Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 72649

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Szczecinie
z dnia 16 listopada 2000 r.
SA/Sz 846/99

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w S. po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2000 r. sprawy ze skargi "R." Spółki z o.o. w S. na decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia 22 kwietnia 1999 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r.

oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 31 grudnia 1998 r. Nr [...] Inspektor Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w S. określił Spółce z o.o. "R." wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 r. w kwocie 113.050 zł, oraz zaległość podatkową w kwocie 65.013 zł.

Powyższą decyzję Spółka za pośrednictwem swojego pełnomocnika zaskarżyła do Izby Skarbowej w S. domagając się jej uchylenia.

Po rozpatrzeniu odwołania Izba Skarbowa w S., decyzją z dnia 22 kwietnia 1999 r. Nr [...] uchyliła decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania uznając, iż sprawa wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Spółki z o.o. "R." wyraził pogląd, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na zastosowanie art. 233 § 1 pkt 2 ppkt a Ordynacji podatkowej, zatem organ odwoławczy powinien uchylić decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w całości i orzec w tym zakresie, co do istoty sprawy. Wraz z uchyleniem decyzji, zdaniem pełnomocnika powinno nastąpić umorzenie postępowania.

W skardze pełnomocnik jak wynika z jej krótkiego uzasadnienia kwestionuje dwa zagadnienia odwołując się do treści mianowicie twierdzi, iż w przypadku pożyczki nie występuje przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, bowiem umowa pożyczki przewidywała 15% oprocentowanie, zaś co do kwestii znaku towarowego pełnomocnik uważa, iż w tym względzie organy powinny zawiesić postępowanie w trybie art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej, bądź winny przyjąć wartość początkową znaku towarowego ustaloną przez podatnika.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w S. wniosła o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Z treści uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, iż zakres niezbędnych dla ustalenia stanu faktycznego wyjaśnień jest tego rodzaju, iż wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Według stanowiska organu odwoławczego Inspektor Kontroli Skarbowej nie wykazał, iż Spółka nie zaliczyła do przychodów 1997 r. nieodpłatnego świadczenia w kwocie 37.450 zł z tytułu otrzymania nieoprocentowanej pożyczki. Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, iż z umowy pożyczki zawartej przez Spółkę w dniu 21 marca 1997 r. wynika, że strony uzgodniły oprocentowanie tej pożyczki w wysokości 15% w stosunku rocznym. Jak stwierdziła Izba Skarbowa twierdzenie Inspektora, że skutkiem zawsze nieoprocentowanej pożyczki Spółka uzyskała nieodpłatne świadczenie, wymaga zatem wyjaśnienia z uwagi na treść zawartej umowy. W ocenie organu odwoławczego Inspektor nie dokonał kwalifikacji prawnej wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych znaku towarowego "R." w kwocie 112.500 zł za 9 miesięcy 1997 r. Nie uzasadnił też przyczyn powołania § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, regulującego kwestię odpisów amortyzacyjnych od wartości firmy. Nadto jak podaje Izba Skarbowa, Inspektor nie wyjaśnił na podstawie jakiego dokumentu i w jakim dniu Spółka ujęła w księgach rachunkowych znak towarowy. Inspektor nie załączył też planu amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych do czego Spółka jest zobowiązana na mocy § 9 ust. 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. brak decyzji Inspektora w powyższym względzie powoduje, iż nie jest możliwe ustalenie czy znak towarowy stanowi wartość materialną i prawną w rozumieniu § 3 ust. 1 rozporządzenia. Brak ustaleń okoliczności związanych ze znakiem towarowym powoduje jak podaje Izba Skarbowa, iż merytoryczna ocena kwestii spornej jest niemożliwa.

Przedstawione powyżej, wymagające wyjaśnienia kwestie, związane z zarzutami podniesionymi w odwołaniu wskazują iż istotnie w tych kwestiach niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Poza tym zagadnieniem, które jako sporne zostały przedstawione w odwołaniu, organ odwoławczy wskazał również na konieczność wyjaśnienia również innych kwestii związanych z kosztami uzyskania przychodów oraz innymi niezbędnymi dla prawidłowego ustalenia faktów oraz wskazania stosownych przepisów regulujących opodatkowanie osób prawnych.

Zakres wyjaśnień przedstawionych przez organ odwoławczy niezbędnych do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych Spółki z o.o. "R." za 1997 r. wskazuje, iż zasadnie na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej Izba Skarbowa w S. uchyliła decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w całości i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżona decyzja nie narusza zatem prawa i z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.