Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2050984

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 15 stycznia 2015 r.
V SA/Wa 1891/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zabłocka.

Sędziowie WSA: Irena Jakubiec-Kudiura, Anna Falkiewicz-Kluj (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi E. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne

1.

uchyla zaskarżone postanowienie,

2.

zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz E. Z. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) maja 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: D. U.z 2013, poz. 267), dalej k.p.a., art. 18 i 34 § 4 i 5 w zw. z art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 z późn. zm.), dalej p.e.a., po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez E. Z., dalej zwaną skarżącą, na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia (...) grudnia 2013 r. nr (...), dalej postanowienie organu I instancji, w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń i ocen organu.

W stosunku do E. Z. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia (...) maja 2013 r. nr (...), wystawionego przez wierzyciela Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Tytuł wykonawczy obejmuje zaległości w opłacie za udzielenie licencji i dotyczy kwoty 5 320 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Postępowanie zostało wszczęte na podstawie zawiadomienia z dnia (...) czerwca 2013 r. poprzez zajęcie rachunku bankowego w Banku Spółdzielczym w O. Pismem z (...) czerwca 2013 r. skarżąca wniosła zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji powołując się na nieistnienie obowiązku stwierdzonego tytułem wykonawczym. Stwierdziła, że nie otrzymała decyzji o udzieleniu licencji, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym a wniosek o przyznanie licencji wycofała z uwagi na zawieszenie a następnie likwidację działalności gospodarczej. Postanowieniem z (...) lipca 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. uznał zarzuty za nieuzasadnione. Na skutek zażalenia skarżącej, postanowieniem z (...) sierpnia 2013 r. nr (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. uznał zgłoszone zarzuty za nieuzasadnione. Postanowienie to zostało następnie uchylone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. z (...) listopada 2013 r. z uwagi na rozpoznanie zarzutów skarżącej mimo braku ostatecznego stanowiska wierzyciela w sprawie. W międzyczasie postanowieniem z dnia (...) września 2013 r. nr (...) Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy postanowienie z dnia (...) lipca 2013 r. Postanowieniem z (...) grudnia 2013 r. nr (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. uznał zgłoszone zarzuty za nieuzasadnione, wobec zajęcia ostatecznego i wiążącego stanowiska przez wierzyciela.

Skarżąca, pismem z 17 grudnia 2013 r. wniosła zażalenie na to rozstrzygnięcie zarzucając naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym poprzez niezasadne uznanie, że w okolicznościach sprawy doszło do wydania decyzji administracyjnej o udzieleniu licencji. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. przekazał zażalenie skarżącej do Izby Skarbowej w W. - zgodnie z właściwością.

Skarżąca wniosła również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) września 2013 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, rozpoznając zażalenie na postanowienie z 6 grudnia 2013 r. wskazał, że zgodnie z art. 34 § 1 i 33 pkt 8 p.e.a. organ egzekucyjny rozpatruje zarzuty po uzyskaniu stanowiska wierzyciela. W niniejszej sprawie wierzyciel, postanowieniem z (...) lipca 2013 r. uznał zgłoszone zarzuty za nieuzasadnione, a jego wypowiedź w tym zakresie jest wiążąca. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia było ustalenie, że (...) kwietnia 2012 r. skarżącej została udzielona licencja. Ponieważ datą udzielenia licencji jest data wydania decyzji administracyjnej i w związku z tym w tej dacie powstał po stronie skarżącej obowiązek wniesienia opłaty za jej udzielenie. Skarżąca, mimo upomnienia, opłaty nie uiściła i dlatego organ wystawił tytuł wykonawczy. Skarżąca o rezygnacji z licencji poinformowała organ dopiero w styczniu 2013 r. Cofnięcie wniosku o wydanie licencji nie może, zdaniem, organu, odnieść skutku prawnego. Cofnięcie wniosku jest możliwe pomiędzy jego złożeniem a wydaniem decyzji administracyjnej. Licencja została wydana (...) kwietnia 2013 r. a wniosek o cofnięciu skarżąca złożyła (...) grudnia 2012 r.

W ocenie organu skoro wierzyciel uznał zarzuty za nieuzasadnione to organ był zobligowany do dalszego prowadzenia egzekucji, gdyż nie jest uprawniony do kontroli istniejących decyzji na podstawie których wydano tytuł wykonawczy. Prawomocne postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela wyklucza rozważanie zasadności zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 pkt 1-5 p.e.a. Obowiązek objęty tytułem wykonawczym z dnia (...) maja 2013 r. jest więc wymagalny. Jednocześnie organ uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania czynności egzekucyjnych jak równi są w ocenie organu uzasadnieniem do uznania zarzutów.

Jednocześnie organ wskazał na brak konieczności powoływania w podstawie prawnej art. 59 § 1 p.e.a.

Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania administracyjnego. Podała, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt V SA/WA 2573/13 uchylone zostało postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 23 września 2013 r. Wobec powyższego wierzyciel powinien o tym poinformować organ egzekucyjny i wycofać tytuł wykonawczy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w zaskarżonym postanowieniu. Podkreślił, że co prawda, powołanym wyrokiem WSA, uchylono postanowienie wyrażające stanowisko wierzyciela, jednakże wyrok nie jest prawomocny więc postanowienie nadal pozostaje w obrocie prawnym jako ostateczne w toku instancji. W związku z tym wiąże organ w postępowaniu administracyjnym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803).

Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 34 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W postępowaniu egzekucyjnym stronie, w stosunku do której został wystawiony tytuł wykonawczy, przysługuje prawo do wniesienia zarzutów, o czym stanowi art. 33 i 34 ustawy p.e.a. Zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9, 10 organ egzekucyjny rozpoznaje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. W zakresie zarzutów o których mowa w art. 33 § 2, stanowisko wierzyciela jest wiążące. (art. 33 § 1 ustawy p.e.a.). Na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela, zgodnie z art. 34 § 2 p.e.a. przysługuje zażalenie. Przed wydaniem postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów organ egzekucyjny obowiązany jest uzyskać ostateczne postanowienie stanowiące stanowisko wierzyciela w przedmiocie zarzutów. Na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu zażalenie, co wynika z art. 34 § 5 p.e.a.

Jak wynika z analizy akt sprawy postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego a więc wierzyciela, z dnia (...) września 2013 r. nr (...) zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2575/13. Nastąpiło to przed wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowienia z dnia (...) maja 2014 r. nr (...), co uzasadnia uznanie, że w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia brak było ostatecznego stanowiska wierzyciela.

W związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. zaskarżone postanowienie należało uchylić.

Charakter naruszonych przepisów proceduralnych uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę treści postanowienia.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ, mając na uwadze treść art. 34 § 4 ustawy p.e.a w zależności od treści rozstrzygnięcia sądu, po uprawomocnieniu się wyroku, wyda merytoryczne rozstrzygnięcie.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.