Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 780528

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 24 stycznia 2011 r.
IV SO/Gl 15/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Walentek.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. B. w przedmiocie wymierzenia Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w kwestii wniosku F. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) r. F. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wymierzenie Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie do Sądu jej skargi z dnia (...) r. wraz z aktami i odpowiedzią na skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z dnia 2 września 2010 r. wnioskodawczyni została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 zł, na podany w wezwaniu rachunek bankowy lub w kasie Sądu, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia wniosku.

Odpis powyższego zarządzenia został doręczony na adres wnioskodawczyni w dniu 6 września 2010 r., a zatem wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 13 września 2010 r.

Wobec nieuiszczenia wpisu postanowieniem z dnia 11 października 2010 r. Sąd wniosek odrzucił. Orzeczenie to zostało doręczone F. B. w dniu 19 października 2010 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 19).

W dniu 22 października 2010 r. wnioskodawczyni nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że ze względu na wiek (76 lat) oraz stan zdrowia (niepełnosprawność w stopniu znacznym) nie mogła dokonać wpłaty w zakreślonym terminie. Wskazała, iż ma problemy w samodzielnym poruszaniu się, jak również z wykonywaniem zwykłych domowych czynności. O odrzuceniu wniosku dowiedziała się 19 października 2010 r. z doręczonego jej odpisu postanowienia. W ocenie wnioskodawczyni niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności, na które nie ma wpływu, tj. choroby, zwłaszcza jeśli zważyć, że jest osobą samotną, która nie może liczyć na niczyją pomoc. Podkreśliła również, iż zachowała siedmiodniowy termin licząc od czasu kiedy dowiedziała się o odrzuceniu wniosku. Do wniosku skarżąca dołączyła kopię orzeczenia z dnia (...) r. o stopniu niepełnosprawności. Ponadto w dniu 22 października wnioskodawczyni uiściła wpis od wniosku w kwocie 100 zł.

Pismem z dnia (...) r. F. B. została wezwana do sprecyzowania wniosku w związku z zawartym w nim stwierdzeniem, iż niedochowanie terminu nastąpiło na skutek choroby poprzez wskazanie okresu trwania choroby, określenia charakteru choroby, między innymi przez wskazanie, czy jest to choroba przewlekła, czy też krótkotrwałe zachorowanie oraz czy choroba wymagała leczenia szpitalnego, czy ambulatoryjnej pomocy lekarskiej oraz do nadesłania dokumentów potwierdzających wspomniane okoliczności (np. zaświadczenia lekarskiego lub wypisu ze szpitala). Ponadto wnioskodawczynię wezwano do wskazania, czy choroba uniemożliwiała jej samodzielne poruszanie się, załatwianie codziennych drobnych, bieżących spraw (np. zakupów) oraz czy w okresie trwania choroby mogła ona liczyć na pomoc domowników bądź innych osób trzecich. Wezwanie doręczone zostało wnioskodawczyni w dniu 26 listopada 2010 r. F. B. nie odpowiedziała na to wezwanie w zakreślonym terminie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając wniosek F. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 - 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.

We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu F. B. podniosła, że jest osobą starszą, niepełnosprawną (orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności), ma problemy w samodzielnym poruszaniu się i w wykonywaniu zwykłych czynności domowych. W jej ocenie niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności, na które nie ma wpływu, wskazując przy tym na chorobę oraz akcentując, że jest osobą samotną, która nie może liczyć na niczyją pomoc.

Zdaniem Sądu podane we wniosku okoliczności, przy braku ich sprecyzowania, nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, co więcej, na ich podstawie Sąd nie jest w stanie ocenić, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Nadesłana kopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności potwierdza co prawda, iż F. B. jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, wymagającą stałej lub długotrwałej opieki innych osób, jednakże nie uprawdopodabnia to w stopniu wystarczającym twierdzenia, iż w zakreślonym przez Sąd terminie do uiszczenia wpisu nie była w stanie sama bądź przy pomocy osób trzecich czynności tej dokonać. Wiek czy niepełnosprawność nawet w stopniu znacznym, w sytuacji gdy wnioskodawczyni może samodzielnie się poruszać, czy też korzystać z pomocy innych osób (o czym świadczy chociażby fakt osobistego przeglądania przez nią akt w tut. Sądzie), nie jest wystarczającym powodem dla przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Przyjdzie wskazać, iż w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 28 października 2009 r., sygn. akt I OZ 1006/09 Lex 573304). Zdarzenie takie może zatem stanowić nagła choroba, bądź nagłe pogorszenie się

stanu zdrowia, które nie pozwoliło na osobiste dokonanie czynności czy wyręczenie się inną osobą. Tymczasem pomimo wezwania Sądu skarżąca nie sprecyzowała wniosku, co do wskazanej przez nią okoliczności powodującej niedochowanie terminu, tj. choroby, nie wskazała także czy mogła wyręczyć się inną osobą.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, LEX nr 344095). Wskazane we wniosku okoliczności, w ocenie Sądu, nie dają podstaw do przyjęcia, że dopełnienie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w terminie wyznaczonym przez Sąd stało się niemożliwe z powodu nie dającej się przezwyciężyć przeszkody.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.