Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 59069

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 3 czerwca 1997 r.
V SA 617/96

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia NSA J. Waskmundzki

Sędziowie NSA: S. Goliszek, Cz. Zielińska (sprawozdawca)

Protokolant: M. Igielska

po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 1997 r. sprawy ze skargi Marcina Kaczmarczyka na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 11 marca 1996 r. nr DOK-V-432-84/96/2940 w przedmiocie wymiaru cła

1. odrzuca skargę w części dotyczącej podatków

2. oddala skargę w pozostałej części.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 1994 r. nr 110801/112055 Dyrektor Urzędu Celnego w R. skierował do odprawy celnej w Urzędzie Celnym w W. samochód marki Volkswagen Jetta, rok produkcji 1984, sprowadzony przez M. K. , który zobowiązał się dostarczyć samochód do Urzędu Celnego w W. w terminie 7 dni.

W związku z niewykonaniem powyższego postanowienia i niedostarczeniem samochodu do odprawy celnej Dyrektor Urzędu Celnego w W. decyzją z dnia 24 marca 1995 r. dokonał wymiaru cła według stawki podstawowej z dnia 16 czerwca 1994 r., opłaty manipulacyjnej dodatkowej za 30 dni opóźnienia w zgłoszeniu towaru do odprawy oraz obliczenia podatku importowego i podatku VAT.

Na skutek odwołania M. K., wskazującego, że w dniu 24 czerwca 1994 r. na giełdzie w Słomczynie sprzedał samochód obywatelowi Rosji Władimirowi B. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 22 listopada 1995 r. uchylił decyzję organu celnego pierwszej instancji z dnia 24 marca 1995 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.

Uchylenie decyzji z dnia 24 marca 1995 r. nastąpiło z uwagi na potrzebę uzupełniającego postępowania dowodowego w kwestii, czy wywóz samochodu poza polski obszar celny znajduje potwierdzenie w ewidencji wywozowej urzędów celnych, a w części dotyczącej opłaty manipulacyjnej dodatkowej z tego względu, że przepis § 20 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 61, poz. 357 z późn. zm.), na podstawie którego wymierzono opłatę, uznany został orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 marca 1994 r. sygn. akt U. 7/93 za niezgodny z Konstytucją i wskutek tego obwieszczeniem Trybunału z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz. U. Nr 76, poz. 348) ogłoszona została utrata mocy tego przepisu.

Po stwierdzeniu, że sprowadzony przez M. K. samochód nie jest rejestrowany jako wywieziony za granicę przez przejścia graniczne Urzędów Celnych w B., P. i T., Dyrektor Urzędu Celnego w W. decyzją z dnia 31 stycznia 1996 r. nr 14PC-5060-1972/94/KT ponownie dokonał wymiaru cła od samochodu według stawki podstawowej z 16 czerwca 1994 r. i opłaty manipulacyjnej dodatkowej w kwocie 480 zł za niedostarczenie samochodu do Urzędu Celnego wskazanego w dokumencie przekazowym oraz obliczył podatek importowy i podatek VAT.

Po rozpatrzeniu odwołania M. K. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 11 marca 1996 r. nr DOK-V-432-84/96/2940 utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji z dnia 31 stycznia 1996 r.

Jako uzasadnienie swych rozstrzygnięć organy celne obu instancji wskazały niewykonanie przez M. K. zobowiązania dostarczenia samochodu do odprawy celnej oraz brak dowodów wywozu samochodu za granicę.

W skardze na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 11 marca 1996 r. M. K. ponowił twierdzenia, że sprowadzony 16 czerwca 1994 r. samochód sprzedał w dniu 20 czerwca 1994 r. obywatelowi Rosji. Na dowód, że samochód wywieziony został do Rosji, przedstawił przy pismach z dnia 23 kwietnia i 5 grudnia 1996 r. kserokopię w języku rosyjskim metryki technicznej GJ nr 622463 samochodu marki VW Jetta opatrzoną nieczytelną pieczęcią oraz kserokopie w języku rosyjskim i tłumaczenia na język polski tekstu potwierdzenia przez starszego inspektora Oddziału Państwowej Inspekcji Samochodowej nr 41 w Moskwie zgodności kserokopii metryki samochodu z jej oryginałem.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W związku z nieznaną organowi w dacie zaskarżonej decyzji metryką samochodu przedstawioną przy piśmie z dnia 23 kwietnia 1996 r. zarzucił, że dokument ten mógłby być przedmiotem oceny w ewentualnym postępowaniu o wznowienie postępowania, a nie podstawą wzruszenia zaskarżonej decyzji.

