IV SAB/Wa 912/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3014153

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2019 r. IV SAB/Wa 912/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 3 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na bezczynność oraz niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę (...) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

W piśmie z dnia 10 czerwca 2019 r. P.B., reprezentowany przez radę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność oraz niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę (...) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę dla V.F.

W piśmie z dnia 7 sierpnia 2019 r. Sekretariat Wydziału IV przesłał pełnomocnikowi skarżącego m.in. odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z 9 lipca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis tego wezwania doręczono skutecznie pełnomocnikowi w dniu 12 sierpnia 2019 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu.

Skoro odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 sierpnia 2019 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 19 sierpnia 2019 r.

Z adnotacji w aktach wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od niniejszej sprawy.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.