IV SA/Wr 789/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2622429

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2018 r. IV SA/Wr 789/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Śnieżyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. na zarządzenie Wójta Gminy C. z dnia (...) sierpnia 2017 r., Nr (...) w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół (...) w C. postanawia:

I. odrzucić skargę;

II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 9 sierpnia 2017 r. Wójt Gminy C. wydał zarządzenie nr (...) w sprawie odwołania B. L. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół (...) w C.

Powyższe zarządzenie zostało doręczone B. L. w dniu 18 sierpnia 2017 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej wymienione zarządzenie B. L. - reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata - złożyła w dniu 8 listopada 2017 r. (data złożenia pisma w siedzibie organu).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zarządzenie Wójta Gminy C. wydane na postawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1943 z późn. zm.). W orzecznictwie przyjęto, że wydane na tej podstawie zarządzenie o odwołaniu dyrektora szkoły jest władczym rozstrzygnięciem z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego jako inny akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak też NSA m.in. w wyrokach z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 805/10, z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt OSK 439/04).

Stosownie do treści art. 53 § 1 i § 2 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zauważenia przy tym wymaga, że z dniem 1 czerwca 2017 r. w związku z nowelizacją wprowadzoną ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) zmianie uległa treść art. 53 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z obowiązującym brzmieniem ww. przepisu - skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zaskarżone zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 sierpnia 2017 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 18 września 2017 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została złożona w siedzibie organu w dniu 8 listopada 2017 r., a zatem po upływie ustawowego terminu przewidzianego na jej wniesienie.

Jednocześnie Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie nie zastosował regulacji zawartej w art. 53 § 2 zd. 2 p.p.s.a. Przyjmując bowiem, że skarżąca nie posiadała wiedzy na temat ww. zmian i wniosła skargę w trybie zaskarżenia, który obowiązywał w przypadku tego rodzaju aktów przed dniem 1 czerwca 2017 r., to należy zauważyć, że zgodnie z nieobowiązującym już brzmieniem art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewidywała środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można było wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku skargę należało wnieść do sądu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie skarżąca takie wezwanie złożyła, ale uczyniła tak z uchybieniem 14 dniowego terminu, liczonego od dnia 18 sierpnia 2017 r. - wezwała Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa dopiero przy piśmie z dnia 26 października 2017 r. Zatem również na gruncie poprzedniej regulacji, skarżąca nie dopełniła w terminie wymogów, od których ustawodawca uzależniał skuteczne wniesienie skargi na tego rodzaju akt administracyjny. Taka okoliczność negatywnie wpływa na ocenę braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Nadto skarżąca reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika. Z tych okoliczności wynika, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a., a skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.