Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 28 marca 2006 r.
IV SA/Wr 865/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Kamieniecka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. A. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia (...) r. w przedmiocie odmowy warunkowego wpisu na (...) rok studiów postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) r. P. A. zwrócił się do Dziekana do Spraw Zaocznych i Wieczorowych Studiów Prawa o warunkowy wpis na (...) rok wieczorowych studiów prawa, pomimo niespełnienia wymaganego minimum punktowego (...). P. A. wyjaśnił, że w sesji letniej zaliczył zarówno wszystkie zaległe przedmioty, jak i te z (...) semestru. Pomimo słabszych ocen wolał "nadrobić" zaległości, mając na uwadze trudności z "nadrobieniem" zaległości z (...) roku oraz sumiennym przygotowaniem się do egzaminów na (...) roku. Na gorsze wyniki w nauce mogła też mieć wpływ ciężka choroba, jaką przebył w trakcie trwania sesji.

Decyzją z dnia (...) r. Prodziekan do Spraw Zaocznych i Wieczorowych Studiów Prawa, na podstawie § 35 ust. 1 Regulaminu Studiów w Uniwersytecie W. oraz § 6 ust. 1 uchwały Rady Wydziału Prawa. Administracji i Ekonomii z dnia (...) r. w sprawie wykonania niektórych przepisów Regulaminu Studiów w Uniwersytecie W., nie wyraził zgody na wpis warunkowy na (...) rok studiów. Studenta (...) roku dotyczą postanowienia ustalające obowiązek uzyskania minimum punktowego 3,0. Natomiast P. A. uzyskał minimum punktowe (...). Nie spełnił zatem warunków ustalonych przez Radę Wydziału.

W odwołaniu od decyzji P. A. zwrócił się do Prorektora do Spraw Nauczania Uniwersytetu W. o warunkowy wpis na (...) rok wieczorowych studiów prawa, pomimo niespełnienia wymaganego minimum punktowego - brak (...) punktu, ponownie powołując się na argumenty przedstawione we wniosku z dnia (...) r.

Na odwołaniu została zamieszczona z datą 25 października 2005 r. adnotacja podpisana przez Prorektora do Spraw Nauczania: "Nie wyrażam zgody".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia (...) r. P. A., zarzucając rażące naruszenie prawa, w szczególności przepisów ustawy o szkolnictwie wyższym oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, wniósł o uchylenie decyzji Rektora oraz poprzedzającej ją decyzji Dziekana. Skarżący podniósł, że decyzja Rektora nie zawiera uzasadnienia ani faktycznego ani prawnego, a rozstrzygnięcie organu zostało zawarte w sformułowaniu zamieszczonym na treści odwołania. W decyzji nie pouczono także o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podjęte rozstrzygnięcie w sprawie, w której winna zapaść decyzja administracyjna, nie zawiera jej obligatoryjnych elementów, które pozwalałyby na stwierdzenie, że wydany akt spełnia kryteria do uznania go za decyzję administracyjną. Skarżący nie został poinformowany, dlaczego nie uwzględniono odwołania i jakimi przesłankami kierował się organ przy podejmowaniu negatywnego rozstrzygnięcia. Ponadto skarżący podniósł, że decyzja Dziekana, a następnie Rektora jest niezrozumiała, ponieważ wszystkie zaległe egzaminy zostały zaliczone w wymaganym regulaminem studiów terminie. Przed wykreśleniem z indeksu oceny z egzaminu poprawkowego z logiki, nie wyjaśniono kiedy odbył się egzamin poprawkowy. Natomiast przez pomyłkę zostały wpisane do indeksu dwie oceny niedostateczne z egzaminu z logiki w dniu (...) r. Przyjęcie, że egzamin poprawkowy był trzecim z kolei egzaminem jest obarczone dużym błędem. Według skarżącego był to drugi egzamin i odbył się przed dniem (...) r. Wyjaśnienia wymaga zatem kwestia wpisania dwóch ocen niedostatecznych w jednym dniu. Obowiązek wyjaśnienia powyższych okoliczności spoczywa na organie prowadzącym postępowanie i nie może obciążać skarżącego. Skarżący zarzucił również, że postępowanie odwoławcze zostało zakończone w dniu (...) r. i brak było podstaw do ponownego zajmowania stanowiska przez Rektora w dniu (...) r.

