Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/1631

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 31 sierpnia 2010 r.
V KZ 48/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia E. Wildowicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie N. P., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. jego zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 10 czerwca 2010 r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II AKo 157/09

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2010 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w W. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku N. P. o wznowienie postępowania karnego w sprawach o sygn. akt II K 729/06, II K 779/06, II K 593/06 Sądu Rejonowego w J. G. i Sądu Okręgowego w J. G.: sygn. akt VI Ka 189/07, VI Ka 392/07, VI Ka 803/07. Powodem odmowy było stwierdzenie, że wnioskodawca nie usunął braku formalnego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego, do czego został wezwany po tym, jak ustanowiony z urzędu adwokat złożył opinię o braku podstaw prawnych do jego wniesienia. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2010 r., na podstawie art. 78 § 1 k.p.k., odmówiono wnioskodawcy ustanowienia kolejnego adwokata z urzędu do sporządzenia i podpisania w jego imieniu wniosku o wznowienie postępowania w tej sprawie.

W zażaleniu wniesionym na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania N. P. podniósł, że przyznany mu z urzędu adwokat najpierw unikał z nim kontaktu, następnie - wbrew zapewnieniom - nie sporządził wniosku o wznowienie postępowania. Tymczasem, jego zdaniem, istnieją podstawy do złożenia takiego wniosku, gdyż nie popełnił jednego z przypisanych mu przestępstw, a do popełnienia innego był zmuszany.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie jest bezzasadne.

Podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o wznowienie postępowania sporządzony osobiście przez wnioskodawcę nie spełnia warunku formalnego określonego w art. 545 § 2 k.p.k., to jest wymagania, aby sporządzony został i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący nie podważa tego ustalenia, skutkującego odmową przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, niespełniającego tego wymagania. Twierdzi natomiast, że jego wniosek jest zasadny i tylko wskutek zaniechania obrońcy z urzędu nie doszło do zainicjowania postępowania w tym przedmiocie. Jakkolwiek nie powołuje się wprost na odmowę ustanowienia kolejnego adwokata, jako powód niemożności usunięcia braku formalnego wniosku, to w istocie do tego sprowadza się jego argumentacja.

W związku z tym zauważyć należy, że wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, iż przy rozpoznawaniu zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia środka zaskarżenia z uwagi na niedopełnienie wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, skarżący ma prawo powołać się na bezzasadną odmowę wyznaczenia mu obrońcy z urzędu, która spowodowała, że nie mógł on dopełnić tego wymogu pisma procesowego, czego konsekwencją było nieprzyjęcie samego środka (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2008 r., V KZ 82/07, R-OSNKW 2008, poz. 133 CD), ale wtedy tylko, gdy odmowa ta nastąpiła pomimo wykazania istnienia warunków do wyznaczenia mu takiego obrońcy, wskazanych w art. 78 § 1 k.p.k., czyli gdy była ona efektem wadliwego działania organu procesowego decydującego o wyznaczeniu takiego obrońcy. Taka sytuacja w tej sprawie jednak nie zachodzi, jako że Przewodniczący Wydziału zasadnie przyjął, iż podstaw do wyznaczenia wnioskodawcy kolejnego adwokata z urzędu nie było, skoro adwokat dotychczasowy należycie wykonał zlecone mu czynności, wyczerpująco wyjaśniając powody odstąpienia od sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Wnioskodawca nie powołał zaś żadnych nowych okoliczności, które nie byłyby brane pod uwagę przez ustanowionego uprzednio adwokata.

W zaistniałej sytuacji procesowej jedynym sposobem skutecznego podważenia zaskarżonego zarządzenia byłoby wykazanie, że zgodnie z wymogami prawa procesowego wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro wnioskodawca tego nie uczynił, brak jest podstaw do zakwestionowania tego zarządzenia.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.