IV SA/Wr 776/17 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2527551

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2018 r. IV SA/Wr 776/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.).

Sędziowie: WSA Ewa Kamieniecka, NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora A z dnia (...) października 2017 r. nr bez numeru w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego oddala skargę w całości.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora A we W. z dnia (...) października 2017 r. (...) utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia (...) września 2017 r. odmawiającą przyznania K. M. stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018.

W dniu 6 września 2017 r. K. M. złożyła do Kierownika Studiów Doktoranckich (...) wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018, wskazując, że jest uczestnikiem (...) roku studiów doktoranckich. Doktorancka Komisja Stypendialna na posiedzeniu w dniu 20 września 2017 r. negatywnie zarekomendowała wniosek strony o przyznanie stypendium doktoranckiego na okres od 1 października 2017 r. do 30 września 2018 r., podtrzymując rekomendację z ubiegłego roku w związku z brakiem zmian w sytuacji doktorantki.

Decyzją z dnia (...) września 2017 r. Dyrektor A odmówił przyznania stronie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2017/2018, uzasadniając, że doktorantka pobiera stypendium naukowe z programu Sonata bis 4 Narodowego Centrum Nauki, w ramach projektu realizowanego przez A wspólnie z B. Zaakcentowano, że stypendium doktoranckie nie jest świadczeniem należnym każdemu doktorantowi po spełnieniu warunków wynikających z rozporządzenia, w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich. Jeżeli doktorant pobiera innego rodzaju stypendium ze środków publicznych (ministerialnych) pozostające dodatkowo w związku z odbywanymi studiami oraz wykonywaną w ich ramach pracą naukową, to istnieje podstawa do odmowy przyznania stypendium doktoranckiego.

Podkreślono, że Dyrektor A zobowiązany jest do racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi, uwzględniając całokształt znanych mu okoliczności.

We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy strona wniosła o zmianę decyzji z dnia 26 września 2017 r. i przyznanie stypendium doktoranckiego, zarzucając naruszenie § 13 i 15 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich z dnia 13 kwietnia 2016 r. oraz § 23 pkt 4 Regulaminu Stacjonarnych Studiów Doktoranckich w A przez błędną wykładnię i uznanie przez organ, że wnioskującej należy odmówić przyznania stypendium doktoranckiego z uwagi na fakt jej sytuacji materialnej i otrzymywania środków finansowych z innych źródeł, a także naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nie podjęcie wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy i oparcie rozstrzygnięcia na podstawie okoliczności, które nie powinny mieć znaczenia przy podejmowaniu tego typu decyzji. Uzasadniając wniosek strona w szczególności podniosła, że organ decyzję opiera na przesłankach, które w żadnym zakresie nie mogły mieć wpływ na odmowę przyznania stronie stypendium doktoranckiego.

Jedyne znaczenie przy wyborze doktorantów, którzy otrzymują stypendia doktoranckie mają osiągnięcia doktoranta w pracy naukowej i dydaktycznej. Żaden z przepisów nie wskazuje, że otrzymywanie przez doktoranta stypendium z innego tytułu pozbawia go możliwości otrzymywania stypendium doktoranckiego.

Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Dyrektor A utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. za nieuzasadniony, ponieważ niekwestionowany stan faktyczny dawał podstawy do podjęcia zaskarżonej decyzji. Wskazano, że wymogi wynikające z § 13 rozporządzenia należy traktować jako warunek umożliwiający przyznanie stypendium, nie zaś jak okoliczność statuującą obowiązek jego przyznawania. Organ podkreślił, że stypendium przyznaje się odpowiednio do posiadanych środków, kierując się przyjętymi zasadami, ustaloną praktyką oraz rekomendacją doktoranckiej komisji stypendialnej.

