Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/1306

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 29 czerwca 2010 r.
V KZ 30/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia K. Cesarz.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie L. B. skazanego z art. 279 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2010 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 6 kwietnia 2010 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia kasacji od wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt II AKa 356/07, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W zażaleniu podniesiono, że po wydaniu wyroku przez Sąd odwoławczy obrońca z urzędu nie przyszedł do skazanego i nie poinformował go należycie o dalszym toku ewentualnego postępowania.

Lecz tok ów był skazanemu znany, skoro zgodnie z zapowiedzią przewodniczącego składu apelacyjnego (k. 153 v. akt podręcznych) skazany, z zachowaniem terminu zawitego, złożył wniosek o przesłanie uzasadnienia doręczonego mu już wyroku Sądu Apelacyjnego (k. 208 tychże akt). Przywrócenie terminu do dokonania czynności wchodzi w rachubę, gdy niedotrzymanie go nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Złożenie po ponad 2 latach od doręczenia wyroku z uzasadnieniem, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, bez wskazania jakiejkolwiek przyczyny takiej zwłoki, a następnie obarczenie obrońcy wyłączną odpowiedzialnością za zaniedbanie interesów procesowych skazanego, nie upoważnia do oceny, że uchybił on terminowi do wniesienia kasacji z przyczyn od siebie niezależnych, tak jak wymaga tego przepis art. 126 § 1 k.p.k.

Dlatego uznano zażalenie za niezasadne i utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie.