Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1631263

Orzeczenie
Sądu Najwyższego
z dnia 27 września 1921 r.
Rw 1234/21

UZASADNIENIE

Uzasadnienie faktyczne

Z powodów:

Wprost sprzeczny z ustawą jest wywód sądu apelacyjnego, jakoby w Warszawie w d. 7 listopada 1919 r. istniały trojakie środki płatnicze tj. marki zw. Kriessa, korony austrjackie i ruble carskie. Według art. 4 ustawy z 7 grudnia 1918 r. (Dz. U. z 1918 r. Nr 19, poz. 56) są marki polskie środkiem płatniczym w całem państwie; tylko w dzielnicach, gdzie prawnie obiegały ruble lub korony, stosunek ich do marki ma być od czasu do czasu ustanawiany przez ministra skarbu. W Warszawie z czasów dawniejszego zaboru rosyjskiego obiegały prawnie ruble, ale korony austro-węgierskie nie były tu nigdy znakiem obiegowym, ustawowo dopuszczonym. Ustawa z 9 maja 1919 r. (Dz. U. z 1919 r. Nr 41, poz. 296) zna w art. 1 marki polskie i niemieckie, a nie zna wcale marek Kriessa. Z tego wynika ponad wszelką wątpliwość, że w chwili nadania spornego towaru w Warszawie istniały jako środki płatnicze tylko marki polskie i rubel carski.

W myśl § 88 r.r. z 11 listopada 1909 r. dzup. nr. 172 nie służy powodowi prawo domagania się za brakujący towar tylu koron austrjackich, ile za niego zapłacił lub tylko kalkulował, ale jedynie prawo odszkodowania według wartości handlowej towaru w czasie i miejscu nadania na kolej. Wartość skradzionego materjału rękawkowego wynosiła 21 M. za metr, a zatem za brakujące 1300 m. należy mu się 27.300 M. z ustawowemi odsetkami od dnia skargi. Dalsze roszczenie jest nieuzasadnione.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.