Ponadto w dniu 7 maja 1997 r. złożona została do akt sprawy przez Główny Urząd Ceł decyzja Prezesa tego Urzędu z dnia 30 kwietnia 1997 r. nr DOK-V-432-6/97/329 odmawiająca uwzględnienia wniosku skarżącego o uchylenie lub zmianę w trybie art. 155 kpa decyzji wymiarowej Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia 31 stycznia 1996 r.

Z treści tej decyzji i jej załączników, m.in. informacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w Moskwie z dnia 8 kwietnia 1997 r., wynika, że samochód marki Volkswagen Jetta, rok produkcji 1984, nr podwozia: WVWZZZ162FW040645 nie został zarejestrowany w Państwowej Inspekcji Samochodowej Obwodu Irkuckiego, że Władimir B., który miał kupić samochód od skarżącego, nie zamieszkuje w Irkucku oraz że Oddział Państwowej Inspekcji Samochodowej nr 41 w Moskwie nie potwierdzał przedstawionej przez skarżącego metryki samochodu.

Uzasadnienie prawne

Orzekając w sprawie ze skargi Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. 4 ust. 1, art. 42 i art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne (jednolity tekst Dz. U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312) skarżący obowiązany jest do uiszczenia cła jako podmiot dokonujący - przez sprowadzenie samochodu - obrotu towarowego z zagranicą w rozumieniu art. 2 pkt 6 Prawa celnego oraz podmiot, który nie wykonał zobowiązania dostarczenia samochodu do Urzędu Celnego w W., wskazanego w dokumencie przekazowym z dnia 16 czerwca 1994 r.

W myśl art. 23 ust. 1 Prawa celnego cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

W razie niedostarczenia towaru do kontroli celnej cło wymierza się - stosownie do zasady przewidzianej w art. 23 ust. 2 Prawa celnego - według stawek obowiązujących w dniu, w którym towar należało dostarczyć do kontroli.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i dyspozycji powołanych przepisów prawa celnego decyzja o wymiarze skarżącemu cła od samochodu według stawek obowiązujących w dniu 16 czerwca 1994 r. odpowiada prawu.

Oceny tej nie podważają twierdzenia skarżącego o dokonanej przez niego sprzedaży samochodu i jego wywozie za granicę (do Rosji).

Tej ostatniej okoliczności przeczą bowiem przytoczone wyżej dowody zebrane w postępowaniu administracyjnym, w tym również dowody pochodzące od Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej.

Poza tym wywóz samochodu za granicę, gdyby nawet został dokonany, nie skutkowałby w stanie faktycznym sprawy zwolnienie skarżącego od cła wobec dyspozycji przepisów art. 4 ust. 1, art. 42 i art. 23 Prawa celnego, łączących obowiązek skarżącego uiszczenia cła z przywozem samochodu z zagranicy i niedostarczeniem go do Urzędu Celnego wskazanego w dokumencie przekazowym.

Za niewykonanie w terminie tego ostatniego obowiązku organy celne, stosownie do art. 70 ust. 2 pkt 3 i ust. 5 pkt 2 Prawa celnego, niezależnie od cła pobierają opłatę manipulacyjną dodatkową według stawek określonych w drodze rozporządzenia przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.

W miejsce stawek opłaty manipulacyjnej dodatkowej ustalonych przepisami rozporządzenia z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat (jednolity tekst Dz. U. z 1995 r. Nr 30, poz. 155), które uznane zostały przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z upoważnieniem przewidzianym w art. 70 ust. 5 pkt 2 Prawa celnego, Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w rozporządzeniu z dnia 26 lipca 1995 r. zmieniającym powyższe rozporządzenie w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 90, poz. 451), odstępując od represyjnego charakteru opłaty manipulacyjnej dodatkowej, ustalił zryczałtowane stawki opłaty, która w wypadku niewykonania obowiązku z art. 42 Prawa celnego, gdy naruszenie terminu przekracza 7 dni, wynosi 480 zł.

W takiej właśnie wysokości wymierzona została skarżącemu opłata manipulacyjna dodatkowa za niewykonanie zobowiązania dostarczenia samochodu - zgodnie z dokumentem przekazowym - do Urzędu Celnego w W.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności skarga na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 11 marca 1996 r. w części dotyczącej cła i opłaty manipulacyjnej dodatkowej, jako bezzasadna, podlega oddaleniu.

Zamieszczone w decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia 31 stycznia 1996 r. dane odnoszące się do podatków nie stanowią decyzji w rozumieniu art. 104 kpa, lecz obliczenie podatków, które w razie kwestionowania obliczenia albo w ogóle istnienia obowiązku podatkowego mogło być korygowane w trybie przewidzianym w art. 175 § 1 kpa, a nie w drodze skargi na decyzję organu odwoławczego.

Dlatego skarga w części dotyczącej podatków jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.