Ponadto § 15 rozporządzenia odnosi się do stypendiów naukowych, o których mowa w art. 199b ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stypendiów za wybitne osiągnięcia oraz stypendiów doktoranckich, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki. Odmowa przyznania stypendium wynikała z faktu pobierania przez skarżącą stypendium naukowego z programu Sonata bis 4 Narodowego Centrum Nauki w ramach projektu realizowanego przez A wspólnie z B. Jeżeli doktorant pobiera innego rodzaju stypendium ze środków publicznych (ministerialnych), pozostające dodatkowo w związku z odbywanymi studiami oraz wykonywaną w ich ramach pracą naukową, to istnieje podstawa do odmowy przyznania stypendium doktoranckiego.

Organ zauważył, że zobowiązany jest do racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi. W toku ponownego rozpatrywania sprawy uznano za właściwą rekomendację Doktoranckiej Komisji Stypendialnej złożoną na podstawie § 14 pkt 3 powołanego rozporządzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji ewentualnie o zmianę zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji i przyznanie skarżącej stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2017/2018 zarzucając naruszenie:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nie podjęcie wszelkich niezbędnych czynności, zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy, nie przeprowadzenie żadnych dowodów w sprawie i oparcie rozstrzygnięcia na podstawie okoliczności, które nie powinny mieć znaczenia przy podejmowaniu tego typu decyzji,

- § 13 i § 15 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich oraz § 23 pkt 4 Regulaminu Stacjonarnych Studiów Doktoranckich w A przez błędną wykładnię i uznanie przez organ, że wnioskującej należy odmówić przyznania stypendium doktoranckiego z uwagi na fakt jej sytuacji materialnej i otrzymywania środków finansowych z innych źródeł,

- art. 175, art. 176 i art. 199 § 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym przez ich zastosowanie, podczas gdy jednoznacznie z przepisów prawa wynika, że do stypendium doktoranckiego, określonego w art. 200 § 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, wskazane przepisy nie mają zastosowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ błędnie zastosował w sprawie do stypendium doktoranckiego przepisy regulujące przyznawanie innych rodzajów stypendiów. Ponadto zgodnie z § 15 rozporządzenia stypendium doktoranckie przyznaje się niezależnie od faktu otrzymywania przez doktoranta środków z innych źródeł. Żaden z przepisów nie dyskwalifikuje doktorantów z powodu otrzymywania przez nich innych rodzajów stypendiów. Zdaniem skarżącej organ w żaden sposób nie poczynił ustaleń w zakresie podstaw przyznania stypendium doktoranckiego, wynikających z przepisów prawa. Z uwagi na brak prawidłowego uzasadnienia decyzji nie wyjaśniono stronie zasadności zastosowania takiego rozstrzygnięcia i uniemożliwiono właściwą kontrolę zasadności decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącej do podania w jakiej wysokości skarżąca pobiera stypendium z programu NCBiR Sonata Bis 4, a natomiast organ do podania czy w grupie 32 doktorantów, którym przyznano stypendium doktoranckie 2017/2018 są osoby, które otrzymują stypendia z innych tytułów, w przypadku informacji twierdzącej o podanie rodzaju stypendium i jego wysokość.

W nawiązaniu do powyższego zobowiązania pełnomocnik skarżącej przedłożył umowę nr (...) o realizację badań naukowych w projekcie oraz o wypłacenie stypendium naukowego dla młodych naukowców w ramach programu Narodowego Centrum Nauki "SONATA BIS 4" zawartą w dniu (...) października 2015 r. we W. pomiędzy B a skarżącą, z której wynika, że stypendium zostało przyznane na okres 54 miesięcy, i będzie wypłacane w miesięcznych ratach w wysokości 3000 zł (§ 3 pkt 2 i 3).

Z kolei organ wskazał, że w analizowanym stanie faktycznym, zasadnicze znaczenie ma moment, w którym wydano decyzję o przyznaniu stypendium na rok 2017/2018. Doktorancka Komisja Stypendialna podejmując decyzję o przyznaniu stypendium lub odmowie jej przyznania, bierze pod uwagę informacje dotyczące faktu otrzymywania przez doktoranta stypendium z innego tytułu oraz jego wysokość i okres na jaki zostało przyznane. Wiedza A w zakresie faktu pobierania przez doktoranta stypendium z innego tytułu jest znana A z urzędu (w sytuacji, w której dane stypendium jest wypłacane za pośrednictwem A), od promotora doktoranta lub z informacji uzyskanych bezpośrednio od doktoranta.

