Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723278

Wyrok
Sądu Rejonowego w Łomży
z dnia 23 sierpnia 2019 r.
V GC 377/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Małgorzata Jędrzejewska.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Łomży V Wydział Gospodarczy po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r. w Łomży sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę

I. Zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 378 zł (trzysta siedemdziesiąt osiem złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od dnia 4 lipca 2017 r. do dnia zapłaty.

II. W pozostałym zakresie powództwo oddala.

III. Ustala, że koszty procesu w 14% ponosi pozwany (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., przy czym szczegółowe wyliczenie kosztów procesu pozostawia referendarzowi sądowemu.

Uzasadnienie faktyczne

Powód (...) Sp.z.o.o. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 2.798,25 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od dnia 4 lipca 2017 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.

W uzasadnieniu pozwu wskazał, że w dniu 19 maja 2017 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której doszło do uszkodzenia pojazdu marki P. (...) o nr rej. (...), użytkowanego przez poszkodowaną M. K. Pojazd został przetransportowany do zakładu naprawczego celem likwidacji szkody. Szkoda została zgłoszona pozwanemu w dniu 19 maja 2017 r. Poszkodowana w dniu 19 maja 2017 r. zawarła ze spółką (...) Sp.z.o.o. w W. umowę najmu pojazdu zastępczego ze stawkę najmu w kwocie 215,25 zł brutto za każdą rozpoczętą dobę najmu, w systemie bezgotówkowym. Pojazd został dostarczony poszkodowanej w dniu 19 maja 2017 r., z którego korzystała do dnia 9 czerwca 2017 r. Za tę usługę została wystawiona Faktura VAT o nr (...), z dnia 9 czerwca 2017 r., na kwotę 4.520,25 zł za 21 dni najmu. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność co do zasady i przyznał na rzecz powoda łączną kwotę 1.722 zł. W ocenie powoda roszczenie nie zostało zaspokojone w całości dlatego dochodzi dodatkowej kwoty 2.798,25 zł.

Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Łomży nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt V GNc 1144/17, uwzględnił żądanie pozwu w całości (k.-37).

Pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.

W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności za przedmiotową szkodę, a jedynie wysokość dobowej stawki za najem pojazdu zastępczego oraz czasookres jego wynajmu. Pozwany ponadto podkreślił, że warsztatowi, upoważnionemu przez poszkodowaną do reprezentowania w postępowaniu likwidacyjnym zostały przedstawione zasady wynajmu pojazdów w trakcie likwidacji szkody, jak również informacje o możliwości wynajmu pojazdu zastępczego w firmie współpracującej z pozwanym. Poszkodowana zatem została poinformowana o możliwości zorganizowania usługi wynajmu pojazdu zastępczego w wypożyczalni współpracującej z pozwanym bez żadnych kosztów z tego tytułu. Nieskorzystanie przez poszkodowaną z tej możliwości stanowi naruszenie zasady minimalizacji szkody.

Uzasadnienie prawne

Sąd Rejonowy w Łomży ustalił i zważył, co następuje:

W dniu 19 maja 2017 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której doszło do uszkodzenia pojazdu marki P. (...), o nr rej. (...), użytkowanego przez poszkodowaną M. K. (kserokopia dowodu rejestracyjnego k.-13).

Pojazd sprawcy kolizji był ubezpieczony w ramach ubezpieczenia OC w pozwanym (...) S.A. z siedzibą w W. (okoliczność bezsporna).

Poszkodowana zleciła naprawę uszkodzonego pojazdu firmie (...) w I. (potwierdzenie okresu likwidacji szkody w pojeździe k.-31).

Na czas naprawy pojazdu M. K. w dniu 19 maja 2017 r. wynajęła od (...) Sp.z.o.o. w W. pojazd zastępczy w klasie C H. (...) o nr rej. (...), wynajmowany w systemie bezgotówkowym (umowa najmu -16). Za powyższą usługę (...) Sp.z.o.o. w W. w dniu 9 czerwca 2017 r. wystawił na rzecz M. K. Fakturę VAT nr (...) na kwotę 4.520,25 zł za 21 dni najmu ze stawką dobową po 215,25 zł brutto (faktura k.-29).

