Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/527

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 10 marca 2010 r.
V KZ 3/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia R. Malarski.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie A. K. skazanego z art. 200 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 10 marca 2010 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w S. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z dnia 28 grudnia 2009 r., sygn. akt II AKo 61/09,

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zażalenie okazało się bezzasadne - i to w stopniu oczywistym. Podważanie zasadności opracowanej przez obrońcę z urzędu opinii o braku podstaw do sporządzenia i złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie mogło przynieść oczekiwanego przez skarżącego rezultatu. Wyznaczenie skazanemu innego obrońcy z urzędu mogłoby wchodzić w rachubę, gdyby zostało wykazane, że poprzednio ustanowiony adwokat zaniedbał swoich obowiązków w zakresie zleconych mu czynności. W konkretnym wypadku taka sytuacja nie miała miejsca: ani nie dostrzegł jej organ sądowy, ani też nie ustalono jej w wewnątrzkorporacyjnym postępowaniu dyscyplinarnym.

W tych warunkach, akceptując w całej rozciągłości przedstawione w zaskarżonym zarządzeniu wywody oraz stwierdzając, że podnoszenie przez skazanego zarzutów naruszenia przez sądy obu instancji prawa było bezprzedmiotowe, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.