Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 13 stycznia 2005 r.
V SA/Wa 1658/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Wasilewska.

Sędziowie: NSA Ewa Jóźków, WSA Małgorzata Rysz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi P.T.H. "L." M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) kwietnia 2004 r. Nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe

1. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) stycznia 2004 r. nr (...).

2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz M. M. - P.T.H. "L." kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

3. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego według dokumentu SAD nr (...) z dnia (...).11.2001 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towary sprowadzone z C. przez M. M. właściciela P.T.H. "L.", określone jako "albumy na fotografie", o symbolu P2 i następujących po nim oznaczeniu cyfrowym, zaklasyfikowane wg kodu PCN 3926 10 00 0 ze stawką celną preferencyjną DEV w wysokości 7,2% wartości celnej towarów.

Do zgłoszenia celnego załączono m.in.: fakturę nr (...), świadectwo (...) nr (...), Deklarację Wartości Celnej.

W wyniku kontroli dokumentacji finansowo-księgowej, przeprowadzonej w dniach (...).02.2002 r.- (...).05.2002 r. przez Generalny Inspektorat Celny siedzibie firmy P.T.H. "L." M. M. (wniosek z dnia (...).05.2002 r. nr (...)), ustalono, iż importowane przez Stronę albumy fotograficzne, których wkład został wykonany z tworzywa sztucznego (karty z tworzywa sztucznego, osłonki z folii z tworzywa sztucznego) były zgłaszane do odprawy celnej z zastosowaniem nieprawidłowego kodu PCN 4820 50 00 0 ze stawką celną preferencyjną DEV w wysokości 7,2% zamiast do kodu PCN 3926 90 91 0 ze stawką celną preferencyjną DEV w wysokości 15%.

W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. postanowieniem nr (...) z dnia (...).07.2003 r. wszczął z urzędu postępowanie celne w zakresie zastosowanej klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i wymiaru cła w stosunku do towarów objętych zgłoszeniem celnym SAD nr jw. oraz postanowieniem nr (...) z dnia (...).09.2003 r. wszczął z urzędu postępowanie w celu ustalenia prawidłowych należności podatkowych.

Postanowieniem nr (...) z dnia (...).11.2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. połączył postępowania wszczęte ww. postanowieniami.

W dniu (...).01.2004 r. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. wydał decyzję o nr (...), którą uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej oraz wymiaru cła. Albumy na fotografie P2 (...), P2 (...), P2 (...), P2 (...) zaklasyfikował do kodu PCN 4820 50 00 0 ze stawką celną preferencyjną dla krajów DEV w wysokości 15%, stawką podatku VAT w wysokości 22%.

Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z (...) kwietnia 2004 r. nr. (...), wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (j.t. w Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), art. 20 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, poz. 1302), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1999 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr 111, poz. 1290), utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że na podstawie całości akt sprawy, a w szczególności:

-

faktury,

-

informacji zawartych w treści pisma strony z dnia (...).06.2002 r. i odwołania,

-

protokołu pokontrolnego nr (...) z dnia (...).05.2002 r.

-

katalogu reklamowego firmy "L."

-

zestawienia rodzajów albumów fotograficznych importowanych przez P.T.H. "L."

-

informacji od producenta dotyczących metod produkcji wkładów do albumów fotograficznych

-

pism Strony z dnia (...).01.2003 r. i (...).06.2003 r.

-

próbek importowanych towarów,

stwierdzono, iż przedmiotem przywozu, zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD

(...), były: albumy fotograficzne kieszeniowe o symbolach P2, których wkład został wykonany z arkuszy z tworzywa sztucznego (karty z tworzywa sztucznego PCV, osłonki z folii z tworzywa sztucznego PCV), natomiast okładka introligatorska z papieru i/lub tektury.

Podstawową kwestią sporną w niniejszej sprawie jest zaklasyfikowanie importowanych towarów do określonego kodu taryfy celnej.

Obowiązująca na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 7 lutego 1997 r.). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego).

Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z treścią pozostałych reguł.

Natomiast reguła 3 (b) ORINS stanowi, iż "Do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów, oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej (...), należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania".

Pozycją 4820 taryfy celnej, wskazaną przez Stronę w zgłoszeniu celnym jako prawidłowa do zaklasyfikowania spornych albumów, objęte są "Rejestry, księgi rachunkowe, notesy, zeszyty, księgi zamówień, kwitariusze, bloki listowe, terminarze, pamiętniki i podobne wyroby, bloki brudnopisowe, bibuły, skoroszyty (z kartkami do wyjmowania lub inne), teczki okładki do akt, formularze urzędowe, przekładane komplety z kalką do pisania i inne materiały piśmienne z papieru i tektury; albumy na próbki lub do kolekcji i okładki książek, z papieru lub tektury".

