Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 4 kwietnia 2007 r.
IV SA/Wr 794/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.).

Sędziowie WSA: Małgorzata Masternak-Kubiak, Lidia Serwiniowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi F. K. na decyzję Wojewody D. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną po wznowieniu postępowania w sprawie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją Wojewody D. z dnia (...), nr (...) w odpowiedzi na skargę oznaczona jako (...); z pisma organu z dnia (...) nr (...) wynika, że chodzi o tę samą decyzję, a rozbieżności powstały przy wydruku/, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania F. K. od decyzji Starosty M., z dnia (...), nr (...), w której, po wznowieniu postępowania, objętego postanowieniem z dnia (...), nr (...), postanowiono uchylić decyzje Starosty Powiatu M. z dnia (...), nr (...), w sprawie uznania F. K. za osobę bezrobotną od dnia "(...)" i o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od (...) oraz z dnia (...), nr (...), o utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia (...) z powodu podjęcia pracy i jednocześnie orzeczono o odmowie uznania F. K. za osobę bezrobotną - zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy.

W motywach uzasadnienia podniesiono, że zaskarżoną decyzją orzeczono po wznowieniu postępowania, objętego postanowieniem z dnia (...), nr (...), o uchyleniu decyzji Starosty Powiatu M. z dnia (...), nr (...), w sprawie uznania F. K. za osobę bezrobotną od dnia "(...)" i o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od (...) oraz z dnia (...), nr (...), o utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia (...) z powodu podjęcia pracy i jednocześnie orzeczono o odmowie uznania F. K. za osobę bezrobotną uzasadniając tym, że w dniu (...) F. K. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. i została wydana decyzja Starosty Powiatu M. z dnia (...), nr (...), o uznaniu go za osobę bezrobotną od dnia (...) i o odmowie przyznania prawa do zasiłku. W dniu (...) została wydana karta referencyjna do A w W., z adnotacją pracodawcy, z której wynikało, iż F. K. został zatrudniony od dnia (...). W związku z powyższym wydano decyzję Starosty Powiatu M., z dnia (...), nr (...), o utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia (...) z powodu podjęcia pracy. Dnia (...) wpłynęła do Powiatowego Urzędu Pracy w M. decyzja Wójta Gminy K. nr (...), z dnia (...), o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu (...), z której wynika jednocześnie, iż F. K. miał zarejestrowaną pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od dnia (...) do dnia (...), pod numerem (...). W dniu (...) wpłynął do Powiatowego Urzędu Pracy w M. fax z Urzędu Gminy w K. - zaświadczenie nr (...), z dnia (...), o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, dokonanym w dniu (...), którego to faktu F. K. nie zgłosił w dniu rejestracji. Po wznowieniu postępowania, w dniu (...) F. K. dostarczył z Urzędu Skarbowego w M. dokument, w którym zawiadomił Urząd Skarbowy w M. o likwidacji działalności gospodarczej z dniem (...) lecz nie dokonał wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej z dniem (...) w Urzędzie Gminy w K. Dopiero dokonanie formalności i złożenie pisemnego oświadczenia o zaprzestaniu działalności w jednostce, w której dokonano wpisu skutkuje wydaniem decyzji o wykreśleniu działalności gospodarczej z ewidencji, czego F. K. dokonał w dniu (...) F. K. złożył także oświadczenie (pod odpowiedzialnością karną), iż był przekonany o likwidacji działalności gospodarczej z dniem (...). Ze złożonych (pod odpowiedzialnością karną) przez F. K. dwóch oświadczeń w karcie rejestracyjnej w dniu (...) wynikało, iż nie prowadzi i nie zawiesił działalności gospodarczej; na tej podstawie i po spełnieniu innych warunków został on uznany za osobę bezrobotną.

W odwołaniu od tej decyzji F. K. wniósł o jej uchylenie zarzucając, że jest ona sprzeczna ze stanem faktycznym oraz rażąco narusza prawo oraz podniósł, że zaskarżona decyzja jest niesłuszna z następujących względów:

1.

wydana została wyłącznie w oparciu o niezgodną ze stanem faktycznym i prawnym decyzję Wójta Gminy K. nr (...) z dnia (...), o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej w okresie od (...) do (...);

2.

pominięto całkowicie mające istotne znaczenie dla sprawy zawiadomienie F. K., złożone w Urzędzie Skarbowym w M. dnia (...), o likwidacji działalności gospodarczej, które jako dowód strona dołączyła do odwołania.

Zdaniem odwołującego pominięcie tego konkretnego i jedynego dowodu w sprawie stanowi rażące naruszenie prawa, a formalistyczne postępowanie zarówno Wójta Gminy K. oraz oparte na jego niesłusznej decyzji - dalsze decyzje Starosty Powiatowego w M. są bezprawne i winny ulec uchyleniu.

