Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2702715

Wyrok
Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 31 maja 2019 r.
V GC 455/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Magdalena Berczyńska - Bruś.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Kaliszu w V Wydziale Gospodarczym po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2019 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w L. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w S. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w S. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej w L. kwotę 1 485,00 zł (jeden tysiąc czterysta osiemdziesiąt pięć złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 30 listopada 2017 r. do dnia zapłaty

2. oddala powództwo w pozostałym zakresie

3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 104,79 zł (sto cztery złote 79/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie faktyczne

Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wniósł w dniu 27 grudnia 2017 r. o zasądzenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym od (...) Spółki Akcyjnej w S. kwoty 3.057,75 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 listopada 2017 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w wyniku kolizji komunikacyjnej z dnia 16 września 2017 r. został uszkodzony pojazd marki M. (...) o numerze rej. (...), stanowiący własność J. K. Pozwany jako ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej pojazdu sprawcy tej kolizji uznał swoją odpowiedzialność za szkodę i wypłacił bezsporną część odszkodowania. W związku z uszkodzeniem pojazdu poszkodowana została zmuszona do wynajęcia pojazdu zastępczego. Do korzystania z niego upoważniła nadto T. K., któremu udzieliła również pełnomocnictwa szczególnego do reprezentowania jej przed wszystkimi organami administracyjnymi, osobami fizycznymi i prawnymi oraz innymi podmiotami, w tym do wykonywania w jej imieniu wszystkich czynności związanych z wypadkiem z dnia 16 września 2017 r., a w szczególności do podpisywania wszelkiej dokumentacji związanej z najmem pojazdu od powoda oraz zawierania w jej imieniu umów związanych z najmem pojazdu zastępczego. Poszkodowana korzystała z pojazdu zastępczego wynajętego od powoda w okresie od dnia 26 września 2017 r. do dnia 11 października 2017 r. Poszkodowanej za wynajęcie pojazdu zastępczego została wystawiona faktura VAT nr (...) r. z dnia 30 września 2017 r. na kwotę 959,40 zł, faktura VAT nr (...) r. z dnia 9 października 2017 r. na kwotę 2.158,65 zł oraz faktura VAT nr (...) r. z dnia 11 października 2017 r. na kwotę 479,70 zł. Kwota wskazana w fakturze została wyliczona jako iloczyn dni korzystania przez poszkodowaną z pojazdu zastępczego oraz stawki najmu za dzień: 15 dni x 195 zł netto = 2.925 zł netto, 3.597,75 zł brutto. W dniu 11 października 2017 r. powód nabył wierzytelność obejmującą odszkodowanie za szkodę wynikającą z konieczności najmu pojazdu zastępczego. Pozwany wypłacił na rzecz powoda odszkodowanie z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego w wysokości 540 zł brutto. Odszkodowanie wypłacono za 4 dni korzystania z pojazdu zastępczego a stawkę przyjęto w wysokości 135 zł brutto za jeden dzień najmu pojazdu. Powód domaga się dopłaty odszkodowania za najem pojazdu zastępczego stanowiącej różnicę pomiędzy kosztami najmu wynikającymi z faktur VAT i odszkodowaniem wypłaconym z tego tytułu przez pozwanego, tj. 3.597,75 zł - 540 zł = 3.057,75 zł. Umowa wynajmu pojazdu zastępczego zawiera wiele postanowień korzystnych dla najemcy.

Do pozwu załączono decyzję pozwanego o wypłacie odszkodowania, faktury VAT, umowę wynajmu samochodu z ogólnymi warunkami wynajmu samochodu zastępczego, umowę cesji wierzytelności, zlecenie naprawy.

W dniu 27 lutego 2017 r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kaliszu wydała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu, sygn. akt V GNc 5988/17.

Zachowując ustawowy termin pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że najem pojazdu w okresie przewyższającym cztery dni jest nieuzasadniony. Zakres uszkodzeń był bardzo niewielki i nie wyłączał pojazdu z ruchu. Poszkodowany mógł zostawić samochód w warsztacie jedynie na czas jego naprawy, a w pozostałym czasie korzystać z niego. Pozwany w dniu 29 września 2017 r. poinformował upoważnioną przez poszkodowaną osobę o możliwości zorganizowania bezgotówkowego najmu pojazdu zastępczego za określoną w tej informacji stawkę. Poinformował również, że w przypadku samodzielnego wynajmu pojazdu zastępczego, zweryfikuje stawkę za dobę wynajmu pojazdu zastępczego do kwoty 135 zł brutto gdyż dokładnie za taką kwotę zapewnia organizację pojazdu zastępczego. Pozwany poinformował również, że w wypadku wynajmu pojazdu zastępczego od innego podmiotu, koszt wynajmu zostanie zweryfikowany. Jednym z asystorów organizujących najem pojazdów zastępczych dla poszkodowanych likwidujących szkody w (...) S.A. w S. jest (...) Sp. z o.o. w W., koncesjonowany przedstawiciel (...), świadczący usługi na terenie całej Polski, który w cenie najmu zapewnia podstawienie i odbiór pojazdu, możliwość użytkowania pojazdu zastępczego za granicą, nie ogranicza limitu kilometrów, ani nie pobiera kaucji.

