Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2724923

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 18 września 2019 r.
IV SAB/Po 166/19
Braki formalne wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta (spr.).

Sędziowie WSA: Izabela Bąk-Marciniak, Asesor sądowy Katarzyna Witkowicz-Grochowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skargi V. T. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

V. T. (zwany dalej również "Skarżącym") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody zarzucając organowi:

- naruszenie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.; zwanej dalej "k.p.a." - uwaga Sądu) w zw. z art. 106 ust. 1a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 z późn. zm., zwanej dalej "u.o.c.") poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przejawiające się w uznaniu, że brakiem formalnym wniosku jest złożenie go z nieprawidłowo wypełnionym załącznikiem, podczas gdy zgodnie z przepisem art. 106 ust. 1a u.o.c. ustawodawca wyraźnie wskazał jakie dokumenty wymagane są w chwili składania wniosku, a zatem jakie dokumenty są niezbędne do nadania sprawie biegu - załącznik " wypełniony przez pracodawcę zaś ewentualne błędne jego wypełnienie lub wypełnienie go przez osoby nieuprawnioną winno być badane na etapie merytorycznego rozpoznania wniosku i nie powinno być uznane za brak formalny;

- naruszenie art. 64 k.p.a. poprzez wyznaczenie bardzo krótkiego - 7 dniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych wniosku podczas gdy biorąc pod uwagę liczbę interesantów i fakt braku możliwości rezerwacji spotkania w urzędzie był on zbyt krótki na uzupełnienie dokumentów;

- naruszenie art. 64 k.p.a. w przypadku uznania, że złożenie nieprawidłowo wypełnionego załącznika jest brakiem formalnym, poprzez odmowę ponownego wezwania skarżącego do przedłożenia prawidłowo wypełnionego załącznika nr 1;

- naruszenie art. 35 § 1 i 3 k.p.a., w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w terminie i nie zadośćuczynienie zasadzie szybkości i prostoty postępowania, podczas gdy wbrew twierdzeniom organu w sprawie nie wystąpiły braki formalne;

- naruszenie art. 36 § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. przez niepoinformowanie o niezałatwieniu sprawy i przyczynach zwłoki, niewyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy oraz niepouczeniu o możliwości złożenia ponaglenia;

- naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. przez naruszenie szeregu przepisów k.p.a., które sprzeniewierza się zasadzie praworządności oraz pogłębiania zaufania stron do organów władzy publicznej;

- naruszenie art. 37 § 5 w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. przez nierozpatrzenie ponaglenia w terminie;

- naruszenie art. 73 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. przez niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu, które objawiało się tym, że skarżący przez kilka miesięcy nie wiedział na jakim etapie i co się w jego sprawie dzieje;

- naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez pominięcie elementu uzasadnienia faktycznego i prawnego w decyzji przejawiające się w nieprzywołaniu przepisów prawa materialnego i procesowego, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie;

- naruszenie art. 8 k.p.a. oraz 9 k.p.a. poprzez brak - zawiadomienia skarżącego przy składaniu załącznika nr 1, że jest on nieprawidłowo wypełniony i nie zawiera pełnomocnictwa, pomimo faktu, że urzędnik sprawdzał składany dokument i pozostawienie wniosku bez rozpoznania z tego powodu, co za tym idzie nieuczynienie zadość realizacji zasady informowania i pogłębiania zaufania do organów władzy publicznej;

- naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie ponad wszelką wątpliwość stanu faktycznego sprawy i pozostawienie jej bez rozpoznania podczas gdy ewentualne nieprawidłowe wypełnienie załącznika było oczywistą omyłką pracodawcy skarżącego;

- naruszenie art. 7a k.p.a, poprzez jego niezastosowanie i obciążenie skarżącego negatywnymi konsekwencjami błędnego wypełnienia załącznika przez pracodawcę, które stanowiło oczywistą omyłkę pisarską i poprzez przyjęcie, że nieprawidłowo wypełniony załącznik do wniosku jest brakiem formalnym podczas gdy uznać można, że jest to tylko brak merytoryczny;

- naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie oraz nieprawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności poprzez pozostawienie sprawy bez rozpoznania podczas gdy skarżący mógł wyjaśnić nieprawidłowe wypełnienie załącznika na późniejszym etapie postępowania, a dokumenty zebrane w sprawie pozwalały na nadanie jej biegu.