Doktorant przedkładając wniosek o przyznanie stypendium nie jest zobowiązany do wskazania informacji w niniejszym zakresie, zaś A nie posiada żadnych instrumentów prawnych, umożliwiających zarówno weryfikację informacji wskazanych przez doktoranta, jak i samodzielnego ustalenia faktu otrzymywania stypendium z innego tytułu.

Wśród 32 doktorantów, którym we wrześniu 2017 r. przyznano stypendium na rok akademicki 2017/2018 są osoby otrzymujące stypendium z innego tytułu. Dotyczy to następujących, siedmiu osób wskazanych poniżej:

a) Doktorantka A ((...) rok): 1400 zł w okresie 01.03.2017-28.02.2018 oraz 1200 zł od 01.03.2018 do 30.11.2018 (stypendium NCN - grant Opus);

b) Doktorantka B ((...) rok): 1400 zł w okresie od 01.10.2014 do 30.09.2018 (stypendium NCN - grant Sonata Bis);

c) Doktorantka C ((...) rok): 4500 zł w okresie od 02.10.2017 do 30.09.2018 (stypendium NCN -grant Etiuda);

Jeżeli dodać do tego wykazu doktorantów I i V roku, którym przyznano stypendia w lipcu 2017:

d) Doktorantka D ((...) rok): 772 zł w okresie od 15.12.2016 do 14.12.2017 (stypendium NCN -grant Opus);

e) Doktorantka E ((...) rok): 3000 zł w okresie od 01.10.2017 do 31.01.2020 (stypendium NCN-grant Opus);

f) Doktorantka F ((...) rok): 2000 zł w okresie od 13.04.2017 do 12.04.2020 (stypendium NCN-grant Opus).

Spośród powyższych przypadków, Doktorancka Komisja Stypendialna w dacie posiedzeń w lipcu 2017 r. oraz we wrześniu 2017 r., nie miała informacji co do pobierania stypendium przez osoby C oraz E od miesiąca października 2017 r. Uzyskiwana przez niniejsze osoby kwota stypendium z innego tytułu, w sytuacji, w której byłaby znana Doktoranckiej Komisji Stypendialnej w dniu posiedzenia, skutkowałaby odmową przyznania rekomendacji.

Ponadto zwrócono uwagę, że stypendia z innych tytułów osób wskazanych powyżej (A+F) wypłacane są przez okres krótszy aniżeli w przypadku skarżącej oraz w niższej wysokości. W sytuacji, w której doktorant pobiera stypendium z innego tytułu w kwocie równej dwukrotności stypendium doktoranckiego wypłacanego przez A, zachodzą przesłanki do odmowy przyznania stypendium doktoranckiego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnym (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1842), zgodnie z którym uczestnik stacjonarnych studiów doktoranckich może otrzymywać stypendium doktoranckie. Decyzja w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego jest tzw. decyzją uznaniową, o czym świadczy brzmienie tego przepisu: "może otrzymywać". Korzystanie z uznania administracyjnego oznacza, że organ ma w sprawie prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, jednakże wybór taki nie może być dowolny, a więc musi być poparty zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a także zostać właściwie uzasadniony.

Przepis art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym obliguje organy uczelni, aby do podejmowanych decyzji w indywidualnych sprawach doktorantów, stosować odpowiednio przepisy k.p.a. Przyznanie stypendium uczestnikom studiów doktoranckich należy niewątpliwie do kategorii spraw, o których mowa w tym przepisie. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza konieczność zachowania przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Chociaż w świetle wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych decyzje organów uczelni nie muszą spełniać tak surowych kryteriów jak decyzje organów administracji publicznej, to jednak, skoro zostały poddane kontroli prowadzonej przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem (art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym), muszą one spełniać wymogi umożliwiające przeprowadzenie takiej kontroli. Oznacza to, że organy uczelni w postępowaniu w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego winny przestrzegać ogólnych zasad postępowania administracyjnego i respektować podstawowe założenia procedury administracyjnej. Powinny zatem poczynić ustalenia w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a następnie podjęte rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania stypendium doktoranckiego uzasadnić zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

