Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 28971

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Katowicach
z dnia 18 grudnia 1996 r.
SA/Ka 2293/95

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Anna Wiciak.

Sędziowie: Ryszard Pęk (spr.), del. SW Artur Mudrecki.

Protokolant: apl. radc. Helena Dzwonkowska.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wychodząc poza granice skargi (art. 206 K.p.a. w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji Izby Skarbowej z uwagi na to, iż wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a.).

Zgodnie z art. 127 § 2 K.p.a. właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji państwowej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W odniesieniu do spraw podatkowych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych przez urzędy skarbowe w pierwszej instancji, organem wyższego stopnia jest izba skarbowa (art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1982 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz urzędach i izbach skarbowych - tekst jednolity z 1994 r. Dz. U. Nr 106, poz. 511 ze zm.). W sprawach niektórych podatków, stosownie do przepisu art. 176 § 1 K.p.a. organem odwoławczym jest podatkowa komisja odwoławcza, działająca przy izbie skarbowej, przy czym § 2 tego przepisu upoważnia Ministra Finansów do określenia w drodze rozporządzenia rodzajów takich podatków, składu oraz trybu powoływania komisji i ich organizacji. Wg § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 września 1982 r. w sprawie zakresu działania, składu osobowego, trybu powoływania oraz organizacji podatkowych komisji odwoławczych (Dz. U. Nr 30, poz. 212 ze zm.) właściwość podatkowych komisji odwoławczych jest wyznaczona ze względu na przedmiot sprawy podatkowej, rodzaju podatników, sposobu określenia podstawy opodatkowania oraz wysokości spornej sumy podatków za dany rok.

Podatkowa komisja odwoławcza jest zatem organem właściwym do rozpatrzenia odwołania w sprawach dotyczących wymiaru podatku obrotowego i dochodowego lub tylko dochodowego od osób fizycznych, a także podatku obrotowego od spółek cywilnych, jawnych i komandytowych, których wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne, jeżeli podstawy opodatkowania z braku niezbędnych danych określone zostały w drodze szacunkowej, a wysokość spornej sumy podatków za dany rok podatkowy przekracza kwotę 10.000 zł (po denominacji).

W rozpoznawanej sprawie Urząd Skarbowy ustalił podstawę opodatkowania w drodze szacunku powołując się na przepis art. 11 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Za podstawę wyliczeń przyjął normy szacunkowe ustalone w zarządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 czerwca 1983 r. w sprawie norm szacunkowych (str. 4-5 uzasadnienia decyzji organu I instancji). Tak wyliczona sporna suma podatku dochodowego wyniosła 16.485,60 zł.

Organem właściwym do rozpoznawania odwołania stała się w tej sytuacji z mocy powołanych wyżej przepisów podatkowa komisja odwoławcza a nie izba skarbowa.

Takiej właściwości do rozpoznania odwołania nie mogło zmieniać to, iż Izba Skarbowa - rozpoznając odwołanie - odstąpiła od szacowania przychodów i oparła się na danych wynikających częściowo z książki podatkowej a częściowo ze skorygowanego zeznania podatnika. Pomimo zmiany metody obliczenia podatków nie mogła - jako organ orzekający w II instancji - rozpoznać odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego, który posłużył się metodą szacunkową.

Zostały bowiem łącznie spełnione wszystkie przesłanki ustalenia właściwości podatkowej komisji odwoławczej określone w przepisie § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 września 1982 r. w sprawie zakresu działania, składu osobowego, trybu powoływania oraz organizacji podatkowych komisji odwoławczych (Dz. U. z 1983 r. Nr 4, poz. 30 ze zm.).

Z podanych wyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny działając w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt 1 w związku z art. 207 § 3 K.p.a. oraz art. 208 K.p.a. - przy zastosowaniu art. 68 ustawy o NSA orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.