Skarżący wniósł o:

- zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku Skarżącego z dnia (...) sierpnia 2017 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;

- stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

- przyznanie na rzecz Skarżącego sumę pieniężną w wysokości połowy dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów;

- zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu Skarżący wyjaśnił, że wystąpił do Wojewody z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Zgodnie z treścią przedmiotowego wniosku celem pobytu Skarżącego było wykonywanie pracy. Skarżący w dniu (...) sierpnia 2017 r. dostarczył do organu złącznik nr 1 wymagany do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, który uzyskał od pracodawcy. Zgodnie z ww. załącznikiem nr 1 cudzoziemiec miałby wykonywać pracę na stanowisku mechanik samochodowy, na podstawie umowy o pracę na czas określony, w wymiarze czasu pracy pełnego etatu, za wynagrodzeniem w wysokości (...) zł brutto miesięcznie, w okresie od dnia (...) sierpnia 2017 r. do dnia (...) sierpnia 2018 r.

Pismem z dnia (...) października 2017 r. Wojewoda wezwał Skarżącego w trybie art. 64 § 2 k.p.a, do uzupełninia braków formalnych złożonego wniosku, m.in. przedłożenia załącznika nr 1 do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wypełnionego i czytelnie podpisanego przez pracodawcę łub osobę przez niego upoważnioną wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania go przed organami administracji publicznej oraz dostarczenia oryginału informacji starosty właściwego ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy w oparciu o rejestr bezrobotnych poszukujących pracy lub negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy sporządzonej z uwzględnieniem pierwszeństwa dostępu do rynku dla obywateli polskich oraz cudzoziemców, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1-11 ustawy, wydanej nie wcześniej niż 180 dni przed złożeniem wniosku lub oświadczenia o zamiarze powierzenia pracy zarejestrowanego w Powiatowym Urzędzie Pracy na dzień składania wniosku W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżący w dniu (...) października 2017 r. stawił się osobiście w siedzibie organu. Złożył odciski linii papilarnych oraz uzupełnił pozostałe braki formalne, o czym zapewnił go urzędnik przyjmujący dokumenty. Pismem z dnia (...) czerwca 2018 r., a więc po upływie 10 miesięcy od złożenia wniosku, Wojewoda poinformował Skarżącego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Organ uznał, że Skarżący w związku ze złożonym wnioskiem dostarczył załącznik nr 1, który zdaniem organu, był nieprawidłowo wypełniony oraz do którego nie zostało załączone pełnomocnictwo dla osoby go podpisującej.

Zdaniem Skarżącego żaden przepis prawa nie wymaga żeby już na etapie składania wniosku, załącznik nr 1 podlegał merytorycznej kontroli zarówno co do tego czy został on wypełniony prawidłowo, jak i czy został podpisany przez umocowaną osobę. Brakiem formalnym może być co najwyżej brak załącznika nr 1 w ogóle. Skoro bowiem przepis mówi o tym, że wnioskodawca przedkłada załącznik "wypełniony przez pracodawcę" nie stwierdzając czy ma on być prawidłowo wypełniony to uznać należy, że nieprawidłowo wypełniony załącznik ma wadę o charakterze merytorycznym, zaś brakiem formalnym może być wyłącznie brak załącznika nr 1 w ogóle. Podobnie żaden przepis prawa nie wymaga żeby do załącznika nr 1 załączać przykładowo pełnomocnictwo lub wydruk z KRS. Ustalenie czy załącznik podpisany został przez osobę uprawnioną powinno zatem nastąpić na etapie merytorycznego rozpoznania wniosku. Przyjęcie odmiennej niż wskazana interpretacja byłoby sprzeczne z wykładnia funkcjonalną gdyż obciążałoby bezpodstawnie stronę - pracownika, która przecież nie ma wpływu na sposób składania oświadczeń woli przez pracodawcę i która ze względu na brak wiedzy prawnej zmuszona jest działać w zaufaniu do organów administracji oraz swojego pracodawcy.

