K 1503/46 - Wyrok Sądu Najwyższego - OpenLEX

K 1503/46 - Wyrok Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSN(K) 1947/4/114

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1946 r. K 1503/46

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia J. Jamontt; Sędziowie: R. Schwakopf (sprawozdawca), K. Petrusewicz; Prokurator: J. Gumiński.

Sentencja

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji Władysława W. osk. z art. 257 k. k., założonej od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie z dnia 28 czerwca 1946 r.,

na mocy art. 529 k. p. k. kasację oskarżonego oddalił.

Uzasadnienie faktyczne

Kasacja oskarżonego żąda uchylenia wyroku z powodu:

1.

rozpoznania przez Sąd Okręgowy w trybie odwoławczym apelacji oskarżyciela publicznego w części, dotyczącej oskarżonego, pomimo że apelacja ta w tej części nie odpowiada warunkom art. 486 k. p. k., ponieważ oskarżyciel publiczny w apelacji nie postawił żadnego konkretnego zarzutu wyrokowi I instancji i nie zgłosił żądania, które by dotyczyło wymiaru kary lub uchylenia orzeczenia wyroku Sądu Grodzkiego o zawieszeniu wykonania kary w stosunku do oskarżonego;

2.

uchylenia powyższego orzeczenia Sądu I instancji przez Sąd Okręgowy na podstawie ustalenia, iż "oskarżony jest podejrzewany zasadnie o popełnienie kradzieży", pomimo że ustalenie to nie znajduje oparcia w materiale sprawy dla braku dowodów, by oskarżony był recydywistą lub przestępcą z nawyknienia, wobec czego przepis art. 61 § 3 k. k. nie może być doń stosowany.

Uzasadnienie prawne

Żaden z powyższych zarzutów nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem:

a)

przepis art. 486 k. p. k. jest przepisem instrukcyjnym, którego niezachowanie nie może być podstawą do uznania apelacji za niezałożoną (motywy Kom. Kod.);

b)

na rozprawie odwoławczej Prokurator wnosił o uchylenie zawieszenia kary;

c)

w powyższych warunkach Sąd Okręgowy był nie tylko władny, ale i obowiązany rozpoznać apelację oskarżyciela publicznego w stosunku do oskarżonego Władysława W. oraz zgłoszony na rozprawie wniosek Prokuratora;

d)

aczkolwiek Sąd Okręgowy istotnie nie umotywował swego wniosku, o którym mowa w zarzucie kasacji ad 2), jednak uchybienie to nie mogło mieć wpływu na treść wyroku (art. 515 k. p. k.), skoro Sąd nie zastosował art. 61 § 3 k. k., oraz dlatego, ponieważ ustalanie Sądu, iż oskarżony nie zasługuje na zawieszenie wykonania kary, oparte zostało nie tylko na tym wniosku, lecz na szczegółowym rozważeniu faktycznych okoliczności sprawy i na ujemnej opinii o oskarżonym, ustalonej w zeznaniach świadków Jerzego S. i Stanisława W., czemu Sąd Okręgowy dał wyraz w słowach "te wszystkie okoliczności dają podstawę do przyjęcia, iż Władysław W. jest typem aspołecznym.";

e)

zawieszenie wykonania kary zależy od uznania sądu wyrokującego i nie podlega kontroli kasacyjnej (Zb. Orz. S. N. Nr 422/35).

Z tych powodów kasację oddalono.