Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1553757

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 14 października 2014 r.
V SA/Wa 2545/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.).

Sędziowie WSA: Izabella Janson, Piotr Kraczowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2014 r. sprawy ze skargi E. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia (...) sierpnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

E. Sp. z o.o. w Ł. złożyła w dniu 17 grudnia 2013 r. w Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwanej dalej: "PARP") wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "Wdrożenie innowacyjnej technologii produkcji nanofolii o podwyższonej czystości".

Przedmiotowy wniosek złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa 4 "Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia", Działanie 4.4 "Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym". Wniosek o dofinansowanie zarejestrowany został pod numerem (...).

Pismem z dnia (...) lipca 2014 r. - wydanym po pozytywnym rozpatrzeniu protestu z dnia (...) maja 2014 r. - PARP poinformowała Spółkę o wyniku oceny merytorycznej, w rezultacie której wniosek uzyskał 50 punktów, co spowodowało, że projekt nie został przekazany do dalszego etapu oceny dokonywanej przez Panel Ekspertów. Minimalna ilość punktów pozwalająca na skierowanie projektu do oceny dokonywanej przez Panel wynosi bowiem jak wskazano w piśmie 60. Dalej przedstawiono oceny cząstkowe wraz z ich uzasadnieniem w poszczególnych kryteriach oceny merytorycznej. W powyższym rozstrzygnięciu zawarto pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu wskazując wymogi formalne i tryb postępowania w zakresie tego środka odwoławczego.

Pismem z dnia (...) lipca 2014 r. skarżąca złożyła protest na informację zawartą w piśmie PARP z (...) lipca 2014 r., zarzucając, iż ocena wniosku została przeprowadzona nieprawidłowo w zakresie kryteriów 1 i 5 tzn. nie przyznano projektowi żadnych punktów.

Pismem z dnia (...) sierpnia 2014 r. Minister Gospodarki poinformował skarżącą, powołując się na przepis art. 30i pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.; zwanej dalej: "u.z.p.p.r."), iż w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 u.z.p.p.r. zostanie wyczerpana właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c u.z.p.p.r.

W dniu 11 września 2014 r. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Gospodarki z dnia (...) sierpnia 2014 r. w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.

Zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 30i ust. 2 u.z.p.p.r. wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo w zakresie kryteriów merytorycznych fakultatywnych: nr 1 "Innowacja produktu stanowi innowację o znaczeniu światowym oraz nr 5 " Nowy lub zasadniczo zmieniony produkt będący wynikiem realizacji projektu będzie konkurencyjny na rynku europejskim lub międzynarodowym" oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności skarżąca odniosła się merytorycznie do oceny wniosku w zakresie zakwestionowanych kryteriów, następnie zaś powołując uwzględniony protest z dnia (...) maja 2014 r. wskazała na uchybienia popełnione przez PARP na tym etapie oceny wniosku.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie wskazując, iż alokacja na realizację Działania 4.4 - Nowe inwestycje o wysokim potencjale Innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 została wyczerpana. Podniósł, iż brak jest podstaw prawnych do zawarcia umów o dofinansowanie. Wskazał, iż umowy o dofinansowanie mogły być zawierane z beneficjentami Działania 4.4 - "Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym" PO IG do 30 czerwca 2014 r.

Odnosząc się do zarzutów skargi, podkreślił, iż zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 5, 6, 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka:

1.

wnioski złożone w ramach konkursu są poddawane ocenie merytorycznej zgodnie z kryteriami wyboru projektów zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący POIG. Każde kryterium oceniane jest przez 2 Członków Oceniających k.k. W przypadku wystąpienia rozbieżności w ocenie merytorycznej pomiędzy Członkami k.k. wniosek kierowany jest do trzeciej oceny merytorycznej do trzeciego Członka Oceniającego. Trzecia ocena dotyczy wyłącznie kryterium, w ramach oceny którego stwierdzono rozbieżność. Ocena trzeciego Członka Oceniającego jest oceną decydującą w danym kryterium wraz ze zgodnym z nią wynikiem oceny jednego z dwóch Członków Oceniających.

2. Kryteria merytoryczne dzielą się na kryteria merytoryczne obligatoryjne i fakultatywne.

3. Ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie "zero - jedynkowym ". Wnioski o dofinansowanie, które spełniły wszystkie kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej, przekazywane są do oceny merytorycznej fakultatywnej. Ocena fakultatywna dokonywana jest w systemie punktowym. Członek Oceniający przyznaje określoną dla kryterium liczbę punktów albo nie przyznaje punktów w ogóle, jeśli nie zostało ono spełnione. Informacja o możliwych do uzyskania punktach w ramach poszczególnych kryteriów znajduje się w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 - 2015."

