Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 28984

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Katowicach
z dnia 23 grudnia 1996 r.
SA/Ka 2353/95

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Ryszard Pęk.

Sędziowie: Anna Wiciak, SW. del. Artur Mudrecki (spr.).

Protokolant: apl. radc. Maciej Honiek.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W związku z kwestionowaniem w skardze przez podatniczkę objęcia podatkiem renty otrzymywanej z Francji, w pierwszej kolejności należało rozstrzygnąć tę sporną kwestię. Tryb określony w art. 22 lub 31 ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie ma zastosowania, gdy należność jest między podatnikiem i organem podatkowym sporna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 1993 r. III SA 367/93, opublikowany w: Orzeczenia sądów w sprawach podatkowych pod red. B. Brzezińskiego i M. Kalinowskiego Toruń 1994 r. s. 91).

Przepis art. 21 ust. 1 p. 33 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646) przewiduje zasadę, że wolne od podatku są dochody osób fizycznych uzyskane ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczypospolita jest stroną tak stanowi.

Stosownie do treści art. 18 i 19 ust. 2 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i majątku, podpisanej w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 1, poz. 5) renty i emerytury i podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniego zatrudnienia, wypłacane osobie zamieszkałej w jednym umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Jednakże te renty i emerytury podlegają opodatkowaniu tylko w drugim umawiającym się Państwie, jeżeli ich odbiorca ma w tym Państwie miejsce zamieszkania i posiada jego obywatelstwo.

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Biura Rent Zagranicznych Barbara S. otrzymała rentę z Francji.

Z tych względów, zgodnie z wcześniej cytowanymi przepisami, a także z uwagi na fakt, że uprawniona do otrzymywania renty ma miejsce zamieszkania w Polsce i posiada też polskie obywatelstwo, otrzymywane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Stanowisko takie zostało potwierdzone w licznych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. w wyroku N.S.A. z 19.04.1994 r. sygn. akt SA/Wr 2279/93, w wyroku N.S.A. z 20.04.1993 r. sygn. akt SA/Wr 108/93, w wyroku z 28.12.1994 r. sygn. akt SA/Kr 1594/94.

Zaskarżona decyzja wydana została jako decyzja o charakterze uznaniowym, w oparciu o art. 22 ust. 1 i art. 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (jedn. tekst: Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486, Dz. U. Nr 134, poz. 646, Dz. U. z 1995 r. Nr 5, poz. 25). Decyzja organu podatkowego co do modyfikacji terminu płatności podatku nie jest determinowana konkretnymi wskazaniami ustawy. Natomiast przepis art. 31 ust. 1 i 2 cyt. ustawy stanowi, iż w wypadkach gospodarczo lub społecznie uzasadnionych organy podatkowe mogą umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe wraz z odsetkami w stosunku do poszczególnych podatników, zwłaszcza gdy pobranie podatku mogłoby zagrozić egzystencji podatnika. Powołany przepis ustawy jest przepisem o charakterze wyjątkowym, umożliwiającym organom podatkowym umorzenie podatku tylko w wypadkach uzasadnionych szczególnymi względami społecznymi i gospodarczymi. O tego rodzaju względach można mówić np. w razie znacznego obniżenia zdolności płatniczej podatnika spowodowanej klęską lub innym wypadkiem losowym, gdy pobranie podatku podważyłoby w sposób istotny warunki egzystencji dłużnika.

W rozpatrywanej sprawie ustalenia organów I i II instancji odnośnie sytuacji majątkowej podatnika nie budzą zastrzeżeń, gdyż zostały oparte na zeznaniach rocznych Barbary S. Osiągany przez nią dochód roczny nie uprawnia do korzystania z ulg, mimo występowania wydatków związanych z kosztami leczenia. Wydatki te, w innym postępowaniu po uzyskaniu I grupy inwalidzkiej przez skarżącą mogą stanowić podstawę odliczenia od podstawy opodatkowania.

Na zakończenie podkreślenia wymaga fakt, że podczas dokonywania wykładni prawa należy przyjmować, iż wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie prawa polskiego są wyjątkiem, istotnym odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechność i równość opodatkowania), a ich zastosowanie nie może odbywać się w drodze wykładni rozszerzającej, systemowej czy celowościowej (wyrok N.S.A. z dnia 12.06.1992 r. - SA/Po 596/92 "Wspólnota" 1993 r. nr 20, s. 14).

Z tych względów skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) należało oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.