W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał żądanie pozwu. Okres najmu pojazdu zastępczego u powoda pokrywa się z okresem w jakim uszkodzony pojazd poszkodowanego znajdował się zgodnie ze zleceniem naprawy w warsztacie samochodowym.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Do zdarzenia doszło na parkingu w K. przed marketem D. Kobieta kierująca samochodem na parkingu nie zauważyła, że T. K. wyjechał już z miejsca parkingowego i uderzyła w przednie drzwi jego samochodu. Uszkodzeniu uległ samochód marki M. (...), rok produkcji 2009. Uszkodzeniu ponadto uległa opona, felga, nadkole i maska. Nie wezwano Policji. Sprawczyni kolizji ubezpieczona była u pozwanego. Właścicielką uszkodzonego samochodu jest matka T. K., lecz jedynie on użytkował samochód. Szkodę zgłosił za pośrednictwem strony internetowej pozwanego, na podstawie protokołu, który spisał razem ze sprawczynią kolizji. Nie pamięta, aby na stronie internetowej pozwanego były informacje o możliwości korzystania z pojazdu zastępczego, ani czy pozwany przysłał mu maila z taką informacją. Zgłosił się sam do pozwanego ponieważ dojeżdża 10 - 15 km do pracy i codziennie potrzebował samochodu. Firma, w której wynajął auto zastępcze załatwiła mu mechanika. Nie występował o wypłatę odszkodowania, chciał aby samochód był naprawiony. Naprawa trwała dwa tygodnie. Samochód odbierał z warsztatu w P. samochodem zastępczym, który pozostawił w P.

Dowód: zeznania świadka T. K. (00:11:32 - 00:32:04 minuta rozprawy z dnia 11 września 2017 r.)

W dniu 26 września 2017 r. J. K. zleciła (...) Centrum Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. naprawę samochodu marki M. numer rejestracyjny (...). W tym dniu upoważniła (...) Centrum Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w P. do odbioru w całości odszkodowania za powstałą szkodę. Z dokumentu zlecenia wynika, że w dniu 26 września 2017 r. powołano oględziny, w dniu 29 września 2017 r. wykonano kosztorys i zamówiono części, w dniu 3 października 2017 r. rozpoczęto naprawę i dostarczono ostatnią część z zamówienia. Naprawę zakończono w dniu 10 października 2017 r., auto odebrano z warsztatu w dniu 11 października 2017 r.

Dowód: upoważnienie do odbioru odszkodowania (k. 306 akt), zlecenie naprawy z dnia 26 września 2017 r. (k. 22 akt)

W dniu 26 września 2017 r. J. K. udzieliła pełnomocnictwa T. K. do reprezentowania jej i wykonywania w jej imieniu wszystkich czynności w związku z wypadkiem z dnia 16 września 2017 r., a w szczególności do podpisywania dokumentów związanych z najmem pojazdu zastępczego od powoda oraz upoważniła T. K. do korzystania z samochodu o numerze rejestracyjnym (...) w celu dojazdów do pracy.

Dowód: pełnomocnictwo szczególne z 26 września 2017 r. (k. 23 akt) i upoważnienie do korzystania z samochodu z 26 września 2017 r. (k. 24 akt)

W dniu 26 września 2017 r. powód zawarł z J. K., reprezentowaną przez T. K. umowę wynajmu samochodu nr (...) Przedmiotem umowy był pojazd marki T. (...) nr rej (...). Jako miejsce dostarczenia samochodu wskazano P. ul. (...). Cenę netto za każdą rozpoczętą dobę wskazano na 195 zł. Protokół odbioru pojazdu podpisał w imieniu J. K., T. K.

Dowód: umowa wynajmu samochodu nr (...) z 26 września 2017 r.