Organ odwoławczy podkreślił, iż brzmienie pozycji 4820 taryfy celnej jednoznacznie określa rodzaj surowca, z jakiego wykonane są m.in. albumy na próbki lub do kolekcji objęte tą pozycją. Są to towary z papieru lub tektury.

Decydujące o zasadniczym charakterze sprowadzonego towaru są wkłady, wykonane z tworzywa sztucznego. To w świetle reguły 1 oraz 3 (b) ORINS, wyklucza zaklasyfikowanie albumów do deklarowanej przez stronę pozycji 4820 taryfy celnej.

Zdaniem organu odwoławczego sporne albumy fotograficzne, należy klasyfikować do pozycji 3926 taryfy celnej, właściwej dla "Pozostałych artykułów z tworzyw sztucznych oraz artykułów z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914" (kod PCN 3926 90 91 0).

Działem 39 taryfy celnej objęte są m.in. "wyroby z tworzyw sztucznych". Do pozycji 3920 taryfy celnej klasyfikowane są "Pozostałe płyty, arkusze, folie i pasy z tworzyw sztucznych nie komórkowych, nie wzmocnionych, nie laminowanych, nie na podłożu ani nie połączonych podobnie z innymi materiałami", natomiast "Pozostałe płyty, arkusze, folie, pasy i taśmy z tworzyw sztucznych" - do pozycji 3921.

Wyrażenia "płyty, arkusze, folie, pasy i taśmy" użyte w ww. pozycjach definiuje uwaga 10 do działu 39 taryfy celnej, która stanowi: "W pozycjach 3920 i 3921, wyrażenie "płyty, arkusze, filmy, folie i taśmy" dotyczy tylko płyt, arkuszy, filmu, folii i taśmy (innych iż występujące w Dziale 54) oraz bloków o regularnym kształcie geometrycznym, nawet zadrukowanych lub poddanych innej obróbce, nawet pociętych na prostokąty (lub kwadraty), ale nie poddanych dalszej obróbce (nawet jeśli w wyniku takiego pocięcia stają się artykułami gotowymi do użytku)".

Takie płyty, arkusze itd., zgodnie z komentarzem zawartym w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej" (tom II, str. 796, 797), nawet nie obrobione powierzchniowo (łącznie z kwadratowymi lub innymi prostokątami wyciętym z nich), o krawędziach szlifowanych, nawiercane, frezowane, z zawiniętymi obrzeżami, skręcone, oprawione w ramki lub poddane innej obróbce, bądź też pocięte na kształty inne niż prostokąty (łącznie z kwadratami) są na ogół klasyfikowane jako artykuły objęte pozycjami 3918, 3919 lub 3922 do 3926.

Mając na uwadze oświadczenie producenta przedmiotowych albumów, zgodnie z którym karty są wykonywane przez rozwinięcie dwóch folii PCV ze zwojów i formowane przy użyciu prasy automatycznej, jak również uwzględniając treść uwagi 10 do działu 39 taryfy celnej, organ odwoławczy, uznał, że albumy, których karty wycinane są z arkuszy PCV mających postać zwoju, należy klasyfikować do kodu PCN 3926 90 91 0 taryfy celnej.

Nie jest natomiast właściwa wskazana przez Stronę pozycja 4820 taryfy celnej, gdyż obejmuje zgodnie z jej brzmieniem " rejestry, księgi, rachunkowe, notesy, zeszyty, księgi zamówień, kwitariusze, bloki listowe, terminarze, pamiętniki i podobne wyroby, bloki brudnopisowe, bibuły, skoroszyty (z kartkami do wyjmowania lub inne), teczki okładki do akt, formularze urzędowe, przekładane komplety z kalka do pisania i inne materiały piśmienne z papieru i tektury; albumy na próbki lub do kolekcji i okładki książek z papieru lub tektury".

Brzmienie pozycji 4820 taryfy jednoznacznie określa rodzaj surowca, z jakiego muszą być wykonane m.in. albumy na próbki lub do kolekcji objęte niniejszą pozycją. Są to towary z papieru lub tektury. Niniejsze oznacza, iż warunkiem koniecznym do zataryfikowania albumów do kolekcji, do tej właśnie pozycji (kodu PCN 4820 50 00 0), jest budowa kart (wkładów na zdjęcia) decydujących o zasadniczym charakterze towaru, z papieru lub tektury.