Poszkodowana M. K. w dniu 19 maja 2017 r. upoważniła zakład (...) w I. do zgłoszenia szkody, odbioru oceny technicznej, podejmowania wszystkich decyzji, związanych z likwidacją szkody, odbioru pieniędzy za naprawę wraz ze szkodą całkowitą, holowanie, parking oraz wynajmu samochodu zastępczego (upoważnienie k.-64).

W dniu 22 maja 2017 r. R. P. (1) współwłaściciel (...) w I. zgłosił szkodę pozwanemu towarzystwu ubezpieczeń (zgłoszenie szkody k.-62, płyta k.-46).

(...) S.A. z siedzibą w W., uznało swoją odpowiedzialność co do zasady i decyzją z dnia 22 maja 2017 r. przyznało powodowi zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w kwocie 1.722 zł (decyzja k.-59).

Poszkodowana M. K. w dniu 9 czerwca 2017 r. zawarła z firmą (...) Sp.z.o.o. w W. umowę o przelew wierzytelności z polisy OC sprawcy z tytułu odszkodowania za szkodę w pojeździe P. (...) o nr rej. (...) (umowa k.-19).

Poszkodowanej M. K. pojazd zastępczy był niezbędny do dojazdów do pracy, spraw osobistych, wyjazdów do rodziny (oświadczenie k. -15, zeznania k.-100v).

W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

Powód (...) Sp.z.o.o. z siedzibą w W. dochodził od pozwanego towarzystwa ubezpieczeń zapłaty kwoty 2.798,25 zł tytułem zwrotu kosztów wynajęcia przez zbywcę wierzytelności pojazdu zastępczego.

W niniejszej sprawie odpowiedzialność pozwanego opiera się na umowie OC, zawartej przez posiadacza pojazdu, który był sprawcą powstałej szkody.

Zgodnie z art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Zgodnie z § 2 jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Zgodnie zaś z § 4 powołanego artykułu uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.

W niniejszej sprawie sama zasada odpowiedzialność strony pozwanej nie budziła wątpliwości i była bezsporna. Ubezpieczyciel - zarówno w postępowaniu likwidacyjnym jak i sądowym - nie kwestionował swej odpowiedzialności, to jest obowiązku pokrycia kosztów wynajmu pojazdu zastępczego za okres 14 dni. Odpowiedzialność odszkodowawcza wynikała z faktu zawarcia przez sprawcę zdarzenia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pojazdów mechanicznych z pozwanym (...) S.A. z siedzibą w W.

Pozwane towarzystwo uznało swoją odpowiedzialność z tytułu powyższej szkody co do zasady i decyzją z dnia 22 maja 2017 r. przyznało powodowi zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w kwocie 1.722 zł za 14 dni najmu ze stawką po 100 zł netto za dobę (decyzja k.-59).

Odnosząc się do żądania w zakresie zwrotu kosztów wynajmu samochodu zastępczego kluczową kwestią było ustalenie uzasadnionego okresu, w jakim poszkodowany był zmuszony korzystać z pojazdu zastępczego, bowiem tylko za taką sytuację odpowiedzialność ponosi pozwany.

W myśl art. 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Powołany wyżej przepis ujmuje zatem związek przyczynowy jako konieczną przesłankę odpowiedzialności odszkodowawczej, przy czym ogranicza odpowiedzialność tylko do normalnych, a zatem typowych, występujących zazwyczaj, następstw działania lub zaniechania, z których wynikła szkoda.