(k. 26 akt), protokół odbioru pojazdu do umowy wynajmu samochodu (k. 25 akt), ogólne warunki wynajmu samochodu zastępczego (k. 36 - 37 akt)

W dniu 29 września 2017 r. rzeczoznawca powoda sporządził protokół szkody w pojeździe. Oględziny odbyły się w P. przy ul. (...). W treści protokołu wskazano, że powód oferuje możliwość organizacji pojazdu zastępczego i pokrywa wszystkie koszty. W przypadku najmu pojazdu T. (...) stawkę brutto za dobę wskazano na kwotę 135 zł. Ponadto wskazano, że w przypadku szkody częściowej okres najmu nie powinien być dłuższy od czasu obiektywnie niezbędnego do naprawy uszkodzonego pojazdu. W przypadku wyboru innej firmy wynajmującej pojazdy zastępcze, pozwany zastrzegł sobie prawo do weryfikacji okresu najmu i jego dobowej stawki do wysokości wskazanej przez pozwanego we wskazanej ofercie, a wynajęty pojazd powinien być zbliżonej klasy - nie wyższej niż pojazd uszkodzony. Ponadto w przypadku otrzymania od pozwanego propozycji najmu pojazdu zastępczego już po rozpoczęciu przez poszkodowanego wynajmu w innej wypożyczalni pozwany oferował zamianę na pojazd z jednej z wypożyczalni współpracujących z pozwanym. Pojazd miał zostać podstawiony na miejsce wskazane przez poszkodowanego. Także w tym przypadku, jeżeli poszkodowany nie skorzystał z propozycji zmiany wypożyczalni, pozwany miał zweryfikować dobową stawkę wynajmu do wysokości wskazanej w ofercie.

Dowód: protokół szkody w pojeździe (k. 349 - 351 akt)

W dniu 30 września 2017 r. powód wystawił wobec J. K. Fakturę VAT nr (...) z tytułu wynajmu samochodu T. (...) od dnia 26 września 2017 r. do 30 września 2017 r. (4 dni), wskazując cenę netto za dzień 195 zł, łącznie na kwotę 959,40 zł, płatną w terminie do 14 października 2017 r.

Dowód: faktura VAT nr (...) (k. 34 akt)

Umowa najmu została dwukrotnie przedłużona na podstawie rozmowy telefonicznej. Od dnia 3 października 2017 r. do 9 października 2017 r. i od 9 października 2017 r. do 11 października 2017 r. Samochód zastępczy był wynajmowany w okresie od 26 września 2017 r. do 11 października 2017 r. (k. 28 akt)

Dowód: potwierdzenie zawarcia aneksów przedłużających umowę najmu samochodu (k. 28 akt)

W dniu 9 października 2017 r. powód wystawił wobec J. K. Fakturę VAT nr (...) z tytułu wynajmu samochodu T. (...) od dnia 30 września 2017 r. 3 października 2017 r. (3 dni) i od 3 października 2017 r. do 9 października 2017 r. (6 dni), wskazując cenę netto za dzień 195 zł, łącznie na kwotę 2.158,65 zł, płatną w terminie do 23 października 2017 r.

Dowód: faktura VAT nr (...) (k. 33 akt)

Samochód zastępczy został zwrócony powodowi w dniu 11 października 2017 r.

Dowód: protokół odbioru pojazdu (k. 27 akt)

W dniu 11 października 2017 r. J. K., reprezentowana przez T. K. zawarła z powodem umowę cesji wierzytelności, na podstawie której doszło do przelewu na rzecz powoda wierzytelności obejmujących roszczenie o odszkodowanie wobec pozwanego z tytułu niemożności korzystania przez cedenta z jego pojazdu oraz wynikających stąd kosztów wynajęcia pojazdu zastępczego.

Dowód: umowa cesji wierzytelności z 11 października 2017 r. (k. 30 - 31 akt)

W dniu 11 października 2017 r. powód wystawił wobec J. K. Fakturę VAT nr (...) z tytułu wynajmu samochodu T. (...) od dnia 9 października 2017 r. do 11 października 2017 r. (dwa dni), wskazując cenę netto za dzień 195 zł, łącznie na kwotę 479,70 zł, płatną w terminie do 25 października 2017 r.

Dowód: faktura VAT nr (...) (k. 32 akt)

W dniu 30 października 2017 r. przedstawicielka powoda przesłała dokumenty dotyczące zgłoszenia roszczenia z tytułu wynajmu auta zastępczego zgodnie z fakturami VAT nr (...) na kwotę 3.597,75 zł. Przesłano faktury VAT, zawiadomienie o przelewie wierzytelności właściciela uszkodzonego pojazdu, umowę wynajmu samochodu zastępczego, oświadczenie i pełnomocnictwo.