Mając na uwadze powyższe podkreślił, iż projekty zawsze wyłaniane są w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO IG zawarte w ogłoszeniu o konkursie. Dokumentacja konkursowa jest udostępniona wnioskodawcom wraz z ogłoszeniem konkursu. Przystępując do konkursu wnioskodawcy winni się zapoznać z obowiązującą dokumentacją konkursową, gdyż przystąpienie do konkursu oznacza akceptację jego warunków.

Ponadto zwrócił uwagę, iż protest Spółki z dnia (...) maja 2014 r., dotyczący oceny merytorycznej obligatoryjnej został uznany za zasadny przez PARP pismem z dnia (...) czerwca 2014 r. Pomimo, iż przedmiotowy wniosek przeszedł pozytywnie ocenę merytoryczną obligatoryjną, to jednak ze względu na niewystarczającą liczbę punktów otrzymanych podczas oceny merytorycznej fakultatywnej projekt nie mógł zostać przekazany przez PARP do oceny dokonywanej przez Panel Ekspertów. Minimalna liczba punktów pozwalająca na skierowanie projektu do oceny dokonywanej przez Panel Ekspertów wynosiła bowiem 60. Podkreślił, iż uznanie protestu za zasadny na etapie oceny merytorycznej obligatoryjnej w żaden sposób nie wpływa na ocenę merytoryczną fakultatywną, a tym bardziej nie oznacza, iż ocena fakultatywna została przeprowadzona nieprawidłowo. Na każdym etapie ocena wniosków jest dokonywana przez oceniających w sposób niezależny, rzetelny i bezstronny według kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący.

Ponadto organ stwierdził, że Spółka w skardze nie przedstawiła żadnych argumentów kwestionujących zasadność informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z uwagi na wyczerpanie alokacji na realizację działania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Wskazać należy, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30c i art. 30i ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiotem postępowania przed organami administracyjnymi był wniosek skarżącej Spółki o dofinansowanie jej projektu zgłoszonego w ramach prowadzonego konkursu w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie art. 28 ust. 1 pkt 3 u.z.p.p.r. w Programie Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka.

Przypomnieć zatem należy podstawowe przepisy stanowiące zasady postępowania w takich sprawach. Przede wszystkim przepis art. 30 ust. 1 ustawy stanowi, że podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośrednicząca lub instytucję wdrażająca. Umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania oraz którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację (at.30a ust. 1).

Właściwa instytucja pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena ta jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b (art. 30a ust. 3). Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy protest jest wnoszony do instytucji zarządzającej. Instytucja ta w myśl ust. 7 wymienionego przepisu rozpatruje protest, z zastrzeżeniem art. 30i pkt 1, w terminie 70 dni od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach może ten termin przedłużyć ale termin jego rozpatrzenia nie może przekroczyć łącznie 90 dni. Według art. 30b ust. 9 instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu wraz z uzasadnieniem. W przypadku nieuwzględnienia protestu poucza wnioskodawcę o możliwości i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c.

Zatem zasadą jest, że w przypadku negatywnej oceny przysługuje stronie prawo wniesienia protestu i prawo do ponownej jego oceny przez instytucję zarządzającą. Instytucja ta ma możliwość oceny projektu przy udziale ekspertów, o czym stanowi art. 30b ust. 7 u.z.p.p.r. Zważywszy na skomplikowany charakter wielu projektów, a także na wskazywane w nich rozwiązania wymagające wiedzy szczególnej, regulacja zezwalająca na skorzystanie z takiej wiedzy eksperckiej ma charakter gwarantujący prawidłowość ustaleń faktycznych sprawy.

W toku postępowania sądowego nie przewidziano korzystania z opinii biegłych specjalistów. Treść art. 106 p.p.s.a. na to nie zezwala. Zasadą jest, że Sąd administracyjny kontroluje rozstrzygnięcie administracyjne pod względem prawidłowości zastosowania procedury oraz przepisów prawa materialnego. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd stwierdza przeprowadzenie oceny z naruszeniem prawa i sprawę przekazuje do ponownego rozstrzygnięcia przez instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Wynika to z treści przepisów art. 30c-30d ustawy, w których przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). W zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).