Stwierdzenie zaistnienia adekwatnego związku przyczynowego następuje przy pomocy kwalifikowanego testu condicio sine qua non, który przeprowadza się dwuetapowo. Na wstępie ustala się, czy określony skutek pojawiłby się także wtedy, gdyby nie zaistniało zdarzenie, określane jako przyczyna szkody. Negatywna odpowiedź na to pytanie pozwala przejść do drugiego etapu, sprowadzającego się do badania i ustalania normalności powiązania. Następstwo ma zaś normalny charakter wówczas, gdy pojawienie się danej przyczyny każdorazowo obiektywnie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia określonego skutku, co sprowadza się do tego, iż szkoda jest zwykle następstwem tego zdarzenia. Oceny zaś, czy dany skutek jest normalny oraz poniesienie określonych kosztów mieści się w ramach szkody i normalnego związku przyczynowego, należy dokonywać na podstawie całokształtu okoliczności konkretnej sprawy, przy uwzględnieniu indywidualnej sytuacji poszkodowanego i zasad doświadczenia życiowego (uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2002 r., sygn. V CKN 908/00, LEX nr 54365).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, a przede wszystkim przeprowadzając test condicio sine qua non należy stwierdzić, że konieczność najmu samochodu wynikła z faktu uszkodzenia pojazdu podczas wypadku drogowego. Poszkodowana użytkowała na co dzień uszkodzony pojazd, możliwość tę utraciła na skutek przedmiotowego zdarzenia i niewątpliwie przysługiwało jej prawo do wynajęcia pojazdu zastępczego celem likwidacji skutków zaistniałej szkody. W związku z powyższym, Sąd stanął na stanowisku, że w okolicznościach niniejszej sprawy wynajęcie przez poszkodowaną pojazdu zastępczego było co do zasady uzasadnione i było naturalnym następstwem uszkodzenia pojazdu.

Do kolizji doszło w dniu 19 maja 2017 r. i było to zdarzenie, którego nie można było przewidzieć. W związku z powyższym, zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy zachodziła potrzeba skorzystania przez poszkodowaną z pojazdu zastępczego, zważywszy że - jak wynika ze sporządzonego przez poszkodowaną M. K. oświadczenia (k.-14) oraz jej zeznań (k.-100-101) pojazd był jej niezbędny w celu dojazdów do pracy, robienia zakupów, odwiedzin rodziny w innym mieście. Fakt zaistnienia szkody nie powinien tym samym negatywnie rzutować trudnościami w dotychczasowym trybie życia.

Należy w tym miejscu zauważyć, że posiadanie pojazdu mechanicznego nie jest już dobrem luksusowym i są one w powszechnym użyciu. Dlatego też niemożność korzystania z pojazdu w sposób zasadniczy wpływa na bieżące funkcjonowanie każdego człowieka. Tym samym strona poszkodowana nie powinna ponosić ujemnych skutków zdarzeń komunikacyjnych, za które nie ponosi żadnej odpowiedzialności. Dlatego też najem pojazdu zastępczego w okolicznościach sprawy należało uznać za konieczny.

Dążąc do rozstrzygnięcia kwestii spornych między stronami Sąd dopuścił w sprawie dowód z opinii biegłego z zakresu mechaniki samochodowej na okoliczności ustalenia czy opisany w pozwie czas użytkowania pojazdu zastępczego był celowy, konieczny i zasadny ekonomicznie oraz na okoliczność ustalenia średniej rynkowej dobowej stawki najmu pojazdu osobowego klasy przedmiotowego pojazdu w województwie (...).