Dowód: mail powoda do pozwanego z dnia 30 października 2017 r. (k. 35 akt)

W dniu 13 listopada 2017 r. pozwany przyznał na rzecz powoda kwotę 540 zł brutto w oparciu o faktury VAT nr (...). W piśmie wskazano, że za zasadny czas najmu uznano 4 dni - dwa dni organizacyjne oraz dwa dni technologicznego czasu naprawy. Dokonano weryfikacji stawki dobowej, wynikającej z przedłożonej faktury VAT za wynajęcie pojazdu zastępczego z 236,85 zł brutto do 135 zł brutto. Biorąc pod uwagę cenniki wynegocjowane z renomowanymi wypożyczalniami, oferującymi pełną gamę modeli oraz gwarantującymi nienaganny stan wynajmowanych pojazdów, tj. z firmą (...), (...) a (...), 99 (...) a (...) cena najmu pojazdu klasy D wynosi 135 zł. W piśmie podniesiono również, że pozwany wyraził chęć zorganizowania pojazdu zastępczego dla poszkodowanego, gdzie możliwe było wynajęcie odpowiedniego pojazdu za wskazaną cenę.

Dowód: pismo pozwanego do powoda z dnia 13 listopada 2017 r. (k. 38 - 39 akt)

Pozwany współpracuje z koncesjonowanym przedstawicielem A. - (...) Sp. z o.o. w W., która w porozumieniu z pozwanym oferuje profesjonalny wynajem pojazdów zastępczych, zarówno osobowych jaki i dostawczych, we wszystkich klasach i po uzgodnionych z pozwanym stawkach dobowych.

Dowód: oświadczenie przedstawicieli (...) Sp. z o.o. w W. z 1 grudnia 2016 r. (k. 58 akt)

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie powołanych wyżej dokumentów oraz zeznań świadka T. K.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył co następuje:

Podstawą niekwestionowanej przez pozwanego odpowiedzialności za szkodę wywołaną przez sprawcę kolizji drogowej była umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, zgodnie z którą pozwany przyjął na siebie odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający lub ubezpieczony (art. 822 § 1 kodeksu cywilnego).

Odpowiedzialność sprawcy szkody wynika z przepisu art. 436 § 1 k.c., zgodnie z którym odpowiedzialność określoną w art. 435 k.c. ponosi również samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody. W art. 435 § 1 kodeksu cywilnego przewidziano odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, chyba że szkoda nastąpiła na skutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.

Zgodnie zaś z art. 35 ustawy z dnia 22 maja 2013 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 392 z późn. zm.) ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. W art. 36 ust. 1 ustawy wskazano, że odszkodowanie ustala się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym. Oznacza to, że o rodzaju i wysokości świadczeń należnych od zakładu ubezpieczeń decydują przepisy kodeksu cywilnego, a w szczególności art. 361-363 oraz 444 - 447.

Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela (art. 8 ust. 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej). Ubezpieczyciel odpowiada w granicach odpowiedzialności sprawcy szkody, na zasadach określonych w kodeksie cywilnym. Odpowiada więc za normalne następstwa działania bądź zaniechania, z którego szkoda wynikła. W tych granicach naprawienie szkody powinno obejmować wszystkie straty, które poszkodowany poniósł wskutek zaistnienia szkody (art. 361 § 2 k.c.). Przedstawione reguły nakazują przestrzeganie zasady pełnego odszkodowania w granicach adekwatnego związku przyczynowego. Podstawową funkcją odszkodowania jest bowiem kompensacja, co oznacza, że odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan rzeczy naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. Utrata możliwości korzystania z rzeczy wskutek jej uszkodzenia stanowi szkodę majątkową. W piśmiennictwie podkreśla się, że normalnym następstwem w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. jest bardzo często niemożność korzystania z samochodu przez poszkodowanego w sytuacji jego uszkodzenia. Jeżeli więc poszkodowany poniósł w związku z tym koszty, które były konieczne, na wynajem samochodu zastępczego, to mieszczą się one w granicach skutków szkodowych podlegających wyrównaniu.

Obowiązek pozwanego pokrycia kosztów najmu pojazdu zastępczego wynika również z wytycznych Komisji Nadzoru Finansowego. Zgodnie z rekomendacją KNF z dnia 1 grudnia 2009 r. poszkodowany może żądać pokrycia kosztów najmu pojazdu zastępczego za okres, w którym nie było możliwe korzystanie z pojazdu, który uległ uszkodzeniu. Okres najmu winien być uzasadniony. Długość tego okresu warunkowana jest lojalnym zachowaniem się poszkodowanego wobec ubezpieczyciela.

