, ustawodawca złożył obowiązek wykazania pozytywnych przesłanek na wnioskodawcę, zaś ocenę ich spełnienia pozostawił referendarzowi lub sądowi rozpatrującemu wniosek. Jednocześnie w sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy lub budzi wątpliwości, sąd na podstawie art. 255 p.p.s.a., ma prawo wezwania takiej osoby do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności.

Wobec tego, iż oświadczenia złożone przez wnioskodawczynię na urzędowym formularzu PPF, okazały się niewystarczające do oceny czy nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (jako warunku udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie), została wezwana do podania informacji pozwalających na lepszą ocenę sytuacji majątkowej jej rodziny oraz do złożenia określonych dokumentów. W szczególności ustalenia wymagało czy prowadzi działalność rolniczą, czy uzyskuje dochody z posiadanych nieruchomości rolnych o pow. 1,20 ha oraz około 90 ha, np. z tytułu sprzedaży płodów rolnych, żywca, czy też innych produktów, a jeśli tak to jaki jest miesięczny dochód z tego tytułu, zaś jeśli nie ma dochodu to jakie są tego przyczyny, czy wnioskodawczyni otrzymuje bądź otrzymywała dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych bądź inną pomoc finansową, czy posiada majątek ruchomy, jakie są jej miesięczne wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem, a także czy posiada rachunki bankowe bądź środki pieniężne zgromadzone w inny sposób.

Mając zatem na uwadze, iż wezwanie nie zostało przez wnioskodawczynię wykonane w zakreślonym terminie, uznać należało, iż nie wykazała ona, że ustawowa przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym wystąpiła w odniesieniu do jej osoby. W tym stanie rzeczy nastąpił brak możliwości porównania wysokości obciążeń finansowych z jakimi winna się liczyć w postępowaniu sądowym z jej rzeczywistymi możliwościami płatniczymi.

Powyższe stanowisko jest również prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z dnia 27 lipca 2011 r. o sygn. akt II OZ 650/11 podkreślono, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia oraz dokumentacji dotyczącej jej sytuacji materialnej uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.