Organ odwoławczy wskazał również, że zarówno jego decyzja jak i decyzja organu I instancji wydane były w oparciu o wszechstronną analizę całości materiału dowodowego, zaś okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia zostały stwierdzone wiarygodnymi dokumentami. Ponadto ustalenia odnośnie stanu towaru nie były kwestionowane przez stronę.

Fakt, że przedmiotowy towar we wcześniejszych okresach był odprawiany wg pozycji 4820 taryfy celnej nie może powodować, iż organ w toku następnych odpraw nie ma prawa do dokonania właściwej, zgodnej z przepisami prawa celnego klasyfikacji tego samego towaru.

Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w W. podniósł, że administracja celna obliczając podatek VAT do dnia (...).08.2003 r. występowała w roli płatnika podatków. Oznacza to, że obliczanie podatków dokonywane przez urzędy celne stanowiło wyłącznie czynność materialno-techniczną, a nie było decyzją administracyjną ze wszystkimi jej skutkami. Organem w sprawach podatkowych były urzędy i izby skarbowe, właściwe terytorialnie dla siedziby firmy. W związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, poz. 1302) organy celne tj. naczelnik urzędu celnego i dyrektor izby celnej, uzyskały status organów podatkowych i zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.): "Jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, ż kwoty podatków zostały wykazane nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatki w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatków w decyzji dotyczącej należności celnych." W niniejszej sprawie organ celny I instancji zakwestionował klasyfikację taryfową albumów fotograficznych. W związku z wiążącą się z tym zmianą stawki celnej przyporządkowanej do danego kodu PCN, nastąpiła zmiana wysokości podatku od towarów i usług, co spowodowało, że Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. w swojej decyzji dotyczącej należności celnych określił podatek VAT w prawidłowej wysokości.

W skardze na tą decyzję M. M. - właściciel Przedsiębiorstwa Techniczno-Handlowego " L. " wniósł o uchylenie o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. a także o zasądzenie na jego rzecz od organów celnych kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił organom orzekającym w jego sprawie naruszenie przepisów:

-

art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 191, art. 192, art. 210 § 1 pkt 4 i 6 i art. 210 § 4 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.), przez pominięcie dowodów dostarczonych przez stronę oraz zarzutów podnoszonych w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. świadczących, że kwestionowana obecnie klasyfikacja towarowa była uznawana bez zastrzeżeń przez organy celne od 1998 r., oraz nieuzasadnienie podstaw zmiany uznawanej przez szereg lat za prawidłową klasyfikacji taryfowej importowanych albumów, a także błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wyjaśnień zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej oraz niepodjęcie wszystkich działań, mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy.

-

art. 65 § 4 oraz art. 13 § 1, § 5 i § 7 w związku z art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23 poz. 117 ze zm.) oraz rozporządzenia RM z 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku czego określono dla importowanych albumów nieprawidłowy kod Taryfy celnej.

-

Art. 222 § 4 i 5 Kodeksu celnego oraz § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku czego bezpodstawnie uznano, że nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od poboru odsetek wyrównawczych.

-

art. 11f ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ("ustawa o VAT") oraz art. 120, 210 § 1 pkt 4 oraz § 4 i 247 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez bezpodstawne zastosowanie przepisów dot. pobierania odsetek wyrównawczych do poboru należności podatkowych i odsetek od podatku VAT z tytułu importu.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że zmiana klasyfikacji towaru mogłaby mieć miejsce, jeżeli przedmiotem importu byłyby arkusze z folii z tworzywa sztucznego, ewentualnie kieszonki na fotografie do albumów fotograficznych, a nie jak w przypadku zaskarżonej decyzji kompletne albumy fotograficzne. Zdaniem skarżącego o specyfice wyrobu jakim jest album na fotografie decyduje jego funkcja oraz technologia wykonania okładki, które jednoznacznie definiują wyrób nie pozostawiając wątpliwości co do jego przeznaczenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że faktycznie kwota odsetek wyrównawczych od należności podatkowych nie została w przedmiotowej decyzji wymierzona i pobrana, w związku z czym zarzut naruszenia "art. 11f ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ("ustawa o VAT") oraz art. 120, 210 § 1 pkt 4 oraz § 4 i 247 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez bezpodstawne zastosowanie przepisów dot. pobierania odsetek wyrównawczych do poboru należności podatkowych i odsetek od podatku VAT z tytułu importu" jest bezzasadny.