Sytuacja, gdy doszło do poniesienia przez poszkodowanego wydatków na uzyskanie pojazdu zastępczego w okresie remontu uszkodzonego pojazdu albo przez okres niezbędny do nabycia nowego pojazdu stanowi wydatki poniesione w następstwie zdarzenia szkodzącego, które by nie powstały bez tego zdarzenia, prowadzące do powypadkowego zmniejszenia majątku poszkodowanego, czyli straty (art. 361 § 2 k.c.). Przeważa w piśmiennictwie stanowisko, że muszą to być wydatki zmierzające do wyłączenia lub ograniczenia szkody i niewątpliwie są nimi koszty wynajmu pojazdu zastępczego w celu kontynuowania działalności gospodarczej lub zawodowej, ponieważ zapobiegają utracie określonych dochodów (art. 361 § 2 k.c.) Szkodę stanowią również konieczne wydatki związane ze zdarzeniem szkodzącym. Przy takim ujęciu, stratą w rozumieniu art. 361 § 2 k.c. są objęte także wydatki, które służą ograniczeniu (wyłączeniu) negatywnych następstw majątkowych doznanych przez poszkodowanego w wyniku uszkodzenia (zniszczenia) pojazdu. Zwrotowi mogą podlegać tylko wydatki rzeczywiście poniesione na taki najem.... (OSNC 2012/3/28, LEX nr 1011468, Biul.SN 2011/11/5).

W toku sporu ustalono, że zachodziła konieczność wynajmu samochodu zastępczego albowiem samochód uszkodzony w wyniku wypadku komunikacyjnego był samochodem z którego korzystał syn poszkodowanej właścicielki pojazdu dojeżdżając codziennie do pracy kilkanaście kilometrów. W toku likwidacji szkody pozwany uznał zasadność wynajmu pojazdu zastępczego przez okres 4 dni i obniżył stawkę dobową do wysokości 135 zł brutto za jeden dzień najmu pojazdu.

W ocenie Sądu nie można uznać za usprawiedliwione zweryfikowanie czasu najmu do czterech dni albowiem z dokumentu zlecenia naprawy sporządzonego przez warsztat wynika, że samochód po naprawie został odebrany następnego dnia po zakończeniu naprawy, tj. po upływie piętnastu dni od dnia zgłoszenia szkody i przewiezienia uszkodzonego samochodu do warsztatu w P.

Okres korzystania z pojazdu zastępczego pokrywał się z czasem, kiedy uszkodzony pojazd znajdował się w warsztacie i poszkodowana nie mogła z niego korzystać. Od rozpoczęcia naprawy i dostawy ostatniej części z zamówienia do zakończenia naprawy upłynęło siedem dni, jednakże pozwany nie udowodnił, że naprawa powinna trwać krócej. Ustalenie zaś okresu samej naprawy, czy też weryfikacja czasu naprawy przeprowadzonej przez (...) Centrum Sp. z o.o. w P. wymaga wiedzy specjalnej i brak jest przesłanek do skrócenia tego okresu przez Sąd bez zarzutu dowolności takiej decyzji.

W przedmiotowej sprawie doszło natomiast do zawyżenia stawki za dobę najmu. Pozwany wykazał, że gotów był zorganizować najem pojazdu zastępczego i ewentualnie podmianę wynajętego już samochodu zastępczego, z czego poszkodowany nie skorzystał. Pozwany ma więc prawo domagać się zastosowania stawki najmu oferowanej przez współpracujące z nim wypożyczalnie.

Powód stał się wierzycielem pozwanego na skutek przelewu wierzytelności.

Zgodnie bowiem z art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Odpowiedzialność pozwanego względem powoda z tytułu przelanej wierzytelności jest taka sama jak wobec poszkodowanej.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd przyjął, że uzasadniony koszt najmu pojazdu zastępczego wynosi 15 dni x 135 zł, co łącznie stanowi kwotę 2.025 zł. Skoro pozwany przyznał odszkodowanie w wysokości w wysokości 540 zł to jedynie różnica tych kwot podlegała uwzględnieniu.

Orzeczenie o kosztach postępowania wydano na podstawie art. 100 zd.1 k.p.c., zgodnie z którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone, stosunkowo je rozdzielając.

Powód wygrał sprawę w 48,57%. Na koszty postępowania złożyły się opłata sądowa w kwocie 153 zł i wynagrodzenia pełnomocników stron ustalone w kwocie po 900 zł w oparciu o § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 5 listopada 2015 r. poz. 1804 z późn. zm.) i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 5 listopada 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.) wraz z opłatami skarbowymi od pełnomocnictw. Łącznie koszty postępowania wyniosły kwotę 1.987 zł, z czego powód poniósł 1070 zł. Różnica kwot, które poniósł powód i którą powinien ponieść podlegała zwrotowi od pozwanego.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.