V SA/Wa 2264/16, Wadliwe odrzucenie wniosku o przyznanie środków z funduszu sołeckiego. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2354131

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r. V SA/Wa 2264/16 Wadliwe odrzucenie wniosku o przyznanie środków z funduszu sołeckiego.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Sowiński.

Sędziowie WSA: Beata Krajewska (spr.), Dorota Mydłowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. E. na uchwałę Rady M.Ł. z dnia (...) grudnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie odrzucenia wniosku dotyczącego przeznaczenia środków z funduszu sołeckiego:

1.

stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały Rady M.Ł.,

2.

zasądza od Rady M. Ł. na rzecz M. E. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Mieszkaniec sołectwa D., M. E., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 1 lutego 2016 r. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia (...) grudnia 2015 r., Nr (...), odrzucającą Wniosek sołectwa D. w sprawie przyznania środków z funduszu sołeckiego na 2016 r., z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 2 ustawy o funduszu sołeckim z dnia 21 lutego 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 301).

Skarżący wnosił o stwierdzenie nieważności tej uchwały oraz zaskarżonej w sprawie tutejszego Sądu, sygn. V SA/Wa 353/16, uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia (...) października 2015 r., Nr (...).

Uchwale z dnia (...) grudnia 2015 r. zarzucał naruszenie art. 5 ust. 11 ustawy o funduszu sołeckim poprzez brak uzasadnienia wskazującego, które z przedsięwzięć wskazanych we Wniosku sołectwa D. do realizacji w ramach funduszu sołeckiego nie są zadaniami własnymi gminy, nie służą poprawie warunków życia mieszkańców, nie są zgodne ze strategią rozwoju gminy.

Podnosił równocześnie, iż uchwała ta pozostaje w sprzeczności z uchwałą z dnia (...) października 2015 r., Nr (...), a nadto wskazał, że odrzucenie Wniosku sołectwa uchwałą z dnia (...) października 2015 r. wyeliminowało podstawę do podjęcia uchwały z dnia (...) grudnia 2015 r.

W odpowiedzi z dnia 23 lutego 2016 r. na skargę M. E. Rada Miejska w Ł. wniosła o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

Zdaniem Rady M. E. nie ma legitymacji procesowej do zaskarżenia uchwały Rady Miejskiej, ponieważ nie narusza ona jego interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101ustawy o samorządzie gminnym.

Zdaniem Rady Miejskiej odrzucenie wniosku sołectwa nie wymaga uzasadnienia a zarówno wójt jak i Rada Gminy na każdym etapie postępowania uprawnieni są do badania wniosków sołectw pod względem formalnym i materialno prawnym.

W piśmie z dnia 23 września 2016 r. Skarżący odniósł się do stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę. Ponad powtórzenie argumentów ze skargi zajął stanowisko, iż jako mieszkaniec sołectwa i inicjator odrzuconego Wniosku ma interes prawny w tym, by Wniosek sołectwa D. został rozpatrzony zgodnie z procedurą uregulowaną w ustawie o funduszu sołeckim.

Jego zdaniem uchwały finansowe Rady Miejskiej wymagają uzasadnienia, co wynika zarówno z ustawy o finansach publicznych jak i ze statutu Gminy Ł., Regulaminu pracy Rady Miejskiej w Ł. oraz z orzeczenia sądu administracyjnego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych decyzji administracyjnych, ale również badanie zgodności z prawem aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Ponadto kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego i akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.).

Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, iż na Zebraniu Wiejskiego Sołectwa D. w dniu (...) września 2015 r. podjęto Uchwałę Nr (...) w sprawie podziału środków finansowych z funduszu sołeckiego na 2016 r. Stosowny Wniosek z dnia 16 września 2015 r. zawierający wskazane do realizacji przedsięwzięcia, obszerne uzasadnienie każdego z nich i szacowane na nie wydatki został w dniu 22 września 2015 r. złożony do Urzędu Miejskiego w Ł.

W piśmie z dnia (...) września 2015 r. Burmistrz Ł. poinformował Sołtysa D. o odrzuceniu Wniosku, wobec stwierdzenia niezgodności jego zapisów z art. 2 ust. 6 ustawy o funduszu sołeckim. Jako podstawę odrzucenia Wniosku Burmistrz wskazał art. 5 ust. 5 tej ustawy i poinformował równocześnie o możliwości podtrzymania Wniosku.

W piśmie z dnia (...) października 2015 r. Sołtys D. podtrzymał Wniosek z dnia (...) września 2015 r.

Zaskarżoną uchwałą z dnia (...) października 2015 r., Nr (...), Rada Miejska w Ł. odrzuciła wniosek sołectwa D. w sprawie przyznania środków z funduszu sołeckiego na 2016 r., z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 5 ust. 2-4 ustawy o funduszu sołeckim z dnia 21 lutego 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 301). W uzasadnieniu uchwały ograniczono się do przywołania treści art. 2 ust. 6 ustawy o funduszu sołeckim.

Realizując Uchwałę Zebrania Wiejskiego Sołectwa D., Nr (...), Sołtys złożył w dniu (...) listopada 2015 r. do Burmistrza Ł. i Przewodniczącego Rady Miejskiej wniosek o sporządzenie uzasadnienia uchwały z dnia (...) października 2015 r., Nr (...), odnoszącego się do każdej z 9 zawartych w nim pozycji.

Odpowiedź Burmistrza Ł. z dnia (...) listopada 2015 r., poza wykazaniem nieznajomości procedury odwołania sołtysa, nie odnosiła się do żądania sporządzenia uzasadnienia.

Pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. mieszkaniec sołectwa D.- M. E. wniósł do organu Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia (...) października 2015 r., Nr (...).