Odwołujący stwierdza, że jest człowiekiem prostym i w jego słusznym mniemaniu o likwidacji działalności gospodarczej powiadomił najważniejszy organ. tj. Urząd Skarbowy w M. - niezwłocznie, albowiem (...), nie naraził więc Skarbu Państwa na żadne szkody materialne, czyli podatkowe. Według strony, organy występujące w przedmiotowej sprawie, tj. Wójt Gminy K., Urząd Skarbowy w M. jak i Powiatowy Urząd Pracy w M. winny były, logicznie rzecz biorąc, ze sobą wzajemnie korespondować, a nie działać oddzielnie i wyczekiwać na szkodliwe materialnie potknięcia odwołującego się. F. K. oświadczył również, że "datę (...) podał jako datę formalnego zgłoszenia likwidacji z dnia (...)", a Urząd Gminy K. odmówił adnotacji o likwidacji działalności z dniem (...). Zdaniem odwołującego nikt nie powiadomił go o konsekwencjach finansowych wynikających dlań z "naginania" prawa w przedmiotowej sprawie, odwołanie jest więc zasadne, a zaskarżona decyzja jako rażąco sprzeczna z prawem winna ulec uchyleniu.

W toku postępowania odwoławczego na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że F. K. zgłosił się w dniu (...), do Powiatowego Urzędu Pracy w M. celem rejestracji, wskazał - w części B karty rejestracyjnej bezrobotnego, iż posiada następujące okresy zatrudnienia, pracy zarobkowej, działalności i inne okresy:

-

nauka zawodu i staż od (...) do (...),

-

pozostawanie w stosunku pracy od (...) do (...), od (...) do (...), od (...) do (...), od (...) do (...) oraz od (...) do (...)

oraz prowadzenia działalności gospodarczej od (...) do (...).

Strona nie podała w dacie rejestracji, że działalność gospodarcza została zlikwidowana w dniu (...). Ponadto w dniu rejestracji skarżący złożył dwa oświadczenia (jedno w części C karty rejestracyjnej bezrobotnego, a drugie na osobnym druku, że "nie prowadzi działalności gospodarczej i jej nie zawiesił", a także oświadczenie, iż otrzymał egzemplarz "Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy", zapoznał się z nią oraz zobowiązał się do jej przestrzegania. W części II "Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy" wskazano m.in., że status bezrobotnego ma osoba, która: "nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności". Na tej podstawie została wydana decyzja Starosty Powiatu M., z dnia (...), nr (...), orzekająca o uznaniu F. K. za osobę bezrobotną od dnia (...) i o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Decyzję tę doręczono stronie w siedzibie urzędu w dniu (...).

Dalej ustalono, że w dniu (...) została wydana F. K. karta referencyjna do "A" w W., a ponieważ z dostarczonej karty referencyjnej z adnotacją pracodawcy wynikało, iż F. K. został zatrudniony od dnia (...), dlatego wydano decyzję Starosty Powiatu M., z dnia (...), nr (...), o utracie przez F. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia (...), z powodu podjęcia pracy. Decyzja z dnia (...) została wysłana stronie w dniu (..).

Dnia (...) wpłynęła do Powiatowego Urzędu Pracy w M. decyzja Wójta Gminy K. nr (...), z dnia (...), o wykreśleniu z dniem (...), z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu (...), dot. prowadzonej przez odwołującego działalności gospodarczej w okresie od dnia (...) do dnia (...), pod numerem (...).

Natomiast w dniu (...) r. wpłynęło do Powiatowego Urzędu Pracy w M. z Urzędu Gminy w K. - zaświadczenie nr (...), z dnia (...), o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, dokonanym w dniu (...).

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia (...), nr (...), Starosta M. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie uznania F. K. za osobę bezrobotną od dnia (...), zakończonej decyzją Starosty Powiatu M., nr (...), z dnia (...).

Po wznowieniu postępowania, w dniu (...) F. K. dostarczył z Urzędu Skarbowego w M. kopię zawiadomienia skierowanego do Urzędu Skarbowego w M., o likwidacji działalności gospodarczej z dniem (...) oraz złożył oświadczenie, że w dniu (...) był w Urzędzie Skarbowym w M. i z tym dniem zlikwidował działalność gospodarczą na dowód czego przedkłada ksero zaświadczenia o likwidacji działalności z Urzędu Skarbowego. Od tego dnia nie prowadził żadnej działalności gospodarczej i nie osiągał żadnych dochodów z tego tytułu, uważał że w dniu, w którym złożył oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej w Urzędzie Skarbowym było jednoznaczne z tym, że jego działalność gospodarcza została zakończona.