Skarżący podniósł również, że przedłożony przez niego załącznik był sprawdzany przez urzędnika, który jest funkcjonariuszem publicznym, a który przy weryfikacji dokumentów nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Obowiązkiem urzędnika przyjmującego brakujące dokumenty, było zgodnie z zasadą informowania oraz pogłębiania zaufania do organów administracji to, aby sprawdzić czy strona wezwana w celu ich uzupełnienia, zadośćuczyniła wezwaniu w sposób prawidłowy. Organ miał również możliwość ponownego wezwania do złożenia prawidłowo wypełnionego załącznika lub wyjaśnienia wątpliwości na etapie postępowania dowodowego.

Skarżący zaznaczył, że funkcją art. 64 k.p.a. jest stworzenie organowi możliwości przymuszenia autora podania do wskazania w piśmie tylko takich elementów, które są niezbędne do nadania podaniu biegu prawnego. Na gruncie niniejszej sprawy, zgodnie ze złożonymi dokumentami można było sprawie nadać dalszy bieg, a ewentualne wątpliwości wyjaśnić na etapie postępowania merytorycznego, tym bardziej że organ wiedział kto jest pracodawcą, który chce zatrudnić cudzoziemca.

Zdaniem Skarżącego termin wyznaczony przez organ do uzupełnienia braków innych, niż brak adresu wnoszącego podanie powinien być dostosowany do okoliczności sprawy. Mając na uwadze, że codziennie w urzędzie spotkać można od wczesnych godzin porannych (2-3 w nocy) kilkadziesiąt osób oczekujących na otwarcie drzwi, a także fakt, że na najbliższe terminy przy rezerwacji Internetowej oczekiwać trzeba nawet 3 miesiące wyznaczony przez organ 7 dniowy termin uznać należy za zbyt krótki.

Skarżący podniósł ponadto, że mając na uwadze stan faktyczny sprawy, w której nie istniała konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego, za całkowicie bezprawne należy zatem uznać sposób prowadzenia postępowania administracyjnego przez organ, któremu zajęło 10 miesięcy poinformowanie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

W dalszej części skargi podniesiono, że "uzasadnienie postanowienia organu I instancji jest bardzo lakoniczne i opiera się na autorytatywnych stwierdzeniach organu niepopartych żadnymi dowodami, podstawami faktycznymi czy też prawnymi". Organ nie wyjaśnił, w przekonujący sposób, budzący zaufanie do organów administracji publicznej, podstaw rozstrzygnięcia. W szczególności organ pominął w większości uzasadnienie prawne, a także zaniechał prawidłowego i pełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie od organu sumy pieniężnej Skarżący wskazał, że bezczynność oraz skala zaniedbań jakich dopuścił się "organ I, a następnie organ II instancji" w przedmiotowej sprawie, w pełni uzasadniają przyznanie Skarżącemu wnioskowanej sumy pieniężnej - jako środka mającego za zadanie dyscyplinować organy administracji. Pozostawienie wniosku Skarżącego bez rozpoznania sprawiło, że Skarżący od dłuższego czasu żyje w dyskomforcie tego, czy nie zostanie uznany za nielegalnego imigranta oraz czy nie będzie zmuszony do opuszczenia kraju, w którym znajduje się centrum jego interesów życiowych oraz gospodarczych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej dorzucenie lub oddalenie.