Natomiast kontrola sądowa rozstrzygnięć podejmowanych w ramach uznania administracyjnego ogranicza się do tego, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo prowadzonym postępowaniem z zachowaniem procedury administracyjnej, zwłaszcza szczegółowym ustaleniem stanu faktycznego. Ocena pod kątem kryteriów słuszności i celowości prowadzona jest wyłącznie w zakresie ustalenia, czy organy nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, albowiem podejmowanie decyzji uznaniowej nie może oznaczać dowolności i arbitralności.

W § 12 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2017 r. poz. 1696 dalej rozporządzenie) określony został tryb przyznawania stypendiów doktoranckich. Przyznaje je rektor uczelni albo dyrektor jednostki naukowej, po zaopiniowaniu wniosków o przyznanie stypendium przez doktorancką komisję stypendialną jednostki organizacyjnej uczelni albo jednostki naukowej. W § 13 ust. 2 rozporządzenia określono, że stypendium doktoranckie na drugim roku i kolejnych latach studiów doktoranckich może być przyznane doktorantowi, który: 1) terminowo realizuje program studiów doktoranckich, 2) wykazuje się zaangażowaniem w prowadzeniu zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych albo realizacji badań naukowych prowadzonych przez jednostkę organizacyjną uczelni albo jednostkę naukową, 3) w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego wykazał się postępami w pracy naukowej i w przygotowywaniu rozprawy doktorskiej.

Wskazany wyżej przepis rozporządzenia ściśle wiąże przyznanie stypendium doktoranckiego z wynikami pracy naukowej i dydaktycznej. Sposób ustalania wysokości stypendium wskazuje na powiązanie tego stypendium z wykonywaną przez doktoranta pracą naukową i dydaktyczną na uczelni bądź w jednostce naukowej. Zgodnie bowiem z art. 200 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym minimalne stypendium doktoranckie nie może być niższe niż 60% minimalnego wynagrodzenia zasadniczego asystenta ustalonego w przepisach o wynagradzaniu nauczycieli akademickich. Stypendium doktoranckie stanowi rodzaj wynagrodzenia dla doktoranta za wykonywana pracę i jest przyznawane niezależnie od otrzymywanych przez doktoranta środków pomocy materialnej, stypendiów naukowych i za wybitne osiągnięcia.

Stosownie bowiem do § 15 ust. 2 rozporządzenia stypendium doktoranckie jest przyznawane niezależnie od otrzymywanych przez doktoranta:

1)

świadczeń ze środków funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, o których mowa w art. 199 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym,

2)

środków w ramach pomocy materialnej, o której mowa w art. 199a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym,

3)

stypendiów naukowych, o których mowa w art. 199b ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym,

4)

stypendium za wybitne osiągnięcia, o których mowa w:

a)

art. 199 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym,

b)

art. 37a ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 371),

c)

art. 70a ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z 2015 r. poz. 1082, 1268 i 1767 oraz z 2016 r. poz. 64),

5)

stypendium doktorskiego, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki.

Doktorantom wyróżniającym się w pracy naukowej i dydaktycznej przysługuje ponadto zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej, o której mowa w art. 94b ust. 1 pkt 5 (art. 200a ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym).

Warunki przyznawania stypendium doktoranckiego określone w § 13 ust. 2 rozporządzenia zostały powtórzone w § 23 ust. 4 aktu prawa wewnętrznego, tj. w Regulaminie Stacjonarnych Studiów Doktoranckich w A, z uwzględnieniem specyfiki jednostki badawczej. Stypendium doktoranckie na pierwszym roku studiów może być przyznane uczestnikowi studiów, który osiągnie bardzo dobre wyniki w postępowaniu rekrutacyjnym. Stypendium doktoranckie na drugim roku i kolejnych latach studiów może być przyznane doktorantowi, który:

a)

terminowo realizuje program studiów doktoranckich,

b)

wykazuje się zaangażowaniem w realizacji badań naukowych prowadzonych przez A,

c)

w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego wykazał się znaczącymi postępami w pracy naukowej i przygotowywaniu rozprawy doktorskiej.