Ponadto ustalono, że pismem z dnia (...) organ I instancji poinformował stronę, iż przysługuje jej prawo wypowiedzenia się co do całości postępowania jak i wszelkich materiałów. Po skorzystaniu przez stronę, w dniu (...), z możliwości zapoznania się z aktami podjęto zaskarżoną decyzję.

Rozpatrując odwołanie, zważono, co następuje.

Organ I instancji po otrzymaniu decyzji Wójta Gminy K., nr (...), z dnia (...), o wykreśleniu z dniem (...), z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego w dniu (...), pod numerem (...), dotyczącego pozarolniczej działalności gospodarczej, prowadzonej przez F. K. oraz zaświadczenia Urzędu Gminy w K., nr (...), z dnia (...), o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, dokonanym w dniu (...) miał podstawę do wydania postanowienia z dnia (...), nr (...), o wznowieniu, z urzędu, postępowania w sprawie uznania F. K. za osobę bezrobotną od dnia (...), zakończonej decyzją Starosty Powiatu M., nr (...) z dnia (...).

Wbrew zarzutom odwołania, prowadzone po wznowieniu postępowanie wykazało, że zaistniała również przesłanka do uchylenia, w trybie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., ostatecznych decyzji Starosty Powiatu M., z dnia (...), nr (...), o uznaniu F. K. za osobę bezrobotną od dnia (...) i o odmowie przyznania prawa do zasiłku oraz z dnia (...), nr (...), o utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia (...) z powodu podjęcia pracy i jednoczesnego orzeczenia o odmowie uznania F. K. za osobę bezrobotną.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny oznacza to osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodzi, iż odwołujący miał zarejestrowaną pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od dnia (...) do dnia (...).

Uchwała NSA w Warszawie, OPS 5/96 stanowi, że osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, może być pozbawiona statusu bezrobotnego w wyniku wznowienia postępowania z tego powodu, że jest wpisana do ewidencji, chyba że wykaże, iż nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia jej wyrejestrowania, sformułowanie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f cytowanej ustawy wskazuje, iż osoba która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, musi wykazać nie tylko to, że nie podjęła działalności gospodarczej, ale także to, że działalności tej nie podjęła do dnia jej wyrejestrowania, co oznacza, iż wykazanie tych okoliczności związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji, a ciężar dowodu spoczywa na osobie która jest zainteresowana utrzymaniem uzyskanego statusu bezrobotnego.

F. K. uzyskał wpis do ewidencji działalności gospodarczej w dniu (...), pod numerem (...) i nie wykazał, że nie podjął pozarolniczej działalności do dnia wyrejestrowania, przeciwnie strona sama twierdzi, że zarejestrowaną działalność prowadziła. choć w krótszym okresie, aniżeli wynikający z wpisu.

Z treści wyż. cyt. przepisu art. art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika jednak, że decydujące znaczenie dla posiadania statusu bezrobotnego ma okres wynikający z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

Dlatego rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji uznano za zgodne z przepisami.

Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu należy stwierdzić, że:

1. Zaskarżona decyzja, jak wykazano wyżej, nie jest niezgodna ze stanem faktycznym sprawy i nie narusza prawa.

2. Nie sposób również uznać, że zaskarżona decyzja jest niesłuszna, bo została wydana nie tylko w oparciu o prawomocną (niezaskarżoną przez stronę w przewidzianej formie i trybie) decyzję Wójta Gminy K., nr (...), z dnia (...), o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej, ale także w oparciu o inne dowody w tym oświadczenia strony złożone w toku wznowionego postępowania oraz o zawiadomienie F. K., złożone w Urzędzie Skarbowym w M. dnia (...), o likwidacji działalności gospodarczej z dniem (...). Dowód w postaci tego zaświadczenia nie został pominięty w toku postępowania, jednak nie dowodzi on faktu wyrejestrowania działalności gospodarczej z ewidencji działalności gospodarczej, a to ten fakt ma decydujące znaczenie dla sprawy.

Odwołujący miał obowiązek zawiadomić o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej nie tylko Urząd Skarbowy w M., ale również organ prowadzący ewidencję działalności gospodarczej i wskazać w dacie rejestracji, że ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, a tego obowiązku nie spełnił. W tej sytuacji twierdzenie strony, iż nie naraziła Skarbu Państwa na żadne szkody materialne, nie może być przyjęte. Ponadto nie sposób uznać, że Wójt Gminy K., Urząd Skarbowy w M., Powiatowy Urząd Pracy w M. "wyczekiwali na szkodliwe materialnie potknięcia" odwołującego się. Skarżący był powiadomiony o treści wyż. cyt. przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f i o konsekwencjach wynikających z faktu niepowiadomienia PUP o niespełnieniu warunków w nim określonych.

