Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 6 lipca 2005 r.
IV SAB/Wr 38/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA-Bogumiła Skrzypczak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. w przedmiocie wydania negatywnej opinii w sprawie sędziego; postanawia-odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

J. W. wniósł w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu (...) roku złożył w kancelarii ww. pismo w sprawie wyjaśnienia podstaw faktycznych i prawnych wydania przez Prezesa Sądu Rejonowego dla W. Ś. negatywnej opinii z dnia (...) roku dotyczącej J. W. z dnia (...) roku. Prezes Sądu Okręgowego w piśmie z dnia (...) roku nie odniósł się do zarzutów merytorycznych stawianych przez skarżącego lecz opisał procedurę i tryb rozwiązania stosunku służbowego sędziego. Ponadto w uzasadnieniu skargi J. W. wskazał, że ponownie w dniu (...) roku zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego we W. o wyjaśnienie sprawy wydania negatywnej opinii w jego sprawie. Następnie skarżący - J. W. złożył w dniu (...) roku zażalenie do Prezesa Sądu Apelacyjnego na nie załatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki. W odpowiedzi na powyższe pismo Prezes Sądu Apelacyjnego podał skarżącemu, że nie stwierdził podstaw do podjęcia czynności nadzorczych, jednakże również nie odniósł się do zarzutów merytorycznych. W skardze J. W. powołał się na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, twierdząc, że przedmiotem jego skargi są czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące organów sądowych wynikające z powołanych przepisów wskazanej ustawy.

W odpowiedzi na skargę Prezesa Sąd Okręgowy we W. wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu podał, że Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, gdyż zarzuty skargi związane są ze stosunkiem służbowym sędziego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 89 § 1 i § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z dnia 12 września 2001 r.) żądania, wystąpienia oraz zażalenia w sprawach związanych z pełnionym urzędem sędzia może wnosić tylko w drodze służbowej. W takich sprawach sędzia nie może zwracać się do instytucji i osób postronnych ani podawać tych spraw do wiadomości publicznej. Ponadto § 2 przedmiotowej ustawy stanowi, że w sprawach o roszczenia ze stosunku służbowego sędziemu przysługuje droga sądowa.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku SN z dnia 6 stycznia 1999 r., sędziemu przysługuje droga sądowa, co wynika wprost z art. 45 Konstytucji. Przyjąć jednak należy, iż istniejącą lukę prawną (nieokreślenie w przepisach, jaki sąd jest właściwy) należy wypełnić przez odpowiednie stosowanie przepisów stanowiących, iż w sprawach o roszczenia ze stosunku służbowego sędziemu przysługuje droga sądowa (art. 48 ustawy o SN, art. 89 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z dnia 12 września 2001 r.). Przez drogę sądową, także w przedmiotowej sprawie, rozumie się drogę przed sądem powszechnym Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem skargi na decyzje administracyjne i inne akty, a nie sprawy o roszczenia-sprawy cywilne. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, to właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd powszechny. Sędzia w stanie czynnym może zatem dochodzić swoich roszczeń przed sądem pracy. Stosunek pracy tego sędziego ustawy określają jako stosunek służbowy. Wniesiona w niniejszej sprawie przez J. W. skarga na bezczynność

Prezesa Sądu Okręgowego we W. w świetle wyżej powołanych przepisów prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Powyższa sprawa nie miała charakteru sprawy administracyjnej, albowiem związana była ona z opinią dotyczącą sposobu wykonywania obowiązku, w związku z tym stanowiła tylko sprawę ze stosunku służbowego.

W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), albowiem kognicja Sądu Administracyjnego wynika z art. 3 powyższej ustawy.