Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1458517

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 14 lutego 2013 r.
IV SAB/Wa 169/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran.

Sędziowie WSA: Aneta Dąbrowska (spr.), Anna Szymańska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie: rozpoznania wniosku postanawia

1.

odrzucić skargę;

2.

zwrócić A. W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie faktyczne

A. W. wniosła skargę na bezczynność Starosty (...), którą poprzedziła wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem skarżącej bezczynność organu polega na uchylaniu się od załatwienia wniosków z 23 stycznia i 28 lutego 2012 r. dotyczących wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjno - kartograficznego nieważnych z mocy prawa materiałów, tj.: 1) wadliwego opracowania geodezyjnego (...) sporządzonego bez ustalenia stanu prawnego rozgraniczonych nieruchomości oraz sporządzonego w dniu (...) sierpnia 1989 r. w oparciu o ustawę z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne zamiast w oparciu o dekret z dnia 13 września 1946 r., skoro rozgraniczenie zawisło przed wejściem w życie ww ustawy;

2)

wadliwego opracowania (...), które zostało sporządzone pod pozorem wznowienia granic pomiędzy działkami nr (...) i (...), a w rzeczywistości w oparciu o operat (...) sfabrykowany przez geodetę z naruszeniem tytułów prawnych. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - w terminie 14 dni od daty wydania wyroku - wyżej opisanych opracowań geodezyjnych oraz ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego uchylania się od dokonania tych czynności.

Starosta (...) - w odpowiedzi na skargę - podkreślił, że działania dotyczące wyłączenia danej dokumentacji z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego realizuje z urzędu, zaś przyczyną ich podejmowania jest ustawowy obowiązek prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a nie wniosek osoby zainteresowanej wyłączeniem dokumentacji. W tej materii organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 września 2010 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1174/10) i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 maja 2012 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 43/12) i stwierdził, że postępowanie dotyczące wyłączenia z dokumentacji nie jest czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków osoby wnoszącej zastrzeżenia do opracowania. Niemniej on jako organ uprawniony podjął wszelkie działania na jakie pozwalały mu w tym względzie obowiązujące regulacje prawne. Nawet powołana została komisja w sprawie oceny przydatności użytkowej kwestionowanych przez skarżącą operatów przyjętych do zasobu (...) sierpnia 1989 r. i (...) grudnia 2008 r., która orzekła, że kwestionowana przez skarżącą dokumentacja nie spełnia warunków pozwalających na jego wyłączenie z zasobu.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zakres przedmiotowy kognicji sądu administracyjnego wyznacza treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z powyższego wyliczenia ustawowego wynika, że do kompetencji sądu administracyjnego należy również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej, ale pod warunkiem, że bezczynność ta dotyczy sytuacji, w której organ zobowiązany jest podjąć działanie w jednej z form prawnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj. obowiązany jest wydać decyzję, postanowienie, podjąć inny akt lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy wydać pisemną interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.

Analizując zatem kwestię dopuszczalności skargi na bezczynność Starosty (...) w zakresie wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wnioskowanej dokumentacji należy zauważyć, że zasady wyłączania dokumentacji z zasobu określa § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. Nr 49, poz. 493). Zgodnie z tym przepisem materiały, które utraciły przydatność użytkową, podlegają wyłączeniu z zasobu na wniosek kierownika właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej (§ 7 ust. 1). Materiały zasobu bazowego i użytkowego tracą swą przydatność użytkową, w szczególności gdy stały się nieaktualne lub nieczytelne albo zostały uszkodzone lub zniszczone, a ich odnowienie na podstawie dokumentów istniejących w zasobie nie jest możliwe lub gdy ich treść nie jest już przydatna (§ 7 ust. 2). Materiały zasobu przejściowego tracą swą przydatność użytkową po upływie trzech lat od chwili przyjęcia ich do zasobu (§ 7 ust. 3). I w tym miejscu należy w pełni przytoczyć i zaaprobować stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w prawomocnym postanowieniu z 24 maja 2012 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 43/12), które również przywołał organ w odpowiedzi na skargę, mianowicie że "obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wyłączania z zasobu dokumentacji w sytuacjach innych niż wymienione w § 7 ww rozporządzenia. Wskazane w tym przepisie okoliczności uzasadniające wyłączenie materiałów uznać należy za wyjątkowe, ograniczające się do sytuacji, w których jakość materiałów znajdujących się w zasobie nie pozwala na ich wykorzystanie". Uprawniony do takiego wnioskowania jest kierownik właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej i wniosek ten podlega ocenie komisji powołanej przez Głównego Geodetę Kraju czy starostę. Podkreślenia wymaga, że w świetle art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (ogólna zasada postępowania administracyjnego, określana w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowym jako zasada praworządności lub legalności). Z zasady tej wynika, że organy administracji mogą czynić tylko to, do czego wyraźnie upoważnia je prawo i to w formach i trybie prawem przewidzianych. Nie można więc za dopuszczalną uznać sytuację, w której osoba niezadowolona z ustaleń dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego mogłaby doprowadzić do jej wyłączenia z tego zasobu. Należy podkreślić bowiem, że na skutek przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do zasobu ukształtował się określony stan ewidencyjny, mający długotrwały charakter, do tego dotyczący nie tylko sytuacji skarżącej, ale i innych osób. Zaś wyłączenie konkretnych materiałów z zasobu, o ile znajduje swoje merytoryczne uzasadnienie w treści cytowanego przepisu ww rozporządzenia, wymaga przeprowadzenia szczególnego postępowania, o którego przeprowadzenie może wystąpić, jak wskazano wyżej, jedynie kierownik właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej. Skoro zatem ani ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), ani żaden inny akt obowiązującego prawa nie daje podstawy do wystąpienia z wnioskiem podmiotowi zainteresowanemu wyłączeniem danego materiału z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tym samym wniosek taki nie rodził po stronie Starosty (...) powstania obowiązku podjęcia działania w jednej z form prawnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy skargę wniesioną na bezczynność należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić (punkt 1 postanowienia). O zwrocie wpisu od skargi postanowiono - w punkcie 2 - na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.