Wojewoda wyjaśnił, że w dniu (...) sierpnia 2017 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Wniosek nie był wypełniony poprawnie. Następnie Skarżący dnia (...) sierpnia 2017 r. dostarczył załącznik nr 1, wymagany do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w związku z wykonywaniem pracy. Pismem z dnia (...) października 2017 r. Wojewoda wezwał Skarżącego zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o: ważny dokument podróży (kopia i oryginał do wglądu), uzupełnienie wniosku w części ClIIa, CV i CVI, cztery aktualne fotografie wraz z pouczeniem dotyczącym wymagań, jakie muszą spełniać fotografie, załącznik nr 1 do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wypełniony i czytelnie podpisany przez pracodawcę lub osobę przez niego upoważnioną wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania go przed organami administracji publicznej (oryginał do wglądu). Jednocześnie na podstawie art. 105 ust. 2 u.o.c. Skarżący został zobowiązany do osobistego stawiennictwa w siedzibie urzędu w (...) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Równocześnie zgodnie z art. 106 ust. 4 u.o.c. Skarżący został wezwany do osobistego stawiennictwa i złożenia odcisków linii papilarnych w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania. Ponadto w trybie art. 64 § 2 k.p.a pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania Skarżący został wezwany w terminie 21 dni od dnia otrzymania pisma do przedłożenia informacji starosty ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy w oparciu o rejestr bezrobotnych poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji organizowanej dla pracodawcy sporządzonej z uwzględnieniem pierwszeństwa dostępu do rynku dla obywateli polskich oraz cudzoziemców, o których mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1-11 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wydanej nie wcześniej niż 180 dni przed złożeniem wniosku lub oświadczenia o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi zarejestrowanego w powiatowym urzędzie pracy na dzień składania wniosku (oryginał do wglądu).

Wezwanie zostało odebrane (...) października 2017 r. Termin do uzupełnienia braku wniosku upływał (...) października 2017 r. W dniu (...) października 2017 r. Skarżący stawił się osobiście w siedzibie organu. Złożył odciski linii papilarnych, przedłożył oryginał dokumentu podróży do wglądu, uzupełnił wniosek w części ClIIa, CV i CVI, a także uzupełnił cztery aktualne fotografie. Ponadto Skarżący przedłożył decyzję Wojewody z dnia (...) października 2016 r. o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia (...) sierpnia 2017 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie urzędu w zakresie przedłożenia prawidłowo wypełnionego i podpisanego załącznika nr 1 do wniosku. W aktach sprawy znajduje się załącznik nr 1 z dnia (...) sierpnia 2017 r., podpisany przez specjalistę ds. HR i Kadr wraz z przybitą pieczęcią spółki "(...) sp. jawna. Z wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynikało, iż uprawnionym do reprezentowania wyżej wymienionej spółki jawnej jest każdy ze wspólników samodzielnie: Z. G., B. N., a także prokurenci samoistni M. G. oraz A. G.

Pismem z dnia (...) czerwca 2018 r. Wojewoda pozostawił niniejszy wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy bez rozpoznania z powodu nieusunięcia braku formalnego w zakresie przedłożenia załącznika nr 1

Wojewoda Wyjaśnił, że o tym, jakie wymagania musi spełniać wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz jakie są wymagane do niego załączniki rozstrzyga art. 106 ust. 1, ust. 1a i ust. 2 u.o.c. oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 107 u.o.c.

