Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 647429

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 15 stycznia 2010 r.
V SA/Wa 1928/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący:-sędzia WSA-Beata Krajewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. (...) Sp. z o.o. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...)stycznia 2009 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; postanawia: - odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z (...) stycznia 2009 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła skarżącej przyznania pomocy w ramach działania "Zwiększenie wartości podstawowej produkcji rolnej i leśnej" z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększenie wartości podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444 ze zm.).

Pismem z (...) lutego 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżąca spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, którym według wnioskodawczyni powyższe rozstrzygnięcie było dotknięte.

W następstwie powyższego wezwania pismem z (...) sierpnia 2009 r., nr (...) Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącą o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z (...) stycznia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) sierpnia 2009.

W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o odrzucenie skargi, ze względu na nieprawidłowe oznaczenie skarżonego aktu, względnie o oddalenie jej jako niezasadnej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z dwóch poniższych powodów.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżąca nieprawidłowo oznaczyła akt podlegający zaskarżeniu, mianowicie wskazała, iż przedmiotem zaskarżenia jest odpowiedź organu z (...) sierpnia 2009 r., nr (...) na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zamiast aktu podlegającemu zaskarżeniu tj. pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) stycznia 2009 r. Jednakże Sąd doszedł do przekonania na podstawie treści skargi oraz akt administracyjnych (odpowiedź na skargę organu, nieprawidłowe pouczenie skarżącego w odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z (...) sierpnia 2009 r.), iż przedmiotem skargi było w rzeczywistości pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) stycznia 2009 r.

Przechodząc do dalszej analizy sprawy należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a.

Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.

Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni - do usunięcia naruszenia prawa.

Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma wyłącznie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż wskazany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analogiczne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z 21 maja 2007 r. o sygn. akt II OSK 986/06 podnosząc, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.

W niniejszej sprawie pismo ARiMR z (...) stycznia 2009 r. informujące stronę skarżącą o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych zostało doręczone stronie w dniu 4 lutego 2009 r. (karty 40-41 akt administracyjnych). Skarżąca wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu (...) lutego 2009 r. (koperta - karta 44 akt administracyjnych). Organ rozpatrzył powyższe wezwanie i udzielił odpowiedzi w dniu (...) sierpnia 2009 r., a zatem już po upływie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Wobec tego, skarżący winien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Jak wynika z akt sprawy skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 30 października 2009 r. (koperta - karta 6 akt sądowych), czyli po upływie omówionego powyżej terminu, który upłynął w dniu 20 kwietnia 2009 r. (ostatni dzień terminu przypadał na sobotę 18 kwietnia, dlatego też, za ostatni dzień terminu należało uznać następny dzień po dniach wolnych od pracy). Wniesienie natomiast skargi po tym terminie powoduje, że w tym przypadku aktualizuje się norma prawna zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którą Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

Należy również zauważyć, że w piśmie z (...) stycznia 2009 r. dokonano wprawdzie pouczenia Strony o treści analizowanego wyżej przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a., wskazując na termin 60 dni od dnia wniesienia wezwania (vide: pouczenie na stronie 2 pisma, k. 42 akt administracyjnych), jednakże w piśmie Zastępcy Prezesa ARiMR z (...) sierpnia 2009 r. znalazło się ponownie pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. (vide: pouczenie na stronie 2 pisma, k. 50 akt administracyjnych). Pouczenie to uznać należy za błędne, skoro informuje stronę o prawie do zaskarżenia "niniejszego rozstrzygnięcia", a więc odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, która jak to wyżej wskazano zaskarżeniu nie podlega. Okoliczności te mogą stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który strona może złożyć wraz ze skargą.

Niezależnie od powyższego wypada również zauważyć, iż skarżąca zarządzeniem z 14 grudnia 2009 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie podpisania i wniesienia skargi. Wezwanie zostało doręczone 22 grudnia 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - karty 26 akt sądowych). Natomiast, aktualny odpis KRS, został nadany 31 grudnia 2009 r. (dowód: koperta i notatka służbowa - karty 25 i 27 akt sądowych), a więc po terminie, który upłynął z dniem 29 grudnia 2009 r. Na marginesie należy również podnieść, iż nadesłany KRS z 29 grudnia 2009 r. jest odpisem aktualnym, a nie pełnym. Zgodnie z tym odpisem ostatniej zmiany w Krajowym Rejestrze Sądowym dokonano 19 października 2009 r., a więc po dacie sporządzenia i wniesienia skargi, w związku z tym na podstawie tego odpisu nie można ustalić, czy E. F. 28 września 2009 r. (data sporządzenia skargi) był osobą upoważnioną do reprezentowania spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.