Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1619247

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 7 lutego 2013 r.
V CNP 35/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Lech Walentynowicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Izabeli T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 14 września 2011 r. (...) (...) w sprawie ze skargi Izabeli T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 21 stycznia 2010 r. (...) w sprawie z powództwa Izabeli T. i Adeli F. przeciwko Barbarze M. o zachowek, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2013 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 14 września 2011 r. Sąd Okręgowy w O. (...) oddalił skargę Izabeli T. o wznowienie postępowania w sprawie o zachowek. Wyrok Sądu Okręgowego powódka Izabela T. zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu w całości orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 993 k.c. przez jego niezastosowanie, co doprowadziło do braku zaliczenia na poczet należnego powódce zachowku darowizny uczynionej przez spadkodawcę.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Skarżąca we wniesionej skardze kwestionuje wyrok Sądu oddalający skargę o wznowienie postępowania. Przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wyłącznie orzeczenie, przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda (art. 4241 § 1 i art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Zaskarżony wyrok o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania wywołuje tylko stan potwierdzający, że nowe dowody powołane przez powódkę (art. 403 § 2 k.p.c.) nie dały podstaw do wzruszenia orzeczenia merytorycznego w sprawie o zachowek.

Istotne jednak w niniejszej sprawie jest to, że w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest dopuszczalna weryfikacja ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 4244 in fine k.p.c.). Wynika to z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżącą dotyczą wyłącznie problematyki ustaleń faktycznych, a jej wywody stanowią polemikę z oceną materiału dowodowego przeprowadzoną przez Sądy orzekające w sprawie.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i nie może być traktowana wyłącznie jako środek prowadzący do dochodzenia roszczeń przez stronę niezadowoloną z rozstrzygnięcia sądu.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.