Wojewoda wskazał, że Skarżący odpowiedział na wezwanie i stawił się osobiście w urzędzie celem uzupełnienia braków wniosku. Niemniej nie przedłożył załącznika nr 1 prawidłowo wypełnionego i czytelnie podpisanego przez osoby uprawnione do reprezentowania podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi. W części I niniejszego załącznika dotyczącej informacji podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi Skarżący błędnie wskazał swoje dane. Jednocześnie w części II dotyczącej pracodawcy użytkownika wpisał dane podmiotu "(...), sp. jawna z siedzibą w (...). Zdaniem Wojewody treść art. 106 ust. 1a u.o.z. daje wyraźnie podstawy do twierdzenia, że obowiązek dołączenia do wniosku o udzielnie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przypadku określonych w tym przepisie kategorii wnioskodawców jest wymogiem o charakterze formalnym. To zaś pociąga za sobą konsekwencje, że brak realizacji tego wymogu stanowi usuwalny w trybie art. 64 § 2 k.p.a. brak formalny. Jednocześnie art. 106 ust. 3 u.o.c. mówi o tym, że to podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi w załączniku nr 1 podpisuje oświadczenie o niekaralności za przestępstwa i wykroczenia Mimo prawidłowego wezwania Skarżący nie zareagowała na wezwanie organu i nie dołączyła do wniosku o udzielnie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę załącznika nr 1 podpisanego przez osobę uprawnioną do reprezentowania podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Stanowi to brak formalny wniosku o uzupełnienie, którego Skarżący została prawidłowo wezwana trybie art. 64 § 2 k.p.a. wraz z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków w zakreślonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przedmiotowy załącznik stanowi integralną część wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia pobyt czasowy w celu wykonywania pracy i bez tego dokumentu (prawidłowo wypełnionego i opatrzonego wymaganym podpisem) nie jest możliwe jego merytoryczne rozpatrzenie na dalszym etapie postępowania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej.

W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność związana jest z pozostawieniem bez rozpoznania przez Wojewodę wniosku V. T. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Wyjaśnić wobec tego należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Ponieważ pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu, kontrola tego aktu następuje w ramach skargi na bezczynność organu. Nieuzasadnione pozostawienie podania bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje - na zasadach ogólnych - skarga do sądu administracyjnego (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W rozpoznawanej sprawie wniosek Skarżącego został pozostawiony bez rozpoznania w wyniku uznania przez Wojewodę, iż załącznik nr 1 do tego wniosku nie został podpisany przez uprawnioną do tego osobę.

Wskazać zatem trzeba, że zgodnie z art. 106 ust. 1a pkt 1 u.o.c. cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji albo zezwolenia na pobyt czasowy w celu prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli celem pobytu cudzoziemca jest wykonywanie pracy poprzez pełnienie funkcji w zarządzie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, którą utworzył lub której udziały lub akcje objął lub nabył lub prowadzenie spraw spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej przez komplementariusza, lub działanie w charakterze prokurenta, składając wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy dołącza do niego wypełniony przez podmiot powierzający mu wykonywanie pracy załącznik zawierający informacje dotyczące podmiotu powierzającego wykonywanie pracy i pracodawcy użytkownika:

a) nazwę lub imię i nazwisko,

b) adres siedziby lub miejsce zamieszkania,

c) podstawę prawną działalności, nazwę rejestru i numer wpisu w rejestrze, a w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej - nazwę dokumentu tożsamości, serię i numer,

d) numer PESEL,

e) numer REGON;

Art. 106 ust. 1a pkt 1 u.o.c. określa wymogi formalne jakie musi spełniać wniosek o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. Załącznik wypełniany przez pracodawcę jest niezbędnym elementem tego wniosku. W ocenie Sądu Wojewoda prawidłowo uznał, że nieprawidłowe wypełnienie załącznika oraz podpisanie załącznika przez osobę nieuprawnioną do reprezentowania pracodawcy stanowi w rozpoznawanej sprawie brak formalny wniosku, który usunięty powinien zostać w trybie art. 64 § 2 k.p.a.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że Skarżący w dniu (...) sierpnia 2017 r. złożył w kancelarii organu administracji publicznej załącznik nr 1 do wniosku o udzielenie zgody na pobyt czasowy. W części dotyczącej podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi wskazano dane Skarżącego. W rubryce informacje dotyczące pracodawcy wskazano "(...), sp. jawna z siedzibą w (...). Załącznik ten został podpisany S. C. specjalistę ds. HR i Kadr. Jak wynika z załączonego do akt sprawy wydruku KRS "(...), sp. jawna z siedzibą w (...), S. C. nie jest osobą upoważnioną do reprezentowania ww. spółki.