W odpowiedzi na skargę Prorektor do Spraw Nauczania Uniwersytetu W. wniósł o jej odrzucenie, ponieważ została wniesiona na czynność nie wymagającą wydania decyzji zgodnej z wymogami wynikającymi z art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego. Według orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2002 r. nr SK 18/99 decyzje organu szkoły wyższej to nie to samo co decyzje organu administracji państwowej. Decyzje organów uczelni należy traktować tak jak decyzje administracyjne w zakresie gwarancji procesowych. Takimi decyzjami są na przykład decyzje o skreśleniu z listy studentów, odmowie zwolnienia z całości lub części opłat. W stosunku do decyzji organów uczelni wynikających wyłącznie z Regulaminu Studiów Uniwersytetu W., tj. np. wpis warunkowy na kolejny semestr studiów, zaliczeniu semestru, określenia i spełnienia warunków - przepisy k.p.a. nie mają zastosowania. Odmowę dokonania wpisu na kolejny rok studiów w kontekście powyższego należy traktować jako zakładowy akt wewnętrzny, jako czynność materialno-techniczną, następstwem której było wydanie decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Decyzję taką skarżący otrzymał w dniu (...) r., pomimo tego do sądu skierował skargę na odmowę zgody na wpis warunkowy.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

Natomiast stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest kwestia warunkowego wpisu skarżącego na (...) rok wieczorowych studiów prawa w Uniwersytecie W., pomimo niespełnienia wymaganego minimum punktowego (...). Prodziekan do Spraw Zaocznych i Wieczorowych Studiów Prawa nie wyraził zgody na wpis warunkowy na (...) rok studiów, informując skarżącego w decyzji z dnia (...) r. o przysługującym prawie odwołania do Rektora za pośrednictwem Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. w terminie 14 dni od jej doręczenia.

Zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydal decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 k.p.a.).

Stosując się do pouczenia zawartego w decyzji z dnia (...) r., skarżący wniósł w dniu (...) r. odwołanie do organu wyższego stopnia. W związku z powyższym organ wyższego stopnia zobowiązany był do ustosunkowania się do odwołania w sposób określony w przepisach k.p.a.

W przypadku niedopuszczalności odwołania, np. jeżeli czynność organu pierwszej instancji nie jest decyzją administracyjną, organ odwoławczy zobowiązany jest do wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania (art. 134 k.p.a.). Natomiast w przypadku wniesienia w terminie odwołania od decyzji administracyjnej, organ odwoławczy zobowiązany jest do jego rozpoznania i wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 138 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Rektor nie ustosunkował się do odwołania skarżącego poprzez wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania skarżącego lub decyzji administracyjnej w trybie art. 138 k.p.a.

Zgodnie bowiem z art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja administracyjna musi spełniać podstawowe wymogi co do jej struktury; musi zawierać: oznaczenie organu wydającego decyzję, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, a także podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydawania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, powinna ponadto zawierać pouczenie o możliwości i sposobie jej wniesienia.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 1999 r., I SA 1509/98, wyrok NSA z dnia 15 marca 2001 r., V SA 2938/99, wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2003 r., I SA 1864/02), że pismo zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji administracyjnej jest taką decyzją, nawet gdy nie zachowuje w pełni formalnych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 k.p.a., jeżeli zawiera przynajmniej minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzję. Do tych niezbędnych elementów zalicza się oznaczenie organu, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie oraz podpis. Jednak nawet przy tak ograniczonej co do formy decyzji administracyjnej sformułowania jej muszą zawierać jednoznaczną i spójną treść. Jest to niezbędne nie tylko, aby przekonać stronę o słuszności rozstrzygnięcia, ale także by umożliwić organom dokonującym kontroli decyzji zweryfikowanie rozumowania organu.

Tymczasem rozstrzygnięcie wydane przez Rektora Uniwersytetu W. nie zawiera minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzję administracyjną. Przede wszystkim rozstrzygnięcie nie wskazuje adresata aktu oraz treści uzasadniającej podjęcie takiego właśnie rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie pozostaje nierozpatrzone odwołanie skarżącego od decyzji Dziekana, co spowodowało bezczynność organu drugiej instancji.

Według art. 52. § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 cyt. ustawy).

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy). Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje wówczas, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia, co ma miejsce również w przypadku nie ustosunkowania się przez organ do odwołania skarżącego w prawem przewidzianej formie.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.