Podkreślić należy, że wymienione postępowanie stanowi zasadniczą regulację stosowaną przy ocenie projektów zgłoszonych w ramach konkursów ogłoszonych w programach operacyjnych. Warunkiem stosowania zasadniczej procedury jest okoliczność, że nadal jest możliwe dofinansowanie w ramach dostępnej alokacji na realizacje poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Wynika to z faktu, iż postępowania to ma na celu wyłonienie najlepszych projektów i podpisanie z ich wnioskodawcami umów o dofinansowanie (art. 30a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy). Dodatkowo też wskazać należy na okoliczność przewidzianą przepisem art. 30b ust. 3 stanowiącą, że wyczerpanie środków w ramach samego konkursu, nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu.

Wskazać również należy, iż przepis art. 30i u.z.p.p.r., reguluje przypadek wyczerpania, na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacji na realizację działania lub priorytetu w ramach programu operacyjnego. Przepis ten w swoich dwóch punktach skierowany jest, zdaniem Sądu orzekającego, do różnych adresatów. W punkcie pierwszym ustawodawca przewidział, że w takiej sytuacji właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c. W punkcie drugim ustawodawca wskazał, że Sąd w takiej sytuacji uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W tym miejscu wskazać również należy na treść art. 30h u.z.p.p.r., z której wynika, że prawomocne rozstrzygniecie sądu administracyjnego, polegające na oddaleniu skargi, odrzuceniu skargi lub pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia, kończy procedurę odwoławczą oraz procedurę wyboru projektu. Użycie w nim, w odniesieniu do orzeczenia sądowego, sformułowania o ukończeniu procedury odwoławczej nie jest przypadkowe, mimo, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest odrębnym środkiem zaskarżenia.

Skargi wnoszone są po wcześniejszym wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Postępowania administracyjne, tak jak w przedmiotowej sprawie, zawierają regulacje stanowiące o dwóch rozstrzygnięciach wydanych w ich toku. Skargą obejmuje się rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje zaskarżenie skargą dwóch rodzajów rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania konkursowego. Jest to skarga na rozstrzygnięcie protestu (art. 30c ust. 1 i 2) oraz skarga na pozostawienie protestu bez rozpoznania z uwagi na wyczerpanie alokacji (art. 30i pkt 1). W drugim przypadku zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest merytorycznym rozpoznaniem sprawy, nie ma w nim odniesienia się do wiedzy o charakterze eksperckim. Ustawodawca uznał bowiem, że specyfika postępowań konkursowych związanych z dofinansowaniem projektów w ramach programów operacyjnych jest bezwzględnie związana z posiadanymi środkami. Jeżeli tych środków zabraknie w alokacji na realizację działań lub priorytetów w ramach programu operacyjnego to dochodzi do utraty celu w jakim to postępowanie toczyło się. Zatem nie ma potrzeby procedowania i merytorycznego rozpoznania sprawy.

Zaistnienie opisanej sytuacji na etapie wniesionego protestu spowoduje wydanie rozstrzygnięcia o jego pozostawieniu bez rozpoznania z uwagi na brak powyższych środków. Kontrola Sądu będzie zatem obejmowała taką treść rozstrzygnięcia i będzie dotyczyła sprawdzenia, czy rzeczywiście zabrakło środków w ramach alokacji na realizację działań lub priorytetów programu operacyjnego, czy też zabrakło tych środków tylko w ramach danego konkursu (ta okoliczność nie daje podstawy do pozostawienia protestu bez rozpoznania), czy wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zostało dokonane po upływie prawem przewidzianych terminów, przez co nie można wykluczyć sytuacji, iż gdyby protest był rozpoznany w terminie i okazał się zasadny, to przy wówczas istniejącej jeszcze alokacji strona mogłaby być dofinansowana na mocy zawartej umowy.

Inaczej przedstawia się sytuacja, gdy wyczerpanie alokacji następuje na etapie postępowania sądowego. Wówczas Sąd kontroluje zaskarżone rozstrzygnięcie, a jest nim pismo z informacją o rozpoznanym proteście. W przypadku stwierdzenia, że przedstawiona ocena projektu narusza prawo Sąd stwierdza wówczas ten fakt ale nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia (art. 30i pkt 2).

