V SA/Wa 1414/13 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1745469

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2013 r. V SA/Wa 1414/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Sowiński.

Sędziowie WSA: Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Jarosław Stopczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r. sprawy ze skargi P. T. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

P. T. złożył w dniu (...) listopada 2012 r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych PROW na lata 2007-2013".

Pismem z dnia (...) stycznia 2013 r. wnioskodawca został wezwany przez Agencję Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa Oddział Regionalny w W. o uzupełnienie/złożenie poprawnych dokumentów, złożenie wyjaśnień we wskazanym w 11 punktach pisma zakresie, w tym m.in dwóch opinii wojewody dotyczącej zakresu i wysokości szkód w uprawach rolnych i zwierzętach gospodarskich oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę dotyczących roku 2011 i 2012 r. odnoszących się do treści protokołów nr (...) odpowiednio z dnia (...) września 2011 r. i z (...) czerwca 2012 r. oraz poprawnych protokołów sporządzonych przez komisję - w terminie 21 dni.

Pismem z dnia (...) lutego 2013 r. wnioskodawca poinformował Agencję o uzupełnieniu żądanych braków, wskazując w nim rodzaj złożonych wyjaśnień, oświadczeń oraz protokołów nr (...) odpowiednio z dnia (...) września 2011 r. i z (...) czerwca 2012 r. dotyczących wysokości poniesionych szkód w latach 2011 r. i 2012 r. wynikających z ujemnych skutków przezimowania a nadto protokołu z posiedzenia terenowej komisji do spraw szacowania szkód z (...) lutego 2013 r. dotyczących weryfikacji treści protokołu nr (...) i stwierdzającym, że procent strat w zakresie średniej rocznej produkcji rolnej całego gospodarstwa w 2011 r. wyniósł 27% oraz wyjaśniając dodatkowo stanowisko w zakresie treści protokołu nr (...). Wnioskodawca złożył ponadto wyjaśnienie Wójta Gminy P. z (...) lutego 2013 r., w którym wskazano przyczynę braku sporządzenia opinii przez Wojewodę w zakresie braku określenia średniej wysokości szkody w uprawach rolnych.

Pismem z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) Agencja poinformowała wnioskodawcę o odmowie przyznania mu pomocy na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. 64, poz. 427 z późn. zm.) w związku z niespełnieniem warunków określonych w § 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych PROW na lata 2007-2013".

Uzasadniając swoje stanowisko Agencja po przytoczeniu treści § 4 ust. 1 rozporządzenia z 13 września 2010 r. wskazała, że wnioskodawca w latach 2011 i 2012 poniósł w każdym z tych lat odpowiednio szkodę (...)% i (...)% średniej, rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym i działach specjalnych produkcji rolnej spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi, co stanowi mniej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiła szkoda, z pominięciem roku o najniższej i najwyższej produkcji. Okoliczność ta wynika z treści dołączonych do wniosku protokołów komisji powołanej przez wojewodę (nr (...)) zawierających oszacowanie zakresu i wysokości szkód w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej oraz opinii wojewody dotyczących zakresu i wysokości szkód w środkach trwałych. Jednocześnie Agencja wskazała, że wobec istnienia niebudzących wątpliwości okoliczności, które nie pozwalały na przyznanie pomocy na podstawie § 14 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 września 2010 r. nie ponawiała wezwania do uzupełnienia braków wniosku.

Wnioskodawca wezwał Agencję do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że zgodnie z posiadaną przez niego wiedzą wysokość strat, które nastąpiły w gospodarstwie w kolejnych latach kalendarzowych podlega sumowaniu w związku z czym stanowisko Agencji jest błędne. Wnioskodawca powołał się przy tym na stanowisko Ministerstwa Rolnictwa w tym przedmiocie wskazując na treść przeprowadzonej rozmowy telefonicznej z pracownikiem Ministerstwa. Następnie przed zajęciem stanowiska przez ARiMR Departament Działalności Inwestycyjnej w przedmiocie naruszenia prawa, złożył pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) kwietnia 2013 r., zawierające odpowiedź na jego pismo co do zasad wyliczania szkody.

Pismem z dnia (...) kwietnia 2013 r. ARiMR Wydział Odwołań Departamentu Działalności Inwestycyjnej poinformował wnioskodawcę, że w sprawie nie doszło do naruszenia prawa.

Pismem z dnia (...) maja 2013 r. adresowanym do WSA, które wpłynęło do Agencji (...) maja 2013 r. wnioskodawca złożył skargę na pismo ARiMR z dnia (...) kwietnia 2013 r. Identyczną skargę datowaną na (...) maja 2013 r., wnioskodawca złożył również bezpośrednio do WSA w Warszawie. Ze względu na fakt, że z treści skargi wynikało, iż wnioskodawca kwestionuje odmowę przyznania mu pomocy przez ARiMR oraz kwestionuje to, że niekorzystne dla niego stanowisko podtrzymał Wydział Odwołań Departamentu Działań Inwestycyjnych, Sąd uznał za konieczne wezwanie skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu w terminie 7 dni. W odpowiedzi skarżący przesłał kserokopię pisma ARiMR z (...) marca 2013 r., co WSA uznał za spełnienie żądania Sądu i przyjął, że przedmiotem skargi jest to właśnie pismo.

W skardze P.T. podniósł, że w 2011 r. poniósł szkodę w wysokości (...)%, zaś w 2012 r. w wysokości (...)%, co jednoznacznie wskazuje, ze łączna wysokość szkody w dwóch kolejnych latach wyniosła ponad (...)%. Szkoda jaką poniósł w odniesieniu do środków trwałych - sadu stanowi wymierną, wysoką wartość, która powinna być wyrównana po to ażeby mógł odtworzyć produkcję rolną.