Biegły sądowy S. S. w opinii z dnia 13 listopada 2018 r. stwierdził, że zgodnie z przedstawionym schematem działań organizacyjnych warsztatu naprawczego, technologicznych i likwidacyjnych oraz przyjętymi założeniami dotyczącymi procesu naprawy uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego, związanego z procesem naprawy samochodu marki P. o nr rej. (...) i likwidacji szkody powinien trwać 21 dni kalendarzowych i zawierać się pomiędzy dniem 19 maja 2017 r. (powstanie szkody) a dniem 9 czerwca 2017 r. (odebranie pojazdu po naprawie). Zdaniem biegłego, powyższy okres mógł zostać skrócony o 2 dni robocze z uwagi na nieuzasadnione wystąpienie warsztatu naprawczego do ubezpieczyciela o wskazanie wartość rynkowej pojazdu przed szkodą. Zdaniem biegłego prawdopodobnym jest, iż w przedmiotowej szkodzie mogła zaistnieć szkoda całkowita, co przy nieprawidłowym rozliczeniu szkody przez ubezpieczyciela, zasadnym było zweryfikowanie przez warsztat naprawczy. Dlatego też okres oczekiwania na weryfikację i akceptację przez ubezpieczyciela kalkulacji naprawy, wykonanej przez warsztat naprawczy należy uznać za zasadny i powinien być zaliczony do pełnego okresu rzeczywistej likwidacji szkody. W ocenie biegłego uszkodzony pojazd marki P. (...) oraz wynajęty samochód zastępczy marki H. (...) należą do tej samej klasy pojazdów, tj. segmentu pojazdów klasy "C". Klasyfikację pojazdów biegły ustalił na podstawie badań segmentacji rynku motoryzacyjnego, przeprowadzonych przez Instytut (...). Dokonując analizy ww. rynku lokalnego, biegły uwzględnił zasady wynajmu zgodnie z zawartą umową najmu pojazdu, tj.: pojazd zastępczy klasy C; okres wynajmu 21 dni; warunki najmu - bez limitu przejechanych kilometrów. Na podstawie powyższego, biegły stwierdził, iż minimalna stawka za wynajem pojazdu klasy C na rynku lokalnym wynosiła - 100 zł brutto za dobę, a maksymalna stawka za wynajem pojazdu klasy C na rynku lokalnym wynosiła - 180 zł brutto za dobę (opinia k.-125-136).

W odpowiedzi na zarzuty do powyższej opinii, zgłoszone przez pełnomocnika powoda w piśmie procesowym z dnia 11 grudnia 2018 r. (k.-139-141), biegły w opinii uzupełniającej z dnia 5 lutego 2019 r. wyjaśnił, iż zestawienia okresu trwania szkody, zawartego w opinii podstawowej wynika, iż w dniu 24 maja 2017 r. warsztat naprawczy otrzymał od ubezpieczyciela ocenę techniczną. Tego samego dnia wystąpił do ubezpieczyciela o wskazanie wartości rynkowej pojazdu przed szkodą. W dniu 26 maja 2017 r. otrzymał odpowiedź i tego samego dnia przesłał ubezpieczycielowi do weryfikacji własną kalkulację naprawy. Zdaniem biegłego warsztat naprawczy niezasadnie wystąpił do ubezpieczyciela o wskazanie wartości rynkowej pojazdu przed szkodą. Zasadnym natomiast było, po otrzymaniu w dniu 24 maja 2017 r. oceny technicznej, sporządzenie własnej kalkulacji naprawy (zgodnej z rzeczywistą technologią naprawy) i przesłanie jej ubezpieczycielowi do weryfikacji. Warsztat naprawczy nie powinien był w procesie kalkulacji naprawy uszkodzeń brać pod uwagę wartości pojazdu przed szkodą. W przypadku gdyby kalkulacja naprawy uszkodzeń sporządzona przez warsztat naprawczy przewyższała wartość pojazdu przed szkodą (powyższe należało do zakresu weryfikacji ubezpieczyciela), ubezpieczyciel mógłby zmienić kwalifikację szkody ze szkody częściowej na szkodę całkowitą i poinformować o tym warsztat naprawczy. W związku z powyższym biegły stwierdził, że warsztat naprawczy powinien był wykonać i przesłać własną kalkulację naprawy w dniu 24 maja 2017 r. lub w dniu następnym, tj. 25 maja 2017 r., a nie oczekiwać 2 dni robocze na wskazanie przez ubezpieczyciela wartości rynkowej pojazdu przed szkodą. Biegły ponadto wskazał, iż dokonał analizy stawek najmu pojazdów klasy przedmiotowego pojazdu w miejscowości Z. i okolicach z pominięciem ogólnopolskich wypożyczalni, zgodnie z postanowieniem Sądu. Z treści postanowienia bowiem jednoznacznie wynikało, że analiza najmu pojazdów winna dotyczyć rynku lokalnego miejsca zamieszkania właściciela pojazdu. Zdaniem biegłego, w rozumieniu rynku lokalnego należy rozumieć maksymalnie obszar gminy miejsca zamieszkania, a w przypadku braku dostatecznej ilości podmiotów gospodarczych, oferujących wynajem pojazdu na terenie gminy, obszar ten może być rozszerzony do obszaru gmin sąsiedzkich lub części województwa w najbliższym sąsiedztwie miejsca zamieszkania poszkodowanego. Cenniki powoda, przedłożone do pozwu, pochodziły bowiem z rynku wypożyczalni samochodów w T. (woj. (...)) i w W. Wskazane przez powoda wypożyczalnie nie zawierały się w treści postanowienia Sądu, dlatego biegły nie uwzględnił ich w analizie. Ponadto biegły wskazał, że głównym kryterium wyboru wypożyczalni przez niego było, zgodnie z postanowieniem Sądu, kryterium rynku lokalnego oraz pominięcie wypożyczalni ogólnopolskich. Biegły uwzględnił także w analizie warunki wynajmu pojazdu zastępczego w ramach szkody z OC sprawcy na zasadzie wynajmu bezgotówkowego, czyli na zasadzie rozliczenia kosztu wynajmu pojazdu zastępczego pomiędzy wypożyczalnią a ubezpieczycielem. Natomiast proces wyboru ubezpieczalni dotyczył własnych badań rynku oraz identycznej procedury dodatkowego wyszukiwania wypożyczalni samochodów, tj. za pomocą wyszukiwarki (...). Ponadto biegły wskazał, że analiza stawek wynajmu pojazdów, zawarta w opinii podstawowej biegłego zawierała w cenie najmu kryteria: brak limitu kilometrów, pełne ubezpieczenie, brak opłaty przygotowawczej, rozliczenie bezgotówkowe, podstawienie samochodu. Powyższe kryteria są podstawowymi kryteriami, stosowanymi na rynku wynajmu pojazdów zastępczych. Biegły stwierdził także, iż minimalna stawka za wynajem pojazdu klasy C na rynku ogólnopolskim wynosiła 100 zł brutto za dobę, a maksymalna stawka za wynajem pojazdu C na rynku ogólnopolskim wynosiła 230 zł brutto za dobę. Wszystkie ceny obowiązywały w 2017 r. Analiza cen wynajmu pojazdów, przedstawiona na podstawie własnych zgromadzonych przez biegłego informacji była wiarygodnym odzwierciedleniem rynku gospodarczego (opinia k. -153-160.)