Inne odczytanie treści wskazanych przepisów z art. 30c, 30 h i 30i u.z.p.p.r. nie znajduje uzasadnienia. W świetle omówionych przepisów nie wydaje się zasadne i uprawnione oczekiwanie pełnej kontroli rozstrzygnięcia I instancji w przypadku zaskarżenia do Sądu rozstrzygnięcia o pozostawieniu protestu bez rozpoznania z uwagi na wyczerpanie alokacji. Podkreślić należy, że specyfika tego postępowania polega nie tylko na odmiennej procedurze ale przede wszystkim na merytorycznych kwestiach stanu faktycznego sprawy wymagających wiedzy eksperckiej wyrażonej w warunkach konkursowych. Redakcja przepisów wskazuje, że eksperci występują na obu etapach oceny projektu. Zatem świadome zatrzymanie przez ustawodawcę kontroli merytorycznej projektu przez instytucję zarządzającą w warunkach wyczerpania alokacji na etapie rozpoznawania protestu, jak też dodatkowa regulacja o braku możliwości wnoszenia protestu tylko w oparciu o wyłączną przesłankę wyczerpania środków w ramach konkursu, nie upoważnia do prowadzenia postepowań kontrolnych dotyczących rozstrzygnięć I instancji. Istota konkursu na tym polega, że muszą istnieć środki finansowe. Jest to rodzaj ryzyka, o którym wiedzą uczestnicy postępowania konkursowego. Spełnienie się tej przesłanki nie upoważnia do dalszych merytorycznych kontroli projektu celem ustalania ewentualnych przesłanek do późniejszego dochodzenia odpowiedzialności odszkodowawczej za błędy organu. Taka odpowiedzialność może wynikać z błędnych ostatecznych rozstrzygnięć zapadłych po rozpoznaniu wniesionych merytorycznych środków zaskarżenia. Z uwagi na specyfikę postępowania konkursowego i jego element ryzyka ustawodawca wskazał rozwiązania, które nie powinny być interpretowane szerzej niż wynika to z ich istoty.

Zatem, zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, kontrolą powinna zostać objęta legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Gospodarki z dnia (...) sierpnia 2014 r. o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z uwagi na wyczerpanie alokacji na realizację działania. Z treści rozstrzygnięcia wynika, że podstawę jego wydania stanowił przepis art. 30i pkt 1 u.z.p.p.r.

Wskazać należy, iż konkurs w ramach działania 4.4 POIG prowadzony był m.in. na podstawie przepisów:

- rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz.Urz.UE.L 214 z 9.08.2008; zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 800/2008") oraz

- rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. z 2012 r. poz. 438 z późn. zm.; zwanego dalej: "rozporządzeniem"), które stanowi program pomocowy o numerze referencyjnym SA.35010 (2012/X).

Udzielanie wsparcia na podstawie zmienionego rozporządzenia 800/2008 możliwe było do dnia 30 czerwca 2014 r. W związku z tym zgodnie z § 50 rozporządzenia, pomoc finansowa mogła być udzielana do dnia 30 czerwca 2014 r. Do tego dnia PARP miała możliwość zawierania umów o dofinansowanie projektów z wnioskodawcami, których projekty zostały pozytywnie ocenione i zatwierdzone do wsparcia w ramach dostępnej alokacji. Od dnia 1 lipca 2014 r. nie było możliwości kontraktowania środków w działaniu 4.4 POIG. Termin 30 czerwca 2014 r. wynika także z § 58 ust. 1 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra lnfrastruktury i Rozwoju z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r. poz. 854), którego § 60 uchylił rozporządzenie z dnia 2 kwietnia 2012 r. Z uwagi na upływ ww. terminów oraz brak środków w działaniu 4.4 POIG, dokonywanie oceny projektów i zawieranie nowych umów o dofinansowanie projektów w tym działaniu jest już niemożliwe. W związku z powyższym zgodnie z art. 30i pkt 1 u.z.p.p.r., protest od oceny wniosku o dofinansowanie nr (...) pozostawiono bez rozpoznania.

Przepis art. 30i u.z.p.p.r. jednoznacznie stwierdza, iż zawarcie umowy o dofinansowanie projektu następuje wyłącznie w przypadku, gdy jest możliwe jego dofinansowanie ze środków przeznaczonych na realizację poszczególnych działań lub priorytetów w ramach programu operacyjnego (art. 30a ust. 1 pkt 2). Jeśli wyczerpanie alokacji nastąpi w toku postępowania odwoławczego, właściwa instytucja, stwierdzając tę okoliczność, ma obowiązek pozostawić protest bez rozpatrzenia.

Organ prawidłowo stwierdził brak środków na realizację działania danego programu operacyjnego, co dało podstawę do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w trybie art. 30i pkt 1u.z.p.p.r. Rozstrzygnięcie I instancji zapadło w dniu 7 lipca 2014 r., protest został wniesiony w dniu (...) lipca 2014 r., a rozstrzygnięcie o jego pozostawieniu bez rozpoznania zapadło (...) sierpnia 2014 r. Wyczerpanie alokacji nastąpiło z dnie (...) czerwca 2014 r. Powyższe wskazuje, że w sprawie nie naruszono żadnych przepisów.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia oraz poprzedzające jego wydanie czynności odpowiadają prawu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.