Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 647386

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 stycznia 2010 r.
V SA/Wa 1870/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący:-sędzia WSA-Małgorzata Rysz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K R na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) czerwca 2009 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; postanawia: - odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z (...) czerwca 2009 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła skarżącemu przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych " z uwagi na niespełnienie warunków określonych w art. 14 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 193 poz. 1396 i 1397 z późn. zm.).

Pismem z dnia (...) lipca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, którym według wnioskodawcy powyższe rozstrzygnięcie było dotknięte.

Następnie pismem z (...) października 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) k.r. złożył bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na"niedopełnienie wymaganych obowiązków przez (...) Oddział Regionalny ARiMR w S "

Zarządzeniem z dnia 30 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem przesłał zgodnie z właściwością ww. skargę do organu. Ponadto zwrócono się do skarżącego o wskazanie za pośrednictwem Prezesa ARiMR, czy jego pismo z dnia 27 października 2009 r. skierowane do WSA w Warszawie należy traktować jako skargę na bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, czy też jako skargę na pismo Agencji z (...) 06.2009 r. o numerze (...) Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. skarżący wskazał, iż jego pismo z dnia 27 października 2009 r. należy traktować jako skargę na pismo Agencji z (..) 06.2009 r. o numerze (..).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, alternatywnie o jej oddalenie. Ponadto poinformował, iż ARiMR do dnia wniesienia skargi nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 21 grudnia 2009 r. skarżący poinformował, iż otrzymał dniu 3 listopada 2009 r. odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a.

Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.

Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni - do usunięcia naruszenia prawa.

Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma wyłącznie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż wskazany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analogiczne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z 21 maja 2007 r. o sygn. akt II OSK 986/06 podnosząc, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga.

W niniejszej sprawie pismo ARiMR z (...) czerwca 2009 r. informujące skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych zostało doręczone stronie 17 lipca 2009 r. (k. 253 akt administracyjnych). Skarżący wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu (...) lipca 2009 r. (koperta - karta 255 akt administracyjnych).

Jak wynika z akt sprawy skarżący przesłał skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 27 października 2009 r. (koperta - k. 10 akt sądowych), która następnie przekazana została zgodnie z właściwością do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 3 listopada 2009 r. (koperta wraz z datą nadania pocztowego w aktach administracyjnych), czyli po upływie omówionego powyżej terminu, który upłynął w dniu 28 września 2009 r. Wniesienie natomiast skargi po tym terminie powoduje, że w tym przypadku aktualizuje się norma prawna zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którą Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.