Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2634158

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 14 marca 2019 r.
V KO 12/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Andrzej Siuchniński.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie zażaleń pokrzywdzonych M. T. i A. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury w P. z dnia 24 października 2018 r., w sprawie PR 1 Ds. (...), o odmowie wszczęcia śledztwa,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2019 r., wniosku Sądu Rejonowego w P. zawartego w postanowieniu z dnia 7 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII k.p. (...), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości,

na podstawie art. 37 k.p.k.

Postanowił:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII k.p. (...), Sąd Rejonowy w P., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażaleń pokrzywdzonych M. T. i A. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 24 października 2018 r. w sprawie PR 1 Ds. (...) o odmowie wszczęcia śledztwa, w sprawie o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k.

Uzasadniając wniosek wskazano, że zawiadomienie o przestępstwie złożone przez M. T. i A. P. dotyczy m.in. działania sędziów, którzy aktualnie orzekają w Sądzie Rejonowym w P.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażaleń M. T. i A. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury w P. z dnia 24 października 2018 r. w sprawie PR 1 Ds. (...) o odmowie wszczęcia śledztwa, w sprawie o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. - jest zasadny.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione (choć obiektywnie nieprawdziwe) przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Niewątpliwie, do okoliczności subiektywnie uzasadniających powstanie wątpliwości odnośnie do zdolności zachowania bezstronności przez sąd właściwy należą te, występujące w sprawach, w których osobą oskarżoną bądź wskazaną jako podejrzewana o popełnienie przestępstwa, jest sędzia sądu właściwego, jak ma to miejsce na gruncie przedmiotowej sprawy.

Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w P., że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu. Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania w Sądzie właściwym, w którym służbowe obowiązki pełnią sędziowie wskazywani przez pokrzywdzonych jako sprawcy przestępstwa, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości skarżących jak i opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego przedmiotowe zażalenie. Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać Sąd Rejonowy w O. jako nieodległy względem sądu właściwego.

Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.