Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 59133

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 7 października 1997 r.
V SA 641/96

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia NSA H. Rybińska

Sędziowie NSA: H. Szafrańska-Falkiewicz, St. Kaliński (sprawozdawca)

Protokolant: E. Tokarczyk

po rozpoznaniu w dniu 7 października 1997 r. sprawy ze skargi International Paper - Kwidzyn S.A. w Kwidzyniu na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 26 marca 1996 r. Nr DOK-2-453-99/95/5181 w przedmiocie odmowy zwrotu pobranego cła

1. Uchyla zaskarżoną decyzję.

2. Zasądza od Prezesa Głównego Urzędu Ceł na rzecz International Paper - Kwidzyn S.A. kwotę 800 (osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Prezes Głównego Urzędu Ceł, po rozpatrzeniu odwołania I., decyzją z dnia 26 marca 1996 r., opartą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 20 i 69 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia 25 stycznia 1995 r. w przedmiocie odmowy zwrotu cła.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że firma I. w dniu 11 stycznia 1994 r. za JDA SAD nr 140311/000095 sprowadziła na polski obszar celny towar w postaci przekrawacza, tzn. części zamiennej do krajalnicy papieru.

W dniu 3 lutego 1994 r. na wniosek strony decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w G. zawartą w JDA SAD nr 020820/000006 dokonano odprawy celnej czasowej w wywozie (w celu naprawy) przedmiotowego przekrawacza, wyznaczając termin powrotnego przywozu do dnia 30 lipca 1994 r.

W dniu 17 marca 1994 r. strona złożyła wniosek o uznanie powyższej odprawy za ostateczną, a następnie w związku z dokonanym wywozem SAD Ex nr 020820/000006 o zwrot cła przywozowego, na podstawie art. 20 Prawa celnego, za sprowadzony przekrawacz.

Decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w G. z dnia 18 marca 1994 r. uznano odprawę celną czasową SAD nr 020820/000006 z dnia 3 lutego 1994 r. za ostateczną, zaś decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia 25 stycznia 1995 r. odmówiono zwrotu cła przywozowego w trybie art. 20 Prawa celnego.

Podzielając stanowisko Dyrektora Urzędu Celnego w W., organ odwoławczy stwierdził, że stosownie do art. 69 ust. 2 Prawa celnego zwrot cła przysługuje podmiotowi, który uprzednio dokonał obrotu towarowego z zagranicą towarem będącym przedmiotem powrotnego wywozu, jednakże pod warunkiem ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości tożsamości towaru wywożonego z towarem uprzednio przywiezionym na podstawie dokumentów pierwotnej odprawy celnej. Podczas dokonywania odprawy celnej wywozowej funkcjonariusz celny nie badał tożsamości towaru z towarem uprzednio sprowadzonym według SAD Im nr 140311/000095, zresztą strona nie przedłożyła dokumentów odprawy celnej pierwotnej. Ponadto w sprawie brak jest decyzji o dokonaniu powrotnego wywozu poza obrotem czasowym, stanowiącej podstawową przesłankę uzasadniającą zwrot cła w trybie art. 20 Prawa celnego.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Spółka I. zarzuciła naruszenie art. 20 ustawy Prawo celne i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Strona skarżąca podniosła w uzasadnieniu skargi, że sprowadzony do Polski przekrawacz za dokumentem administracyjnym SAD nr 140311/000095 z dnia 11 stycznia 1994 r. okazał się wadliwy i w dniu 3 lutego 1994 r. został zwrócony zagranicznemu producentowi za dokumentem SAD 020820/000006. Przy wywozie za granicę towar ten odprawiono czasowo, bowiem na naprawie miał być ponownie przywieziony do kraju. Okazało się jednak, że producent w miejsce wadliwego dostarczył inny, znacznie cięższy przekrawacz. Został on dopuszczony na polski obszar celny według JDA SAD nr 020820/000198 z dnia 23 lutego 1994 r. Wobec wywozu za granicę wadliwego przekrawacza, zdaniem strony skarżącej przysługuje jej zwrot uiszczonego cła w kwocie 8 712,60 zł. Fakt jego wywozu wynika z dokumentów SAD i z dołączonego oświadczenia producenta z dnia 16 lutego 1995 r. dołączonego do odwołania od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie z argumentacją podobną do przytoczonej w zaskarżonej decyzji. Ponadto stwierdzono, że do podmiotu dokonującego obrotu towarowego z zagranicą należy wnioskowanie o zastosowanie odpowiedniej procedury przy dokonywaniu odprawy celnej przez zamieszczenie odpowiedniego wpisu w polu 1 dokumentu SAD. Podmiot, który wnioskuje o dokonanie odprawy w trybie powrotnego wywozu poza obrotem czasowym winien w polu 1 SAD wpisać kod 3 oraz przedstawić dokumenty pierwotnej odprawy celnej. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnioskowała o dokonanie odprawy celnej czasowej w wywozie, wpisując w polu 1 JDA SAD nr 020820/000006 z dnia 3 lutego 1994 r. procedurę oznaczoną kodem Ex-2. Wobec tego, że strona skarżąca nie zgłosiła towaru do powrotnego wywozu poza obrotem czasowym oraz nie załączyła dokumentów pierwotnej odprawy celnej - funkcjonariusz celny nie dokonał czynności mających na celu ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości tożsamości towaru i dopuścił go do wywozu na zasadach odprawy celnej czasowej w wywozie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 21 i 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uprawnienia Sądu Administracyjnego nie związanego granicami skargi sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i prawa materialnego, które legły u podstaw jej wydania.