Na rozprawie w dniu 13 stycznia 2005 r. skarżący cofnął skargę - poza tą częścią, która kwestionowała decyzję w zakresie obciążenia go odsetkami wyrównawczymi od należności celnych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25. 07. 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uprawnienia Sądu administracyjnego sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Z kolei zgodnie z art. 60 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofnięcie skargi przez skarżącego wiąże sąd, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie ma miejsce druga sytuacja objęta dyspozycją cytowanego artykułu.

Na wstępie należy stwierdzić, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni jeden kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego (ORINS), które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (por. wyrok SN z dnia 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96, OSNAPiUS, 1997 r., nr 4, poz. 45).

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa albumów fotograficznych o symbolu P2 i następujących po nim oznaczeniach cyfrowych których wkład został wykonany z arkuszy z tworzywa sztucznego (karty z tworzywa sztucznego PCV, osłonki z folii z tworzywa sztucznego PCV) oraz oprawione są w okładkę miękką z obrazkiem wykonaną z tworzywa sztucznego, papieru i tektury.

Strona w zgłoszeniu celnym zaklasyfikowała sporne albumy do kodu 3926 10 00 0 obejmującego " artykuły biurowe lub szkolne".

Organy celne zaklasyfikowały natomiast sporne albumy do kodu PCN 4820 50 00 0 ze stawką celną 15%, która w ogóle nie występuje w taryfie celnej dla tego kodu.

Pozycja 4820 obejmuje "rejestry, księgi rachunkowe, notesy, zeszyty, księgi zamówień, kwitariusze, bloki listowe, terminarze, pamiętnik i podobne wyroby, bloki brudnopisowe, bibuły, skoroszyty (z kartkami do wyjmowania lub inne), teczki, okładki do akt, formularze urzędowe, przekładane komplety z kalką do pisania i inne materiały piśmienne z papieru i tektury; albumy na próbki lub do kolekcji i okładki książek, z papieru lub tektury". Do tej pozycji mogą więc być zaklasyfikowane wyłącznie albumy do zdjęć wykonane z papieru lub tektury. Rację mają organy celne wywodząc w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji (które są całkowicie sprzeczne z treścią rozstrzygnięć tychże decyzji), że z papieru lub tektury muszą być wykonane karty albumu, czyli wkłady na zdjęcia. Taką interpretację potwierdzają Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu. Zgodnie z treścią Not (Wyjaśnienia do Taryfy celnej, t. II str. 986), artykuły objęte pozycją 4820 mogą być oprawione w materiały inne niż papier (np. skóry wyprawione, tworzywa sztuczne lub materiały włókiennicze). Dotyczy to wyłącznie oprawy, a nie wkładów. Gdyby przyjąć, jak twierdzi skarżący, że wkłady także mogą być wykonane z innego materiału niż papier (w tym wypadku z tworzywa sztucznego), oznaczałoby to, że do pozycji, do której taryfikowane mogą być towary wyprodukowane z surowca jakim jest papier lub tektura, można taryfikować produkty, które w swoim składzie w ogóle nie zawierają tego surowca.

Zastosowanie pozycji 4820 taryfy celnej nie jest możliwe z uwagi na brzmienie reguły 1 ORINS, która stanowi, iż "tytuły sekcji, działów, poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów (...)". Skoro w pozycji 4820 klasyfikowane są wyroby z papieru i tektury, to klasyfikowanie do tej pozycji wyrobów wyprodukowanych w całości z innych materiałów nie jest możliwe.

Wobec tego, że organ pierwszej instancji błędnie zastosował do sprowadzonego towaru kod 4820 50 00 0, z nieistniejącą dla tego kodu stawką celną 15%, a organ drugiej instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, co więcej w uzasadnieniu decyzji odnosił się do kodu 3926 90 91 0, który w ogóle nie występował w niniejszej sprawie (strona w zgłoszeniu powołała kod 3926 10 00 0), Sąd uznał, że zaskarżone decyzje rażąco naruszają prawo - art. 13 § 1, 3 i 5 Kodeksu celnego oraz wydane na jego podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1290). Nie będąc w tej sytuacji związany cofnięciem skargi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 135 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 152, a o zwrocie kosztów na rzecz skarżącego - art. 200 cyt. wyżej ustawy.