W odpowiedzi na zarzuty do powyższej opinii, zgłoszone przez pełnomocnika powoda w piśmie procesowym z dnia 25 lutego 2019 r. (k.-167-168) biegły w opinii uzupełniającej z dnia 25 kwietnia 2019 r. dodatkowo wyjaśnił, iż nie posiada w swojej bazie danych żadnych informacji, dotyczących wynajmu pojazdów zastępczych w województwie (...), a tym samym z lokalnego rynku na terenie miasta W. (opinia k.174-175).

Zdaniem Sądu powyższe opinie biegłego sądowego są w pełni przydatne bowiem są rzetelne, pełne oraz merytoryczne. Tok rozumowania biegłego jest jasny, konkretny, pewny i pozbawiony wewnętrznych sprzeczności czy błędów logicznych. Racjonalne uzasadnienie swojego stanowiska biegły przedstawił w kolejnych opiniach uzupełniających. Uzasadniony okres naprawy uszkodzonego pojazdu a tym samym czas najmu pojazdu zastępczego wynika także z zeznań świadka R. P. (2), który dokonywał naprawy uszkodzonego pojazdu (zeznania k.-115-115v).

Sąd po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stanął na stanowisku, że 21 dniowy okres najmu był okresem, w którym zachodziła potrzeba korzystania przez poszkodowaną z pojazdu zastępczego. Sąd posiłkował się w tym względzie ustaleniami biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej S. S., dokonanymi w opiniach sporządzonych w sprawie. Biegły bowiem dokonał precyzyjnego opracowania okresu trwania szkody, z uwzględnieniem prawidłowej organizacji pracy oraz kalkulacji szkody wg warsztatu naprawczego, co zostało uwidocznione w tabeli k.- 131-132.