W myśl art. 20 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne (tekst jednolity Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312 ze zm.) podmiotowi, który uprzednio dokonał przywozu z zagranicy towaru będącego przedmiotem powrotnego wywozu zwraca się pobrane cło, jeżeli tożsamość towaru została ustalona w sposób nie budzący wątpliwości na podstawie przedstawionych dokumentów pierwotnej odprawy celnej. Są to jedynie ustawowe warunki wymagane przy zwrocie cła od towaru będącego przedmiotem powrotnego wywozu.

Podstawową zatem kwestią w rozpoznawanej sprawie, wymagającą dokładnego wyjaśnienia jest ustalenie tożsamości wywiezionego przekrawacza według SAD nr 020820/000006 z dnia 3 lutego 1994 r. z przekrawaczem przywiezionym pierwotnie w dniu 11 stycznia 1994 r. nr SAD 140311/000095. Wprawdzie strona skarżąca składając w dniu 17 marca 1994 r. wniosek o uznanie odprawy czasowej w wywozie za ostateczną i zwrot cła pobranego od towaru uprzednio przywiezionego nie przedłożyła dokumentów pozwalających na ustalenie tożsamości towaru, to fakt ten wcale nie zwalniał organu celnego od obowiązku podjęcia niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 kpa). Zauważyć bowiem należy, że w dokumencie odprawy celnej w wywozie z dnia 3 lutego 1994 r. (k. 3) odnotowano numer wywożonego przekrawacza, zaś w dokumencie SAD z dnia 11 stycznia 1994 r. dotyczącym jego przywozu powołano się jedynie na datę i numer faktury oraz EUR­1, których brak jest w aktach. Winny one znajdować się w dokumentach dołączonych do odprawy celnej w przywozie według JDA SAD 140311/000095 i zapewne będą pomocne w ustaleniu tożsamości towaru. Ponadto organ odwoławczy wbrew art. 77 § 1 i 107 kpa nie rozpatrzył całego materiału dowodowego i nie ustosunkował się do niego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a zwłaszcza do teleksowej informacji zagranicznego producenta z dnia 16 lutego 1995 r., w której potwierdza tożsamość sprzedanego przekrawacza stronie skarżącej a następnie zwróconego.

Wobec tego, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy o NSA należało ją uchylić i orzec o kosztach postępowania sądowego zgodnie z art. 55 ust. 1 tejże ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.