Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 647419

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 16 marca 2010 r.
V SA/Wa 1916/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący:-sędzia WSA-Małgorzata Rysz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa ARiMR z dnia (...) grudnia 2008 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) listopada 2009 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 19 listopada 2009 r. (data nadania) skarżący - J.W. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) listopada 2009 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Następnie w piśmie datowanym 25 listopada 2009 r., skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa ARiMR z dnia (...) grudnia 2008 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. We wniosku wskazał na niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody, gdyż w przypadku przymusowej egzekucji świadczenia na rzecz ARiMR, pozostanie bez środków do życia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z tym złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej, tj. decyzji z dnia (...) grudnia 2008 r., nr (...) ustalającej kwotę nienależnie pobranych przez skarżącego płatności, będzie podlegał rozpoznaniu.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. Sygn. akt GZ 138/04).

W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącego nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu kwoty orzeczonej w decyzji z dnia (...) grudnia 2008 r., nr (...).

Oceniając wniosek skarżącego w zakresie badania przesłanki dotyczącej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody należy podnieść, iż skarżący nie wykazał by znajdował się w takiej sytuacji finansowej, że wykonanie ww. decyzji spowoduje dla niego znaczną szkodę. Powołana bowiem przez skarżącego argumentacja, iż w przypadku przymusowej egzekucji świadczenia pozostanie bez środków do życia, nie poparta stosownymi dowodami, jest niewystarczająca.

Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.