W skardze na powyższą decyzję do sądu administracyjnego F. K. wniósł o jej uchylenie, jako niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu podniósł te same argumenty, które zostały przytoczone w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, powtarzając swoją wcześniejszą argumentację.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.

Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami proceduralnymi.

Skarga nie jest zasadna.

Organy prawidłowo zastosowały przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepis ten stanowi, że bezrobotny oznacza osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy, jeżeli nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodzi, iż odwołujący miał zarejestrowaną pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie od dnia (...) do dnia (...).

W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1996 r. OPS 5/96 (ONSA 1997, nr 2, poz. 47) stwierdzono, iż osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, może być pozbawiona statusu bezrobotnego w wyniku wznowienia postępowania w sprawie o przyznanie zasiłku dla bezrobotnego z tego powodu, że jest wpisana do ewidencji działalności gospodarczej, chyba że wykaże, iż nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności.

Stanowisko powyższe zostało w pełni podtrzymane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2005 r., I OSK 153/05, Lex nr 192138, w którym wyrażono tezę, że przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu wskazuje, iż osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, musi wykazać nie tylko to, że nie podjęła działalności gospodarczej, ale także to, że działalności tej nie podjęła do dnia jej wyrejestrowania, co oznacza, iż wykazanie tych okoliczności jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji.

Obydwa orzeczenia, mimo że zostały wydane na gruncie unormowań uchylonej ustawy z 14 grudnia 1994 r. zachowują pełną aktualność na gruncie regulacji ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ze względu na to, że przepis stanowiący podstawę prawną przytoczonych wyżej orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (w obu wypadkach jednostka gramatyczna oznaczona jako art. 2 ust. 1 pkt 2 "f") zachowuje zasadniczo identyczne brzmienie.

F. K. uzyskał wpis do ewidencji działalności gospodarczej w dniu (...), pod numerem (...) i nie wykazał, że nie podjął pozarolniczej działalności do dnia wyrejestrowania, przeciwnie, sam twierdził, że zarejestrowaną działalność prowadził, choć w krótszym okresie, aniżeli wynikający z wpisu.

Decyzja organu I instancji została wydana nie tylko w oparciu o prawomocną, niezaskarżoną przez stronę w przewidzianej formie i trybie, decyzję Wójta Gminy K., nr (...), z dnia (...), o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej, ale także w oparciu o inne dowody w tym oświadczenia strony złożone w toku wznowionego postępowania oraz o zawiadomienie F. K., złożone w Urzędzie Skarbowym w M. dnia (...), o likwidacji działalności gospodarczej z dniem (...). Dowód w postaci tego dokumentu nie został pominięty w toku postępowania, jednak nie zaświadcza on faktu wyrejestrowania działalności gospodarczej z ewidencji działalności gospodarczej, a ten fakt ma decydujące znaczenie dla sprawy.

Organy prawidłowo przyjęły i uzasadniły, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa F. K. miał obowiązek zawiadomić o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej nie tylko Urząd Skarbowy w M., ale również organ prowadzący ewidencję działalności gospodarczej i wskazać w dacie rejestracji w charakterze bezrobotnego, że ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, a tego obowiązku nie spełnił. W tej sytuacji twierdzenie strony, iż nie naraziła Skarbu Państwa na żadne szkody materialne nie ma znaczenia w sprawie. Zarzut, że zgłoszenie przedmiotowego faktu w Urzędzie Skarbowym w M. czyniło zadość obowiązkowi strony, gdyż to organy naruszyły swoją powinność wzajemnego powiadamiania się o fakcie zaprzestania prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej należy uznać za bezpodstawny. Przepisy nie formułują takiego obowiązku wobec organów administracji publicznej, a obowiązek taki spoczywa na stronie.

Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia przez organ obowiązku informacyjnego. Z akt sprawy wynika, że w dniu rejestracji skarżący złożył dwa oświadczenia /jedno w części C karty rejestracyjnej bezrobotnego, a drugie na osobnym druku, że "nie prowadzi działalności gospodarczej i jej nie zawiesił", a także oświadczenie, iż otrzymał egzemplarz "Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy", zapoznał się z nią oraz zobowiązał się do jej przestrzegania. W części II "Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy" wskazano m.in., że status bezrobotnego ma osoba, która: "Nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności".

W decyzji I instancji z dnia (...) pomyłkowo określono datę uznania skarżącego za osobę bezrobotną ((...) zamiast (...)). Błąd ten został dostrzeżony przez organ odwoławczy i nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

Uwzględniając powyższe, Sąd nie podzielił argumentacji przedstawionej w treści skargi, wobec czego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.