Sąd przychylił się do stanowiska zajętego przez biegłego w zakresie ustalenia okresu naprawy uszkodzonego pojazdu i przyjął, że wyliczony przez niego okres 21 dni jest prawidłowy i możliwy do przeprowadzenia naprawy. Należy pamiętać, że zakład naprawczy zobowiązany jest do dochowania wszelkiej staranności przy organizacji czasu pracy. Zdaniem Sądu opinie biegłego jednoznacznie potwierdziły, że przy zachowaniu odpowiedniego tempa czynności możliwe było dokonanie naprawy pojazdu w ciągu 21 dni.

Biegły ponadto ustalił w powyższych opiniach, iż dobowe stawki najmu brutto samochodu zastępczego klasy uszkodzonego lub klasy porównywalnej, na rynku lokalnym w 2017 r. wynosiły od 100 zł brutto do 180 zł brutto za dobę.

Biorąc zatem powyższe ustalenia pod uwagę zdaniem Sądu stawka wskazana przez pozwanego jest stawką rynkową, adekwatną do warunków rynkowych i ekonomicznie uzasadnioną, biorąc jednocześnie pod uwagę rodzaj i klasę pojazdu zastępczego.

Podkreślić należy, że wysokość odszkodowania powinna być racjonalna - stawki najmu winny mieścić się w ekonomicznie uzasadnionych granicach. Nie ma jednakże jednej rzeczywistej dobowej stawki najmu i nie da się takiej ustalić, gdyż na rynku wynajmu pojazdów dla tej samej klasy auta, na tym samym obszarze, występuje bardzo duże zróżnicowanie dobowych stawek najmu. W takiej sytuacji można mówić jedynie o uśrednionej stawce najmu dla poszczególnych istniejących grup wypożyczalni, lub możliwej do ustalenia najniższej i najwyższej stawce najmu.

Mając powyższe na względzie w ocenie Sądu wynajem pojazdu zastępczego jako taki mieścił się w normalnych następstwach zaistnienia szkody i w granicach skutków szkodowych, podlegających wyrównaniu. Należy jednakże pamiętać, że rozważając zasadność zgłoszonego roszczenia trzeba mieć na uwadze, że niewątpliwie w zakresie zaistniałych kosztów chodzi o ekonomiczne uzasadnione wydatki a zatem koszty ustalone według cen występujących na lokalnym rynku usług (uzasadnienie uchwały SN z dnia 13 czerwca 2003 r. III CZP 32/03 OSNC 2004/4/51). Należy również podkreślić, że przepis art. 354 § 2 k.c. stanowi o obowiązku wierzyciela współdziałania przy wykonaniu zobowiązania (tzw. zasada minimalizacji szkody).

Nie ulega w ocenie Sądu wątpliwości, że poszkodowana miała prawo do wyboru warsztatu naprawczego, jak również podmiotu wynajmującego. Dokonując jednakże wyboru winna współdziałać z ubezpieczycielem w celu minimalizacji szkody.

Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że takich działań poszkodowanej nie sposób traktować, jako współdziałanie w minimalizacji szkody. Nie przedstawiła ona bowiem żadnej okoliczności, pozwalającej na przyjęcie, że wynajem właśnie w przedmiotowym zakładzie i za przedmiotową kwotę można uznać za uzasadniony ekonomicznie i wynikający z faktycznej potrzeby.

Ponadto podkreślenia w niniejszej sprawie wymaga fakt, iż zgłaszający szkodę R. P. (3) otrzymał od pozwanego zakładu ubezpieczeń propozycję najmu pojazdu zastępczego za stawkę przez niego akceptowaną, jednakże z niej nie skorzystał. Potwierdzają to bowiem zasady wynajmu pojazdu zastępczego wraz z informacją o wysokości stawek, które pozwany przekazał drogą mailową (k.-60-64). Poza tym już podczas zgłaszania szkody był on informowany o możliwości zapewnienia przez pozwanego pojazdu zastępczego, co bez wątpienia potwierdza nagranie zgłoszenia szkody (płyta k.-46).

