Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSNKW 1974/1/17

Wyrok
Sądu Najwyższego
z dnia 18 września 1973 r.
V KRN 355/73

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia A. Hapon (sprawozdawca). Sędziowie: S. Kotowski, H. Kempisty.

Prokurator Prokuratury Generalnej: K. Kozakiewicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Grzegorza S., oskarżonego z art. 208 k.k. w związku z art. 60 § 1 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla m. st. Warszawy z dnia 12 marca 1973 r.

uchylił zaskarżony wyrok co do oskarżonego Grzegorza S. i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu dla m. st. Warszawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu rewizyjnym.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Powiatowy dla m. st. Warszawy wyrokiem z dnia 6 grudnia 1972 r. uznał oskarżonego Grzegorza S. za winnego tego, że w dniu 4 października 1970 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z Wiesławem W., po uprzednim włamaniu do mieszkania zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 800 zł, nakrycia stołowe, pierścionek, zegarki i inne przedmiot łącznej wartości 8.500 zł, przy czym czynu tego dokonał w warunkach recydywy, i za to na podstawie art. 208 k.k. w związku z art. 36 § 3 i art. 60 § 1 k.k. sąd skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1.500 zł grzywny, a ponadto na podstawie art. 62 § 1 oraz art. 63 § 3 pkt 3 i 4 k.k. orzekł w stosunku do oskarżonego nadzór ochronny na okres 3 lat, zobowiązując go do wykonywania stałej pracy zarobkowej i do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.

Sąd Wojewódzki dla m. st. Warszawy, po rozpoznaniu rewizji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 12 marca 1973 r. wyrok Sądu Powiatowego utrzymał w mocy.

Od wyroku Sądu Wojewódzkiego jako rewizyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną na korzyść oskarżonego Minister Sprawiedliwości.

Rewizja nadzwyczajna zaskarżonemu wyrokowi zarzuca obrazę przepisów postępowania, polegającą na rozpoznaniu sprawy na skutek rewizji złożonej przez obrońcę oskarżonego Grzegorza S. z pominięciem rewizji wniesionej w terminie przez samego oskarżonego, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, i wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz o przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu dla m. st. Warszawy w celu ponownego jej rozpoznania w postępowaniu rewizyjnym w odniesieniu do oskarżonego Grzegorza S.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości jest zasadna. Sąd rewizyjny z obrazą przepisów postępowania wydał wyrok po rozpoznaniu rewizji obrońcy, podczas gdy rewizję wniósł także sam oskarżony. Wynikło to z faktu spóźnionego nadesłania rewizji oskarżonego.

Grzegorz S. niezależnie od swego obrońcy pismem z dnia 10 grudnia 1972 r., które wpłynęło do administracji aresztu śledczego w dniu 11 grudnia 1972 r., a więc w terminie określonym w art. 370 § 1 k.p.k. w związku z art. 109 k.p.k., złożył wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Powiatowego dla m. st. Warszawy z dnia 6 grudnia 1972 r.

Wyrok z uzasadnieniem został oskarżonemu doręczony dnia 24 stycznia 1973 r.

W terminie określonym w art. 393 § 1 k.p.k. w związku z art. 109 k.p.k. oskarżony wniósł rewizję od wyroku sądu pierwszej instancji (data wpływu do administracji aresztu śledczego - dzień 5 lutego 1973 r.).

Powyższą rewizję jednak Sąd Powiatowy dla m. st. Warszawy wysłał do Sądu Wojewódzkiego dla m. st. Warszawy wraz z pismem z dnia 14 marca 1973 r.

Wskutek tego rewizja ta nie mogła być rozpoznana przez sąd rewizyjny w dacie wydania wyroku.

Z przepisu art. 77 § 2 k.p.k. wynika, że udział obrońcy w postępowaniu nie wyłącza osobistego udziału w nim oskarżonego, przez co należy rozumieć poza stawiennictwem samodzielne podejmowanie przez oskarżonego czynności, do których jest uprawniony.

Na podstawie art. 371 § 2 k.p.k. doręczono oskarżonemu wyrok z uzasadnieniem i oskarżony zgodnie z uprawnieniem określonym w art. 392 k.p.k. wniósł w terminie rewizję, która niezależnie od rewizji obrońcy podlega rozpoznaniu.

Ze względu na to, że stwierdzone wyżej uchybienia mogły mieć wpływ na treść orzeczenia, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał sądowi rewizyjnemu do ponownego rozpoznania.