Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNwSK 2010/1/1074

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 20 maja 2010 r.
V KZ 16/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia T. Grzegorczyk.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie K. H. skazanego z art. 207 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 maja 2010 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Sądu Okręgowego w L. z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt IV WKK 13/09, o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt IV Ka 461/08 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt VI K 1070/07,

utrzymuje w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie faktyczne

K. H. został prawomocnie skazany za czyn z art. 207 § 1 k.k. na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby wynoszący 4 lata. Po doręczeniu mu odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnienie wywiódł on osobistą kasację wraz z wnioskiem o przedstawienie jej do podpisu adwokatowi (k. 353-355). To ostatnie żądanie potraktowano jako wniosek o obrońcę z urzędu i ustanowiono takowego (k. 367), a ten złożył następnie oświadczenie, że z uwagi na charakter wyroku (kara pozbawienia wolności z zawieszeniem) nie dostrzega podstaw do wywiedzenia kasacji (k. 303 i 395). Powiadomiony o tym skazany, pouczony jednocześnie o sposobie i terminie uzupełnienia braków jego osobistej skargi oraz skutkach ich nieuzupełnienia (k. 399-400 i 407), braków tych nie uzupełnił, a jednocześnie nadesłał pismo o rezygnacji kasacji z informacją, że występuje do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie takiej skargi (k. 408). Z uwagi na nieuzupełnienie wymogów formalnych kasacji, po upływie 35 dni od doręczenia mu wezwania z pouczeniem, wydano zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji własnej. W zażaleniu na tę decyzję skarżący podnosi, że do skazania go doszło z naruszeniem prawa i niesłusznie, żądając przekazania jego kasacji Sądowi Najwyższemu, gdyż sąd odwoławczy jedynie blokuje jego skargi.

Uzasadnienie prawne

Rozpoznając to zażalenie, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarżącemu należy przypomnieć, o czym podawał mu już obrońca z urzędu, że kasacja strony ma to do siebie, iż - jeżeli nie pochodzi od prokuratora - musi być sporządzana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego będącego odpowiednio obrońcą lub pełnomocnikiem strony, a nie przez samą stronę (art. 526 § 2 k.p.k.), jak przy apelacji. Po wtóre zaś, że w razie prawomocnego skazania na karę pozbawienia wolności, ale z warunkowym zawieszeniem wykonania kary, kasacja jest dopuszczalna jedynie z powodu naruszenia wskazanego w art. 439 § 1 k.p.k., które należy wykazać w skardze, i tylko w zakresie takiej obrazy prawa (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). W świetle przepisów k.p.k. kasacji, która nie spełnia tych wymogów, nie przekazuje się do Sądu Najwyższego, gdyż jest ona niedopuszczalna, a tym samym prezes sądu odwoławczego (przewodniczący wydziału tego sądu) powinien odmówić jej przyjęcia, po uprzednim wezwaniu skarżącego do uzupełnienia tych braków (art. 530 § 2 w zw. z art. 120 i art. 429 oraz art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k.). I tak też stało się w tej sprawie. Nie ma więc racji żalący się twierdząc, że Sąd Okręgowy blokował jego osobistą kasację, jako że w świetle prawa nie była to w ogóle kasacja, lecz jedynie pismo skarżącego, niemające charakteru nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Sąd ten postąpił prawidłowo, powołując skazanemu obrońcę z urzędu do rozważenia sporządzenia kasacji, jak i po oświadczeniu tego obrońcy, że nie widzi podstaw do wnoszenia tej skargi. Skarżącemu wskazano wówczas, że ma kolejne 30 dni na uzupełnienie braków swej "kasacji" m.in. przez sporządzenie jej, podpisanie i wniesienie przez obrońcę z wyboru, ale tego nie uczynił. Zasadnie zatem odmówiono przyjęcia jego tzw. własnej kasacji, jako że nie podlega ona rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy z przyczyn wcześniej wskazanych. Nie stwarza to przeszkód do wystąpienia przez zainteresowanego do Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich, o wniesienie przez nich kasacji na jego korzyść.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.