Na podstawie powyższych dowodów można zatem wyciągnąć wniosek, iż poszkodowana nie dążyła do minimalizacji szkody. Nie interesowała się kosztami najmu, ponieważ ich nie pokrywała. Przyjęła propozycję najmu bez względu na koszty. Takie postępowanie poszkodowanej stoi w sprzeczności z zasadą minimalizacji szkody. Ubezpieczyciel zaś jest zobowiązany do pokrycia kosztów najmu, jednakże w ramach kosztów ekonomicznie uzasadnionych Oczywistym jest, że nie ma jednej, rzeczywistej i obowiązującej dobowej stawki najmu i nie da się takiej stawki ustalić, gdyż na rynku wynajmu pojazdów dla tej samej klasy auta, na tym samym obszarze, występuje bardzo duże zróżnicowanie dobowych stawek najmu. W takiej sytuacji można mówić jedynie o uśrednionej stawce najmu dla poszczególnych, istniejących grup wypożyczalni, lub możliwej do ustalenia najniższej i najwyższej stawce najmu.

Zdaniem Sądu zastosowana stawka najmu pojazdu zastępczego nie powinna przewyższać średniej stawki stosowanej na rynku, tj. kwoty 140 zł brutto. Sąd bowiem ustalił wysokość stawki posiłkując się opiniami biegłego sądowego z zakresu techniki pojazdów samochodowych, ruchu drogowego i wypadków drogowych S. S. z dnia 14 listopada 2018 r. (k.-125-136) oraz uzupełniającą z dnia 6 lutego 2019 r. (k.-153-160) i z dnia 29 kwietnia 2019 r. (k. -174-175), który ustalił, że na rynku lokalnym w 2017 r. obowiązywały dla pojazdu wynajętego klasy C dobowe stawki: najniższa - 100 zł, najwyższa 180 zł brutto. Zatem średnia stawka wyniosła 140 zł brutto.

W ocenie Sądu poszkodowana miała prawo wybrać ofertę dla siebie najkorzystniejszą i umożliwiającą kompensatę zaistniałej szkody, jednakże przy braku innych okoliczności, uzasadniających dokonany wybór winna uwzględnić, że koszty związane z wynajmem stanowią realne obciążenie, bowiem wynajem nie odbywa się "za darmo" i ona sama miała obowiązek podejmować działania, które nie doprowadzą do powiększenia szkody.

Dlatego też, biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu stawka w wysokości 100 zł za dobę, przyjęta przez pozwanego w postępowaniu likwidacyjnym odpowiada średnim stawkom rynkowym, adekwatnym do zaistniałej szkody, ekonomicznie uzasadnioną i odpowiednią dla rodzaju i klasy pojazdu zastępczego. Jej zastosowanie więc zrekompensuje przedmiotową szkodę w sposób należyty.

Następnie biorąc pod uwagę ilość dni najmu pojazdu zastępczego, których zasadność została również poparta przez biegłego, tj. 21 dni powodowi przysługuje odszkodowanie w kwocie 2.100 zł (21 x 100).

W toku postępowania likwidacyjnego powód otrzymał zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w kwocie 1.722 zł. Dlatego też do zapłaty pozostaje kwota 378 zł, stanowiąca różnicę pomiędzy kwota należną a już otrzymaną przez powoda (2.100 zł - 1.722 zł = 378 zł).

Z tych względów Sąd na podstawie art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 805 k.c. orzekł jak w pkt I wyroku.

W pozostałym zakresie powództwo, jako niezasadne, podlegało oddaleniu Odsetki ustawowe za opóźnienie Sąd zasądził na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c., zgodnie z żądaniem powoda, przyjmując za uzasadniony i usprawiedliwiony sposób ich wyliczenia, wskazany w pozwie i nie kwestionowany przez pozwanego.

Koszty procesu podlegały stosunkowemu rozliczeniu (art. 100 k.p.c.). Sąd ustalił, iż koszty procesu w 13% ponosi strona pozwana. Szczegółowe wyliczenie kosztów zostało pozostawione na mocy art. 108 § 1 k.p.c. Referendarzowi Sądowemu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.