Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/86

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 15 stycznia 2010 r.
V KZ 86/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia T. Artymiuk.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie M. K. skazanego z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 stycznia 2010 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 17 listopada 2009 r., sygn. akt II AKo 125/09, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 lipca 2006 r., sygn. akt III K 482/05,

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 15 lipca 2009 r. M. K. wystąpił o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 lipca 2006 r., sygn. akt III K 482/05, którym to orzeczeniem został on skazany za przestępstwa określone w art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i in. na karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 20 zł każda (k. 1466), powołując się na swoją sytuację majątkową i jednocześnie wskazując okoliczności, które w jego ocenie przemawiają za uznaniem, że został skazany omyłkowo.

Pismem z dnia 27 października 2009 r. wyznaczony skazanemu (zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2009 r. - k. 1478) obrońca z urzędu w osobie adw. K. B. poinformowała Sąd Apelacyjny w P., że nie znalazła podstaw do sporządzenia i podpisania w przedmiotowej sprawie wniosku o wznowienie postępowania (k. 1486-1487). W związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 30 października 2009 r. (k. 1489), doręczonym skazanemu w dniu 2 listopada 2009 r. (k. 1491), wezwany on został - na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. - do usunięcia w terminie 7-dniowym braku formalnego wniosku, przez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata ustanowionego z wyboru, pod rygorem uznania jego osobistego pisma za bezskuteczne.

W zakreślonym terminie brak formalny nie został usunięty.

W tym stanie rzeczy zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w P. z dnia 17 listopada 2009 r., sygn. akt II AKo 125/09, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniosku M. K. o wznowienie postępowania (k. 1496).

W złożonym na to zarządzenie zażaleniu skazany - nie określając swojego żądania - powołał się na sytuację majątkową (pozbawienie wolności) uniemożliwiającą mu ustanowienie obrońcy z wyboru oraz na okoliczności wskazane w uprzednio złożonym wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu, a mające świadczyć o niesłuszności skazania.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Podniesione w nim argumenty nie mają żadnego wpływu na merytoryczną ocenę zasadności zaskarżonego zarządzenia, które znajduje podstawę w powołanych w nim przepisach art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. Nie budzi wątpliwości, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Wniosek M. K. warunku takiego nie spełniał, a z uwagi na złożenie przez obrońcę wyznaczonego z urzędu stosownej informacji, o której mowa w art. 84 § 3 zd. 1 in fine k.p.k., należało wezwać skazanego do usunięcia braku formalnego wniosku, po bezskutecznym zaś upływie terminu określonego w art. 120 § 1 k.p.k. wydać - w formie zarządzenia prezesa sądu (przewodniczącego wydziału, upoważnionego sędziego - art. 93 § 2 k.p.k.) - decyzję procesową wynikającą z art. 120 § 2 k.p.k., co też w niniejszej sprawie zasadnie uczyniono.

Skuteczne podważenie zaskarżonego zarządzenia byłoby możliwe wyłącznie w sytuacji, gdyby skarżący wykazał, że w terminie 7-dniowym uzupełnił brak formalny wniosku o wznowienie postępowania, czego, jak wynika z przeprowadzonych wyżej rozważań, nie uczynił.

Nie ulega również wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 84 § 3 k.p.k., wówczas gdy wyznaczony z urzędu adwokat poinformuje na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to brak jest przesłanek do wyznaczenia skazanemu kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r., IV KZ 12/08, LEX nr 359307).

Kierując się omówionymi wyżej względami, postanowiono jak na wstępie.