Prawidłowo w ocenie Sadu Wojewoda uznał, że podpisanie załącznika przez osobę nieuprawnioną do reprezentowania pracodawcy stanowi brak formalny wniosku, który powinien zostać uzupełnione w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Jako w pełni uzasadnione ocenić należy zatem wezwanie Skarżącego w dniu (...) października 2018 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku m.in. do przedłożenia załącznika nr 1 do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, wypełnionego i czytelnie podpisanego przez pracodawcę lub osobę przez niego upoważnioną wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania go przed organami administracji publicznej. Powyższy brak formalny wniosku nie został przez Skarżącego uzupełniony. W pełni uzasadnionym było w tej sytuacji pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Niezasadny zatem okazał się podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 106 u.o.c. poprzez uznanie, że nieprawidłowo podpisany załącznik stanowi brak formalny wniosku o udzielenie zgody na pobyt czasowy.

Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. poprzez wyznaczenie zbyt krótkiego - 7 dniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych, a także zarzut naruszenia art. 35 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w terminie. Wskazać trzeba, że pozostawienie podania bez rozpoznania jest możliwe wówczas, gdy wnoszący je w ogóle nie uzupełnił wskazanego braku formalnego lub uzupełnił go, ale niezgodnie z wymaganiami precyzyjnie określonymi w wezwaniu. Natomiast skuteczne uzupełnienie braków formalnych podania z uchybieniem 7 dniowego terminu nie pozwala organowi administracji publicznej na zastosowanie art. 64 § 2 k.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się bowiem uwagę, iż w przypadku usunięcia braków formalnych po terminie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., lecz przed wysłaniem przez organ administracji publicznej pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, stosowanie powołanego przepisu nie jest dozwolone (por. wyrok NSA z dnia 11 marca 2011 r. sygn. akt. II GSK 337/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 260/12, WSA we Wrocławiu z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt III SAB/Wr 21/17; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że między wezwaniem Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a poinformowaniem go o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania upłynął okres około 8 miesięcy. W tym terminie Skarżący nie uzupełnił omawianych braków formalnych. Brak jest zatem konsekwencji w argumentacji Skarżącego, który z jednej strony zarzuca organowi wyznaczenie zbyt krótkiego terminu do uzupełnienia braków formalnych, z drugiej zarzuca, że o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania został poinformowany po 10 miesiącach od złożenia wniosku. W realiach niniejszej sprawy nic bowiem nie stało na przeszkodzie aby Skarżący żądane dokumenty przedłożył organowi po upływie wskazanego terminu, ale jeszcze przed poinformowaniem go o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Tego jednak Skarżący nie uczynił.

Niezasadne okazały się zarzuty dotyczące naruszenia terminów załatwienia sprawy oraz braku informowania strony o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, bowiem wobec nieuzupełnienia braków formalnych podania, postępowanie w niniejszej sprawie nie zostało skutecznie wszczęte.

Niezasadny okazała się również zarzut naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. bowiem wbrew stanowisku skarżącego organ w niniejszej sprawie nie wydał postanowienia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 64 § 2 k.p.a. nie przewiduje, aby w przypadku pozostawienia pisma bez rozpoznania organ administracji wydawał postanowienie w tym przedmiocie lub też innego rodzaju rozstrzygnięcie do którego zastosowanie znajdowałyby przepis art. 107 § 1 i 3 k.p.a. W takiej sytuacji obowiązkiem organu jest jedynie poinformowanie wnoszącego podanie, o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Całkowicie niezrozumiały jest też zarzut naruszenia art. 8 i 9 k.p.a. poprzez niepoinformowanie Skarżącego, iż wniosek nie jest prawidłowo wypełniony, skoro Wojewoda wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku oraz pouczył o konsekwencjach nieuzupełnienia braków formalnych tego wniosku.

Jako niezasadne Sąd ocenił również pozostałe zarzuty podniesione w skardze.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.