Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1455763

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 9 marca 2007 r.
V CZ 8/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Antoni Górski.

Sędziowie SN: Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca), Dariusz Zawistowski.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi A. P. i B. P. przy uczestnictwie J. S.A. o stwierdzenie nieważności z prawem prawomocnego orzeczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2007 r., zażalenia skarżącego A.P. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt (...), odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta, wniesiona przez A. P. i B. P., obarczona była brakami formalnymi, do usunięcia których skarżący zostali wezwani. Wobec nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie skarga została odrzucona. Jako podstawę prawną Sąd wskazał art. 4246 § 3 k.p.c.

Zażalenie na to postanowienie wniósł osobiście A. P. kierując ją do Sądu Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy to także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji (art. 871 § 1 k.p.c.). Do czynności, które podlegają wskazanemu przepisowi należy zażalenie na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Z uwagi na to, że skarżący naruszył przepis wprowadzający tzw. przymus adwokacko-radcowski, jego zażalenie podlegało odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.