Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 60523

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 9 października 1998 r.
V SA 1285/97

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA - J. Waksmundzki (spr.)

Sędziowie NSA - H. Rybińska, P. Piszczek

Protokolant - B. Mróz

po rozpoznaniu w dniu 9 października 1998 r. sprawy ze skargi D. G. N. w Polsce, obecnie Polsko-Niemieckiej I. P.-H. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 28 lipca 1997 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru cła

I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia 25 lipca 1995 r. Nr [...],

II. Zasądza od Prezesa Głównego Urzędu Ceł na rzecz Polsko-Niemieckiej I. P.-H. kwotę 1100 (tysiąc sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 25 maja 1994 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. dokonał odprawy celnej przywozowej samochodu osobowego marki Ford Explorer, na podstawie dokumentów przedłożonych przez J. W. W wyniku wniesionego odwołania, Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 10 lipca 1995 r. uchylił zaskarżone orzeczenie organu celnego I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Dyrektor Urzędu Celnego w W., rozpoznając sprawę, decyzją z dnia 25 lipca 1995 r. adresowaną do Delegatury Gospodarki Niemieckiej w Polsce na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa "wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia 25 maja 1994 r., uchyloną następnie w całości decyzją, Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 10 lipca 1995 r. i wymierzył cło". W wyniku wniesionego odwołania od tej decyzji przez pełnomocnika D. G. N. w Polsce, Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 28 lipca 1997 r. Nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że wartość celna a następnie cło zostały obliczone w oparciu o dokumenty (fakturę nr [...] z dnia 26 maja 1993 r.) przedstawione przez stronę podczas odprawy celnej przedmiotowego pojazdu. Nadto organ odwoławczy podniósł, że w czasie odprawy celnej strona nie wystąpiła o powołanie biegłego, który ustaliłby inną wartość celną pojazdu z tytułu jego rocznej eksploatacji.

W skardze na powyższą decyzję Polsko-Niemiecka I. P.-H. (następca prawny Delegatury Gospodarki Niemieckiej w Polsce) wniosła o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 8, 9, 11, 75, 77, 80, 107 § 1 i 3 kpa, a także zastosowanie w sprawie niekonstytucyjnego przepisu, a mianowicie § 20 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat. Kwestionując ustalenia w zakresie wartości celnej i wymiaru cła, skarżąca podniosła, że jej zdaniem organy celne obydwu instancji nie uwzględniły przy rozstrzyganiu sprawy:

1) rabatu dyplomatycznego w wysokości 15%,

2) podatku od wartości dodanej tzw. MWST w wysokości 15%,

3) zużycia samochodu w związku z jego roczna eksploatacją w wysokości 20% ceny zakupu.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zaskarżona decyzja narusza prawo, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazano w skardze. Otóż z akt sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Urzędu Celnego w Warszawie z dnia 25 lipca 1995 r., utrzymana w mocy zaskarżonym rozstrzygnięciem Prezesa Głównego Urzędu Ceł, wydana została w wyniku wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją ostateczną w celu sprawdzenia czy jakaś z wad postępowania administracyjnego, wymieniona w art. 145 § 1 nie wpłynęła na treść decyzji. Z treści cytowanego przepisu wynika, że można wznowić postępowanie zakończone decyzją ostateczną. Innymi słowy można wzruszyć w tym trybie tylko decyzję ostateczną. W decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia 25 lipca 1995 r. wydanej właśnie w trybie wznowienia postępowania podano, że wznawia się postępowanie zakończone ostateczną decyzją tego organu z dnia 25 maja 1994 r. Tymczasem decyzja organu celnego I instancji z dnia 25 maja 1994 r. zawarta w dokumencie SAD została uchylona w trybie odwoławczym decyzją Prezesa Głównego Urzędu Ceł wydaną w dniu 10 lipca 1995 r. i tym samym została wyeliminowana z obrotu prawnego. W tej sytuacji skoro w sprawie nie istniało ostateczne rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej, brak było podstaw do wznowienia postępowania. Przecież po wznowieniu postępowania po myśli art. 15 § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji odmawia uchylenia dotychczasowej decyzji albo ją uchyla. W rozpoznawanej sprawie jedno z tych rozstrzygnięć nie mogło być wydane, gdyż po prostu nie było dotychczasowej decyzji. Z powyższych rozważań wynika, że zaskarżona decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł jak i poprzedzająca ją decyzja Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia 25 lipca 1995 r. zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wymienione rozstrzygnięcia obarczone taką wadą podlegają uchyleniu, zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA. Uchylenie zaskarżonej decyzji z powyższych przyczyn czyni zbędnym odniesienie się do zarzutów skargi dotyczących kwestii prawidłowości ustalenia wartości celnej towaru (pojazdu) i wysokości cła.

Z tych wszystkich względów z mocy art. 27 ust. 1 i art. 55 ust. 1 cyt. ustawy o NSA orzeczono jak w wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.