Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/84

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 15 stycznia 2010 r.
V KZ 84/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia A. Tomczyk.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie W. G. skazanego z art. 164 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 stycznia 2010 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt IV WKK 73/09, odmawiające przyjęcia kasacji,

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. odmówiła przyjęcia kasacji własnej skazanego W. G. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych kasacji przez sporządzenie jej i podpisanie przez adwokata.

Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany, podnosząc, że nie stać go na zapłacenie adwokatowi za sporządzenie kasacji. Wyraził też przypuszczenie, że "...jako obywatel Rzeczypospolitej (...)" nie zostanie pozbawiony sprawiedliwości, a następnie wskazał na błędy Sądu Okręgowego w P., z powodu których doszło do skazania go za niepopełniony czyn.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie skazanego nie może zostać uwzględnione, ponieważ - jak wyjaśniono już w zaskarżonym zarządzeniu - art. 526 § 2 k.p.k. ustanawia nakaz sporządzenia i podpisania kasacji przez podmiot fachowy. Jeśli więc kasacja nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego albo Rzecznika Praw Obywatelskich, powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Skazany miał świadomość istnienia takiego wymagania w obowiązujących przepisach procedury karnej, mimo to po odmówieniu mu przyznania obrońcy z urzędu oraz wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych kasacji braków tych w zakreślonym terminie nie uzupełnił. Tym samym doprowadził do sytuacji, w której - respektując obowiązujące przepisy prawa - musiano wydać zarządzenie odmawiające przyjęcia kasacji własnej skazanego. Zarządzenie to, jako w pełni odzwierciedlające stan rzeczywisty występujący w sprawie i oparte na prawidłowej podstawie prawnej, należało utrzymać w mocy.

Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.