W odpowiedzi organ wskazując na przedmiot zaskarżenia w postaci pisma z (...) kwietnia 2013 r. wniósł o odrzucenie skargi lub o jej oddalenie podnosząc brak podstaw do przyznania skarżącemu pomocy finansowej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że skarżący poniósł w latach 2011 i 2012 straty w prowadzonym przez siebie gospodarstwie rolnym - w tym w środkach trwałych na skutek przemarznięcia drzew owocowych czyli jabłoni i wiśni. W związku z tym faktem komisja powołana przez wojewodę dokonała w dwóch protokołach nr (...) z dnia (...) września 2011 r. (dotyczącym 2011 r.) i nr (...) z (...) czerwca 2012 r. (dotyczącym 2012 r.) oszacowania wysokości i zakresu szkód. Z treści tych protokołów wynika, że wysokość szkód w uprawach rolnych wyniosła za 2011 r. (...)%, zaś za rok 2012 (...)%. Z dwóch opinii wojewody dotyczących wysokości szkód powiązanych z odpowiednimi protokołami komisji wynika, że w 2011 r. średnia wysokość szkody w odniesieniu do średniej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy wyniosła ostatecznie (...)% (opinia z (...) lutego 2013 r., przy czym pierwotnie zgodnie z opinią z (...) października 2011 r. określono ją na (...)%), zaś w odniesieniu do 2012 r. w opinii wojewody z (...) lipca 2012 r. wysokości procentowej szkody stanowiącej średnią roczną produkcję rolną w gospodarstwie rolnym za ten rok nie wskazano.

Należy wskazać, że podstawę prawną przyznania pomocy o jaką ubiega się skarżący stanowią przepisy ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.) oraz wydanego na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 tej ustawy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013" (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 877). Należy wskazać, że zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia pomoc przyznaje się osobie fizycznej lub osobie prawnej, lub spółce osobowej, która spełnia warunki określone w § 2 i której został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jeżeli:

1)

wysokość szkód określonych w § 2 pkt 1, spowodowanych w gospodarstwie, oszacowanych przez komisję, o której mowa w art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 115, poz. 961 oraz z 2010 r. Nr 76, poz. 490), zwaną dalej "komisją", wynosi:

a)

średnio powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej z trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiła szkoda, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiła szkoda, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej produkcji w gospodarstwie rolnym - w uprawach rolnych, zwierzętach gospodarskich w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 133, poz. 921, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, z 2009 r. Nr 223, poz. 1775 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 857), zwanych dalej "zwierzętami gospodarskimi", lub rybach oraz b) nie mniej niż 10.000 zł - w budynkach, budowlach, maszynach lub urządzeniach służących do produkcji rolnej, sadach lub plantacjach wieloletnich, lub stadach podstawowych zwierząt gospodarskich.

Ponadto zgodnie z pkt 3 tego przepisu pomoc przyznaje się jeżeli wniosek o przyznanie pomocy został złożony w roku, w którym wystąpiła szkoda określona w pkt 1, lub w roku następującym po roku, w którym wystąpiła ta szkoda.

Z treści tego przepisu wynika więc, że ażeby przyznać rolnikowi pomoc w związku z wystąpieniem szkody na skutek zdarzeń losowych takich jak np. huragan, powódź, susza czy ujemne skutki przezimowania muszą być spełnione łącznie przesłanki dotyczące wysokości tej szkody określonej jako szkoda, która wyniosła średnio powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej oraz nie mniej niż 10000 zł w tzw. środkach trwałych, do których należą również sady, przy czym szkody te muszą zostać oszacowane przez komisję o jakiej jest mowa w art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa czyli przez komisję powoływaną przez wojewodę. Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie spełnił wspomnianych warunków, bo jakkolwiek wysokość szkody w środkach trwałych (sadzie) spowodowanych wymarznięciem drzewek owocowych przekroczyła kwotę wskazywaną w § 4 pkt 1 lit. b w odniesieniu do obydwu lat (pierwotnie budziło to wątpliwość Sądu co do roku 2012 r. ze względu na nieczytelność protokołu nr (...) złożonego w ramach uzupełnienia wniosku a treść rozstrzygnięcia nie zawierała w tym zakresie stanowiska Agencji), to nie spełnił on warunku określonego w § 4 pkt 1 lit.a. Nie można przy tym podzielić stanowiska skarżącego co do faktu, że możliwe jest sumowanie średnich wysokości szkód poniesionych przez rolnika w kolejnych latach kalendarzowych bo treść ww. § 4 jest w tym względzie jednoznaczna. Słuszności stanowiska skarżącego nie dowodzi również treść pisma Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 kwietnia 2013 r. ponieważ w piśmie tym odwołano się do treści § 4 rozporządzenia z 13 września 2010 r. wskazując jednocześnie, ze sumowanie szkód jest możliwe w przypadku wystąpienia szkód w roku kalendarzowym a więc w danym roku kalendarzowym. Stanowisko to jest uzasadnione jeśli się zważy, że w roku kalendarzowym może w jednym gospodarstwie rolnym dojść do wystąpienia szkód spowodowanych różnymi zdarzeniami losowymi np. powódź i huragan itp. Należy wskazać przy tym, że biorąc pod uwagę okoliczności sprawy i treść dokumentów złożonych na skutek uzupełnienia braków wniosku, Agencja słusznie zastosowała treść § 14 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 września 2010 r. czyli nie wzywała skarżącego ponownie do uzupełnienia braków, ponieważ bez wątpienia istniały niebudzące wątpliwości przesłanki stojące na przeszkodzie udzielenia pomocy finansowej, co nakazywało zastosowanie treści art. 22 ust. 3 z ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.