W dniu (...) grudnia 2015 r. Rada Miejska w Ł. podjęła, zaskarżoną w niniejszej sprawie, uchwałę Nr (...) "w sprawie rozpatrzenia podtrzymanego przez sołtysa wniosku sołectwa D. dotyczącego przeznaczenia środków funduszu sołeckiego w 2016 r.", w której odrzuciła wniosek sołectwa z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 2 ustawy o funduszu sołeckim. W uzasadnieniu powtórzono jedynie przywołanie art. 2.

O powyższej uchwale Skarżący został poinformowany pismem Przewodniczącego Rady Miejskiej w Ł. z dnia (...) stycznia 2016 r., będącym odpowiedzią na Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia (...) października 2015 r., Nr (...). W piśmie tym wyjaśniono, iż uchwała z dnia (...) grudnia 2015 r., Nr (...), stanowi rozpatrzenie "podtrzymanego przez sołtysa wniosku sołectwa D.". Podjęta została na etapie prac nad projektem uchwały budżetowej na 2016 r. Podniesiono także, iż M. E. jako radny nie ma możliwości skarżenia uchwał podejmowanych przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego w zakresie ich legalności.

Pismem z dnia 8 stycznia 2015 r. M. E. wniósł do organu Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia (...) grudnia 2015 r., Nr (...).

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy Sąd stwierdza, iż organy jednostki samorządu terytorialnego dopuściły się w toku rozpoznawania Wniosku sołectwa D. w sprawie przyznania środków z funduszu sołeckiego na 2016 r. wielu nieprawidłowości wynikających z niekompetencji i naruszeń prawa.

Przede wszystkim Sąd stwierdza, iż M. E. miał, w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, interes prawny w zaskarżeniu uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia (...) grudnia 2015 r., Nr (...), odrzucającej Wniosek sołectwa D. w sprawie przyznania środków z funduszu sołeckiego na 2016 r. Zaskarżył on wskazaną uchwałę działając wyłącznie jako mieszkaniec sołectwa D. Sąd podziela to stanowisko orzecznictwa i piśmiennictwa, które wywodzi, iż interpretacja przepisów o zaskarżaniu uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego musi uwzględniać przepisy Konstytucji RP oraz wskazuje, że członek wspólnoty samorządowej dysponuje określonymi uprawnieniami z racji samego członkowstwa w tej wspólnocie. Wykluczenie możliwości ochrony tych uprawnień przed sądem administracyjnym naruszałoby konstytucyjne prawo członka wspólnoty mieszkańców D. - M. E. do sądu, które gwarantuje mu art. 45 Konstytucji RP.

Sąd stwierdza także, wbrew stanowisku organu, iż uchwała jednostki samorządu terytorialnego musi zawierać uzasadnienie nie tylko formalnie, jak w rozpoznawanej sprawie, ale wyjaśniające podstawę prawną, stanowisko, motywy i argumenty organu.

Sąd podnosi, iż w rozpoznawanej sprawie organ odrzucając zaskarżoną uchwałą Wniosek sołectwa "z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 2 ustawy z dnia 21 lutego 2014 r. funduszu sołeckim" - w uzasadnieniu tej uchwały wyłącznie przytoczył treść art. 2 ust. 6 ufs. W żadnym stopniu nie wyjaśnił, który i dlaczego, punkt Wniosku nie odpowiadał wymogom określonym w art. 2 ust. 6, tj. które z przedsięwzięć opisanych w nim nie mieszczą się w zadaniach własnych gminy, nie służą poprawie warunków życia mieszkańców czy nie są zgodne ze strategią rozwoju gminy.

Już samo to czyni zaskarżoną uchwałę niekompletną i niepoddającą się merytorycznej kontroli w stopniu uzasadniającym stwierdzenie jej nieważności w oparciu o art. 147 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Za przyjęciem nieważności zaskarżonej uchwały przemawia także rażące w ocenie Sądu naruszenie przepisów ustawy o funduszu sołeckim, dotyczących procedury rozpoznawania Wniosku sołectwa w sprawie przyznania środków z funduszu sołeckiego na 2016 r. i podejmowania w tej sprawie uchwał przez Radę Miejską w Ł.

Zgodnie z art. 5 ust. 11 ufs, wniosek określony w art. 5 ust. 1 i spełniający wymogi formalne określone w art. 5 ust. 2-4, podlega ocenie merytorycznej na etapie uchwalania budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Wówczas Rada Miejska sprawdza, czy przedstawione w nim przedsięwzięcia spełniają wymogi określone w art. 2 ust. 6 lub 7.

Rada Miejska w Ł. podjęła w dniu (...) października 2015 r. uchwałę odrzucającą Wniosek. Jakkolwiek uchwała ta została przez Sąd oceniona negatywnie w sprawie V SA/Wa 353/16, co skutkowało stwierdzeniem w wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 r. jej nieważności z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu wyroku, to Rada Miejska pozostawała w przekonaniu o jej prawidłowości (jeszcze w odpowiedzi na skargę) a mimo to w zaskarżonej uchwale z dnia (...) grudnia 2015 r. oceniła Wniosek odrzucony przez siebie 2 miesiące wcześniej.

Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę Rady Miejskiej stwierdził nieważność tej uchwały.

Odwołując się do art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) oraz do wypracowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiska, Sąd w rozpoznawanej sprawie stwierdził, że zaskarżona uchwała jest nieważna, ponieważ doszło przy jej uchwalaniu do istotnego naruszenia prawa - naruszenia przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania aktów, naruszenia podstawy prawnej ich podjęcia, naruszenia przepisów prawa ustrojowego i prawa materialnego przez wadliwą wykładnię oraz przepisów dotyczących procedury podejmowania aktu.

O kosztach postępowania Sąd orzekł z mocy art. 200 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.