Dyrektor A w uzasadnieniu decyzji z dnia (...) października 2017 r. wyjaśnił, że przyznaje stypendium doktoranckie odpowiednio do posiadanych środków, kierując się rekomendacją komisji stypendialnej. Dalej wyjaśnił, że odmowa przyznania skarżącej stypendium wynikała z faktu pobierania przez skarżącą stypendium naukowego z programu Sonata bis 4 Narodowego Centrum Nauki w ramach projektu realizowanego przez A wspólnie z B. Jeżeli doktorant pobiera innego rodzaju stypendium ze środków publicznych (ministerialnych), pozostające dodatkowo w związku z odbywanymi studiami oraz wykonywaną w ich ramach pracą naukową, to istnieje podstawa do odmowy przyznania stypendium doktoranckiego. W uzasadnieniu decyzji z dnia (...) września 2017 r. organ wyjaśnił, że doktorantka otrzymuje stypendium naukowe z programu Sonata bis 4 Narodowego Centrum Nauki w ramach projektu realizowanego przez A wspólnie z B, a pod uwagę brany jest obowiązek racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi i fakt uzyskiwania przez doktoranta dochodów z innych źródeł, tak aby w miarę możliwości zapewnić pomoc wszystkim uczestnikom studiów doktoranckich.

Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i nie przeprowadzenie postępowania dowodowego, ponieważ okoliczności wymienione w § 13 ust. 2 rozporządzenia nie miały wpływu na wynik sprawy, z uwagi na pobieranie przez skarżącą stypendium naukowego z programu naukowego Sonata bis 4 Narodowego Centrum Nauki w ramach projektu realizowanego przez A wspólnie z B. Przy wydawaniu decyzji organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego skoro wyjaśnił przesłanki, które miały wpływ na odmowę przyznania stypendium.

Nie trafny jest zarzut naruszenia § 13 i § 15 rozporządzenia oraz § 23 pkt 4 Regulaminu przez błędną wykładnię tych przepisów. Jak słusznie organ podniósł, wymogi wynikające z § 13 rozporządzenia należy traktować jako warunek umożliwiający przyznanie stypendium, nie zaś jako okoliczność statuującą obowiązek jego przyznania. Z kolei § 15 rozporządzenia odnosi się wyłącznie do stypendiów naukowych, o których mowa w art. 199b Prawa o szkolnictwie wyższym, stypendium za wybitne osiągnięcia oraz stypendium doktoranckiego, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych. Natomiast skarżąca otrzymuje innego rodzaju stypendium od wymienionych w tym przepisie.

Racja ma skarżąca, że art. 175, art. 176 i art. 199 § 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nie mają zastosowania do stypendium doktoranckiego, określonego w art. 200 § 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, ponieważ przepisy te stosuje się przy przyznawaniu pomocy materialnej studentom, czyli osobom kształcącym się na studiach wyższych (art. 2 ust. 1 pkt 18k Prawa o szkolnictwie wyższym). Natomiast doktorantem jest uczestnik studiów doktoranckich (art. 2 ust. 1 pkt 181 Prawa o szkolnictwie wyższym). Jednakże błędne powołanie tych przepisów w osnowie decyzji nie miało wpływu na wynik sprawy.

Odnosząc się do wyjaśnień organu zawartych w piśmie przedłożonym na wezwanie Sądu, stwierdzić należy, że argumentacja tam zawarta, nie miała wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji w sytuacji gdy miała ona charakter indywidualny i była podejmowana w ramach przysługującego organowi uznania administracyjnego.

W tych okolicznościach sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa. Stąd skargę jako pozbawioną podstaw należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.