Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2112293

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 13 września 2016 r.
IV SAB/Po 65/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. E. S. na bezczynność Starosty w przedmiocie zmiany organizacji ruchu postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 22 lipca 2016 r. W. E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Starosty.

W skardze wskazano, iż pismem z dnia 13.05.2016 r. zostały złożone do Starosty dwa wnioski: 1) o wszczęcie postępowania w celu wyjaśnienia przyczyn, które doprowadziły do złamania prawa przez Starostę, oraz ustalenia osób winnych i wyciągnięcie konsekwencji (art. 304 § 2 k.p.a.);

2)

o unieważnienie wyłudzonego zatwierdzenia projektu organizacji ruchu na ulicy (...) w W., zatwierdzonego w dniu 16.04.2015 r. przez Starostę. Pomimo upływu terminów przepisanych, Organ nie załatwił sprawy.

Strona skarżąca podkreśliła, iż czynność materialno-techniczna jaką jest zatwierdzenie projektu organizacji ruchu na drodze, mieści się w katalogu przesłanek określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie. Starosta wskazał, że pismem z dnia 24.05.2016 r. udzielono odpowiedzi Skarżącej na jej pismo z dnia 13.05.2016 r. Podniesiono w nim zasadność wprowadzonej organizacji ruchu na drodze gminnej (...) Projekt został przygotowany przez zarządcę drogi, dodatkowo zaopiniowany przez pracowników gminy, a także uzgodniony z Wydziałem Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej w W. Co do podnoszonej kwestii własności wskazano, iż jest to spór pomiędzy Gminą, a Skarżącą. Ponadto organizacja ruchu dotyczy działki nr (...), a nie działki nr (...) będącej w użytkowaniu wieczystym skarżącej, na której nie ustawiono żadnych znaków drogowych.

W ocenie Organu w związku z udzieleniem odpowiedzi na pismo skarżącej nie ma podstaw do składania skargi na bezczynność czy przewlekłość. Nadto zdaniem Starosty skarga zasługuje na odrzucenie, albowiem zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu, lub podjęciu innej czynności. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do organu w dniu 05.07 2016 r., natomiast z pisma z dnia 13.05.2016 r. wynika, iż skarżąca już miała wiedzę o zatwierdzonej organizacji ruchu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016.718 j.t., dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa (oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd administracyjny rozpoznając sprawę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Następnie winien rozważyć, czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem określonego trybu przeciwdziałania bezczynności oraz czy taki tryb przed wniesieniem skargi został wyczerpany.

W ocenie Sądu treść skargi, prowadzi do konstatacji, że sprawa nie dotyczy zatwierdzenia czy zmiany organizacji ruchu jak twierdzi Skarżąca, która to czynność niewątpliwie mieści się w katalogu przesłanek określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga zawiera zarzut wadliwej działalności organu. Wystąpienie skarżącej stanowi więc w istocie skargę na działanie organu administracji w rozumieniu art. 227 k.p.a.

Zgodnie z przywołanym przepisem przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Ustawodawca w tym przepisie daje możliwość sformalizowanego wyrażania krytyki wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, nie dając przy tym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Oznacza to, że ewentualna bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia tego rodzaju skargi również nie należy do zakresu właściwości sądów administracyjnych.

Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca zarzuca Staroście złamanie prawa przy zatwierdzaniu projektu organizacji ruchu oraz żąda ustalenia osób winnych i wyciągnięcia wobec nich konsekwencji. Zdaniem Skarżącej Starosta "został zmanipulowany oraz wprowadzony w błąd w celu wyłudzenia zatwierdzenia projektu organizacji ruchu na jej działce (...) i w związku z tym istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez urzędnika, działającego z upoważnienia Starosty lub Burmistrza W.".

Procedura skargowa unormowana w przepisie art. 227 k.p.a. ma cechy jednoinstancyjnego postępowania skargowego, bardzo uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną: zawiadomieniem skarżącego o załatwieniu skargi. Skardze do sądu administracyjnego nie podlega także bezczynność organów w sprawie skargi. Ta bezczynność i skargi na nią wyczerpują się zatem w trybie skargowym działu VIII k.p.a. bez kontroli sądu administracyjnego. Skoro zaś skarga na bezczynność może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest władny oraz zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to skarga na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia skargi jako niemieszcząca się w tym katalogu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (wyrok NSA z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 2019/10).

Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.